Vandaag hadden we een team-uitje van mijn werk. We hebben eerst het spel “Jachtseizoen” gespeeld: een soort verstoppertje, maar dan met een app, die om de zoveel tijd je locatie doorgeeft aan de zoekers. En daarna gezamenlijk eten: iedereen had wat meegenomen. Salades, brood en smeersels, wijn, quiche, gehaktballetjes, kip, fruit, cheesecake, etc. Zulke etentjes vind ik altijd de leukste: lekker informeel en gezellig. Iedereen doet zijn best om wat lekkers mee te nemen, proeft van alles wat, loopt wat rond en praat met iedereen. Zelf probeer ik altijd iets vegetarisch te maken, omdat dat door iedereen gegeten kan en mag worden. En dan hoef ik me ook niet zo snel zorgen te maken dat mijn collega’s een voedselvergiftiging oplopen omdat mijn gerecht te lang buiten de koeling staat… Voor vandaag had ik samosa’s gemaakt: bladerdeeghapjes met een vegetarische vulling. Ik wilde eigenlijk een vulling met spinazie en feta maken, maar een griekse collega nam al een spinazie-feta taart mee, dus heb ik een andere vulling uitgekozen: kruidige kokosrijst met zwarte bonen. Ik had me er wel ietsje op verkeken hoe lang ik erover zou doen om ze te maken: ik had de afkoel-tijd van de vulling niet meegerekend. En dus stond ik gisteravond tot vrij laat nog samosa’s te bakken. Uiteraard heeft het thuisfront ze even voorgeproefd en goed bevonden. De vulling is lekker hartig, een beetje pittig (maar ook weer niet té) en héééérlijk “creamy”. Wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar!
Ingrediënten
250 gram risottorijst
1 blik kokosmelk (400 gram)
1 blik zwarte bonen (400 gram)
1 bouillontablet (groentebouillon)
1 grote ui
3 tenen knoflook
1 stukje gemberwortel (ongeveer 3 cm)
1/2 theelepel chilipoeder
ei
zout en peper
olie
Bereiding
Pel en snipper de ui. Schil de gember en de knoflook en snij die zo fijn mogelijk. Laat de zwarte bonen goed uitlekken.
Verhit een scheut olie in een wokpan en fruit hierin de ui aan, met de knoflook en de gember. Roer de chilipoeder goed door de ui. Voeg, als de ui zacht is geworden, de risottorijst toe. Roerbak een paar minuten tot de korrels een beetje glazig worden. Voeg dan een scheut kokosmelk toe. Blijf goed roeren tot het meeste van de kokosmelk is opgenomen door de rijst en voeg dan de volgende scheut toe. Herhaal dit tot alle kokosmelk op is. Kook een halve liter in de waterkoker en los daar in de bouillontablet op. Voeg nu beetje bij beetje de bouillon toe. Voeg de volgende scheut pas toe als het meeste vocht is opgenomen door de rijst. Hoeveel vocht je precies nodig hebt, hangt af van de rijst. Het zal tussen de 600 en 900 ml zijn, verwacht ik. Als je denkt dat de rijst geen vocht meer opneemt, proef dan even of je rijst al gaar is.
Voeg de zwarte bonen toe en roer die goed door de rijst heen. Haal nu de pan van het vuur en laat het rijst-bonen-mengsel afkoelen. Proef het mengsel even en breng indien nodig op smaak met zout en peper.
Verhit nu de oven voor op 175 graden. Haal de plakjes bladerdeeg uit de verpakking en leg ze “los” neer, zodat ze kunnen ontdooien. Bekleed een bakplaat met bakpapier.
Snij een velletje bladerdeeg diagonaal door. Haal van het velletje plastic af en leg met de plakkerige kant boven. Leg er een dessertlepel rijst-bonen mengsel op. Vouw het driehoekje dubbel tot een kleinere driehoek.
Knijp de randjes voorzichtig dicht en duw de randjes met een vork dicht.
Leg ze om-en-om op de bakplaat. Klop het ei los en bestrijk de samosa’s met geklutst ei. Bak de samosa’s midden in de oven in ongeveer 20 minuten tot het bladerdeeg mooi goudbruin van kleur is.
De samosa’s zijn het lekkerste als ze nog warm zijn: dan is het bladerdeeg nog lekker knapperig en de vulling heerlijk romig. Maar je kunt ze ook gewoon koud eten.
Omdat ik vorige week jarig was, trakteerde ik vandaag op mijn werk op koekjes. Ik wilde eerst taart maken, maar dat neemt zo lastig mee met OV, én het serveert een beetje onhandig (dan hebben we ook weer schoteltjes en vorkjes nodig). Vandaar dat ik lekker koekjes heb gebakken. En ik vind koekjes ook eigenlijk leuker om te bakken dan taart. Ik heb drie soorten gemaakt: deze met abrikoos, gember en witte chocolade. En de kokosbollen met witte chocolade. En súper verantwoorde havermoutkoekjes: met banaan, cranberries, noten en kaneel en zónder boter en suiker (volgens dit recept). Deze gember-koekjes heb ik ooit ook voor een bake-sale op mijn werk gebakken. Voor het goede doel. Ik weet niet meer precies wat het goede doel toen was; ik denk SOS kinderdorpen. Het recept had ik gevonden op een blog “Ik kook Jamie”, maar die lijkt nu niet meer te bestaan. Da’s jammer, maar gelukkig had ik destijds het recept uitgeprint. Het is een súper makkelijk recept en de koeken zijn onwíjs lekker!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 160 graden.
Hak de witte chocolade in stukjes. Knip de abrikozen in kleine stukjes. En snij de bakgember fijn.
Doe de boter en de suiker in de keukenmachine en mix tot je een romig mengsel hebt. Doe de gecondenseerde melk, de bloem, witte chocolade, abrikozen en gember erbij en zet de keukenmachine weer aan. Mix zo goed mogelijk. Doe het mengsel over in een mengkom en roer nog even door met een vork.
Bekleed een bakplaat met bakpapier. Leg hier hoopjes deeg (ongeveer formaatje eetlepel) op. Duw de hoopjes een beetje in vorm met de vork. Als je nettere koekjes wilt, dan kun je er bolletjes van rollen tussen je handen en die een beetje plat duwen. Let op: de koekjes lopen nogal uit, dus leg het deeg niet te dicht bij elkaar.
Bak de koekjes in 15-20 minuten mooi goudbruin.
De koekjes zijn nog een beetje zacht als ze uit de oven komen, maar als ze afkoelen worden ze ook wat steviger.
Herhaal dit tot je deeg op is (ik had vier bakplaten vol).
Eet smakelijk!
Mijn traktatie viel goed in de smaak bij mijn collega’s. Alle koekjes gingen schoon op!
Zoonlief wil flexitarier worden, en dus wij zouden vaker vegetarisch eten. Voor vandaag had ik Andijvie met Quorn bedacht. Een recept uit mijn studententijd nog, toen ik ook een tijdje vegetarisch was (of althans: geen vlees at). In mijn herinnering was het erg lekker. En dat wás het eigenlijk ook. Al vroeg manlief, toen hij het pakje Quorn op het aanrecht zag liggen, of we niet een beetje doorslaan? Toen zoonlief zijn bord had vroeg hij “Wat zijn die stukjes?” terwijl hij wantrouwend in zijn eten zat te prikken. “Dat is Quorn.” Daar hadden we het vanmiddag bij het Pokémonnen al over gehad, dat we vanavond vega zouden eten met Quorn. Dat dat gemaakt wordt van schimmel-eiwit had ik voor de zekerheid maar even niet genoemd. “Kworn? Dat rijmt op porn.” vond hij. Eh, ja. “Het lijkt een beetje op kipstukjes. Maar dan vegetarisch.” Mijnheer vond het niet lekker: “Ik hou niet zo van nep-vlees. Net als van tofoe, daar hou ik ook niet van.” “Nou, dan heb je pech, vriend, want dat eten we morgenavond…” Tot nu toe vind ik het nog niet zo’n succes, zijn nieuwe flexitarier-status. Misschien moeten we dat binnenkort toch even evalueren? Zelf vond ik het wél lekker, eigenlijk. De Quorn heeft wel een goede consistentie. En gemarineerd met ketjap smaakt het ook nog ergens naar. Ik weet eigenlijk niet waar ik dit recept vandaan heb. Ik heb het al sinds mijn studententijd, toen ik, samen met een paar andere studenten, een verslag schreef over Quorn. Ik denk dat het destijds als recept-idee op een pakje Quorn heeft gestaan, ofzo. Of misschien zo’n recepten-kaartje uit de supermarkt? Ik heb het in ieder geval een keer uitgetypt en in mijn recepten-plakboek geplakt.
Bereiding
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking. Marineer de Quorn met ongeveer de helft van de ketjap, minstens 5 minuten.
Pel de uien en snij ze in kleine stukjes. Verhet een scheut olijfolie samen met de sesamolie in een wokpan. Fruit hierin de ui. Voeg, als de ui zacht is, de stukjes Quorn toe en roerbak die ongeveer 5 minuten mee. Voeg dan de andijvie toe en roerbak in een paar minuten op hoog vuur, tot de andijvie geslonken is. Voeg de andijvie indien nodig in twee of drie keer toe. Giet de rest van de ketjap erbij en breng op smaak met zout en peper.
Schep wat rijst op een bord en schep er het andijvie-quorn-mengsel over. Strooi er wat sesemzaadjes over.
Eet smakelijk
Kijk, dit is de snijplank die ik van de kinderen en manlief voor mijn verjaardag heb gehad. Ik heb ‘m nog niet gebruikt; ik ben bang dat ik ‘m dan beschadig…
Wat een fijne, relaxte zaterdag was dit. Eerst heerlijk uitgeslapen. Daar was ik wel weer aan toe. Daarna zitten bedenken wat we de komende halve week gaan eten. Nou ja “bedenken”? Het is meer dat onze eettafel wordt bedolven onder de kookboeken, receptenmappen en -schriftjes. Op jacht naar de recepten die ik ga maken, de komende dagen. Komende week ga ik op maandag trakteren op mijn werk, omdat ik afgelopen week jarig was. En daar wil ik natuurlijk wel zélf wat voor bakken. En op dinsdag hebben we een team-uitje en -etentje met ons Data Science tea. Iedereen neemt dan wat te eten of te drinken mee. Ik had op de excel-sheet ingevuld “puff-pastry triangles with vegetarian filling”. Vegetarische bladerdeeghapjes, dus. Ik denk dat ik de helft vul met kokosrijst met zwarte bonen. En de andere helft met spinazie-feta vulling. Al kan ’t zijn dat ik last-minute toch nog iets anders bedenk… Bij het boodschappen doen kwam ik een oud-collega tegen. We wonen allebei in Wageningen, maar we hebben blijkbaar een heel ander ritme, want we komen elkaar zelden tegen in de stad. En zó groot is Wageningen nu ook weer niet… Maar het was leuk om haar weer eens te zien en even te kunnen bijkletsen! Vandaag aten we gevulde tomaten. Vegetarisch, natuurlijk! Die hebben we wel al eens eerder gegeten, maar niet sinds ik mijn blog heb. Zo rond etenstijd komen de kinderen vaak even in de keuken rondscharrelen. Vandaag dochterlief: – “Wat eten we?” – “Gevulde tomaten.” – “O. Dat is een rotwerk” – “Ja, maar wel lekker…” Dus dan weet je dat: het is even een #@%-klusje om de tomaten uit te hollen, maar het is echt de moeite waard. Één tip: neem geen vleestomaten, dán is ’t namelijk écht een rotklus. Neem gewoon lekker stevige trostomaten. Een beetje flinke. Dan komt ’t helemaal goed.
Bron-vermelding: Dit is een recept uit De Dikke Vegetariër.
Ingrediënten
8 flinke, stevige trostomaten (maar géén vleestomaten!)
2 kopjes rijst
1 bol mozzarella
100 gram geraspte belegen kaas
3 takjes basilicum
1 teen knoflook
olijfolie
peper en zout
Bereiding
Verwarm de oven voor op 230 graden Celcius.
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking, óf zoals je het gewend bent (dus voor mij: in de rijstkoker).
Laat de rijst als die gaar is een beetje afkoelen.
Was de tomaten en snij het bovenste kapje af, van ongeveer een halve centimeter. Bewaar het kapje, dat wordt dadelijk het dekseltje van de gevulde tomaat. Strooi wat zout en peper ín de uitgeholde tomaten.
Hol de tomaat uit met een dessertlepel. De zaadjes en de harde kern gooi je weg. Snij het vruchtvlees in niet te grote stukjes.
Doe de rijst in een mengkom en doe het vruchtvlees van de tomaten erbij. Snij de mozzarella in kleine stukjes en meng die samen met de geraspte kaas door de rijst. Snij de basilicumblaadjes in reepjes en meng die door het rijst-mengsel.
Giet, indien nodig, het vocht uit de tomaten en vul ze met het rijst-kaas-mengsel. Duw de vulling lekker aan en er mag best een kleine kop op zitten. Leg het kapje van de tomaat erop.
Giet een flinke scheut olijfolie in een bakplaat of ovenschaal en leg daar de gevulde tomaten in. Strooi er wat zout en peper over.
Zet de tomaten 20-30 minuten in de oven. Ze zijn klaar als de vulling goed heet is. Ik heb dat met een vleesthermometer gecontroleerd, maar je kunt er bijvoorbeeld ook een breinaald in steken en *voorzichtig* voelen of die heet is.
Schep voor iedereen 2 gevulde tomaten op.
Eet smakelijk! Pas op, brand je mond niet: de vulling is heet!
“Ik denk erover om vegetarisch te worden.” deelde zoonlief (11) gisteren opeens mee. “Of veganistisch.” Daar schrok ik wel even van, want mijns inziens is ’t geen goed idee om alle dierlijke producten uit je voeding te schrappen. Voor volwassenen al niet (als je pillen of injecties moet om ernstige tekorten te voorkomen, dan ga je mijns inziens nét een stapje te ver), maar voor een kind in de groei al helemaal niet. Sommige voedingsstoffen kun je gewoon niet of niet voldoende uit plantaardig voedsel halen. En laten we wel wezen: mensen zíjn van nature alles-eters. Maar… minder vlees zou geen kwaad kunnen. Sterker nog: dat zou alleen maar goed zijn. De hoeveelheid vlees en dierlijke producten die we met zijn allen eten is natuurlijk bizar hoog en voedingskundig gezien totaal onnodig. Qua milieu is dit op de lange termijn niet houdbaar. Om nog maar te zwijgen over het dierenleed dat de intensieve veehouderij veroorzaakt, natuurlijk. Maar na het “Of veganistisch?” voegde hij er aan toe “Hoe heet dat ook alweer als je af en toen nog wél vlees mag?” Dus hij wil flexitarier worden! Daar ben ik het helemaal mee eens. Doen we! Dus, we gaan ons best doen om minder vlees te eten: proberen elke week vaker vegetarisch dan vlees te eten. Vandaag aten we pokébowl. Met omelet en -voor de liefhebbers- zalmblokjes. Ik vond dat ik een best wel flexitarisch-verantwoorde maaltijd had “gekookt”. Maar zoonlief vond het niet zo geslaagd. Hij vond eigenlijk alleen de zalm en omelet lekker…Nou ja, volgende keer beter.
Voor de volledigheid nog even de bronvermelding: dit recept is geïnspireerd op het Poké sushi bowl-recept uit de Vegabijbel.
Bereiding
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking. Of zoals je het altijd doet. Ik kook mijn rijst altijd in de rijstkoker: per kopje rijst doe ik er 1 1/4 kopje water bij. Lukt altijd!
Breek de eieren boven een kom. Doe er wat zout en de rijstazijn bij en klop de eieren los. Verhit in en koekenpan een beetje olijfolie en giet het geklutste ei er in. Zet op een halfhoog pitje en bak met een deksel op de pan tot de onderkant mooi bruin en de bovenkant gestold is. Laat dan de omelet uit de pan op de deksel glijden en keer ‘m om, om de andere kant te bakken. Als de omelet aan beide kanten bruin is, haal dan de pan van het vuur en laat een beetje afkoelen.
Schil de worteltjes en snij ze in dunne plakjes. Schil de komkommer, snij ‘m in de lengte in vieren. Verwijder de zaadjes en snij de kwarten in dunne repen. Snij die dunne repen in schuine stukken. Was de radijsjes en snij ze in dunne plakjes.
Snij de avocado doormidden en draai de helften los van elkaar. Snij de half nogmaals door, verwijder de schil (als de avocado goed rijp is dan kun je die er zo vanaf trekken). Snij het vruchtvlees in stukjes. Snij het bosuitje in schuine ringetjes.
Pers de citroen uit. Doe het sap van de citroen in een maatbeker, samen met de tahin, honing, sesamolie, 2 eetlepels water, 2 eetlepels olijfolie, zout en peper. Meng de dressing met een staafmixer tot een homogeen mengsel. Als het te dun is, dan kun je nog wat water toevoegen.
Snij de omelet, als die is afgekoeld, met een scherp met in blokjes.
Schep wat rijst op een diep bord of in een kom. Sprenkel wat van de tahin-dressing over de rijst. Leg de gesneden groenten om de rijst heen. Strooi er wat zout en peper over en leg er wat blokjes omelet en/of blokjes zalm bij. Strooi er een kwart theelepel maanzaadjes over.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
