Vandaag werkte ik thuis. Deze week op donderdag in plaats van vrijdag, zodat ik met onze dochter naar de KNO-arts kon. Tussendemiddag maakte ik deze wortel-pastinaak-soep. Leek me wel lekker met gember en koriander en sinaasappel(sap). Toen ’t eindelijk lang genoeg had gekookt (niet dat dat nou zó lang duurde, maar ik rámmelde), nam ik een hap en… hmpf, dat was niet helemaal wat ik verwacht had. Ik verwachtte hartig en kruidig, maar de eerste smaak was zuur… Niet vies, ofzo, maar gewoon heel anders dan ik had gedacht.
Een beetje vreemd, maar wel lekker. Zoiets. Heel voorzichtig vroeg ik aan man- en dochterlief wat zij ervan vonden… Ik verwachtte dat ze heel subtiel zouden opmerken dat ’t “bijzonder” was, ofzo. Maar niets is minder waar: “LEKKER!” “Hééérlijk!”
Dus…!
Bereiding
Schil en snipper de ui. Verhit een scheut olie in een braadpan en fruit daarin de ui. Pers de knoflook erboven uit en fruit die even mee. Schil de wortelen en de pastinaak en snij ze in niet te dikke plakjes (of blokjes). Bak die even mee met de ui en strooi dan de koriander erover. Snij de gemberbolletjes fijn en voeg die ook toe.
Giet een liter water in de pan en doe de bouillontabletten en de gember erbij.
Breng de soep aan de kook en laat zachtjes doorkoken, met de deksel op de pan, tot de wortel en de pastinaak zacht zijn.
Haal de pan van het vuur (altijd de pan van het vuur halen voor je gaat pureren!) en pureer de soep met een staafmixer. Giet de sinaasappelsap erbij en breng opnieuw aan de kook.
Vandaag was mijn moeder een dagje op bezoek. Ze had de foto’s van de rhododendrons gezien die ik vorige week in het Arboretum had gemaakt en ze wilde er graag naar toe voor alles uitgebloeid zou zijn. En aangezien ik vandaag vrij was en zij ook geen bridgen, museumclub of andere afspraken had, gingen we vandaag.
Het weer werkte helaas niet heel erg mee: de buien-radar liet het grootste deel van de dag regen zien. Maar het was maar miezer en dus besloten we gewoon te gaan. Paraplu’s mee en hobbelen maar!
Het was, ondanks de regen, práchtig! Er stond zóveel in bloei! En sommige struiken waren zelfs al weer over hun top… dus we zijn blij dat we toch gegaan zijn! En de regen viel eigenlijk best wel mee… Als lunch hadden we nog een restje van de pistachnotensoep van gisteren. En voor ’t avondeten had ik Bobotie bedacht. Zonder pakjes en zakjes, uiteraard. En ’t is niet alleen heel gezellig als je moeder er is, maar ze kan ook fijn helpen met het schoonmaken van de sperziebonen! 🙂 Het recept voor het kerrie-gehakt-mengsel heb ik van de Allerhande-site. Ik heb alleen de sperziebonen en de appels toegevoegd. Want dat hoort er gewoon bij, vind ik… We aten de bobotie met (witte) rijst. Maar je kunt het natuurlijk ook met aardappelen eten, als je dat lekkerder vindt.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Maak de sperziebonen schoon: verwijder het kopje en het kontje en knak één keer doormidden. Zet de sperziebonen met ruim water op en kook ze in ongeveer een kwartier gaar.
Pel de uien en snij in kleine stukjes. Verhit een scheut olie in een braadpan en fruit daarin de ui aan. Als de ui glazig is, voeg dan het gehakt toe en bak het gehakt rul.
Voeg dan de kerriepoeder, de rozijnen en de abrikozenjam toe en roer goed door. Doe de laurierbladen in het gehaktmengsel en laat even mee pruttelen.
Scheur de boterhammen in stukken en giet de melk erover. Laat het brood even weken. Giet het overtollige melk af en knijp het brood uit. Prak het brood fijn met een vork en voeg het toe aan het gehakt.
Snij de appel in appel in kwarten, verwijder het klokhuis en snij de appel in blokjes. Voeg de appelblokjes bij het gehakt-mengsel en zet het vuur uit. Voeg zout en peper naar smaak toe en roer goed door (ter info: ik heb een dessertlepel zout toegevoegd).
Breek de eieren boven de opgevangen melk en klop ze daarin los.
Vet een ovenschaal in met een scheut olijfolie. Giet de sperziebonen af als ze gaar zijn en stort ze in de ingevette ovenschaal. Giet de helft van het ei-mengsel over de sperziebonen. Haal de laurierbladen uit het gehakt-mengsel en leg ze even apart. Schep het gehakt-mengsel over de sperziebonen en giet daar de rest van het eimengsel over heen. Druk het gehaktmengsel met de bolle kant van een lepel een beetje aan en leg de laurierbladen terug op het gehakt.
Zet de ovenschaal in de oven en bak de bobotie in ongeveer 30 minuten gaar.
Kook intussen de rijst (of aardappelen, als je die liever hebt) gaar.
Dit recept komt uit het kookboek “Nootje” dat ik op de tweedehands boekenmarkt kocht. Ik zat me laatst af te vragen. Ik hou erg van pindasoep (zie vooral het recept van mijn favoriete soep: Pindasoep van Nio!) en ik vroeg me opeens af of er ook soep was van andere noten dan pinda’s. Al zijn pinda’s natuurlijk technisch gezien geen noten, maar peulvruchten… Er zijn ook allerlei noten-smeersels voor op brood, net als pindakaas: amandelpasta, cashewpasta… En toen kwam ik dit recept voor pistachenoten soep tegen. In het oorspronkelijke recept hoort boerenkool, maar dat is er natuurlijk niet meer, begin mei. Dus de boerenkool heb ik vervangen door verse bladspinazie. Ik moet zeggen dat ik wel een béétje mijn twijfels over had over deze soep. Maar het was hartstikke lekker. Het is wel minder pistache-achtig dan pindasoep pinda-achtig is… Het is eigenlijk meer bloemkool-spinazie-courgette-soep met pistache erdoor. Maar die combi is dus echt súper lekker! En fluweelzacht!
Bereiding
Pel en snipper de ui. Snij de knoflook in plakjes. Verhit in een soeppan een scheut olie en fruit daarin de ui en de knoflook een beetje aan. Verdeel de bloemkool in niet te grote roosjes en voeg die en de pistachenoten toe aan de ui en knoflook. Bak even mee met de ui. Snij de courgette in stukjes en bak die ook even mee.
Voeg dan anderhalve liter water, de 4 bouillonblokjes en de spinazie toe. Breng aan de kook en laat met een deksel op de pan ongeveer een half uurtje zachtjes koken tot de bloemkool zacht is.
Voeg de blaadjes van de basilicum toe en pureer de soep met een staafmixer.
Pers de limoen uit, en voeg het sap aan de soep toe. Voeg ook de kokosmelk toe en breng opnieuw aan de kook.
Schep de soep in een bord of kom. Wij aten er afbakbroodjes met kruidenroomkaas bij.
Eet smakelijk
Bij de groenteboer zag ik laatst een soort harige aardappels, met randjes. Ik vroeg de groenteboer wat dat waren. “Eddo” heten ze. Op internet kom ik ook wel de namen “taro” en “chinese aardappel” tegen. Het schijnen de wortels van een tropische plant te zijn, die op een drassige akker worden verbouwd. Maar dat wilde ik wel eens proberen, natuurlijk. Ik wist alleen niet helemaal waarmee? Na even denken leek het me prima te combineren met een curry-op-de-bakplaat recept dat ik in de Metro tegenkwam. Je weet wel, dat gratis krantje uit de trein. Mijn collega’s nemen die altijd mee voor de puzzels en dan liggen ze in de koffiehoek op mijn werk. Ik blader altijd direct door naar het recept, op de een-na-laatste bladzijde. Even checken of er wat lekkers in staat. En als het me aanspreekt, dan scheur ik het uit en gaat het mijn receptenmap in. Dit was volgens het onderschrift een recept uit het kookboek “Eet, reset heal” van Gwyneth Paltrow. Ik dacht dat zij vegan was, maar het recept is met kip, dus dat zal wel niet. Dan zal ze wel koolhydraat-vrij eten, ofzo, want ze heeft er geen aardappels of rijst bij. Als er kinderen mee eten, dan kon je er volgens het recept nog een naan (zo’n Indiaas brood) bij geven. Kip en bloemkool met kerrie-kruiden op een bakplaat klinkt als wel een goed idee. Maar ik wil er wél iets van aardappel erbij, dan, anders vind ik het -sorry Gwyneth- niet echt een volwaardige maaltijd. Nou, en daar komen de Eddo’s weer om de hoek kijken! Als je nou geen Eddo’s kunt vinden bij de groenteboer of in de supermarkt, dan kun je dit natuurlijk ook gewoon met gewone aardappel eten. Of met zoete aardappel. Of de aardappels gewoon weglaten en er rijst bij koken. Of met naanbrood erbij. Het was hartstikke lekker. Toen ik het in de oven had staan was ik een beetje bang dat het een enorm flauwe hap zou zijn. Maar dat was niet zo. Het had voldoende pit en was eigenlijk lekkerder dan ik had verwacht. En die Eddo’s? Nou, ik vind het leuk om geprobeerd te hebben, maar het gaf (in ieder geval in dit gerecht) niet echt een meer-waarde. Het schillen was was lastiger dan gewone aardappels en ze voelden een beetje kleverig aan. En eenmaal gebakken en met curry kruiden proefde ik niet zo heel veel verschil met gewone aardappels.
Ingrediënten
1 bloemkool
2 kipfilets (500 gram)
7-8 eddo’s (of gewone aardappelen)
2 rode uien
6 tenen knoflook
een stukje gemberwortel
1 eetlepel kerriepoeder
1/2 eetlepel kurkuma
1/2 eetlepel garam masala
een paar takjes verse koriander
olijfolie
zout & peper
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Doe ongeveer 100 ml olijfolie in een kommetje en voeg de kerriepoeder, kurkuma en garam masala toe. Roer goed door. Pers de tenen knoflook erboven uit. Schil de gemberwortel en snij in zo klein mogelijke stukjes. Roer de uitgeperste knoflook en de gember door het kerrie-mengsel.
Schil de eddo’s (of de aardappelen), spoel ze af en snij ze in kwarten. Maak de bloemkool schoon en verdeel in niet te grote roosjes. Snij de kipfilet in stukken van ongeveer 3×3 cm.
Hussel de bloemkool, kip en eddo met het kerrie-mengsel goed door elkaar. Bekleed een bakplaat met bakpapier en giet daar een flinke scheut olie op. Doe daar de bloemkool, kip en eddo op en giet er nog wat olie over heen. Strooi er wat zout en peper over en zet in de oven.
Ik heb alles zo’n drie kwartier in de oven laten staan. Hou het een beetje in de gaten, dat het niet aanbrandt. En prik even in de aardappel, bloemkool en kip om te zien of het allemaal gaar is.
Schil de rode uien en snij in ringen. Verdeel de uienringen over de bakplaat en bak die de laatste vijf minuten nog even mee. Haal de bakplaat uit de oven en strooi er wat blaadjes koriander over.
Schep op een bord en zorg dat je vanalles wat hebt: kip, bloemkooleddo, uienringen en koriander.
Eet smakelijk!
En? Hebben jullie nog iets met 5 mei gedaan? Wij niet echt, eigenlijk… En dan wonen we nog wel in Wageningen: Stad der Bevrijding. Ik heb wél de vlag uitgehangen, dat dan weer wel. Maar we hebben ons niet in het feestgedruis gestort. Andere jaren ben ik met de kinderen wel eens naar het Foulkes-festival geweest: dat is in het Arboretum, met oude legervoertuigen, veteranen en re-enactment groepen. Maar de kids stonden niet te springen om daar dit jaar naar toe te gaan. En de drukte in de stad bij het festival, dat is sowieso niet zo aan ons besteed. Al leek het podium bij het Torckpark me nog wel leuk, met allerlei Wageningse tribute bands. Maar die treden ook op bij Woetstok, dat is wat minder massaal en daar gaan we wél heen. Dus wij zijn lekker thuis gebleven, vandaag.
Ingrediënten
1 kilo trostomaten (ik had gewone tros-tomaten en van die kleintjes)
3 stengels bleekselderij
1 ui
2 tenen knoflook
250 gram risottorijst
250 ml witte wijn
60 gram geraspte parmezaanse kaas
1-1,5 bouillontablet (groentebouillon)
2 dessertlepels gedroogde oregano
een paar takjes basilicum
olijfolie
peper en zout
Bereiding
Kook een halve liter water en los daarin 1 bouillontablet op.
Verhit de oven voor op 200 graden. Was de tomaten en snij ze doormidden. Snij het harde stukje eruit en leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat. Sprenkel er olijfolie over en strooi de oregano erover. Maal er wat peper en zout over heen. Zet de bakplaat een minuut of twintig in de oven.
Pel en snipper de ui. Snij de bleekselderij in kleine stukjes. Verhit een scheut olie in een pan met een dikke bodem en fruit daarin even de ui en de bleekselderij aan. Pers de tenen knoflook even uit boven de pan en bak die even mee. Zet het vuur niet te hoog, pas op dat het niet aanbrandt!
Voeg, als de ui lekker zacht is geworden, de rijst toe en zet het vuur hoger. Roer goed door. Als de rijst glazig wordt, voeg dan de wijn toe. Blijf roeren tot de wijn is opgenomen door de rijst.
Voeg dan, net ongeveer een soeplepel per keer, de bouillon toe. Blijf roeren, en voeg steeds een nieuwe hoeveelheid bouillon toe, als de vorige volledig is opgenomend door de rijst. De risotto is klaar als de rijst verzadigd is. Proef even: is de rijst gaar? Als dat niet het geval is, los dan nog een halve bouillontablet op in 250 ml water en voeg nog wat bouillon toe.
Haal de tomaten uit de oven.
Snij de basilicumblaadjes in reepjes.
Haal de pan van het vuur en voeg de de geraspte parmezaanse kaas en de basilicumreepjes toe. Roer door tot de kaas gesmolten is. Doe dan een deksel op de pan en laat nog een paar minuten staan. Zo wordt de risotto heerlijk smeuiig!
Schep de risotto op een bord en leg er een paar gepofte tomaten op.
Eet smakelijk!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
