Pffffffff, na zo’n druk weekend is het wel weer even aanpoten, hoor. Het viel niet mee om vanmorgen weer zo vroeg op te staan. En eerlijk gezegd ben ik bek-af, nu… Gelukkig had ik een beetje makkelijk eten voor vandaag in de planning. Even schoonmaken en dan kan het de oven in. En kon ik weer even gaan zitten. Dit is oorspronkelijk een recept uit De Groene Bakplaat. Tenminste… in de Groene Bakplaat staat dit recept met halloumi, maar ik heb niet-smeltende-kaas-burgers (zgn “yellow burgers”) gebruikt. Bij ons verkrijgbaar bij de kaasboer. Halloumi vinden ze hier namelijk nogal “piepen” als ze het eten, en daar hebben ze eigenlijk wel gelijk in. Als je op halloumi kauwt, dan voelt en klinkt het een beetje alsof je op een stuk rubber kauwt… Deze kaasburgers hebben dat niet, maar blijft wel gewoon zijn vorm houden als je ‘m bakt. Ik vond het eindresultaat bijzonder geslaagd! Zeker voor herhaling vatbaar. Vooral ook omdat het ook nog eens een súper makkelijk recept is! De kinderen vonden het een beetje té pittig. Lone heeft wel haar bord leeg gegeten, maar Free niet, die wilde liever een boterham. Al heeft hij wel eerst de stukjes kaasburger uit zijn bord gegeten… die vond ‘ie dan weer wél lekker.
Ingrediënten
1 stonk broccoli
1 zak spruitjes (500 gram)
4 yellow burgers (4 x 70 gram)
2 eetlepels harissa
een paar handen spinazie
versgemalen zout
1/2 citroen
olijfolie
1 pakje couscous (275 gram)
1 bouillontablet (groentebouillon)
een schaaltje yoghurt
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden. Snij de broccoli in roosjes. Maak de spruitjes schoon: snij het stronkje van de spruit en verwijder eventueel lelijke buitenste blaadjes. Doe de broccoliroosjes en de spruiten in een braadslede. Snij de kaasburgers in 9 stukken en doe die bij de spruiten en de broccoli in de braadslede. Strooi de harissa erover en sprenkel de olijfolie erover. Hussel goed door elkaar.
Zet de braadslede een half uur in de oven. Snij intussen de spinazie grof. Pers de halve citroen uit.
Haal de braadslede uit de oven en schep de gesneden spinazie erdoor. Strooi er wat zout over en sprenkel er wat citroensap over. Schep alles goed door elkaar en zet nog even terug in de oven, tot de spinazie zacht wordt.
Kook 400 ml water en los daarin de bouillontablet op. Wel de couscous in de bouillon.
Schep wat couscous op en daarover een flinke schep (of twee) van het spruitjes-broccoli mengsel. Doe er een lepel griekse yoghurt bij, dat blust het pittige van de harissa een beetje.
Eet smakelijk!
Afgelopen weekend waren we een weekendje weg. Zaterdag, de 16e, zou mijn vader jarig geweest zijn. Ik zeg “zou geweest zijn”, want in 2011 is hij overleden. En sindsdien is zijn verjaardag (en zijn sterfdag een week ervoor) een beetje een moeilijke dag. Op zulke dagen gaan we het liefst wat leuks doen om de zinnen te verzetten. Nou, dat is gelukt. Het weekend is voorbij gevlógen! We hebben gezwommen, gewandeld, nóg meer gezwommen en nóg meer gewandeld. Een beetje gekokkereld, lekker gegeten (hamburgers, kaas-fondue en uit eten bij de Italiaan), spelletjes gedaan, nóg meer gezwommen, en Pokémons gevangen en ge-Harry Potterd.
Edwin en de kinderen zijn gisteravond al weer terug naar huis gegaan, ivm school en werk. Ik had vandaag nog vrij en dus zijn mam en ik zijn nog een extra nachtje gebleven. Maar vanmorgen was het voor ons ook helaas voorbij. We hebben een súper fijn weekend gehad! En wat hebben we het getroffen met het weer!
Na thuiskomst weer het menu voor de komende dagen gemaakt. Dit recept uit “Koken in Langedijk 2 – Ruim 75 gerechten van en voor Langedijkers.” leek me erg lekker. Voor dochterlief, die én niet van vis houdt én vegetarisch is én niet van zuurkool houdt, had ik bij de aardappelen een vega-schnitzel en appelmoes. Wij hebben het gegegen met krokante geplette aardappelen uit de oven. Maar je kunt het ook met gekookte aardappelen eten, hoor. Of met gebakken krieltjes, ofzo.
Ingrediënten
300 gram zalmfilet
1 pak zuurkool (500 gram)
100 gram spekreepjes
100 gram mayonnaise
100 ml kookroom
125 gram creme fraiche
1 glas witte wijn
75 gram boter
15 gram bieslook
1 citroen – optioneel
zout en peper
een kilo aardappelen
olijfolie
Bereiding
Kook de aardappelen, met schil en al, in een minuut of 20 gaar. Giet ze af en leg ze op een met bakpapier eklede bakplaat. Plet de aardappelen met een pureestamper. Sprenkel er wat olijfolie over en strooi er zout en peper over. Zet de geplette aardappelen in de oven tot ze bruin en knapperig zijn. Zet eventueel even de grill aan.
Bak de spekreepjes in een wokpan. Voeg een klontje boter, de zuurkool en de kookroom toe. Roer goed door en laat dan zachtjes een minuut of 20 sudderen.
Meng in een steelpannetje de creme fraiche met de bieslook, mayonaise, witte wijn, peper en zout. Roer goed door. Verwarm de bieslooksaus, maar let op dat hij niet gaat koken.
Bak de zalm in de boter. Bestrooi eventueel met zout en peper.
Leg de zuurkool op een schaal. Schep de saus rondom de zuurkool. Leg de zalm op de zuurkool. Garneer indien gewenst met schijfjes citroen.
Deze heerlijk Indiase linzensoep is een echte aanrader! Met maar een paar kruiden (of eigenlijk specerijen) kun je deze heerlijke, geurige, verwarmende soep maken. Als je van pittig houdt, dan kun je de rode peper fijn snijden en tegelijk met de gember toevoegen. Zelf wil ikmijn soep niet te pittig, dus laat ik de peper alleen maar meekoken, en dan haal ik ‘m er weer uit. Dan geeft ‘ie wel wat pit af, maar wordt het niet te heet. Voor de foto van het eindresultaat wilde ik eens wat anders proberen. Een donkere achtergrond (mijn zwarte aanrecht, dus) schijnt niet zo goed te zijn voor foto’s. Ik vind het zelf wel mooi staan, eigenlijk, maar het schijnt dat “men” op internet langer of vaker blijft hangen bij een lichte foto dan bij een donkere foto. En dus wilde ik eens een andere achtergrond proberen. Omdat het een Indiase soep is, heb ik een tie-dye sjaal als ondergrond gebruikt. Ik had eerst een roze, die is op zich lichter, maar deze blauw-paarse vond ik beter passen bij het blauw van de soepkom. Ik ben niet van plan om vanaf nu heel crea-bea te gaan doen met “props” (vaasjes, bloemen, doorgesneden citroenen, een bos wortelen, een antieke lepel en zulk soort dingen), want ik vind dat het vooral om het eten zélf moet gaan. Maar misschien dat ik qua achtergrondkleur wel eens kan varieren. Wat vinden jullie?
Bereiding
Pel en snipper de ui. Verhit een scheut olie in een soeppan en fruit daarin de ui aan. Pers de knoflook erboven uit en fruit even lekker mee. Schil de gemberwortel en rasp die boven de pan. Doe de kruiden erbij en bak die een minuutje mee, zodat de smaak (en geur!!!) lekker vrij komt. Blus af met de tomatenblokjes en laat op een laag pitje zachtjes pruttelen terwijl je de groenten snijdt.
Schil de winterpeen en aardappelen en snij ze in niet te grote stukjes. Doe de wortel- en aardappelblokjes bij het tomatenmengsel. Spoel de linzen af in een zeef onder de kraan en doe ze in de pan. Doe er een liter water en twee bouillontabletten bij.
Snij de rode peper doormidden en verwijder de zaadjes en de zaadlijsten. Doe de twee helften in de soep en laat die mee laten koken. Laat de linzensoep een half uur zachtjes pruttelen, zodat de linzen zacht en de soep dikker wordt. Roer af en toe. Haal de meegekookte peper uit de soep. Snij de koriander fijn (met steeltjes en al). Hou wat van de korianderblaadjes apart voor garnering en voeg de rest toe aan de soep. Giet de kokosmelk bij de soep en roer goed door. Breng weer aan de kook en kook even door. Proef de soep en breng indien nodig op smaak met een extra (stukje) bouillontablet, of peper en zout.
Rooster de geraspte kokos kort in een droge koekenpan, tot de kokos nét begint te kleuren. Garneer de dahl met kokos en verse koriander.
Dit is voorlopig even onze laatste keer pompoen, want manlief is ze een beetje zat. Ik had dus een paar weken geleden álle verschillende soorten pompoenen gekocht in de supermarkt en dus aten we lekker vaak pompoen! Maar misschien had ik dat beter een beetje kunnen spreiden… Mijn pompoen-voorraad is nu op. Maar ik bedacht vanmorgen dat ik helemaal nog geen zoet recept met pompoen heb gemaakt. Pumpkin pie, ofzo, dus misschien smokkel ik die er toch nog wel tussendoor, ergens in de komende weken… Deze pompoen-risotto is heerlijk! Risotto heeft de reputatie moeilijk te zijn, maar laat je niet afschrikken, hoor! Ok, ok, je moet niet tien dingen tussendoor gaan doen, maar als je gewoon in de buurt blijft en af en toe roert, dan kán het bijna niet mislukken. Volgens de regels-der-risotto hoor je het vocht in kleine beetjes toe te voegen en te blijven roeren. Ik heb de bouillon in drie keer toegevoegd en af en toe geroerd. Een beetje lui misschien, maar het werkt ook gewoon, hoor. Als je toevallig nog een fles witte wijn open hebt, dan is het lekker om de rijst af te blussen met een flinke scheut witte wijn. Maar zónder kan ook gewoon.
Ingrediënten
1 pompoen (ik heb zelf een grijze pompoen gebruikt)
1 pak arborio rijst (500 gram — of een andere risotto rijst)
1 ui
1 winterpeen
1 stengel bleekselderij
3 handjes hazelnoten
3 bouillontabletten (groentebouillon)
100 gram geraspte parmezaanse kaas
50 gram boter
olijfolie
peper en zout
Bereiding
Kook anderhalve liter water en los daarin de bouillonblokjes op.
Snij de pompoen doormidden en schraap de pitten en de draden eruit. Schil de pompoen en snij in kleine blokjes van ongeveer 1 x 1 cm. Snij de wortel ook in kleine blokjes. Pel en snipper de ui. Was de bleekselderij, snij de uiteinden eraf en snij in kleine stukjes. Hou evnetueel een paar blaadjes van de bleekselderij apart om te garneren.
Verhit een scheut olijfolie in een braadpan (of in ieder geval een pan met een dikke bodem) en fruit daarin de ui en bleekselderij aan. Voeg ook de wortel- en de pompoenstukjes toe. Bak even aan en voeg dan de rijst toe.
Blijf roeren en laat zachtjes aanbakken tot de rijst een beetje doorzichtig wordt. Voeg dan ongeveer een derde van de bouillon toe. Roer goed door. Als het grootste deel van het vocht is opgenomen door de rijst, voeg dan nog een halve liter bouillon toe. Als ook die weer grotendeels is opgenomen, voeg dan de rest van de bouillon toe. Laat zachtjes doorpruttelen en roer af en toe.
Rooster intussen de hazelnoten in een droge koekenpan tot ze lichtbruin zijn. Zet ze dan even apart in een schaaltje om een beetje te laten afkoelen. Als ze afgekoeld zijn, hak ze dan in grove stukken.
Als het vocht is opgenomen, haal dan de pan van het vuur en roer de boter en de helft van de parmezaanse kaas door de risotto. Laat even een paar minuten rusten.
Schep een flinke schep risotto op een bord en strooi er wat parmezaanse kaas en wat hazelnoten over. Garneer met een mooi blaadje van de bleekselderij.
Manlief is de pompoenen een beetje zat… “Is het nou al een keer klaar met die pompoenen?” vroeg ‘ie. Eh… bijna… Dit was de een-na-laatste. Maar deze is ánders. Dit is namelijk geen gewone pompoen, dit is een spaghetti-pompoen! Die kun je eten als spaghetti. Kennen jullie dat? Ik had er nog nooit van gehoord, van spaghettipompoen. Jullie wel? Daarom moest ik ook eerst even opzoeken hoe je zoiets klaar maakt. Maar gelukkig kon ik dat vinden op Youtube! Het is wel een flinke klus om deze pompoen door te snijden, want de schil is onwijs stug. Maar als je ‘m inprikt (zeg maar gerust : er met het scherpste mes dat je hebt in hakt — doe je wel voorzichtig?) en ‘m een minuut of 4 in de magnetron legt, dan wordt de schil iets zachter. Maar dan nog is het doorsnijden lastig. Qua hoeveelheid vind ik dit een beetje lastig recept. Zowel Free als Edwin hebben er niet veel op; die haakten allebei al af bij het woord “pompoen”. Wij hadden dus nog over. Maar of het genoeg is voor 4 normale eters? Ik denk dat het aan de krappe kant is, ook omdat het minder vult dan normale spaghetti. maar om nou twee van die pompoenen klaar te maken, dat lijkt me weer een beetje veel…
Bereiding
Prik de schil van de pompoen in een rechte lijn in. Verwarm de pompoen 4 minuten in de magnetron op 600 watt. Laat even afkoelen en snij de pompoen dan door over de “priklijn”. Verwarm de oven voor op 200 graden.
Schraap de zaden en draden uit de pompoen.
Sprenkel royaal olijfolie over de binnenkant van de pompoen en vet de hele binnenkant in met een kwastje. Strooi er wat zout en peper over en leg de pompoen met de bolle kant naar boven op een bakplaat met bakpapier.
Bak de pompoen 40 minuten in de oven. Het kan zijn dat de schil bruin wordt en de pompoen wat inzakt, dat geeft niet.
Maak intussen de tomatensaus. Pel en snipper de ui en de knoflook. Verhit een scheut olie in een braadpan en fruit daarin de ui en knoflook aan. Snij de courgette in kleine blokjes en doe die bij de ui. Doe het blikje tomatenpuree erbij en bak nog even aan. Strooi de Italiaanse en Siciliaanse kruiden erover en roer goed door. Doe het blik tomatenblokjes erbij en breng al roeren aan de kook. Laat zachtjes pruttelen tot de pompoen gaar is. Breng de saus op smaak met zout en peper.
Haal de pompoen uit de oven en laat iets afkoelen. Draai de pompoen-helften om (ovenhandschoenen!) en laat ze nog verder afkoelen, tot er geen stoom meer af komt.
Trek met een vork het vruchtvlees zo los, zodat er draden los komen. Schraap de hele schil leeg. Roer de pompoen-spaghetti door de tomatensaus.
Scheur de mozzarella in stukjes en roer daarvan het grootste deel door het pompoen-mengsel. Doe het pompoen-mengsel weer terug in de lege helften van de pompoen. Leg er nog wat stukjes mozzarella op en strooi er wat parmezaanse kaas over.
Zet de gevulde pompoenen nog even terug in de oven tot de kaas gesmolten is en een beetje begint te kleuren.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
