Free is uit logeren bij mijn moeder. Hij gaat al jaren de laatste week van de vakantie naar Leimuiden, voor de kindervakantieweek. Voor vertrek zag hij er een beetje tegenop. Hij is nogal een huismus en zo’n week van huis, zonder papa en mama en zonder zijn zus… moeilijk! En zou ’t nog wel leuk zijn, dat knutselen? Gelukkig heb ik ‘m elke avond súper enthousiast aan de telefoon. Hij heeft ’t onwijs naar zijn zin! Het knutselen is leuk en hij heeft het er zelfs al over of hij misschien ook begeleider kan worden, als hij daar oud genoeg voor is. Elke middag, als de VKW is afgelopen gaat hij lekker nog een paar uur naar het zwembad. De eerste dag/dagen ging oma met hem mee, maar hij heeft inmiddels een paar vriendjes gemaakt met wie hij zwemt en voetbalt en nu gaat hij ook gerust alleen. Oma’s nieuwe huis is hartstikke lekker dichtbij het zwembad, dus dat kan best. En ’s avonds had oma lasagne gemaakt, dus hij eet nog súper lekker ook! Hij heeft absoluut geen heimwee. Zowel Edwin als ik zijn inmiddels weer aan het werk. Ik al wat langer, dus ik zit al wel weer redelijk in het ritme. Edwin sinds begin deze week; dus die moet er nog even inkomen. En dochterlief hangt haar laatste weekje vakantie lekker op de bank.
We aten “gnocchi caprese” en ik denk dat zoonlief dat ook wel lekker zou vinden. Eten we vast ook nog wel een keer als hij terug is… Het recept had ik gevonden op Life by Rosie.
Ingredienten (voor 3 personen).
1 pak koelverse gnocchi (500 gram, koelvers)
500 gram cherry- of snoeptomaatjes
1 bol mozzarella
3 eetlepels groene pesto
1 zak rucola (75 gram)
10 zwarte olijven, met pit
olijfolie
Peper en zout naar smaak
Bereiding
Verwarm je oven voor op 200 graden.
Was de tomaatjes en snij ze eenmaal door. Ik vind het het leukste om die ovale tomaatjes niet allemaal op dezelfde manier door te snijden: dus sommige recht, andere schuin, sommige dwars, sommige in de lengte. Al naar gelang het tomaatje op je snijplank komt. Bekleed een bakplaat met een vel bakpapier en leg de tomaatjes daarop. Zet de bakplaat ongeveer een kwartiertje in de oven.
Verhit een scheut olie in een wokpan en bak daarin de gnocchi tot ze bruin en lekker krokant zijn.
Doe de tomaatjes van de bakplaat in de wokpan bij de gebakken gnocchi. Giet ook eventueel “sap” dat uit de tomaatjes is gelopen erbij.
Scheur de bol mozzarella in stukken en voeg die samen met de pesto toe aan de pan. Roer door en wacht even tot de mozzarella lekker gesmolten is. Breng indien nodig op smaak met zout en peper.
Kneus de olijven met de bolle kant van een lepel tot ze open barsten. Verwijder de pit en scheur de olijven verder in tweeën.
Leg een flinke hand rucola op een bord en schep daar een flinke schep gnocchi met tomaatjes en mozzarella op. Verdeel er wat olijven over.
Vanmorgen had ik met een vriendin afgesproken die ik al veel te lang niet gezien had. Daar hebben we vaker last van, dat het er gewoon niet van komt om af te spreken, maar áls we elkaar dan weer zien, dan gaan we altijd gewoon weer verder waar we gebleven waren. Het was heel fijn om haar weer te zien en bij te praten. En het was goed om te zien en te horen dat het, ondanks “zwaar weer”, goed met haar gaat. De rest van de dag was ik nogal lui: eerst een middagdut gedaan en daarna was ik zo gaar als een klontje. Ik had zelfs geen inspiratie voor een menuplanning of boodschappen. Dít recept is ideaal voor als je niet zoveel inspratie hebt. Het is hartstikke snel, lekker makkelijk en súper lekker!
Ingrediënten
600 gram verse spinazie (gewassen)
1 ui
1 bol solo-knoflook
6 eieren
zout en peper
olijfolie
1 brie (200 gram)
1 rol quiche en taartdeeg (300 gram, koelvers)
100 ml melk
Bereiding
Verhit de oven voor op 180 graden.
Pel en snipper de ui. Verhit een scheut olie in een wokpan en fruit daarin de ui aan. Pers de knoflook erboven uit. Als de ui zacht begint te worden, voeg dan steeds een paar handen tegelijk, de spinazie toe. Roerbak tot de spinazie geslonken is en voeg dan pas de nieuwe spinazie toe. Hou een handje verse spinazie apart en voeg de rest van de spinazie toe. Haal dan de pan van het vuur en laat even staan. Giet het meeste van het overtollige vocht af.
Klop de eieren los met de melk Voeg zout en peper toe. Vet een taartvorm in met wat olijfolie en bekleed met het quiche-deeg. Snij de brie eerst in plakken. Hou een plak of vijf/zes apart en snij de rest van de brie in kleine stukken. Doe het spinaziemengsel in de deeg-bodem. Verdeel de kleine brie-stukjes over de spinazie en giet het ei-mengsel erover. Leg de achtergehouden spinazieblaadjes erover en leg daar de plakken brie over.
Bak in ongeveer 30 minuten of tot de eieren gestold zijn en de brie mooi goudbruin.
Eet smakelijk!
Een dag (of twee) later is het óók heel lekker om het restje mee te nemen als lunch. Wel in de koelkast bewaren dan, natuurlijk…
Ken je dat? Dat je een recept ziet en dat je er meteen trek in krijgt? Maakt niet uit of dat om half zes ’s ochtends is? Dat had ik toen ik op twitter Nigella’s “Courgette and chick pea filo pie” voorbij zag komen. Via de link naar haar website kwam ik op het recept.
Ik hoopte dat mijn collega nóg een keer courgettes uit de moestuin van haar moeder mee zou nemen en dat deed ze! Dit keer heb ik twee gele courgettes mee genomen. Voor het recept had ik 3 courgettes nodig, dus ik heb er nog één gekochte courgette bijgedaan. Volgens Nigella’s website is dit recept voor 6-8 personen, maar met zijn viertjes kregen wij ‘m ook op, hoor! We hebben dan ook allemaal een tweede keer opgeschept, zó lekker was ie…
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden. Ontdooi de filodeeg. Pel en snipper de ui. Was de courgettes en snij met schil en al in blokjes. Kook een halve liter water en los daarin de bouillontablet op.
Verhit een scheut olijfolie in een braadpan en bak daarin de ui, samen met de komijnzaadjes. Als de ui zacht is geworden, zet dan het vuur hoog. Doe de courgetteblokjes bij de ui en voeg de kurkuma en de koriander toe. Als de courgetteblokjes zacht worden (maar nog wel hun vorm houden), voeg dan de rijst toe en roer goed. Voeg dan, beetje bij beetje, de groentebouillon toe. Blijf goed roeren. Voeg steeds weer een beetje bouillon toe als het vorige is opgenomen. Als alle bouillon is opgenomen, dan is de rijst gaar (als het goed is). Haal de pan van het vuur en roer de kikkererwten er door. Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Laat de boter smelten: ik heb het schaaltje met boter even in de oven gezet. Vet een springvorm van 22 cm in met een beetje gesmolten boter. Hou 3 of 4 vellen filodeeg apart en gebruik de rest om de springvorm te bekleden. Leg de filodeeg-vellen, één voor één in de springvorm en laat ze overlappen en steeds een stuk over de rand hangen. Vet steeds elk vel in met de gesmolten boter.
Doe de (iets afgekoelde) courgette-kikkererwtenvulling in de taartvorm en vouw het overhangde deeg eroverheen.
Vet de opzij-gehouden vellen filodeeg in, verkeukel ze en leg die verkreukelde vellen bovenop. Als je nog gesmolten boter over hebt, smeer dat er maar royaal over heen.
Zet de filo-taart in de oven en bak ongeveer 20 minuten tot de filo mooi goudbruin en knapperig is.
De filo-taart ziet er geweldig uit (al zeg ik het zelf): doet een beetje denken aan een spanakopita. Bij het aansnijden en opscheppen valt ‘ie wel een beetje uit elkaar, maar dat doet niets af aan de smaak!
Vorige week kwam ik in de Allerhande dit recept voor zalm lasagne tegen. Dát leek me nou écht iets voor Free! Free is namelijk dol op pasta met zalm-roomsaus en hij is ook dol op lasagne. Dus voor zijn verjaardag besloot ik deze zalm-lasagne te maken. In het Allerhande-recept maken ze de lasagne echt helemaal van scratch: ze maken zelfs de pasta zelf. In het verleden heb ik ook wel eens pasta gemaakt, en dat is écht onwijs lekker, maar dat is niet iets waarvan ik denk dat ik er op een verjaardag wel tijd voor heb. Dus in plaats van zelfgemaakte pasta heb ik verse lasagnevellen (koelvers) gebruikt. Die zijn ook erg lekker. Lekkerder dan de gedroogde, in ieder geval. Volgens het recept kook je de pastavellen voor in een pan ruim kokend water. Dat had ik nog nooit gedaan: mijn lasagnebladen voorkoken. Meestal koken die wel gaar in de lasagne-saus. Maar op deze manier weet je zeker dat de pasta gaar is, wel nog een lekkere bite heeft, en hoeft de saus niet al te waterig te zijn, met het risico dat je lasagne te nat is… De saus was héérlijk: een bechamelsaus met verse basilicum, bieslook en dille! Echt záááálig! De jarige job heeft er van zitten smullen. En wij ook! Voor onze dochter, die niet van vis houdt, heb ik een apart schaaltje zónder de zalm gemaakt, dus wel de saus, parmezaanse kaas en pijnboompitten, maar zónder de zalm. Was ook erg lekker, zei ze.
Bereiding
Verhit de oven voor op 100 graden.
Vet een niet te grote ovenschaal of braadslede in met een beetje olijfolie en leg daarin de zalmfilet. Sprenkel de witte wijn over de vis en strooi er zout en peper over. Leg het takje rozemarijn op de vis. Was de cherrytomaatjes even kort (probeer de kroontjes er aan te laten zitten) en verdeel die naast de vis in de ovenschaal.
Doe de pijnboompitten in een bakblik. Zet de ovenschaal met de vis en tomaatjes en het bakblik met de pijnboompitten samen voor een half uur in de oven. Hussel de pijnboompitten halverwege even om. De pijnboompitten kleuren niet, maar gaan wel heerlijk ruiken (en smaken!).
Zet intussen een grote pan met water en wat zout op.
Doe de dille, bieslook en basilicum met de zongedroogde tomaten in de de blender. Giet er een kopje (of twee, maakt niet zoveel uit) van de melk bij. Pureer alles tot je een dikke kruidige saus hebt!
Nu gaan we de bechamelsaus maken: smelt in een braadpan (of een andere diepe pan met een anti-aanbaklaag) de boter. Roer de bloem er door heen als de boter gesmolten is en bak het een minuutje aan. Giet er dan, beetje bij beetje, wat melk bij. Roer met een garde en giet het volgende beetje er bij als de vorige hoeveelheid is opgenomen. Roer goed met een garde tot je alle melk hebt toegevoegd en er een dikke saus (zónder klontjes!) ontstaat. Als de saus gaat koken wordt deze iets dikker. Laat de saus een minuutje koken en zet dan de pan van het vuur. Breng op smaak met zout en peper.
Roer de kruidige saus uit de blender door de bechamel-saus.
Zet naast de pan met kokend water ook een pan met koud water.
Haal de zalm met de gepofte tomaatjes en de pijnboompitten uit de oven. Laat iets afkoelen en bewaar de tomaatjes even in een schaaltje apart. Zet de oven wat warmer, op 180 graden.
Pluk de zalmfilet(s) met twee vorken uit elkaar.
Vet een ovenschaal in met een scheutje olijfolie. Schat even in hoeveel lasagnevellen je nodig hebt om de bodem te bedekken. Ik had er drie nodig, twee naast elkaar en één doormidden gescheurd voor de rand. Doe per keer zoveel vellen lasagnebladen in het kokende water als je nodig hebt om de bodem te bedekken. Na ongeveer een halve minuut gaan de bladen drijven en zijn ze gaar. Schep ze eruit met de schuimspaan en laat ze schrikken in de pan met het koude water.
Haal de lasagnebladen uit het koude water, laat ze even uitdruppen en bekleed dan de bodem van de ovenschaal ermee. Doe een flinke schep kruiden-bechamel-saus op de lasagnebladen en verdeel met de bolle kant van een lepel, zodat de lasagnebladen helemaal bedekt zijn. Verdeel hier een kwart van de zalm over. Strooi hier ongeveer een vijfde van de pijnboompitten en de geraspte kaas over. Leg weer nieuwe lasagnebladen in het kokende water en bouw de lasagne laag-voor-laag op: lasagne-bladen, kruiden-bechamelsau, zalm, pijnboompitten, grana padano.
Op de bovenste laag lasagnebladen leg je geen zalm meer, maar wel nog kruiden-bechamelsaus, pijnboompitten en geraspte parmezaanse kaas.
Zet de ovenschaal 20 minuten in de oven.
Serveer de lasagne met een paar gepofte tomaatjes erop en een plukje rucola ernaast.
Eet smakelijk!
Hieperdepiep? Hoeraaaaaaaaaaa!!!!! Vandaag hebben we gevierd dat Free morgen jarig is. Free houdt het meest van appeltaart. En dus heb ik dat lekker voor ‘m gebakken. Naar een recept uit mijn oma’s receptenmap. Eigenlijk staan er meerdere appeltaartrecepten in haar receptenboek, maar deze is met de hand geschreven, dus ik neem dat dit haar échte appeltaartrecept was.
Volgens mijn moeder smaakte de taart wel anders dan zoals oma ‘m altijd maakte. Misschien omdat ik roomboter in plaats van margarine heb gebruikt?
Het recept is voor een taart van 20 cm en ik heb een springvorm van 28 cm gebruikt, dus heb ik alle ingrediënten maal anderhalf gedaan. Achteraf gezien had beter kunnen verdubbelen, eigenlijk, want ik had nu niet genoeg deeg voor het vlechtwerk. Eigenlijk is het ook wel logisch, dat als de diameter met ongeveer de helft toeneemt, dat het oppervlak met méér dan de helft toeneemt. Want oppervlakte is pi-maal-r-kwadraat, natuurlijk. Maar goed, ik had gelukkig wél genoeg deeg om de springvorm te bekleden, maar niet genoeg om er ook nog een vlechtwerk op te maken. Maar zónder kan ook prima, hoor… Oh, en wat appels betreft had ik eigenlijk goudreinetten willen gebruiken. Dát zijn de appels die je moet gebruiken als je appeltaart maakt. Maar ja, zowel bij de groenteboer als in de supermarkt hadden ze die niet. Misschien is het niet het seizoen? Daarom heb ik Braeburn gebruikt. Maar dat maakte ook prima, hoor!!!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 160 graden. Meng de boter, bloem, zout en basterdsuiker tot een bol deeg. Mijn oma had natuurlijk geen keukenmachine, maar ik heb dat lekker makkelijk in mijn keukenmachine gedaan. Vet een taartvorm van 28 cm in en bekleed de bodem van de taartvorm met de grootste helft van het deeg. Maak een beetje een opstaande rand van een centimeter of 5 hoog.
Schil de appelen, snij de klokhuizen eruit snijden en snij ze in blokjes. Meng de rozijnen, 3 lepels suiker, kaneel en het sap van een halve citroen en kruimel 3 plakken snijkoek erdoor.
Doe het vulsel in de de taartvorm. Klop het ei met de melk en 1 eetlepel suiker en giet dat over het vulsel. Als je deeg genoeg had voor een vlechtwerk over de taart (je weet wel, van die ruitjes), bestrijk die dan ook met dit mengsel. Zet de taart ongeveer een uur in een matig hete oven. Check na ongeveer drie kwartier of de taart al klaar is.
Laat de taart afkoelen en haal dan de springvorm voorzichtig los. Snij in punten en serveer, indien gewenst, met een lekkere toef slagroom!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
