Alwéér een gerecht uit Jamie’s VEG, vandaag: Mac ’n Cheese met groente. De kinderen reageerden meteen enthousiast: “Oooh, maak je die groene mac ’n cheese uit dat boek van Jamie? Yeah! Lekker!” Ik verwachtte alleen dat Edwin het niet zo lekker zou vinden, want die houdt op de een of andere manier niet van broccoli. Maar Edwin voelt zich niet lekker en ligt voor pampus op bed, dus die wéét niet eens dat we dit hebben gegeten. Mocht hij nog wakker worden, dan zal hij wel een boterham nemen in plaats van dit, denk ik. Met zijn drietjes hadden we hadden dan ook een halve schaal over. Vonden beide kids niet erg, dan kunnen ze morgen lekker een portie meenemen voor de lunch. Toen ik de ingrediënten aan het klaar zetten was, dacht ik eerlijk gezegd dat er een fout in de ingrediëntenlijst moest staan: een liter melk… Een hele líter??? Ik heb wel drie keer gekeken, maar het stond er écht. Dat leek me wel erg veel op zo weinig bloem. En de pasta gaat er gekóókt door, dus die neemt ook al geen vocht op… Maar ik heb het netjes volgens recept gedaan (in Jamie we trust!) en het klopte gewoon! Het was niet te nat, het was precies goed!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Snij de preien in de lengte door en spoel ze even af onder de stromende kraan. Snij dan in stukjes. Smelt de boter in een braadpan en bak daarin zachtjes de prei aan. Snij de knoflook in kleine stukjes en doe die bij de prei. Snij de stronken van de broccoli en hou de roosjes apart. Snij de broccolistronken in kleine stukjes en voeg die toe aan de braadpan. Rits de blaadjes van de tijm en roer die door de groenten.
Laat de groenten een minuut of tien stoven, onder af en toe roeren.
Kook intussen de macaroni gaar in kokend water met zout. Giet af en zet opzij.
Roer de bloem door de groenten en voeg, beetje bij beetje wat melk toe en roer goed door. Nadat je ongeveer de helft van de melk hebt toegevoegd kun je de rest er ook zo bij gieten. Blijf roeren tot de saus gebonden is en laat een paar minuten doorkoken.
Doe dan de de saus in een blender en doe daar de spinazie bij en pureer de saus. Ik moest dit in tweeën doen, want het pastte niet allemaal in één keer in mijn blender.
Giet de gepureerde, groene saus bij de macaroni. Roer de parmezaanse kaas en 2/3 van de geraspte kaas door de pasta met saus. Proef even en breng op smaak met peper en zout.
Als de macaroni op smaak is gebracht, roer dan de broccoliroosjes erdoor.
Vet een flinke ovenschaal in met wat olijfolie en kieper het macaroni-broccoli-mengsel in de ovenschaal.
Druk een beetje aan en strooi er dan eerst wat paneermeel en daarna de rest van de geraspte kaas over heen. Strooi er tot slot de geschaafde amandelen over.
Zet de ovenschaal 30-40 minuten in de voorverwarmde oven. Prik even in een (paar) roosje(s) broccoli om te zien of die al gaar genoeg zijn.
Vandaag is voor mij een dag met een beetje dubbele gevoelens. Het is vandaag namelijk precies twee jaar geleden dat ik een burnout kreeg… Ik had alle signalen van stress tot dan toe genegeerd. Ik begon te huilen en kon niet meer ophouden. Gelukkig gaat het inmiddels weer een stuk beter, maar het blijft oppassen! Via een coaching traject kwam ik erachter dat mijn passie bij eten ligt en dat ik daar “iets” mee wilde doen”. Inmiddels bestaat mijn foodblog bijna een jaar en ik vind het nog steeds héérlijk om te doen! Bedenken wat we gaan eten, boodschappen doen, ingrediënten klaar zetten, koken, foto’s maken, recept uitschrijven. Eten en koken zijn echt “energy gainers” voor mij. Deze Marokkaanse soep had ik al eens eerder geprobeerd, maar hoewel hij toen prima smaakte, pakte het toch niet helemaal uit zoals ik bedoelde… Volgens Edwin mocht ik het geen sóep noemen: het was meer een stoofpotje met kikkererwten en linzen… Ik heb nu de verhoudingen wat aangepast en nu lijkt het er meer op. Dit recept is een samenraapsel van recepten. De basis is geïnspireerd op het Harira-recept uit het Groot Arabisch Kookboek van Janny de Moor, al heb ik er wel het een en ander aan veranderd. En ik heb er nog wat ingrediënten aan toegevoegd die ik tegenkwam in andere recepten die me er ook wel lekker bij leken.
Nou, en dat wás ook zo. We vonden ‘m allemaal heerlijk!
Bereiding
Haal de poulet een poulet uit de koelkast en laat op temperatuur komen.
Pel en snipper de ui. Smelt de boter in een braadpan en fruit daarin de ui zachtjes. Was de bleekselderij en snij in kleine stukjes. Ik snij altijd de stengel in de lengte door en snij ‘m dan in stukjes. Fruit de bleekselderij samen met de ui aan. Doe de kruiden erbij in de pan en roer goed door.
Doe het vlees in de pan en bak even rondom aan.
Voeg de tomatenblokjes, kikkererwten en de linzen toe. Voeg anderhalve liter water en de bouillontabletten toe. Breng aan de kook en laat minstens twee uur zachtjes doorkoken met de deksel op de pan.
Verkruimel de krulvermicelli boven de pan en voeg de parelcouscous toe. Was de wortels, snij ze in plakjes en voeg die aan de soep toe. Laat de soep nog een minuutje of 10 zachtjes koken tot de couscous en de vermicelli gaar zijn. De worteltjes mogen lekker een beetje hard blijven. Hou een paar blaadjes koriander apart voor garnering, en knip of snij de rest van de koriander fijn en roer die door de soep.
Roer de bloem met een kopje water tot een glad papje (dat gaat heel makkelijk met de staafmixer: gegarandeerd geen klontjes!). Roer het papje door de soep en kook nog een paar minuten door.
Serveer met brood (stokbrood of Turks/Marokkaans brood) en partjes citroen.
Eet smakelijk!
Maken jullie dit wel eens: tortilla-taart? Vroeger maakte ik dit regelmatig met zo’n pot mexicaanse bonenmix, waar bonen, groenten en mexicaanse kruiden al in zitten. Maar sinds ik ‘m helemaal van scratch gemaakt heb, wil ik nooit meer anders! Het is natuurlijk iets meer werk omdat je de groenten wel even moet snijden, maar hé… dat is het dubbel en dwars waard. Het voordeel van zelf maken is dat je het zo pittig of juist niet-pittig kunt maken als je zelf lekker vindt… Of je gezinsleden, natuurlijk. Ik weet inmiddels wel hoeveel chilipoeder ik toe moet voegen zodat wij het precíes pittig genoeg vinden: een halve theelepel chilipoeder op een hele pan. Proef het even voor je de taart op gaat bouwen en breng op smaak met eventueel meer chilipoeder. Of laat de chilipoeder helemaal weg. Hou er wel rekening mee alles nog een beetje indikt als het gerecht een half uur de oven in gaat. Wij aten deze tortillataart gisteravond en zowel man als kinderen vonden het heerlijk! Edwin schepte zelfs een tweede keer op. Nou, dan vindt hij het écht heel erg lekker, kan ik je vertellen…
voor de salade:
3 trostomaten
2 avocado’s
1 rode ui
een paar takjes verse koriander
zout en peper
olijfolie
Bereiding
Pel en snipper de ui. Verhit in een braadpan een schut olijfolie en fruit hierin de ui zachtjes aan. Was en snij intussen de paprika’s: snij ze doormidden, verwijder de zaadlijsten en snij het vruchtvlees in blokjes. Voeg de paprikablokjes toe aan de ui. Knip de koriandersteeltjes in kleine stukjes en voeg die aan de pan toe.
Doe de paprika spice blend en de chilipoeder erbij en roer even goed om. Doe daarna de zwarte bonen, kidneybonen, maiskorrels en de tomatenblokjes erbij. Voeg nog een half blik water toe. Stamp met een pureestamper een paar keer in de pan, zodat een deel van de bonen stuk gaan en hun zetmeel kunnen afgeven; daardoor zal de saus lekker gaan binden.
Laat het mengsel minstens een half uur pruttelen. (Ik kon in die tijd mooi dochterlief naar fysio en tapdance brengen…) Proef het bonenmengsel en breng indien nodig op smaak met zout, peper en/of extra chilipoeder.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Vet een springvorm (die groot genoeg is zodat de tortilla erin past) in met een beetje olijfolie. Ik heb de springvorm nog ín een taartvorm gezet, zodat vocht dat er eventueel uit zou druppen niet mijn oven vies zou maken… Leg een tortilla op de bodem. Schep wat van het bonenmengsel op de tortilla en verdeel met de bolle kant van de lepel over de tortilla. Leg er nog een tortilla op en druk die even voorzichtig aan. Schep hier ook wat bonenmengsel op. Herhaal dit tot ofwel de tortilla’s *(mín één, want je wilt eindigen met een tortilla) óf het bonenmengsel (en het liefst allebei) op zijn.
Op de bovenste tortilla doe je geen bonen, maar daar smeer je de magere kwark over uit. Strooi daar de geraspte kaas over. Zet de tortillataart een half uur in de oven.
Maak intussen een salade: snij de tomaten en avocado in grove stukken, snij de rode ui in ringen en wat verse koriander blaadjes. Breng op smaak met zout en peper en sprenkel er een beetje olijfolie over. Laat de smaken even inwerken.
Haal de tortillataart uit de oven als de kaas is gesmolten en de bovenkant mooi begint te kleuren. Laat de taart een minuut of tien, in de vorm, afkoelen.
Snij de tortillataart in punten.
Serveer de punt tortillataart met een schep tomaten-avocado-salade.
Eet smakelijk!
Het begint al aardig weer herfst te worden, hè? Ik hou wel van de herfst! Prachtig gekleurde bomen, knisperende blaadjes, paddestoelen. Daar kan ik me nu al weer enorm op verheugen! En dan zo’n lekker herfst-zonnetje erbij… héérlijk! Dit is een héérlijke, herfstige soep, met geroosterde pompoen, wortel en courgette. Lekker verwarmend, door de kaneel en de chilipoeder. Een beetje zoet, maar toch pittig.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Was de pompoen, snij de steelaanzet aan de bovenkant eraf en snij de pompoen in kwarten. Schraap met een lepel de pitten eruit. Je kunt de schil gewoon laten zitten, hoor, die kun je gewoon eten. Snij de pompoen vervolgens in plakken/stukken en leg die op een met bakpapier beklede bakplaat. Sprenkel er wat olijfolie over en bestrooi met zout en peper.
Zet de bakplaat 30-40 minuten in de oven tot de pompoen begint te bruinen en zacht is.
In de tussentijd: pel en snipper de ui. Pel de knoflook en snij in kleine stukjes. Verhit een scheut olijfolie in een pan en fruit daarin de ui en knoflook aan. Was de stengels bleekselderij, snij ze in de lengte door en snij in stukjes. Fruit de bleekselderij met de ui en knoflook aan. Was (of schil) de wortel, snij in plakjes en voeg toe aan de pan. Strooi de kruiden erover en roer even om. Voeg dan de tomatenpuree toe en bak even aan. Was de courgette en snij in blokjes. Voeg de blokjes toe aan de pan.
Voeg, als de pompoen geroosterd is ook de pompoenstukjes toe.
Strooi de pompoenpitten op de bakplaat (en het bakpapier) waar je net de pompoen vanaf hebt gehaald en rooster ze even in de oven tot ze lekker knapperig zijn. Haal de bakplaat er dan weer uit.
Kook anderhalve liter water en los daarin de bouillontabletten op. Giet de bouillon bij de groenten in de pan en breng aan de kook.
Laat zachtjes doorkoken totdat alle groenten zacht zijn (prik er even in met een vork). Haal de pan van het vuur en pureer met een staafmixer. Met de hoeveelheden die hierboven staan krijg je een flink dikke soep. Als je ‘m te dik vindt, dan kun je eventueel nog wat extra bouillon toevoegen.
Prak de geitenkaas een beetje. Schep de soep op een bord of in een kom. Leg er een beetje geitenkaas op en strooi daar wat peper en een lepeltje geroosterde pompoenpitten over.
Eet smakelijk!
Dit gerecht heeft Free, onze zoon, bedacht: een burrito, gevuld met pasta met pesto en groenten. Hij kwam ’s avonds laat (ik dacht eigenljik dat hij allang sliep…) naar onze slaapkamer en begon over zijn recept-idee. Een burrito, zoals hij op het festival op vakantie op had, maar dan met pasta en pesto en groenten in plaats van rundvlees en bonen. Ik vond het een gewéldig idee! Ik zou die combi niet zo snel bedenken, maar ik wilde het graag proberen. Ik vind het hartstikke leuk dat hij meedenkt over het eten, vooral als dat niet “pizza, poffertjes of patat” is… We hebben er groenten in gedaan die de vulling een beetje zacht en creamy zouden maken, zoals de courgette en de aubergine. En groenten die wat steviger en/of knapperiger zouden blijven, zoals bleekselderij en sugar snaps. De kikkererwten was hij het in eerste instantie niet zo mee eens, want daar is hij niet zo dol op. Maar hij was het met me eens dat die wel een lekkere stevige bite zou geven. Wat pasta betreft heb ik voor cavatelli gekozen, dat is een niet te grote, beetje stevige pasta. Maar je kunt net zo goed een andere pasta kiezen, hoor! Het eindresultaat was hartstikke lekker en zéker voor herhaling vatbaar.
En dat zeg ik écht niet alleen omdat ik zijn moeder ben…
Ingrediënten
1 ui
1 bol solo knoflook
1 courgette
1 aubergine
1 rode + 1 gele paprika
2 stengels bleekselderij
2 wortels (bospeen)
1 handje sugarsnaps
1/2 blik kikkererwten
8 grote tortilla’s
1 komkommer
3 trostomaten
1 zakje ijsbergslag (100 gram)
125 gram gerasapte kaas
100 gram cavatelli (of een andere soort niet te grote pasta)
1/2 potje groene pesto
olijfolie
zout en peper
Bereiding Breng een pan met water en zout aan de kook en kook daarin de cavatelli gaar. Giet af en zet opzij.
Verhit een scheut olijfolie in een wokpan. Pel en snipper de ui en fruit de ui samen met de uitgeperste knoflook aan. Was de bleekselderij en de wortels, snij ze in stukjes en voeg die aan de pan toe. Snij de aubergine en de courgette eerst in plakken en daarna in blokjes en bak die ook mee. Was de paprika’s, snij ze doormidden, verwijder de zaadlijsten en snij het vruchtvlees in blokjes. Voeg de paprikablokjes en de kikkererwten aan het groentemengsel toe. Roer regelmatig!
Maak de sugarsnaps schoon: knak de topjes eraf en trek de draad eruit die langs de naad loopt. Snij de sugarsnaps één- of tweemaal door en voeg die ook aan het groente-mengsel toe. Roerbak alles lekker tot het gaar is. Voeg dan de gare pasta en de pesto toe en roer alles goed door.
Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Schil de komkommer en snij in dunne plakjes. Was de tomaat en snij in plakjes.
Leg een tortilla op een groot plat bord en leg er iets boven het midden een handje ijsbergsla op. Schep daar een flinke schep van het pesto-groentenmengsel op. Strooi er een handje geraspte kaas over en leg er wat plakjes komkommer en een paar plakjes tomaat op.
Vouw eerst de onder kant naar boven en vervolgens de twee zijkanten. Zet de tortilla vast met een cocktail prikker. Eet smakelijk!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
