Ovenschotel met gnocchi, aubergine en mozzarella

Ovenschotel met gnocchi, aubergine en mozzarella

Dit is een lekker makkelijk en héérlijk recept, uit De Vega Bijbel. We hebben wel eens eerder gnocchi op en die vond ik toen niet zo lekker. Het was nogal een droge en taaie hap. En nogal melig. Dit keer heb ik koelverse gnocchi gekocht en die waren erg lekker! De kinderen vonden het ook erg lekker!

Ingrediënten
500 gram koelverse gnocchi
5 trostomaten
1 aubergine
1 bakje cherrytomaatjes
5 zongedroogde tomaten
1 klein blikje tomatenpuree
1 bol solo-knoflook (of 2 tenen knoflook)
2 bollen mozzarella
2 eetlepels balsamico-azijn
100 gram geraspte kaas
nootmuskaat
olijfolie
zout & peper

Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Kook de gnocchi volgens de aanwijzing op de verpakking. Giet de gnocchi af als ze gaan drijven (dan zijn ze gaar!) en zet ze even apart
Was de tomaten en snij ze doormidden. Verwijder het harde stukje en snij de tomaat in blokjes.
Snij de aubergine in blokjes. Pel en snipper de ui en de knoflook.
Verhit een scheut olie in een wokpan en fruit daarin de ui en de knoflook aan. Voeg de aubergineblokjes toe en bak een paar minuten mee tot de aubergine begint te kleuren.

Doe dan de tomatenpuree, de tomatenblokjes en de balsamico-azijn erbij en roer goed door. Laat een paar minuten doorpruttelen. Snij intussen de cherrytomaatjes doormidden en knip de zongedroogde tomaatjes in stukjes. Voeg de cherrytomaatjes en de zongedroogde tomaten toe. Breng de tomaten-aubergine saus op smaak met versgeraspte nootmuskaat en zout en peper.

Roer de gekookte gnocchi door de tomatensaus.


Vet een ovenschaal in en doe daarin de gnocchi in tomatensaus. Snij de mozzarella in plakken en leg die erop. Strooi de geraspte kaas overheen.


Zet de ovenschaal ongeveer 20 minuten in de voorverwarmde oven, tot de kaas gesmolten en mooi goudbruin is. Laat de ovenschotel ietsje afkoelen voor je ‘m serveert.

Eet smakelijk!

Upside-down bananentaart

Upside-down bananentaart

Vandaag was Free’s laatste dag op de lagere school. Vorige week hadden ze al de 8e groepers voorstelling. En deze week hebben ze naast het opruimen en schoonmaken van de klas, allemaal leuke activiteiten gedaan. Zo hadden ze dinsdag pannenkoeken bij de overblijf, woensdag vossenjacht in de stad (alle juffen verkleed), donderdag met de bovenbouw naar het zwembad en vandaag taartendag. Free wilde samen met mij een taart bakken. De keuze viel op bananentaart! Ik heb deze Antilliaanse bananentaart al eens eerder gemaakt: het is een prachtig taartje met die goudgele plakjes banaan bovenop. En hij is echt héérlijk! Vorige keer was ik niet helemaal tevreden over de foto’s en dacht ik “Ach, ik maak ‘m vást nog wel een keertje”. Nou, en dat was nú, dus. Ik had Edwin donderdag gevraagd om 6 bananen (én roomboter en lichtbruine basterd suiker en een citroen) in huis te halen. En dat is gelukt. De bananen zijn échte authentieke kaasbol-bananen van de overblijf!
Voor ik deze taart de eerste keer maakte, had ik zo’n upside-down bananentaart al een tijdje op mijn verlanglijstje staan. Ik had er namelijk eens een foto van op Pinterest gezien, maar helaas werkte de link naar het recept niet. Maar gelukkig kocht ik een tijdje terug het kookboek “De complete Antilliaanse keuken” van Jurino Ignacio, en daar staat ‘ie in: “Bolo di Bakoba”. “Bolo” betekent vast iets als “taart”, want er staan nog veel meer taart-recepten in die Bolo heten. En “Bakoba” betekent “banaan”. Verder heb ik nog geen recepten uitgeprobeerd. Vooral omdat de Antilliaanse keuken voor mij relatief onbekend is. Maar als ik iets meer tijd krijg, dan wil ik er zéker meer uit gaan proberen…
En ik hoop dat ik na de vakantie iets meer tijd heb. Want eindelijk mag ik dít nieuwtje ook delen: vanaf komend schooljaar gaat Edwin vier dagdelen als conciërge op de Montessorischool werken! Dus Free nam afscheid van school, vandaag, maar wij (en dan natuurlijk vooral Edwin) nog niet! Free ziet het ook wel zitten om zijn papa af en toe van zijn werk te halen. Dan heeft ie een goede reden om nog éventjes terug te gaan…

Ingrediënten
6 bananen
2 x 100 gram roomboter (op kamertemperatuur)
150 gram lichtbruine basterdsuiker
1/2 citroen
1 theelepel kaneel
250 gram zelfrijzend bakmeel
150 gram fijne kristalsuiker
2 eieren
50 ml melk
1 theelepel vanille essence (of 1 vanillestokje)
1/2 theelepel zout

Bereiding
Laat de boter op kamertemperatuur komen.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Als de bananen nog niet al te rijp zijn, leg dan één banaan in de oven. Haal de banaan uit de oven als ie zwart is en laat ‘m even afkoelen.
Doe 100 gram roomboter in een steelpannetje, samen met de lichtbruine basterdsuiker, de kaneel en het sap van de halve citroen. Roer goed door en verwarm op een laag pitje tot de boter helemaal gesmolten is en de suiker opgelost en je een mooie, goudbruine karamelsaus hebt. Haal nu het pannetje van het vuur en laat de saus afkoelen.
Klop nu met de mixer de andere 100 gram boter en de kristalsuiker tot een romige massa. Voeg dan de eieren, de melk en de vanille essence toe. Prak de oven-gerijpte banaan (als die niet heet meer is) door het boter-mengsel. Roer het zout door het zelfrijzende bakmeel. Doe dan het bakmeel portie voor portie bij het boter-mengsel. Mix steeds tot het meel is vermengd en voeg dan de volgende portie toe.


Vet een springvorm in met een beetje boter. Je moet zorgen dat de springvorm niet je oven kan lekken. Dit kun je doen door de springvorm ín een ovenschaal of bakplaat te zetten. Ik heb ervoor gezorgd door de springvorm van buiten in te pakken met zilverfolie. Pel nu de bananen en snij ze in niet te dunne plakjes. Leg de plakjes banaan zó in de springvorm dat je de hele bodem er zoveel mogelijk mee bedekt. Als je nog banaanplakjes over hebt, roer die dan door het cakebeslag. Giet de karamel-saus over de plakjes banaan in de springvorm. Houd de springvorm schuin, zodat de karamelsaus alle banaanplakjes en de hele bodem bedekt.


Doe nu voorzichtig het cakebeslag over de banaanplakjes en karamelsaus. Strijk met een spatel voorzichtig een beetje glad. Zet nu de springvorm in de oven en bak de taart in ongeveer 30 minuten gaar.


Na die dertig minuten, of als de taart van boven mooi goudbruin is, prik je even met een satéprikker op diverse plekken in de taart. Als de prikker er droog weer uitkomt, dan is de taart gaar.


Haal de taart uit de oven en laat de taart minstens 20 minuten afkoelen op een rek. Stort dan de taart op een taartschaal. Let op: door de karamelsaus kan dat een beetje een kliederboel worden. Leg de taartschaal óp de springvorm, draai ‘m (boven de gootsteen) zo snel mogelijk om en wacht tot je de taart hoort/voelt “vallen”. Haal dan de springvorm ervan af en leg eventueel achtergebleven plakjes banaan terug op de taart.
Laat de taart nog wat verder afkoelen en de karamelsaus in de taart trekken.

Eet smakelijk!

NB: Als je deze taart zelf ook gaat maken: maak ‘m zo kort mogelijk van tevoren, want (ondanks de citroen en de karamelsaus) verkleurt de banaan best snel. En dan is de taart nog steeds hártstikke lekker; maar dan ziet het er toch iets minder smakelijk uit… Hieronder de verkleuring die in één nacht heeft plaats gevonden. Dus op dezelfde dag nog serveren is het beste!

 

Groene pasta met blauwe kaas

Groene pasta met blauwe kaas

Gisteren aten we “groene pasta met blauwe kaas” van Nigella (uit haar boek Nigellissima). Ik moet eerlijk zeggen dat ik het gisteravond, toen Lone vroeg wat we aten, “pasta met spinazie en kaas” noemde. Als ik de blauwe kaas had genoemd, dan zou ze het misschien niet eens geproefd hebben. En nu vond ze het zó lekker dat ze zelfs nog een keer opgeschept heeft. (Ik heb nog niet verteld dat het blauwe kaas was…)
Het enige minpuntje aan dit gerecht vond ik de pasta: ik had groene mini-penne gekocht. Het ging vooral om de groene kleur, maar het bleek een glutenvrije pasta te zijn, gemaakt van erwten. En daardoor zat er toch een beetje een raar smaakje aan. We hebben ook wel eens glutenvrije pasta gehad die werkelijk níet te eten was. Dat was deze pasta niet, maar ik zou ‘m niet zo snel een tweede keer kopen. Dat groene kleurtje is leuk, maar een volgende keer zou ik ‘m liever met een gewone witte pasta maken. Gelukkig was de saus (nou ja, de gesmolten gorgonzola) zo sterk van smaak dat ’t niet heel erg opviel.

Ingrediënten
150 gram gewassen spinazie
150 gram gorgonzola
100 gram pistachenoten
250 gram groene pasta
zout

Bereiding
Kook de (groene) pasta gaar in ruim kokend water met wat zout. Giet de pasta, als die gaar is, af boven een vergiet, maar vang wat van het kookvocht op. Doe de uitgelekte pasta terug in de pan en zet de pan terug op de kookplaat, maar niet terug op de hete pit. Snij de orgonzola in stukken en doe die, samen met twee jus-lepels kookvocht bij de pasta. Doe de spinazie er bovenop en doe de deksel op de pan. Laat de pasta met de spinazie een paar minuten staan. Doe er nog één of twee juslepels kookvocht bij en roer de spinazie, pasta en gorgonzola door elkaar tot alle spinazie een beetje geslonken is, en alle gorgonzola gesmolten.
Hak de pistachenoten grof.
Schep de pasta met de spinazie en gorgonzolasaus op een bord en strooi er wat gehakte pistachenoten over.

Eet smakelijk!

 

Salade met appel, spek en geitenkaas

Salade met appel, spek en geitenkaas

Vandaag een geitenkaassalade op mijn blog. Speciaal voor mijn moeder: mijn trouwste volger! Mam zit bij een museumclub en eens in de maand gaan ze met zijn allen naar een tentoonstelling. Na afloop gaan ze dan gezellig samen ergens lunchen. En dan bestelt mam altijd de geitenkaas salade (als die op de kaart staat, natuurlijk). Of anders toch wel ’t broodje geitenkaas met honing. Overal waar ze eet is de salade weer anders en ze vindt ze allemaal heerlijk. En toch maakt ze zelf nooit een salade met geitenkaas. En daarom zet ik nu een geitenkaas recept op mijn blog: gewoon een basic salade met geitenkaas, appel, walnoten, honing-mosterd-dressing en zongedroogde tomaatjes en spek. Héérlijk gewoon!
Op www.geitenkaas.nl vond ik nog veel meer ideeën voor geitenkaassalades. Die zien er ook allemaal zalig uit. Daar ga ik er vast ook nog wel eens een paar van maken.

Ingrediënten (voor 2 personen)
een paar handen vol gewassen spinazie
4 schijfjes geitenkaas
1 granny smith appel
2 handjes walnoten
4 zongedroogde zontomaatjes
6 plakjes gerookt ontbijtspek
1 klein sjalotje
1 eetlepel appelazijn
1 theelepel mosterd
3-4 eetlepels olijfolie
1 eetlepel honing (oeps, vergeten op de foto…)
zout en peper

Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden. Leg bakpapier op een bakplaat en leg daar de plakken gerookte spek op. Zet de bakplaat in de oven tot de spek lekker bruin en knapperig is.
Pel en snipper het sjalotje. Doe de sjalot met de appelazijn, mosterd, honing, olijfolie, zout en peper in een kommetje en klop het met een vork tot een emulsie.
Giet de dressing over de spinazie en hussel even goed door. Knip de zongedroogde tomaatjes in reepjes.
Schil de appel, verwijder het klokhuis en snij in plakjes. Snij de schijfjes geitenkaas door midden.
Leg de spinazie op twee borden en verdeel de plakjes appel, reepjes zongedroogde tomaat, walnoten, schijfjes geitenkaas, en uitgebakken spek erover.

Eet smakelijk!

 

Bloemkool, macaroni en kaas

Bloemkool, macaroni en kaas

Oooooh boy! Dit is zóóóó lekker! Echt! Je hebt kookboeken en kookboeken. En je hebt kookboeken van Jamie Oliver! En élke keer dat ik iets van Jamie maak, dan is het zóóó goed! Dit is een recept uit zijn “Jamie in 30 minuten” boek. Nu heb ik het niet ge-timed, maar ik heb er wel aanzienlijk langer over gedaan dan 30 minuten. En dan heb ik nog niet eens het toetje bij gemaakt (“zalig gestoofd fruit”) dat ook nog in die 30 minuten zou moeten lukken.
Maar dat geeft niet, want ik hou absoluut niet van gehaast en gestress en al helemaal niet als ik lekker aan ’t koken ben. Ik heb héérlijk gekokkereld en ’t was zálig.  Dus… aanrader, dit!!!

Ingrediënten
1 bloemkool
500 gram macaroni
10 plakjes gerookt ontbijtspek
1 bol soloknoflook (of 2 tenen knoflook)
250 gram geraspte kaas
200 gram creme fraiche
2 takjes rozemarijn
4 boterhammen
olijfolie
zout en peper

Bereiding
Verwarm de oven voor op 220 graden. Vet een grote braadslee in met een scheutje olijfolie, leg de plakjes ontbijtspek erin en zet de braadslee in de oven.
Kook water in de waterkoker. Verwijder de buitenste bladeren van de bloemkool en snij de kool in vieren. Leg de kwarten in een grote pan en doe de macaroni erbij. Giet er zoveel kokend water over dat de bloemkool en macaroni onder staan. Zet indien nodig nog een tweede kan water in de waterkoker op.
Strooi er zout over en zet de pan met bloemkool en macaroni op het vuur met de deksel schuin op de pan. Kook tot de bloemkook en de macaroni gaar zijn.


Haal de braadslee met ontbijtspek uit de oven, als de ontbijtspek mooi bruin en knapperig is. Laat even afkoelen.
Scheur de boterhammen in stukken en doe die in de keukenmachine, samen met de naaldjes van de rozemarijn en een scheut olijfolie. Zet de keukenmachine aan en maal het brood en de marjolein tot kruimels. Doe dan de plakjes uitgebakken ontbijtspek erbij en maal alles tot kruim.


Als de bloemkool en de macaroni gaar zijn, giet dan de pan af door een vergiet. Vang (een deel van) het kookvocht van de pasta op. Doe de inhoud van het vergiet in de braadslede waar je de spek in gebakken hebt. Schep de bloemkool eruit en doe die terug in de pan. Stamp de bloemkool fijn met de pureestamper. Doe de fijngestampte bloemkool terug in braadslee bij de macaroni. Giet 4 dl kookvocht in de braadslee, pers de knoflook erboven uit en doe de creme fraiche erbij. Strooi de geraspte kaas erover en roer alles goed door.


Strooi dan het rozemarijn-spek-broodkruim erover.

Zet de braadslee 10 minuten in de oven tot het kruim mooi bruin en knapperig is. Laat even afkoelen.

Schep een schep ovenschotel op een bord. Ik had er “Witlofsalade met waanzinnige dressing” bij gemaakt. Ook van Jamie, natuurlijk.
Eet smakelijk!