Ideaal kookboek, dit: De Groene Bakplaat. Gekregen van mijn beste vriendin en haar vriend. In verband met een beetje moe een niet al te ingewikkelde en niet al te bewerkelijke maaltijd. En iets van de bakplaat is dan ideaal, natuurlijk. Dit is heerlijk! Ik denk dat dit het eerste kookboek is dat ik daadwerkelijk van voor tot achter uit kook! Ik moet er eerlijkheidshalve bij zeggen dat de kinderen het niet echt lekker vonden: ze vonden “de kaas gek smaken”. Eerlijk gezegd denk ik niet dat het de kaas was, maar de mosterd die eronder zat. Dat had ik er voor de zekerheid niet bij gezegd toen ik ze vertelde wat er allemaal door zat. Nee, dan hoeven ze het bij voorbaat al niet. Maar ze proefden de mosterd helaas toch… Ik ben ook niet echt dol op mosterd, maar door bijvoorbeeld hamburgervlees is het ook erg lekker. Maar manlief en ik vonden deze kaas-uientaart wél erg lekker en zéker voor herhaling vatbaar.
Vandaag was ik wandelen in Nijmegen. Ik heb dochterlief (en een clubgenootje) naar het JPT schermtoernooi in Lent gebracht, en daarna ben ik gaan wandelen in (en óm) Nijmegen. En ik was precies op tijd weer terug!
Het was héérlijk. De weersvoorspelling was pet, maar het weer was hartstikke goed. Ik heb een paar spatjes gevoeld, maar geen enkele echte regenbui gehad. Dus de regenponcho in mijn rugzak ging onverrichterzake weer mee naar huis. En ik moest zelfs mijn jas uitdoen, want het was te warm om met jas aan te wandelen.
Nijmegen en omgeving zijn hartstikke leuk om te wandelen. Lekker afwisselend: heerlijke parken, mooie kunst, prachtige historische gebouwen en ruïnes in het centrum en natuurlijk lekker over de kade langs de Waal gewandeld. Héérlijk!
Ingrediënten
1 rol bladerdeeg (uit de koeling)
400 gram banaan sjalotten
125 gram geraspte kaas
1 eetlepel mosterd
een paar takjes tijm
versgemalen peper
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Rol de rol bladerdeeg uit en leg het, met bakpapier en al, op een bakplaat. Bestrijk het bladerdeeg heel licht met de mosterd. Maak de sjalotten schoon: snij de boven- en onderkant ervan af, haal het stugge velletje eraf en snij de sjalotten in de lengte in drie of vier dikke plakken. Leg die plakken op het bladerdeeg, tot de bakplaat vol is.
Strooi daar de kaas over heen, en wat peper. Rits de blaadjes tijm van de takjes af en strooi die over de bakplaat.
Zet de bakplaat ongeveer 25 minuten in de voorverwarmde oven.
Gisteren had ik een training “Wellbeing & Resilience” (“Welbevinden & Veerkracht”), op mijn werk. Dat is een hippe naam voor “Stress-hantering”. Die training was best wel confronterend, eerlijk gezegd. Niet alleen mijn scores op de stress-test, maar vooral ook de herkenning in de uitleg over stress- en burnout klachten en het “dit ga ik niet heel lang meer volhouden” gevoel dat ik al weer een tijdje heb. Degenen die me het beste kennen hebben al voorzichtig hun zorgen ge-uit. En nu deze eye-opener. Tijd om weer even terug naar de basis te gaan. Even wat rustiger aan, en naar mijn gevoel luisteren. En vooral: toegeven dat het even wat minder gaat, toegeven dát ik het moeilijk vind en hulp vragen. Dit blog ben ik begonnen naar aanleiding van een energy-gainers-lijstje. Waar word je blij van? Waar krijg je energie van? Na mijn burnout deed ik deed mee aan een online coachingprogramma voor vrouwen. De coach vroeg ons op te schrijven waar we van houden. Ik vond het moeilijk… Tja, waar hou ik eigenlijk van? Tot ik een kop soep at en opeens wist: “Ja! Sóep! Ik hou echt heel erg van soep!” In het lijstje kwam nog veel meer eten voor: lasagna, zelfgemaakte pasta, bloemkool-met-saucijsjes, Indiase curries. “Tja, ik hou gewoon van eten” zei ik enigszins verontschuldigend tegen de deelneemsters met wie ik in het groepje zat. En daarmee was het idee voor mijn blog geboren. In het kader van terug naar de basis: vandaag soep op mijn blog. Want ik hou van soep! Niets werkt zo troostend als een bord dampende, verse groentesoep. Met poulet en gehaktballetjes, net als vroeger. “Anderhalf ons gehakt en een ons poulet” moest ik dan halen bij de slager. De groenten heb ik zelf gesneden, want daar word ik zen van. Maar als je nou haast hebt, dan kun je natuurljik net zo goed voorgesneden groente nemen, natuurlijk. Ik heb het soepvlees en de mergpijp in de slowcooker laten koken, en heb de rest van de soep daar ook in gemaakt. Als je geen slowcooker hebt, geen probleem: zet het soepvlees gewoon een paar uur op een (heel) laag pitje op. Let er dan wel op dat het niet teveel inkookt en vul het vocht weer aan.
Ingrediënten
1 rundersoeppakket (mergpijpje, poulet en gehaktballetjes)
2 preien
1/4 bloemkool
5-6 bospeentjes
een paar takjes selderij
3 bouillontabletten (groentebouillon) en 1,5 liter water
4 nestjes tagliatelle
Bereiding
Doe het mergpijpje en de poulet in de slowcooker en giet er zoveel water bij tot het mergpijpje net onder staat. Doe 1 bouillontablet per halve liter water bij (ik had 1 liter water nodig en dus 2 bouillontabletten). Doe de deksel op de slowcooker en zet op standje hoog. Laat twee uur zachtjes koken. Denk eraan: hoe vaker je de deksel van de pan haalt, hoe langer het duurt.
Snij intussen alle groenten: Snij de prei doormidden, spoel af onder de kraan en snij in niet al te dunne ringen. Was de worteltjes en snij in plakjes. Verdeel de bloemkool in kleine roosjes en snij de stronk in kleine stukjes. Hak de selderij fijn.
Haal na een paar uur het mergpijpje uit de bouillon en doe de overige bouillontablet(ten) erbij, met de rest van het water (eerst even koken in de waterkoker). Doe de groenten erbij in de slowcooker en knijp de tagliatelle erboven fijn. Roer even door en doe de deksel weer op de schaal. Laat langzaam verder koken, tot de balletjes en de groenten gaar zijn.
Gisteren heb ik zelf Vietnamese loempia’s gemaakt! Althans: ik heb een poging gewaagd…. Ik had namelijk weer een keer een Too Good To Go Box bemachtigd en daar zat o.a. gehakt in, én een zakje hutspot groenten. Ja, ik kan me wel voorstellen dat dat overblijft in de winkel, want ’t is niet echt hutspotweer, natuurlijk. En dus ging ik nadenken: waar zit nog meer wortel en ui in? Nou, in loempia’s! Manlief was over the moon! Hij liep zich er werkelijk de hele dag al op te verheugen… Het recept komt uit “Oriental Streetfood – heerlijke Oosterse gerechten om thuis te maken”.
Ik heb er uiteindelijk meer gehakt in gedaan, dan dat ene pak uit mijn too good to go-box dat op de ingrediënten-foto staat. Mijn loempia’s smaakten prima, maar ze zagen er niet bepaald uit zoals de loempias van de loempia-kraam in de stad. Misschien gebruikt het loempia-vrouwtje een ander omhulsel, ofzo? Filodeeg, misschien? Of misschien koopt ze ze wel kant & klaar? Ik dacht eigenlijk altijd dat ze die dingen ’s avonds met een engelengeduld zat te rollen, maar misschien ook niet? Of misschien kookt of bakt ze ze wel voor, ofzo? Onderstaand recept is in ieder geval zoals het volgens het “Oriental Streetfood” kookboek moet. En de loempia’s waren verrukkelijk, daar ligt het niet aan. Maar aan de looks valt nog wel het een en ander te verbeteren: er ontstonden allerlei bellen ín mijn korst, en op een of andere manier wilden mijn loempia’s niet goed omdraaien in het vet en werden ze dus aan één kant veel donkerder dan aan de andere kant. Dus eh… ik ga nog even op zoek naar suggesties ter verbetering en als ik die vind, dan deel ik ze natuurlijk hier op mijn blog! En als jullie suggesties hebben, dan hoor ik het ook graag…
Ingrediënten
900 gram gemengd gehakt
250 gram wortel
250 gram witte ui
200 gram taugé
100 gram glasnoedels
2 eetlepels vissaus
1 theelepel suiker
zout en peper
40 vellen rijstpapier
1 ei
olie om in te frituren
sweet chilisaus
Bereiding
Breng een pan met ruim water aan de kook. Blancheer de taugé in het kokende water voor ongeveer 1 minuut.
Schep de taugé uit het kookwater en spoel met koud water af in een vergiet. Doe vervolgens de glasnoedels in het kokende water en kook die tot ze doorzichtig zijn. Schep de noedels uit het kookwater in het vergiet en spoel na met koud water. Laat de pan met kokend water op het vuur staan.
Snij de ui, wortel en taugé fijn. En knip de noedels in kleine stukjes.
Meng het gehakt met de wortel, ui, taugé en noodles en breng op smaak met vissaus, suiker, zout en peper.
Controleer de smaak door een klein balletje van het mengsel te maken en in het kokende water te laten vallen. Check of het gaar is en proef even: heeft het meer zout of peper nodig??? Herhaal dit tot de smaak goed is.
Splits het ei en klop het eigeel met een vork los.
Hou een schone theedoek onder de kraan en leg de natte theedoek op het werkblad.
Vul een grote pan met warm water (gewoon uit de kraan). Leg een vel rijstpapier in de pan tot die helemaal zacht en doorzichtig is. Leg het vel rijstpapier op de natte theedoek. Leg meteen een nieuw vel in de pan. Klap de een derde van het rijstvel naar binnen. Pak een plukje gehakt-mengsel en vorm er een soort “worst-vorm” van. Leg dat gehaktworstje op het dubbelgeslagen deel van het rijstvel. Rol het rijstvel tot halverwege en vouw dan de zijkanten naar binnen. Rol daarna verder door zodat de zijkanten vast komen te zitten. Het laatste stukje van het rijstvel bestrijk je met een klein beetje eigeel. Druk het eindje even aan en leg de loempia te drogen op een bakpapier.
Haal nu het volgende vel rijstpapier uit de pan en herhaal dit.
Laat de loempia’s minstens een uur drogen om spetteren te voorkomen.
Misschien heb ik ze niet lang genoeg laten drogen, want die van mij spetterden wel…
Verhit de frituurolie tot 175 graden. Frituur de loempia’s met een paar tegelijk, ongeveer zes minuten, tot ze goudbruin zijn. Laat de loempia’s dan uitlekken op keukenpapier.
Serveer de loempia’s met chilisaus. Als de chilisaus een beetje te pittig is, meng het dan met appelmoes.
Eet smakelijk!
Dit is echt een súper simpel en héérlijk recept. Ik zou zelf niet zo snel bedenken om sperziebonen in een hartige taart te doen. Maar ik heb sinds kort een exemplaat van “De Zomer Van De Zilveren Lepel”. We hebben namelijk sinds kort drie minibiebs in de wijk! En in één daarvan stond zomaar dit Zilveren Lepel kookboek voor ’t meenemen. Voor wie het idee van minibiebs niet kent: een minibieb is een kastje waar iedereen boeken kan lenen, ruilen of achterlaten. Met elkaar en voor elkaar!
Ik heb er een exemplaar van “Wij zijn ons brein” (Van Jan-Paul Schutten en Dick Swaab) voor terug gezet. Ik vond het wel een mooie ruil. Ik heb een hele stapel ruilboeken uitgezocht: boeken die wijzelf of de kinderen niet meer gaan lezen, maar die te mooi zijn om zomaar weg te doen. Mooi ruilmateriaal voor als er een leuk kookboek in staat. Goed, maar in die Zilveren Lepel stond dus een recept voor een sperziebonentaart. Ik heb het iets versimpeld: in plaats van de vulling met ei, slagroom, melk en kruiden, heb ik gekozen voor boursin cuisine en ei. En ’t was erg lekker, moet ik zeggen!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Maak de sperziebonen schoon: snij de topjes ervanaf en knak ze éénmaal door. Doe ze in een pan, was ze even en zet op met ruim water. Kook tot ze gaar zijn (even met een vork inprikken).
Leg de plakjes bladerdeeg los van elkaar op het aanrecht en laat ze ontdooien.
Breek de eieren in een mengkom en klop ze los met een vork. Doe de boursin erbijen klop met de vork door de eieren.
Vet een springvorm in met een klein beetje olie en bekleed de vorm met bladerdeeg. Ik doe zelf altijd een beetje “patchwork” de plakjes op elkaar, omdat ik geen zin heb om er één grote plak van te maken. Dat is vast wel netter, maar dat vind ik de moeite niet waard.
Giet de sperziebonen af als ze gaar zijn en laat ze even iets afkoelen. Doe de sperziebonen in de taartvorm en giet het ei-boursin-mengsel erover heen. Strooi er wat geraspte kaas over.
Zet ongeveer een half uur in de voorverwarmde oven tot het ei-mengsel gestold is en de kaas gesmolten en goudbruin.
Haal de taart uit de springvorm en snij in punten.
Hebben jullie ook een fijn Pinksterweekend gehad? Nou, wij ook! We hebben flink geschoven in huis. Op zondag hebben we in de woonkamer een extra werkplek gemaakt, zodat Lone en ik niet meer met onze laptop aan de eettafel hoeven te zitten (en dus elke keer alles aan de kant moeten doen om aan tafel te kunnen). En op maandag heb ik met Free zijn kamer veranderd: hij wilde zijn bed toch liever aan de andere kant van zijn slaapkamer. ’s Middags ben ik met de kinderen naar een trampolinepark geweest. Ze hebben een uurtje lekker gesprongen en gestuiterd, terwijl ik lekker een audioboek zat te luisteren. Ik was bijna vergeten dat ’t maandag was… Gelukkig dacht Lone er zelf nog op tijd aan dat ze ’s avonds gewoon tapdance had. Het eten was nog niet klaar voor ze weg moest, maar dat hebben we meestal op maandag: dan eet ze van te voren even wat lichts en kan ze bij thuiskomst na-eten. Toen ze thuiskwam stond dus deze súper lekkere ovenschotel op haar te wachten. En nadat ze had gegeten was er nog wat over, en dat heeft ze vandaag mee naar school, voor tussendemiddag. Even de credits: dit recept heb ik (uiteraard) niet zelf bedacht; ik heb het uit De Dikke Vegetariër.
Ingrediënten
225 gram pasta (zelf heb ik “Cavatelli” gebruikt, een soort opgerolde schelpjes)
2 aubergines
1 rode ui
1 teen knoflook
1 blik tomatenblokjes
2 eetlepels bloem
2 eetlepels paneermeel
2 + 2 eetlepels boter (ongeveer 2 * 30 gram)
200 gram geraspte kaas
2 eieren
400 ml melk
1/2 theelepel kaneel
1/2 theelepel gemalen kruidnagel
1/2 theelepel chilipoeder
olijfolie
zout & peper
nootmuskaat
Bereiding
Was de aubergines en snij ze in blokjes. Verhit een scheutje olie in een wok- of braadpan en bak daarin de aubergineblokjes met wat zout en peper, tot ze rondom bruin en zacht zijn. Regelmatig omroeren. Pel en snipper de ui en snij de knoflook in kleine stukjes. Haal de aubergine even uit de pan en zet even apart.
Doe een beetje extra olie in de pan en fruit hierin op een laag pitje de ui en de knoflook aan. Als de ui zacht is, doe dan de kaneel, kruidnagel en chilipoeder erbij en fruit even kort mee. Doe dan de tomatenblokjes erbij en laat een minuutje of tien pruttelen. Doe dan de aubergine er weer bij. Breng op smaak met zout en peper en roer goed door. Breng opnieuw aan de kook en zet daarna van het vuur.
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Kook de pasta volgens de aanwijzing op de verpakking, in ruim kokend, gezouten water. Giet de pasta af als hij gaar is en doe er een klontje boter (ongeveer de helft) bij en het paneermeel en roer goed door.
Verhit een pan op matig vuur en smelt daarin de andere helft van de boter. Strooi hier de twee eetlepels bloem over en roer goed door. Giet er al roerend, scheutje voor scheutje, de melk bij. Roer met een garde tot je een mooie gladde saus hebt. Strooi er zout en peper en (versgemalen!) nootmuskaat over. Doe dan de helft van de geraspte kaas erbij. Roer door tot de kaas gesmolten is.
Vet een ovenschaal in met een beetje olijfolie en doe de pasta in de ovenschaal. Verdeel de aubergine-tomatensaus over de pasta. Giet daar de kaassaus over. Rasp er nog wat nootmuskaat over en strooi er tot slot de andere helft van de geraspte kaas over.
Zet de schaal in de voorverwarmde oven en bak ongeveer een half uur tot de kaas gesmolten en mooi goud-bruin is.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
