Ik had de soep van gisteravond nog niet op mijn blog gezet, dus die krijgen jullie nu nog even. Had ik gisteravond even geen tijd meer voor, hoor… Na het eten heb ik gisteren nog even de kokosmakronen online gezet, terwijl man en kinderen de tafel afruimden en afwasten. En daarna hebben we gezellig met zijn allen een potje Kolonisten van Catan gedaan. Free speelde ons totaal van tafel. Ik had net aan zes punten (twee dorpjes en twee stadjes), toen Free al dankzij de langste handelsroute, de grootste riddermacht én kaartjes met overwinningspunten had gewonnen… Daarna hebben we nog met zijn allen Harry Potter deel 5 gekeken. Lone is enorme fan van Harry Potter: ze heeft alle boeken al x keer gelezen en alle films al x keer gezien. Maar voor mij en Free is het de eerste keer! Ik weet niet zo goed hoe ik deze soep moet noemen. Het is een soep van runderbouillon, met gehakt, gezeefde tomaten, gort en véél groenten. En bier. Toen de kinderen dát hoorden, dat er bíer in zat, noemden ze het meteen biersoep. Maar ja, Wiki zegt “Biersoep is een soep die meestal op roux is gebaseerd en is gemaakt van bier.” Dus dat is het niet. Ze vonden het wel helemaal hilarisch dat ze biersoep op hadden en werden er hartstikke jolig van! Je zou bíjna denken dat ze aangeschoten waren…
Bereiding
Verhit in een braadpan een scheut olie en bak daarin het gehakt rul.
Maak intussen de groenten schoon: snij de wortelen in plakjes en vervolgens doormidden of in vieren. Snij de courgette in plakken en in vieren. Verwijder de bladeren van de bloemkool en verdeel de bloemkool in roosjes. Snij vervolgens de stronk in blokjes. Verdeel de brocolli in roosjes en snij daarvan ook de stronk in stukjes.
Giet, als het gehakt gaar is, anderhalve liter water bij het gehakt. Voeg 3 bouillontabletten toe en breng aan de kook. Voeg dan de groenten, het bier en de gezeefde tomaten toe en breng opniew aan de kook.
Voeg, als de soep weer kookt, de gort toe en zet half. Kook even door tot de groenten gaar zijn. Proef even en voeg indien nodig nog een (half) bouillonblokje toe.
Van de pasta carbonara van gisteren had ik 4 eiwitten over. En bij eiwitten denk je meteen aan…? Ja! Kokosmakronen! Óf aan meringue, pavlova, of macarons, natuurlijk. Maar omdat mijn moeder laatst een enórme zak geraspte kokos in huis had, heb ik haar beloofd om gauw eens het recept voor kokosmakronen op mijn blog te zetten… Dus: bij deze! Als je nou geen eiwitten over hebt, dan kún je natuurlijk je eieren splitsen en met de eierdooiers weer iets anders maken. Maar je kunt dit recept ook met gewoon hele eieren maken. Dan worden de makronen iéts geler en zullen ze iets meer bruinen in de oven. Maar dat kan dus ook gewoon. Op de foto heb ik even 4 nieuwe eieren gezet, want zo’n schaaltje met eiwitten, dat staat een beetje stom op de foto. Er staan heel veel recepten voor kokosmakronen op internet. Ik heb het recept voor kokosbollen met witte chocolade uit De Bakbijbel gebruikt. Vooral die witte chocolade vind ik een brilant idee. Het is extra lekker zoet en het is heerlijk als je een hap neemt en je in zo’n stukje smeuiige witte chocolade hapt.
Ingrediënten
4 eiwitten (óf 4 hele eieren, kan ook)
200 gram geraspte kokos
170 gram suiker
2 eetlepels custard poeder
200 gram witte chocolade (melk of puur kan ook, maar ik vind witte lekkerder)
snuf zout
Bereiding
Doe de eiwitten (of de hele eieren) in een mengkom en doe de custardpoeder, suiker, geraspte kokos en het snufje zout erbij en roer goed door. Hak de witte chocolade in stukken en roer die er op het laatst door.
Laat het mengsel minstens een uur rusten, gewoon op kamertemperatuur.
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Bekleed een bakplaat met bakpapier. Schep met een ijsschep bolletjes kokosmengsel en leg ze op het bakpapier. Duw de bolletjes nog een beetje aan met je vingers, zodat ze iets steviger worden.
Bak de kokosmakronen in 10-15 minuten goudbruin. De precieze tijd hangt een beetje af van je oven, de bakplaat en hoe groot/dik het bolletje is. Hou het in ieder geval vanaf 10 minuten goed in de gaten. Haal de bakplaat uit de oven als de onderkant donker begint te worden. Het zou zonde zijn als ze verbranden.
Laat de kokosmakronen even afkoelen, dan worden ze ook iets steviger.
Eet smakelijk! Dit is zóóó lekker!
Ooohhhhhh…. Mmmmmmmm… Echt… Oh! Mmmmm-mmmmm-mmmm! Dit was zóóó lekker! Echt! Wow! Dit was zó onwijs lekker. De pan ging schoon leeg! En zoonlief is uit logeren, dus we waren maar met zijn drieën… Alle puristen die gaan roepen dat je nooit, nooit, nooit maar dan ook nooit room door je pasta cabonara mag gooien: dan heb je dít nog niet geproefd! Eerst dit proeven, dán mag je weer iets zeggen… Want écht, mensen, dit is zóóóó lekker. Dit móet je proeven!!! De courgette gaat heerlijk naar spek smaken. Echt zalig, gewoon! In het oorspronkelijke recept, dat ik vond op okoko-recepten, stond dat er eigenlijk 6 (!) courgettes door moesten. Dat leek me een beetje veel, voor ons drieën. Maar ik had er best één (of twee) meer in kunnen doen, denk ik nu. O, en dat recept op okoko recepten, doet een beetje paniekerig: “Het is heel belangrijk dat het volgende goed gaat, want anders is je carbonara zo verprutst.” Geen Paniek! Gewoon de pan van het vuur halen en ’t komt helemaal goed!
Ingrediënten
1 zak penne pasta (500 gram)
2 courgettes (maar meer mag ook!)
4 eieren
125 ml slagroom
80 gram parrano snippers
30 gram parmezaanse kaas
125 gram gerookte spekreepjes
een paar takjes verse tijm
olijfolie
Bereiding
Kook de penne, volgens de aanwijzing op de verpakking in ruim water met zout gaar.
Was de courgettes en snij ze in vier of vijf stukken. Snij de stukken in de lengte door, vervolgens nog een keer en nog een keer (in achten).
Splits de eieren door de schaal te breken, het eidooier in de schaal te houden en het eiwit er uit te laten lopen. Bewaar het eiwit: zet het afgedekt ik een schaaltje in de koelkast, daar kunnen we morgen lekker kokosmakronen mee maken!
Doe de eidooiers in een kom, doe de room en de geraspte parmezaanse kaas erbij. Maal er wat zout en peper bij en klop het met een vork los.
Verhit een scheut olie in een wokpan en bak daarin de spekreepjes. Als de spek bruin begint te worden, doe dan de stukken courgette erbij, samen met wat peper. Rits de tijmblaadjes van de takjes en doe die erbij in de pan. Roer goed door. Laat alles bakken, tot de stukjes courgette zacht zijn geworden.
Haal de wokpan van het vuur. Schep een paar soeplepels kookvocht uit de pan met penne en hou apart. Giet de pasta af en doe de penne dan meteen bij de courgette en het spek in de wok. Doe het ei-mengsel erbij en schep er ongeveer één soeplepel van het kookvocht van de pasta bij. Roer alles goed door.
Schep de pasta met courgette en spekreepjes op een bord en strooi er wat parmezaanse kaas snippers over.
Eet smakelijk!
Ontbijt is op mijn blog een beetje ondergewaardeerd. Met uitzondering van een Engels ontbijt vind ik het ook niet zo’n interessante maaltijd, eigenlijk. Ontbijt is voor mij -eerlijk gezegd- meestal de maaltijd die nog even moet voor ik weg kan (of voor we weg kunnen). Een brúnch vind ik nog wel ergens op lijken, maar alleen ontbijt…? Meestal ontbijt ik met een bakje kwark met noten. Op dagen dat ik naar mijn werk ga, ga ik niet proberen om mijn ontbijtje naar binnen te wurgen voor ik naar de bus moet. Dan neem ik het mee in zo’n beker waar je kwark (of yoghurt) en noten apart kunt houden. Dan eet ik het bij het opstarten van mijn laptop op mijn werk op. Eigenlijk mogen we niet eten op onze werkplek (dat mag alleen in de “Kitchen area”), maar ach, ik ben geen kleuter die zit te knoeien. Op zo’n schaaltje kwark met noten hou ik het wel uit tot de lunch. Als ik geen noten meer in huis heb, dan snij ik er ook wel eens een appel in stukjes door. Maar dan krijg ik toch halverwege de ochtend al weer honger. Het liefste heb ik een naturel notenmix. Zonder pinda’s en rozijnen. Maar als ik dat niet in huis heb, dan eet ik ook wel studentenhaver, ofzo. Of dus een appeltje. Nu had ik geen mix meer in huis: dochterlief is dol op ongezouten noten en plundert af en toe mijn noten-voorraad. Maar ik had nog wel de losse noten, die ik ook nodig had voor de pompoen-pecan burger. Dus heb ik die er door gedaan. Alleen jammer dat ik geen paranoten had (je weet wel, die grote banaan-vormige noten!), want die vind ik stiekem ’t lekkerste…
Of ik altijd energie en tijd heb om te koken? Eh, nee, niet altijd, eerlijk gezegd. Op sommige dagen heb ik echt geen fut. Dat is dan wel een signaal dat ik even wat rustiger aan moet doen. En ook wij eten heus wel eens pizza of frietjes. Maar die zet ik natuurlijk niet op mijn blog. Op sommige dagen kook of bak ik wel drie of vier dingen en als ik er daar maar één van op mijn blog zet, dan heb ik een reserve voor zulke dagen. En soms heb ik helemaal geen tijd, dan sla ik gewoon een dagje over. Doorgaans is mijn energie zo aan ’t eind van de week wel wat minder. Vandaag, na drie dagen Utrecht, is de koek ook even op. Afgelopen week ben ik met de auto naar Utrecht (naar mijn werk) geweest: manlief had de auto niet nodig omdat het vakantie was, en op de weg is het een stuk rustiger waardoor het wel te doen is, met de auto van/naar de Uithof. Op de terugweg was er toch wat file op de gebruikelijke route en reed ik “binnendoor” langs Zeist, Austerlitz, Woudenberg en Maarsbergen om de file te vermijden. En zo reed ik door práchtige bossen: dat lichte, frisse groen vind ik zóóó mooi! Dus ondanks dat ik er wat langer over deed, was het geen straf om een stukje om te rijden… Toen ik eenmaal thuis was, was ik wel aardig moe. En dus aten we het ideale gerecht voor als je niet zoveel energie hebt: traybake! Was en schil wat je zoal in huis heb. Snij in stukken, kwak op een bakplaat, sprenkel er wat olijfolie over en schuif in een voorverwarmde oven. Zet een timer en ga lekker even op de bank zitten (dan heb je mooi tijd om even te chatten met een vriendin!) en voilá: het eten is klaar! Nou, is dat ideaal of is dat ideaal? En het is nog súper lekker ook nog!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Schil de zoete aardappele en snij in stukken. Was de courgette en snij in plakken. Was de paprika, verwijder de zaadlijsten en snij in repen. Was de bospeen, snij het kopje en het kontje eraf en snij in grove stukken.
Schil de aardappelen en snij in dikke plakken.
Snij de stengels bleekselderij in stukken.
Bekleed een bakplaat (of twee bakplaten — bij mij past het niet op één…) met een bakpapier en verdeel de gesneden groenten erover.
Sprenkel ruim olijfolie over de groenten en strooi er versgemalen peper en zout over.
Snij de plakjes spek in stukken en verdeel die over de groenten en leg tot slot de worstjes erop.
Zet de bakplaat in de oven en bak in 45 – 60 minuten gaar. Hoe lang precies ligt een beetje aan de stand van je oven en hoe grof of fijn je de groenten hebt gesneden. Hou het gewoon een beetje in de gaten.
Haal de bakplaat uit de oven en laat ietsje afkoelen.
Schep een beetje van alles op een bord. En serveer, indien gewenst, met ketchup en/of mayo.
Eet smakelijk!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
