Deze soep staat al best wel een tijdje op mijn dat-wil-ik-ook-eens-maken-lijstje. Ik vind haaienvinnensoep van de Chinees namelijk echt onwijs lekker! Tot ik op een dag een documentaire zag over slachtpartijen op haaien… Dat de vin wordt afgesneden en ze worden terug gekieperd in zee, waar ze vervolgens verdrinken. Dus toen we daarna weer eens naar de afhaal-Chinees gingen heb ik heel voorzichtig gevraagd of er nou echt haai in die haaienvinnensoep zat. De Chinese dame achter de balie moest er een beetje om lachen. Ik was vast niet de eerste die dat vroeg. Ze vertelde me heel vriendelijk dat er écht geen haai in hun haaienvinnensoep zat. Gelukkig! Dus ik kan nog met een gerust hart die heerlijke soep eten! Maar toen ging ik me natuurlijk wel afvragen wat dan dat snotterige was. Zou het eiwit zijn? Van kippenei? Het blijkt (in ieder geval hier in ’t Westen) gewoon maizena of aardappelzetmeel te zijn. Ik vond diverse recepten voor haaienvinnensoep op internet. Ik heb mijn recept op deze drie gebaseerd: * Haaienvinnensoep (zonder haai) – van dekooktips.com * Haaienvinnensoep zonder haai van kip – van Kook de wereld rond! * Chinese Yú Chì (Haaienvinnensoep zonder haai), van Nathalie — uit het AH Kookschrift van Ria Olivier Hij was lekker, mijn zelfgemaakte versie. Hij leek alleen nog niet helemaal op de soep die de Chinees heeft. Deze was sowieso meer gevuld (met kip, prei en ei) en was iets minder dik, maar ook iets minder doorzichtig. Misschien volgende keer iets meer maizena erbij. De soep was wel zout genoeg, maar bij de Chinees smaakt ‘ie een stuk sterker. Misschien dat zij er meer ve-tsin door doen, ofzo. Maar omdat ik daar nog nooit mee gekookt heb, en ’t ook niet heel gezond is, was ik daar een beetje voorzichtig mee.
Ik ga deze soep zeker vaker maken!
Bereiding
Verhit in een middelgrote pan een scheut zonnebloem olie. Pel de knoflook, snij de tenen in kleine stukjes en fruit deze even aan in de hete olie. Let op dat de olie niet te heet wordt: als de knoflook verbrandt, dan wordt het bitter. Blus af met een liter water. Voeg hieraan het zout toe, en roer tot het zout is opgelost. Schil de gemberwortel met een dunschiller en snij in de lengte in vieren. Doe de stukken gemberwortel in het water en doe de kipfilet erbij. Breng aan de kook, doe de deksel op de pan en laat ongeveer een half uur zachtjes doorkoken.
Schep dan de kipfilet uit de pan en laat iets afkoelen op een bord. Schep ook de stukken gember uit de bouillon en gooi deze weg.
Maak de prei schoon: verwijder het buitenste blad, snij het stugge groene deel af, snij in de lengte in hou even onder een stromende kraan. Snij de prei nogmaals in en snij in super dunne reepjes. Doe de reepjes prei in de soep. Doe ook de oestersaus, vissaus, ketjap en ve-tsin erbij.
Pluk de kipfilet met twee vorken uit elkaar in draadjes. Doe het kippenvlees terug in de pan en breng opnieuw aan de kook.
Proef even of de soep nog op smaak moet brengen, met zout of ketjap of dat je misschien een beetje extra water toe moet voegen.
Doe een eetlepel koud water bij de maizena en blijf roeren tot een vloeibaar wit mengsel is ontstaan. Giet het maizena-mengsel onder voortdurend roeren in de hete soep. Breng de soep weer aan de kook. De soep wordt nu iets dikker.
Kluts een eitje los in een kommetje en giet dit als de soep kookt, al roerend, in de soep. Het ei stolt direct en vormt hele fijne ei-sliertjes. Verwarm nog heel even door (half minuutje) en haal dan de pan van het vuur.
Hak/snij de ham in hele kleine stukjes.
Schep de soep op een bord of in een soepkom en garneer met een schepje hamstukjes.
Lekker met een handje (cassave) kroepoek.
Toen ik bij mam was, van ’t weekend, kreeg ik ook haar receptenmap mee. Daar zit onder andere een handgeschreven briefje in, van onze dochter. Aan het handschrift te zien heeft ze dat geschreven toen ze in de middenbouw (groep 3, 4 of 5) ofzo zat. Zowel zijzelf, als ik, als oma weten niet waar dit recept vandaan komt en wat het precies zou moeten worden. Ik kan me niet herinneren dit ooit gemaakt te hebben. Niet deze combi, in ieder geval. Ook in de kinderkookboeken die we nog hebben staat niks wat hier op lijkt. Het leek me grappig om ian de hand van haar ingrediëntenlijstje eens te kijken hoe het uit zou pakken…
Ik denk dat ze met de “gemengde groentemiks met mais” Mexicaanse roerbakgroenten bedoelt. Maar ik weet het niet helemaal zeker. Het zou ook zo’n pot Mexicaanse bonenschotel kunnen zijn. Vooral ook door de 600 gram. Zo’n pot is toch 600 gram? Of is dat 800? Maar dan is het weer niet logisch dat er nog een blik tomatenblokjes door zou moeten. En gehakte koriander? Verse? Zou ze niet gemalen koriander bedoelen? Dat kan ik me dan wel weer voorstellen, om er een beetje smaak aan te geven. Ik heb het zekere voor het onzekere genomen en heb beide gebruikt: zowel twee eetlepels gemalen koriander als een bosje gehakte koriander.
En wat zou het moeten worden? Een tortilla-taart? Of gewoon opgerolde, gevulde tortilla’s?
Ingrediënten
350 gram kipfilet (in reepjes geknipt)
600 gram gemengde groentemix met mais (omdat onze buurtsuper geen mexicaase roerbakgroenten had, heb ik 500 gram Italiaanse roerbakgroenten genomen + 100 gram mais uit blik)
4 eetlepels vloeibare margarine
1 blik tomatenblokjes (ca 400 gram)
6-8 soft tortilla wraps
2 eetlepels fijngehakte koriander (en 2 eetlepels gemalen koriander)
150 gram geraspte kaas
(zout)
Bereiding
Verwarm de oven voor op 160 graden.
Knip de kipfilet in reepjes. Verhit de vloeibare margarine (of olie) in een wok of een hapjespan. Bak hierin de kipreepjes gaar. Roer regelmatig om. Als alle kipreepjes wit zijn, strooi dan de gemalen koriander erover. Roer weer goed door, zodat de koriander zicht goed over de kip verdeelt. Voeg dan de roerbakmix en de mais erbij. Bak even aan en doe dan de tomatenblokjes erbij. Laat maar lekker even pruttelen tot de groenten een beetje zacht zijn. Strooi er zout naar smaak over en knip de verse koriander er boven fijn en roer de koriander erdoor.
Vet een braadslee in. Leg een tortillawrap in de braadslee, doe er een schep kip-groente-mengsel op. Rol de tortilla op en schuif ‘m naar de kant. Doe dit met alle tortilla’s (of tot het kip-groente mengsel op is).
Strooi de geraspte kaas over de tortilla’s.
Zet de braadslee met de tortilla’s ongeveer een half uur in de voorverwarmde oven tot de kaas gesmolten en goudbruin is.
Helaas pindakaas, voor dochterlief, vandaag: ik had een héérlijk lunch gerecht. Maar met vis, en daar houdt ze ab-so-luut niet van. Dat weet ik wel, maar ik had hier zelf zo’n trek in! Dus moest ze zelf maar even iets anders maken. Ik heb dit recept jaren geleden eens gevonden in zo’n boodschappenblaadje. Als ik het recept google, dan denk ik dat het ’t blaadje van de PLUS was. Je kunt dit trouwens ook koud eten zonder het in de oven te zetten. Dan moet je natuurlijk wel een al-gebakken stokbrood nemen, in plaats van een afbak-brood. Op die manier heb ik het (ook járen geleden) wel eens meegenomen naar een barbecue van mijn werk. Na afloop kwamen diverse collega’s het recept vragen.
Koud is de combi van rode pesto, tonijn en blauwe kaas en rucola ook heerlijk, maar als je in de gelegenheid bent om het even in de oven te zetten: dóen! Want de tonijn wordt heerlijk smeuiig en die gesmolten blauwe kaas erover… Mmmmmmm!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Snij de ciabatta in de lengte door en besmeer beide helften met rode pesto. Leg de ciabatta helften op een bakplaat waar je een vel bakpapier op hebt gelegd.
Giet het blikje tonijn af. Leg op de onderste helft (de platte kant) van de ciabatta de tonijnstukken. Snij de rode ui doormidden en snij dunne (halve) ringen. Leg de ui-ringen op de tonijn. Snij de Danish blue in plakken en verdeel die over de bovenste helft (de bolle kant).
Zet de bakplaat met de belegde ciabatta helften 8-9 minuten in de oven.
Verdeel de rucola over de tonijn en leg de helft met de kaas erop.
Snij de ciabatta in vier gelijke delen.
Kijk nou! Wat schattig?! We zijn -al een tijdje- ons ouderlijk huis aan ’t opruimen, omdat mijn moeder binnenkort gaat verhuizen. Je staat versteld wat er allemaal uit zo’n huis (en de garage en de schuur) tevoorschijn komt…
Of ik misschien de petroleumstellen wilde? Een éénpits- en een driepits? Nou eh… nee, wat moet ik nou met een petroleumstel? Daar heb ik toch een slowcooker voor? Da’s veel makkelijker, veiliger en ’t stinkt niet zo. En waar moet ik die dingen laten?
Gelukkig kon mijn moeder er nog geen afstand van doen. En bleven de petroleumstellen nog even in de garage staan. In de oude Quick sportschoenendoos waar ze al jaren in opgeborgen zaten. Zonde om weg te doen. En een tijdje later bedacht ik: zou ’t niet leuk zijn om er eens iets op te maken? Koken zoals oma vroeger kookte? En dan een Oud-Hollandsch recept, ofzo?
En dus vroeg ik gisteren of ik tóch de petroleumstellen mocht. Gisteravond heb ik ze mee naar huis genomen en vanmorgen uitgepakt en in elkaar gezet. Ze zaten verpakt in oude, vergeelde kranten. Eentje uit 1972 en een muziekkrantje uit 1977…
Zijn ze niet prachtig? Ik heb ze op het kastje in mijn keuken gezet, bij het hertjes-schilderijtje dat ook uit ons ouderlijk huis komt.
Ik ga kijken waar ik petroleum kan kopen, of je zoiets eigenlijk wel veilig binnenshuis kan gebruiken en welk recept ik erop ga maken. Daar heeft mam vast wel wat ideeën voor. Misschien wel haar stoofpeertjes recept? Of iets van stoofvlees? Of hachee?
Voorlopig blijven ze gewoon even mooi staan te wezen op ’t kastje in de keuken.
Ik krijg best veel vragen van bezoekers die graag één of beide petroleumstellen willen kopen. Sorry, ze zijn niet te koop! Ik zou jullie willen aanraden om eens in kringloopwinkels te zoeken. Daar zie ik (als ik op zoek ben naar leuke borden of schaaltjes voor op mijn foto’s) regelmatig wel petroleumstellen te koop.
Succes met jullie zoektocht!
Járen geleden heb ik, gezellig met mam en een tante, meegedaan met een paar kookworkshops. Daar hebben we toen, onder andere, deze “Braziliaanse crumble” gemaakt. Het recept dat we toen maakten staat ook in dit AH kookschrift. Het is een heerlijk en makkelijk toetje en het doet een beetje “tropisch” aan… Ik heb het recept sindsdien iets aangepast. In het oorsponkelijke recept doe je er rum door. Maar die kun je ook gewoon weg laten. En vérse ananas is natuurlijk nog lekkerder, maar ’t kan ook heel goed met ananas uit blik, hoor!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Vet een ovenschaal in met een beetje van de boter.
Giet de ananasschijven af en snij in kleinstukjes. Snij ook de mango in kleine stukjes en snij de banaan in halve plakjes. Doe al het fruit in de ovenschaal en strooi er het zakje vanillesuiker over.
Doe de boter met de basterdsuiker in een mengkom en snij de boter fijn met twee messen. Doe dan de bloem en de kokos erbij en kneed het met je handen tot een kruimelig deeg.
Verkruimel het deeg boven het fruit. Zet de ovenschaal in de oven en bak ongeveer een half uur tot het crumble-deeg goudbruin is.
Laat de crumble iets afkoelen en schep daarna op gebaksbordjes.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
