Of ik chocolate chip cookies mee wilde nemen als ik boodschappen ging doen, vroeg dochterlief, want ze had héééél erg trek in chocolade en in koekjes. Ik stelde voor om ze gewoon zelf te bakken. Dat vond ze een goed idee en dus hebben we zondag koekjes gebakken. Tenminste… Ik heb wel geholpen met het maken van het deeg, maar het bakken en fotograferen heb ik aan haar overgelaten. Want op zich is het niet heel veel werk, deze koekjes, maar tussendoor moet het deeg minstens een uur in de koelkast. Ja, en toen waren Edwin en ik al naar de bios, naar de Woodstock-film. Maar het is helemaal goed gegaan. De koekjes waren wel iets meer uitgelopen dan ze had gedacht (en eerlijk gezegd ook meer dan ík had gedacht), maar ze waren makkelijk los te breken, dus dat gaf eigenlijk niet. En ze vond ze héérlijk! Veel lekkerder dan koekjes uit de winkel, natuurlijk…
Bereiding
Snij de boter met twee messen in stukjes en doe de boter samen met de kristalsuiker, basterdsuiker en de vanille-essence en het zout in een kom. Mix het met een handmixer tot een romig mengsel. Voeg dan het ei toe en mix die er ook door. Zet nu de deeghaken op de mixer en meng de bloem en de baking soda door het boter-mengsel.
Hak de chocolade in niet te grote stukken en doe de stukjes bij het deeg in de kom. Meng alles goed door!
Maak een dikke rol van het deeg en verpak die in plastic folie. Leg de rol minstens een uur in de koelkast,
Als het deeg goed stevig is, verwarm dan de oven voor op 175 graden, maar laat het deeg nog even in de koelkast liggen tot de oven heet genoet is. Haal dan de deegrol uit de koelkast., pak het deeg uit en snij het in plakken van 1,5 tot 2 cm dik.
Bekleed een bakplaat met bakpapier, en leg de deegplakken op het bakpapier. Hou er rekening mee dat het deeg flink uitloopt, dus hou voldoende afstand.
Bak de koekjes in ongeveer 15 minuten mooi bruin en gaar. Check vanaf ongeveer 12 minuten regelmatig hoe ’t met je koekjes gaat; je wilt natuurlijk niet dat ze aanbranden!
Laat de koekjes afkoelen en breek ze dan, als dat nodig is, los van elkaar.
Eet smakelijk!
Gisteren aten we deze “tortelloni minestrone” uit ‘Nigellissima’, van Nigella Lawson. Dit is zóóó lekker! Écht, de aller-aller-allerlekkerste minestronesoep die je ooit hebt gegeten! Free begon in eerste instantie een beetje te piepen toen hij hoorde dat we soep zouden eten (hij is blijkbaar niet zo dol op soep als ik), maar hij heeft toch twee keer opgeschept. En netjes zijn borden leeggegeten ook! Hij vond vooral de tortellini súper lekker! En er was nog een beetje over, dus vandaag hadden we tussendemiddag allemaal lekker nóg een kopje van deze soep. Vanmiddag ben ik met Edwin naar de Woodstock 50th Anniversary film geweest. Bijna vier uur lang, in een uitverkochte bioscoopzaal, hebben we genoten van de muziek en de sfeerbeelden. Gewéldig!!!
Ingrediënten
1 courgette
200 gram sperziebonen
2 (niet te grote) preien
200 gram diepvries erwtjes
2 aardappelen
1 stengel bleekselderij
1 blik cannellinibonen
1/2 bol soloknoflook (of 1 teen gewone knoflook)
1 pak tortellini met spinazie-ricottavulling (koelvers, 250 gram)
een half bosje basilicum
een paar takje tijm
50 gram grana padano, geraspt
olijfolie
3 bouillontabletten (groentebouillon)
Bereiding
Begin met het schoonmaken van de groenten: snij de courgette in kleine blokjes. Snij de topjes van de sperziebonen en breek ze in kleine stukjes. Snij de prei in de lengte doormidden, spoel even het zand eruit onder de kraan en snij dan de preien in ringen. Schil de aardappelen en snij ze in kleine blokjes. Snij de bleekselederij in halve maantjes.
Verhit een scheut olie in een braadpan en rits de blaadjes van het takje tijm erin. Pers de knoflook erboven uit en fruit die even aan. Voeg dan de diepvrieserwtjes toe en roer alles goed goed om.
Als de erwtjes een beetje ontdooid zijn, en mooi glimmen aan de buitenkant, voeg dan de andere groenten (aardappel, courgette, sperziebonen, bleekselderij en prei) toe. Roer even goed door.
Doe de bouillontabletten en 1,3 liter water bij de groenten in de pan. Doe de deksel op de pan en breng de soep aan de kook. Als het kookt haal je de deksel weer van de pan en laat alles 10 minuten doorkoken. Check daarna of de aardappelblokjes en de sperziebonen gaar zijn door er even in de prikken.
Als die gaar zijn, schep dan 3 volle soeplepels vol gekookte groenten (en een beetje bouillon) in de blender. Laat even wat afkoelen (geen kokende dingen blenderen!). Doe dan de basilicum en de grana padano erbij in de blender en pureer tot een dikke groene massa.
Giet de cannellinibonen af en spoel ze even goed om. Doe ze dan in de soeppan en breng de soep aan de kook. Als de soep weer kookt, dan voeg je de tortellini toe en brengt de soep weer opnieuw aan de kook. Als het kookt, dan haal je de pan van het vuur (de tortellini gaart nog wel even door) en roer de inhoud van de blender door de soep. Laat de pan nog 10-15 minuten staan voor je de soep gaat eten.
Een collega had donderdag een hele stapel courgettes meegenomen. Haar moeder had teveel courgettes. De courgetteplantjes waarvan ze hadden gedacht dat die dood waren gegaan, waren ’t tóch alsnog gaan doen. Maar toen hadden ze al nieuwe. En dus hebben ze nu véél te veel courgettes. En flinke ook. Ze had ze in de koffiehoek neergelegd en wie wilde mocht er een meenemen. Nou, dat wilde ik wel, natuurlijk!
Ik heb er deze heerlijke courgettesoep van gemaakt! Met munt. Het is een recept uit “Te Gast Bij Jamie”. Het geheim schijnt te zijn dat je ze heel lang moet laten pruttelen. Nou, ik weet niet of ’t dát was, of dat die citroen en munt zo’n geweldige combi zijn met de courgette, maar hij was in ieder geval zááálig! In het oorspronkelijke recept roer je zure room en kaas door de soep heen. Maar omdat je ‘m dan niet opnieuw aan de kook kunt brengen, heb ik dat niet gedaan. Ik heb de kaas er pas op ’t bord over gedaan.
Ingrediënten
1 enorm grote courgette (of 3-4 gewoon formaat)
2 uien
1 citroen
1 blik kikkererwten
1 bakje munt
3 bouillontabletten (groentebouillon)
1 klontje boter (ongeveer 25 gram)
olijfolie
150 gram kaas
3 eetlepels griekse yoghurt (moest eigenlijk zure room zijn, maar dat had ik niet in huis…)
Bereiding
Verhit in een braadpan een scheut olijfolie met het klontje boter. Pel de ui en snij in dunne ringen. Fruit de ui even aan. Let op: zet het vuur niet te hoog. De ui moet glazig worden, maar niet aanbakken.
Was de courgette en snij in dunne plakjes. Doe de courgetteplakjes bij de ui in de pan.
Strooi er wat zout en peper over en rasp de schil van de citroen erbij. Hou een paar blaadjes munt apart voor garnering en doe de blaadjes van de munt bij de courgette in de pan. Roer goed door en laat op een laag pitje drie kwartier pruttelen.
Het gaat echt onwijs lekker ruiken! et er Lop dat de courgette en ui niet aanbranden, en roer af en toe door.
Rasp intussen de kaas.
Voeg na drie kwartier drie bouillontabletten en kokend water voor nét iets minder dan 3 bouillontabletten (bijvoorbeeld 1,3 liter) toe.
Giet de kikkererwten af en spoel ze even na onder de kraan. Voeg de kikkererwten toe aan de soep en breng de soep aan de kook.
Als de soep kookt, haal dan de pan van het vuur en pureer de soep met een staafmixer. Zet de pan nog even terug op de pit en breng heel even aan de kook zodat het schuim een beetje verdwijnt.
Schep de soep op een bord en schep een eetlepel yoghurt in het midden. Strooi daar een handje geraspte kaas over en leg er een blaadje munt op.
Eet smakelijk!
Omdat Edwin gisteren jarig was heb ik ’s avonds natuurlijk zijn lievelingseten gemaakt: Gyros! Ik heb zowel een versie van kippenvlees, als een vegetarische variant van jack-fruit gemaakt. Voor ’t gemak heb ik een kant&klare kruidenmix* gebruikt. Als je wilt kun je de kruiden natuurlijk ook zelf bij elkaar mengen, maar zo’n kant&klare kruidenmix is wel zo makkelijk. Op zo’n zakje staat precies voor hoeveel vlees het is en als je dat zo’n beetje aanhoudt, dan is het gegarandeerd niet te flauw, niet te gekruid, niet te zout, maar gewoon precies goed. Die jackfruit vond ik een groot succes! Het was echt héérlijk! Het is geen vlees en je zal er ook een vleeseter niet mee voor de gek houden (maar waarom zou je dat überhaupt willen?), maar het heeft een lekkere stevige bite en smaakt gewoon heerlijk kruidig naar gyros. Ik vind dat bijzonder: dat je een typisch vleesgerecht zoals een broodje gyros kan eten, maar dan dus zónder vlees, en dat je dan het vlees écht niet mist. Ik had al eens eerder jackfruit gemaakt, in een rendang, maar zo “droog” gebakken (dus zonder saus) vind ik het eigenlijk nóg lekkerder. Al kan dat ook komen omdat die rendang echt véél te pittig was, maar dat lag natuurlijk niet aan de jackfruit… Het idee om er gyros mee te maken heb ik trouwens niet zelf bedacht, hoor. Dat stond als recept-idee in een foldertje van de jackfruit. Edwin vond de kipgyros ook erg lekker! En de kinderen hebben ook gesmuld! Een lekker geslaagd verjaardagsmaal, dus!
Ingrediënten
3 kip-filets (ongeveer 1 pond)
1 blik jackfruit
1 zakje gyros kruidenmix
2 x 5 pitabroodjes (liefst van die grote)
1 zak ijsbergsla
2 tomaten
1 komkommer
1 rode ui
1 bol soloknoflook (of 2 tenen knoflook)
200 ml griekse yoghurt
1 bosje bieslook
zout
Bereiding
Verwarm de oven voor op 240 graden.
Knip of snij de kipfilet in reepjes. Strooi de helft van de gyros kruidenmix over de kipreepjes en laat dat even intrekken.
Doe de jackfruit in een vergiet en spoel goed af onder de kraan. Laat daarna even uitlekken in het vergiet. Snij dan de stukjes in gelijke plakjes van ongeveer 0,5 cm. Doe een flinke scheut olijfolie in een mengkom en roer daar de andere helft van de gyroskruiden doorheen. Schep daar voorzichtig de jackfrui door, zodat alle stukjes bedekt zijn met de kruidenmix. Laat de jackfruit minstens 15 minuten marineren, zodat de kruiden goed kunnen intrekken.
In de tussentijd kun je de knoflooksaus maken: pers de knoflook uit boven de yoghurt, knip de bieslook in stukjes. Roer yoghurt, knoflook, bieslook goed door. Breng de saus op smaak met wat zout.
Was de tomaten en snij ze in dunne plakjes. Schil de komkommer en snij in dunne plakjes. Pel de ui en snij in dunne ringen.
Verhit twee koekenpannen met in elk een flinke scheut olie. Wacht tot de olie goed heet is, en doe dan in de ene pan de gekruide kipreepjes en in de andere pan de gemarineerde jackfruit. Draai de kipstukjes om als de onderkant gaar en bruin is. Roer de jackfruit af en toe om, zodat die aan alle kanten bruin en knapperig worden.
Bak de pitabroodjes af in de oven. Check even de verpakking van de broodjes hoe lang ze moeten. Deze moesten 3 minuten. Leg de pitabroodjes na het bakken op een stapeltje, zodat ze elkaar warm houden en niet teveel uitdrogen.
Snij een pitabroodje in en smeer met de bolle kant van een lepel wat knoflooksaus aan de binnekant van het broodje. Vul het broodje met een handje ijsbergsla, een schepje gyros (ofwel kip of jackfruit) en leg er een paar plakjes tomaat en komkommer en wat uienringen op. Schep er nog wat knoflooksaus over.
Eet smakelijk!
* De kruidenmix die ik heb gebruikt bevat zout, specerijen (peper, karwijzaad, paprika, komijn, koriander), groenten (ui, knoflook), kruiden (tijm, oregano, rozemarijn) en rijstebloem.
Hieperdepiep? hoeraaaaaaaa! Vandaag is Edwin jarig!!! We vieren het eigenlijk niet echt, en ik ben gewoon naar mijn werk geweest, maar ik wilde wel taart maken. Een banaan-karamel-taart, Bannoffee pie, leek me wel wat! Maar hij is helaas een beetje mislukt. Hij was wél lekker, hoor, daar niet van, maar hij was niet stevig genoeg en liep meteen uit. Ik twijfelde of ik ‘m wel of niet op mijn blog zou zetten. Maar ja, niet alles wat je kookt of bakt lúkt altijd, dus ik zet ‘m er wel gewoon op. Ik baal natuurlijk wel een beetje, dat nou nét Edwin’s verjaardagstaart niet lukt. Maar gelukkig vond de jarige job ‘m wel hartstikke lekker. En ik ga ‘m vast nóg wel een (paar?) keer proberen en als ik een recept heb dat wél lukt, dan zal ik (als ik er dan nog aan denk…) hier ook een linkje naar het wél-werkende recept zetten. Ik denk dat ik een volgende keer minder slagroom moet gebruiken, zowel in de karamelsaus als in de mascarpone-topping. En misschien moet ik ‘m veel langer in de koelkast laten om op te stijven.
Ingrediënten
4 bananen
150 gram bastognekoeken
250 gram mascarpone
100 gram fijne kristalsuiker
50 gram lichtbruine basterdsuiker
75 gram boter
200 ml slagroom
1 reep chocolade (optioneel)
springvorm van 20 cm en bakpapier
Bereiding
Maal de koekjes fijn in de keukenmachine. Smelt 50 gram van de boter in een pannetje en roer de koekkruimels daardoorheen. Bekleed de taartvorm met bakpapier. Verdeel het koekmengsel over de bodem en druk stevig aan.
Veeg het pannetje even schoon en doe de fijne kristalsuiker met een paar eetlepels water in de steelpan. Zet de steelpan op het vuur tot de suiker begint te karameliseren. Toen de karamel mooi bruin begon te kleuren heb ik, beetje bij beetje, ongeveer 100 ml slagroom aan de karamel toegevoegd. Achteraf gezien was dit te veel, denk ik. Vooral ook omdat ik ook nog twee bananen heb gepureerd in de keukenmachine en die ook nog aan de karamel heb toevoegd.
Snij twee bananen in dikke plakken en verdeel die over de koekjesbodem. Giet hier het karamel-mengsel over heen. Hou een beetje karamel-saus apart, om de taart nog mee te versieren. Als ik deze taart nog een keer probeer, dan ga ik ‘m op dit punt al een tijdje in de koelkast zetten. (Maar ja, ik kwam uit mijn werk en wilde die taart klaar hebben, zodat ik aan ’t eten kon beginnen…)
Meng de bruine suiker door de mascarpone met een mixer en voeg langzaam de slagroom toe. Blijf kloppen tot het mengsel mooi stijf is. Ik twijfel een beetje of ik dit volgende keer met of zonder of met minder slagroom moet proberen. Of misschien langer kloppen? Of misschien zo’n zakje slagroom-versteviger (klop-fix) erdoor? Of gewoon véél langer in de koelkast om op te stijven? Als jullie tips of trucs of hét perfecte recept hebben: graag!!!
Het mascarpone-mengsel heb ik over de banaan-karamel gedaan, een beetje gladgestreken met een spatel. Daarover nog wat karamel-saus gesprenkeld. En tot slot wat chocolade-krullen van de onderkant van een reep chocolade geschraapt met een scherp mes en daar de taart mee versierd.
Ik heb ‘m twee uur in de koelkast laten staan voor ik ‘m uit de vorm haalde (en hij compleet inzakte…)
Nou ja, hij smáákte wel prima. Maar het leek meer op pudding dan op taart…
Update! Vandaag, de dag ná Edwin’s verjaardag, dus toen de rest van de taart een nacht in de koelkast had gestaan, was de vulling wél stevig genoeg. Ik had dus gewoon meer geduld moeten hebben. Of eigenlijk: ik had die hele taart een dag vantevoren moeten maken… Nou ja, hebben we dat ook weer geleerd.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
