Een paar hele lieve en leuke collega’s organiseerden vorige week een bakwedstrijd op ons werk. Normaal ben ik niet zo van de wedstrijden voor eten of koken (door de stress zou de lol er zomaar af kunnen gaan), maar een mooie gelegenheid om iets te bakken moet je natuurlijk nooit voorbij laten gaan en dus heb ik me meteen aangemeld.
Helaas kon ik er niet bij zijn: onze Free heeft afgelopen week weer corona opgelopen en ik was hartstikke verkouden, dus ik wilde niet het risico lopen dat ik mijn collega’s zou aansteken op kantoor. Inmiddels een halve week verder en mijn testen zijn nog steeds negatief: dus hopelijk blijft het voor mij bij een gewone verkoudheid. Op mijn vrije woensdag heb ik wel nog de koekjes gebakken, maar ik ben dus niet naar mijn werk geweest. Een andere collega was zo lief om mij te vervangen, en het toeval wil dat hij met zijn dochter ook glas-in-lood-koekjes heeft gebakken! Zonder dat hij wist wat ik zou gaan maken? Wat een ongelooflijk toeval, he?
Ik was door Lone op het idee gebracht om glas-in-lood-koekjes te bakken. Zij had dat al eens gedaan toen ze met haar studentenhuis in de kerstvakantie peperkoek-huisjes gingen bakken. Met gesmolten zuurtjes maakten ze de raampjes.
Het belangrijkste met deze koekjes is dat het “glas” niet te dik is. Dan breek je er je tanden op, namelijk. Het moet een heel dun laagje worden.
Hoeveel je precies nodig hebt, is afhankelijk van hoe groot het zuurtje is en hoe groot het gat is dat je ermee vult. Voor mijn koekjes had ik ongeveer een derde zuurtje (ik heb Napoleon ballen gebruikt) nodig. Probeer gewoon eerst met een paar koekjes uit hoeveel je ongeveer nodig hebt.
Ik denk dat het súper leuk is om deze koekjes samen met kinderen in de herfstvakantie te maken. Of in de kerstvakantie, natuurlijk. Maar blijf er wel bij, als volwassene, want die gesmolten zuurtjes zijn gloeiend heet en kunnen nare brandwonden geven.
Bewaar de koekjes, nadat ze helemaal afgekoeld zijn, in een goed afgesloten trommel. Voorkom dat ze vochtig worden, want dan worden de koekjes zacht en het zuurtjes-glas kleverig.

Ingrediënten
225 gram boter (op kamertemperatuur)
200 gram suiker
2 eieren
480 gram bloem
65 gram maizena
1/2 theelepel zout
1 zakje vanille suiker
zuurtjes (of andere harde snoepjes)

Bereiding
Roer de maizena en zout door de bloem.
Mix de suiker, vanille suiker en boter tot een romig mengsel.
Voeg 1 voor 1 de eieren toe. Mix dan in delen het bloem-mengsel erdoor. Verdeel het mengsel in twee delen, maak er een plak van, verpak deze in plastic folie en leg minstens een uur in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 190 graden.
Neem het deeg uit de koelkast en rol het uit tot een plak van ongeveer 1/2 cm dik. Steek met een uitsteker een vorm uit, steek het gat uit en leg het deeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Sorteer de harde snoepjes op kleur en maak ze fijn (door ze in een zip-lock zakje te doen en er met de deegrommel op te slaan). Vul het gat in het koekje met zuurtjes (of een deel daarvan). Bak de koekjes 12 minuten in de oven op 190 graden. Neem de bakplaat uit de oven en laat de koekjes op de bakplaat afkoelen.

Eet smakelijk!

 

Misschien vind je dit ook lekker?

Jamkoekjes

Havermoutkoekjes met sinaasappel en kaneel

“Melting Moments” koekjes

Cashewnotenkoekjes

Koekjes met abrikoos, gember en witte chocola

Kerstkoekjes met amandelsnippers

Harry Potter koekjes

Roze koeken