Omdat Königstein relatief heel dicht bij de Tsjechische grens ligt, wilde ik heel graag een dagje naar Praag. Daar was ik nog nooit geweest, namelijk.
Het was toch nog verder dan we dachten (maar dat kwam ook door de wegwerkzaamheden en file), maar we zijn er gekomen! En het was goed dat Joris wist dat we een vignet voor de snelweg nodig hadden, want dat wisten we zelf niet. Gelukkig kun je die gewoon bij tankstations kopen.
In Praag hebben we aan de hand van losse Ingress missies door de stad gewandeld.
Prachtig, prachtig, prachtige stad!!!
’s Avonds hebben we gegeten op het terras van een Tsjechisch/Italiaans restaurantje met uitzicht over de Moldau.
Ik nam de Old Prague style Goulash, met aardappelpannenkoekjes.
Lone spaghetti met tomatensaus,
Free pannenkoeken (eigenlijk een dessert), en Edwin een cheeseburger. Free vond de blauwe bessen en pruimensaus op de pannenkoeken niet zo lekker, dus hij heeft halverwege met de cheeseburger van Edwin geruild.
We waren pas na middernacht terug, maar we hebben een geweldige dag gehad!!!
We waren woensdag eigenlijk van plan om te gaan kanoën op de Elbe. Maar Free moest ’s nachts overgeven (hij haalde gelukkig nét de voortent!!!) en was ’s ochtends nog steeds zo slap als een vaatdoek. Daardoor kwamen we nogal traag op gang, ’s ochtends. Ik was al allerlei alternatieve plannen aan het maken wat ik net Lone zou kunnen gaan doen: misschien naar de vesting hier in Königstein, of een Ingress banner in Pirna, of met de trein naar Dresden? Rond de middag knapte Free wonderbaarlijk toch weer op, en besloten we toch te gaan kanoën. Maar inmiddels waren we zo laat dat alle kano’s waren verhuurd… Toch maar naar de vesting, dan? Of naar Pirna?
Het werd Dresden op 3 kwartier rijden. Free had inmiddels weer een half broodje op en dat leek goed te gaan. Tot we in Dresden het ene hobbel wegget na het andere bochtje namen, op zoek naar een parkeerplaats. Toen hoorden we opeens *blugh* van achter uit de auto. Zijn broodje kwam retour. Gelukkig hadden we nog een pan achterin staan, waar hij het in deed! In de parkeergarage hebben we de pan onder de auto gezet.
Free en Edwin hebben rustig een beetje rond gewandeld. En Lone en ik hebben een Ingress wandeling door het oude centrum gedaan. Mooie stad, hoor!!!
Eind van de middag begon Free weer trek te krijgen. Kan ik me voorstellen als je al zo lang geen eten hebt binnen gehouden.
Edwin, Lone en ik namen Varkens schnitzel met een ragout van varkensvlees en kaas, erwtjes en aardappel kroketjes.
Free nam de spaghetti met rucola, tomaatjes, pesto, basilicum en Parmezaanse kaas (en heel veel olijfolie). Het smaakte hem prima, maar toen hij klaar was met eten werd hij weer heel hangerig. Ik hield mijn hart vast… Maar het ging goed: hij hield zijn eten binnen: zijn zus gaf hem in de auto een podcast te luisteren om hem een beetje af te leiden, en dat werkte!En terug in Königstein sprong hij al weer gezellig op de trampoline, samen met de kleindochter van Christina en Joris. Dus eh… hij is weer beter!
Na Herzberg zijn we naar Königstein, bij Dresden, doorgereisd, naar onze vrienden Joris en Christina. Ze wonen in het allerschattigste vakwerk huisje dat je ooit hebt gezien: aan de voet van een berg, naast een beekje en met een heerlijke bloemen tuin. En van binnen is het huisje nog schattiger dan van buiten, met witte muren en van die mooie oude balken. Het is echt een klein paradijsje!Het huis is gebouwd in 1717 en op dit moment wordt het dak aan de bergzijde vervangen. De eerste nacht hebben we in huis gelogeerd (gelukkig maar, want het heeft enorm hard geregend), maar inmiddels hebben we de tent opgezet in de tuin achter het huis.De eerste dag zijn we naar Pirna geweest, een stadje in de buurt.We hebben er ijs gegeten bij een zaakje waar ze heerlijke zelfgemaakte ijs verkopen. Ik had limoen-basilicum en komkommer-dille ijs. En vooral die laatste was onwijs lekker. Klinkt misschien gek als smaak voor ijs: komkommer en dille, maar het was echt super lekker!Na onze wandeling in het stadje namen we nog een ijsje en toen nam ik weer deze…’s Avonds aten we zoete aardappel puree, sperziebonen met spek en zalm en/of een gehaktbal. Vooral die puree was onwijs lekker: zoete aardappel met kokosmelk en een (als ik het goed begrepen heb, mijn Duits is niet heel goed) snufje kaneel. Als we weer thuis zijn ga ik die zeker ook proberen te maken!Als afsluiting van de dag een kampvuur! Heerlijk!
Gisteren was het gelukkig eindelijk niet zo heet meer! Na een rustig ochtendje bij de tent zijn we vroeg in de middag al naar het hoofdveld gegaan.
Free baalde een beetje dat we niet gingen zwemmen, maar eenmaal op het festival terrein ging hij lekker hoelahoepen.
Free had trek in pizza, vandaag: Pizza salami!
Lone en ik namen allebei iets van de Vegan Love Food. Lone nam de chili sin carne en ik de Maharani teller (van alles wat). Het was heerlijk! Er staat altijd (echt altijd!) een lange rij voor dat eettentje, maar dat eten is het wachten dubbel en dwars waard. Edwin nam weer het hennepbroodje met kalkoenvlees, maar dit keer zonder de fetakaas.
Dit zijn banana-maracuja milkshakes. Die vinden de kinderen heerlijk! Het is in dat tentje wel altijd een wespen-festival, maar die wespen hebben het veel te druk met smikkelen om iemand te steken.
Meestal ga ik niet bij bands kijken; we zitten lekker te picknicken en de bands zorgen voor de achtergrond muziek (bij het eten en de spelletjes). Nu haalde een goede vriend (via wie we zoveel jaar geleden op dit festival terecht zijn gekomen) me over om mee te gaan naar The Magic Mumble Jumble. Wat een geweldige band! Spetterend optreden, rake teksten en één groot feest! Wat mij betreft hét hoogtepunt van Herzberg!
Lone nam Burrito (diezelfde die Free had, want die was zo lekker) en patatas bravas met tomatensalsa.
Ik nam de Thaise Massaman curry met kip. Met verse koriander topping. Héééérlijk!!!
Free koos Indiaas. En omdat hij niet kon kiezen werd het vanalles wat: noodles (die ik gisteren had), rijst met kip curry, en een (vreselijk pittige) kiploempiaatjes met mangosaus.
Voor Edwin heb ik een Hanftasche, hennepbrood, gehaald, gevuld met gekruid kalkoenvlees (“Putenfleish”, die moest ik even googlen, hoor). Een soort broodje kebab. Je wordt er niet high van, hoor, van hennepbrood. Het is gewoon een glutenvrij brood. Die hele glutenvrije hype vind ik nogal onzin (behalve als iemand écht coeliakie heeft), en glutenvrij brood is heel vaak niet echt lekker (die gluten hebben een functie, namelijk). Maar dit brood had een prima consistentie!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
De eerste dag zijn we naar Pirna geweest, een stadje in de buurt.
We hebben er ijs gegeten bij een zaakje waar ze heerlijke zelfgemaakte ijs verkopen. Ik had limoen-basilicum en komkommer-dille ijs. En vooral die laatste was onwijs lekker. Klinkt misschien gek als smaak voor ijs: komkommer en dille, maar het was echt super lekker!Na onze wandeling in het stadje namen we nog een ijsje en toen nam ik weer deze…
’s Avonds aten we zoete aardappel puree, sperziebonen met spek en zalm en/of een gehaktbal. Vooral die puree was onwijs lekker: zoete aardappel met kokosmelk en een (als ik het goed begrepen heb, mijn Duits is niet heel goed) snufje kaneel. Als we weer thuis zijn ga ik die zeker ook proberen te maken!
Als afsluiting van de dag een kampvuur! Heerlijk!
