Deze salade hadden jullie nog te goed. Wij aten dit woensdag, nadat ik met mam in het Openlucht museum geweest was. Met auberginesoep. Het recept komt uit het boek “Salade in 6 stappen” en stond in de Metro. Mijn collega’s nemen de Metro altijd mee voor de puzzels, maar ik ben meer geinteresseerd het recept dat erin staan. Dit recept trok mijn aandacht. Sowieso omdat Free gek is op mozzarella. En omdat nectarine me erg lekker in een salade leek. Maar vooral omdat er “maangedroogde tomaten” in moesten. Daar had ik nou nog nooit van gehoord. Ik heb het inmiddels gegoogled: het zijn gewoon heel lang (een hele nacht…) in de oven gedroogde tomaatjes. Net als zongedroogde tomaten, dus, maar dan met een fancy naam, zodat het wel een beetje bijzonder klinkt. Mocht je ze zelf willen maken, dan vind je hier het recept voor “moonblush tomatoes” van Nigella. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon zongedroogde tomaatjes op olie kopen. Heb ik ook gedaan. Misschien dat als ik eenmaal zelf ovengedroogde tomaatjes heb gemaakt, dat ik die véél lekkerder vind dan uit een potje. Maar vooralsnog zijn die uit een potje ook gewoon prima, hoor.
Het was een heerlijke salade. Lekkere combi natuurlijk: tomaten, spinazie, basilicum, zongedroogde tomaten, mozzarella, olijven. En die nectarine die smaakte er heerlijk bij!
Ingrediënten
100 gram gewassen verse bladspinazie
5 trostomaten
2 bollen mozzarella
2 eetrijpe nectarines
1 citroen
5 groene olijven
6 zongedroogde tomaten op olie
een paar takjes basilicum
olijfolie
zout en peper
Bereiding
Was de tomaten en snij ze doormidden. Snij de harde steelaanzet weg en snij de tomaten in stukjes. Snij de nectarines doormidden, verwijder de pit en snij het vruchtvlees in plakjes. Snij de olijven in ringetjes. Snij de zongedroogde tomaten in reepjes. Hak de basilicumblaadjes fijn.
Pers de citroen uit. Bewaar de uitgeperste helften nog even. Maak een dressing door een gelijke hoeveelheid citroensap en olijfolie, met een staafmixer te mengen tot een emulsie. Doe er zout en peper en een paar blaadjes basilicum bij en pureer. Proef even en voeg indien nodig meer zout, peper of olie toe.
Doe de spinazie in een slakom en breng op smaak met de citroendressing. Hussel goed door. Doe de tomatenstukjes erbij en hussel even goed door. Doe de necatrineplakjes, de reepjes zongedroogde tomaat, en de fijngehakte basilicum erbij. Scheur de mozzarella in stukken en verdeel die over de salade.
Strooi er nog wat versgemalen peper over en rasp, om het helemaal af te maken, nog even wat citroenschil over.
Eet smakelijk!
Gisteren was ik met mijn moeder naar het Openlucht Museum in Arnhem. Daar is namelijk dit jaar de tentoonstelling “Gruwelijk lekker”. Die gaat over eten en smaken en die wilde ik natuurlijk heel graag zien. Het is geen klassieke tentoonstelling, in de zin van alles overzichtelijk op één plek. Deels wel, in het entree gebouw, maar door het hele park verspreid kun je allerlei smaken ontdekken en receptenkaartjes verzamelen. We moesten erg lachen om een filmpje van kinderen die koffie proefden (de smaak bitter) en allemaal een vies gezicht trokken en gruwden van de bittere smaak. Heel herkenbaar, want ik lust zelf ook geen koffie.
We hebben ook Durian-ijs geproefd, van die Indonesische stinkvrucht Durian, weet je wel? Nou, die stinkt dus écht heeeeeel erg. Het is echt onvoorstelbaar dat mensen (en dieren!) dat ooit voor het eerst zijn gaan eten… Die geur?! Het deed me erg denken aan de geur van gas: echt verschrikkelijk vies! De smaak was wel ok, een beetje zoet, maar het boerde de hele middag op en dan rook ik elke keer weer die nare geur… Ik vind het leuk dat ik het een keer geproefd heb, maar ik zal het niet zo snel een tweede keer eten… We hebben nog het laatste rondje met de historische tram door het park gereden en zijn daarna weer terug naar Wageningen gegaan. Daar hebben we auberginesoep en een salade met mozzarella en nectarine gegeten. Hieronder het recept voor de auberginesoep. Morgen zet ik die salade op mijn blog. Manlief keek enigszins bedenkelijk toen hij hoorde dat we auberginesoep zouden eten, maar hij vond het verrassend lekker!
Bereiding
Was de aubergine en snij in grote blokjes (ongeveer 1-2 cm) en snij de knoflook in grove stukjes.
Was de paprika, snij doormidden en verwijder de zaadjes en de zaadlijsten. Snij het vruchtvlees in blokjes.
Breng 1 liter water aan de kook in de waterkoker.
Verhit een braadpan (of soeppan met dikke bodem) op een matig vuur en smelt daarin de boter. Als de boter is gesmolten, voeg dan de bloem toe. Roer goed, tot alle bloem is opgenomen door de boter. Voeg dan de slagroom toe en roer goed, met een garde, tot een gladde dikke saus ontstaat. Los de bouillontabletten intussen op in het gekookte water en giet de bouillon er al roerend bij. Roer goed met de garde, zodat het een gladde gebonden soep wordt.
Verhit intussen een scheut olijfolie in een koekenpan en bak daarin de knoflook en de aubergine een paar minuten aan. Doe dan de aubergineblokjes en knoflook in de gebonden soep en breng opnieuw aan de kook.
Zet het vuur half en laat een minuut of tien koken tot de aubergine helemaal zacht is.
Pureer de soep met een staafmixer.
Verhit een scheutje olie in een koekenpan (mag best dezelfde zijn als waar je de knoflook en de aubergine in hebt gebakken) en bak daarin de paprikablokjes. Roer af en toe om, tot de paprika een beetje zacht begint te worden.
Schep de soep in een bord of kom en garneer met wat gebakken paprika blokjes.
Héérlijk!
Eet smakelijk!
Dochterlief heeft geklaagd: het is allemaal wel leuk en aardig zo’n foodblog, maar als we iets lekkers eten, dan eten we het daarna nooit nog een keer. Nu is dat niet helemaal waar, want we eten sommige dingen best wel vaker. Dan zet ik bijvoorbeeld de soep of salade van de lunch op mijn blog, of een toetje, ofzo. Maar goed, I hear you, moppie! Ze zit nu even in een nogal drukke periode, het lijkt wel of ze voor alle vakken nog gauw even presentaties, verslagen en projecten moet doen en inleveren, zo vlak voor de toetsweek. Dus ze kan best wel even wat verwennerij gebruiken. Wat ze dan graag wilde eten? “Spruiten met speklappen“. Tja, half juni zijn spruiten natuurlijk niet meer in het seizoen. Iik weet niet eens of ze überhaupt nog te krijgen zijn, dus dát zat er even niet in. Nu gaat het ook eigenlijk helemaal niet om die spruiten, maar om de speklappen en de ketjap-saus. Dus ik heb er dit van gemaakt: geroerbakte Chinese kool met speklappen en ketjapsaus.
Ingrediënten
1 Chinese kool
6 speklappen
100 ml ketjap manis
2 tenen knoflook
1 dessertlepel bakgember
1 dessertlepel sesamzaad
2 eetlepels sesamolie
1-2 eetlepels maizena
olijfolie
4 kopjes rijst
Bereiding
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking.
Knip of snij de speklappen in reepjes. Doe de spekreepjes in een mengkom en doe de ketjap sesamolie en de ketjap erbij. Pers de knoflooktenen uit en snij de bakgember fijn. Doe de knoflook en de gember erbij en roer goed door. Laat de speklappen een minuut of tien in de marinade staan, zodat de smaken goed intrekken.
Snij intussen de Chinese kool in de lengte door en de helften nógmaals doormidden. Snij de stronk weg, verwijder de buitenste bladeren en snij de kwarten nog een paar keer door. Snij vervolgens de kool in reepjes en doe die reepjes direct in een gootsteen vol met koud water waaraan je wat zout hebt toegevoegd. Spoel de koolreepjes goed af en laat ze uitlekken in een vergiet.
Verhit een scheutje olijfolie in een wokpan en doe daarin de spekreepjes, met marinade en al. Bak/kook de spekreepjes even aan. Doe dan, hand voor hand, de koolreepjes erbij. Roer even door en voeg de volgende hand kool toe als de vorige een beetje geslonken is. Laat de kool en de spekrepen lekker zachtjes pruttelen tot de spek gaar en alle kool geslonken is (en de rijst klaar is).
Ik hou er van als de saus een beetje gebonden is, dus ik heb wat maizena toegevoegd. Maar je kunt de saus ook dun laten als je dat lekkerder vindt. Om de saus te binden: roer 1 of 2 eetlepels maizena door een scheutje koud water. Goed roeren tot het helemaal vloeibaar is. Giet het maizenamengsel dan in de hete pan en roer direct goed door.
Schep wat rijst op een bord en doe daar een schep spek-kool mengsel over heen. Garneer met wat sesamzaadjes.
Eet smakelijk!
Die bakplaat gerechten zijn écht ideaal, dus ik traybake nog even door, hoor. Vandaag echter geen recept uit De Groene Bakplaat, maar een (zij het íets aangepaste) gouwe-ouwe uit mijn studententijd. Dit is de broccoli-camembert-cashewnoten-taart, maar dan met groene asperges in plaats van broccoli, want Edwin vindt broccoli niet zo lekker. Free vindt het dus echt ontzettend oneerlijk dat ik voor Edwin wel iets anders bedenk, maar dat ik dat niet voor hen doe als we zuurkool eten… Lone vond deze plaattaart trouwens meer op pizza lijken, dan op een hartige taart: deegje, sausje, vulling en kaas. Daar heeft ze een punt… Dit (maar dan de broccoli-versie) is dus een recept uit mijn studententijd. Het was een populair gerecht bij de heren van de studenten schermvereniging waar ik lid van was. Met groene asperges is het nóg makkelijker dan met broccoli, want die broccoli moet je eerst kort koken, anders wordt hij niet gaar genoeg en dat hoeft met die groene asperges niet. Maar misschien pasten asperges niet binnen het studenten-budget. Als de groene asperges erg dik zijn, dan moet je ze wel even schillen, want dan zijn ze soms een beetje stug en draderig. Maar als ze niet te dik zijn, dan is het voldoende om even ze te wassen en het onderste stukje eraf te snijden. Zie: makkelijker kán haast niet! En het is súper lekker!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Rol de rol bladerdeeg (met bakpapier en al — zó makkelijk!) uit op een bakplaat. Knip eventueel het bakpapier nog wat bij. Bestrijk het bladerdeeg met de creme fraiche.
Was de groene asperges (voorzichtig!) en snij het onderste stukje eraf. Leg ze zij-aan-zij op de creme fraiche. Strooi er zout en peper over heen en sprenkel er wat olijfolie over.
Snij de camembert doormidden en snij elke half in plakken. Verdeel de camembert over de asperges, maar hou de toppen van de asperges vrij. Strooi tot slot de cashew noten over de asperges en de kaas.
Bak de hartige taart in de voorverwarmde oven in 25-30 minuten gaar en goudbruin.
Vaderdag… Wij doen eigenlijk niet echt aan vader- en moederdag. Als de kinderen nog op ’t kinderdagverblijf of in de onderbouw zitten, dan zijn die zelfgemaakte knutsels en knullige rijmpjes wel leuk. Als ze écht zelf gemaakt zijn, natuurlijk, en niet 30 knutsels van de juf voor alle papa’s. Maar als je tegenwoordig de reclames mag geloven, dan begrijpt je vader pas écht dat je van ‘m houdt als je een barbecue, biertap, grasmaaier, betonboor, nieuwe racefiets, smartwatch, of een ander hip gadget van minstens een paar honderd euro voor ‘m koopt… Daar doen wij niet aan mee. Onze papa krijgt regelmatig een knuffel en een kus, soms een grote mond, geïrriteerde zucht of een eye-roll, vaak een boks of een high five en af en toe een dankbare of trotse blik. Gewoon spontaan, op al die andere dagen van het jaar. En dat zegt meer dan duizend hippe gadgets bij elkaar. Maar een lekker ontbijt-op-bed op zijn tijd, daar is natuurlijk niks mis mee, en dan vooral met iets wat hij écht lekker vindt. En dus verrasten we onze liefste papa van de hele wereld met een Kebabbroodje. Niet een broodje kebab, maar een kebabbroodje! Als in: saucijzenbroodje en frikandelbroodje, maar dan met kebab in plaats van saucijs of frikandel. Hij vond het héérlijk!
Ingrediënten
1 pakje bladerdeeg (diepvries)
400 gram kebabvlees (kan ook gyros of shoarma-reepjes, natuurlijk)
knoflooksaus
paneermeel
1 ei
olijfolie
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Haal de plakjes bladerdeeg uit de verpakking en leg ze los van elkaar op het aanrecht, zodat ze kunnen ontdooien.
Verhit in een pan een scheutje olie en bak daarin de kebabreepjes gaar, in ongeveer 6 minuten.
Haal de pan van het vuur en laat even afkoelen.
Leg een vel bakpapier op een bakplaat. Pak een plakje ontdooid bladerdeeg, haal het plastic velletjer eraf en leg het met de plakkerige kant naar boven. Strooi er wat paneermeel op (ongeveer een halve theelepel), doe daar een paar eetlepels kebab op en doe er een wat knoflooksaus over.
Pak de punten van het plakje bladerdeeg en duw die tegen elkaar, zodat je een rechthoekig broodje krijgt. Duw het randje aan, aan alle drie de kanten, en duw daarna de zijkanten met een vork dicht. Breek het ei in een schaaltje en klop het ei los. Bestrijk de kebabbroodjes licht met wat ei.
Zet de bakplaat ongeveer 25-30 minuten in de voorverwarmde oven.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
