Gisteren wilde ik een beetje bijtijds eten, zodat dochterlief niet al te laat naar Enschede zou vertrekken. In eerste instantie was ik van plan om tussendemiddag warm te eten en ‘s avonds een boterhammetje, maar we waren zo lekker lang op bed blijven liggen, ‘s ochtends, dat dat niet helemaal gelukt is. Uiteindelijk ben ik gewoon een beetje bijtijds begonnen met koken en konden we om vijf uur eten. Voor ons is dat echt bizar vroeg.
Ik moet bekennen dat ik, voor gisteren, nog nooit Marmite op had. Ik kende het alleen van vroeger. Bij mijn eerste baan als “toegevoegd onderzoeker” had ik een collega die elke dag dikke zelfgesneden volkoren boterhammen met avocado en marmite at. Na een lyrisch berichtje van Nigella op Facebook over spaghetti met marmite heb ik toch maar eens een potje gekocht. Nigella schreef dat ze nog nooit een kind was tegengekomen die geen spaghetti met Marmite lustte. Nou, dat wilde ik natuurlijk wel eens proberen. Het schijnt ook een goede bron van vitamine B12 te zijn, en dat is natuurlijk erg handig met een vegetarische dochter.
Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik -voor de zekerheid- wél een extra pak spaghetti in huis had. Voor als het niet te eten was. Maar het viel erg in de smaak. Het is wel een beetje pijnlijk, natuurlijk, als man en kinderen bij de meest simpele gerechten spontaan beginnen te jubelen dat het zo lekker is… Maar wel fijn dat ik het reserve-pak spaghetti niet aan hoefde te spreken. Ik vond eerlijk gezegd niet dat het nou zo’n nadrukkelijke smaak had. Ik denk dat Free en Edwin niet eens doorhadden dat er überhaupt nog iets anders in zat dan spaghetti met parmezaanse kaas. En Lone had ik het verteld. Ik heb Lone de resterende portie meegegeven. Helaas íets minder dan ik had gepland, want Free vond het zó lekker, dat hij (kwam ik achteraf achter) een flinke tweede portie had opgeschept. De tomatensalade die ik erbij had gemaakt is een uitgeklede versie van Jamie’s tomatensalade. Nigella had er geen salade bij, maar ik vond dat er toch wel iets van groenten bij moest, voor een volwaardige maaltijd.

Ingrediënten
400 gram spaghetti (vezelrijk)
1 klontje boter (ongeveer 50 gram)
1 flinke theelepel marmite
een stuk parmezaanse kaas (x gram)
1 pond trostomaten
4 rode puntpaprika’s
1/2 rode ui
olijfolie
zout, peper

Bereiding
Was de tomaten en snij ze in kleine stukjes. Doe de tomatenblokjes in een vergiet en strooi er wat zout over. Het zout onttrekt vocht aan de tomaat en zal met het vocht weglopen. Laat goed uitlekken tot er (bijna) geen vocht meer uitdrupt. Was de rode puntpaprika’s, snij ze doormidden en verwijder de zaadjes en de zaadlijsten. Snij het vruchtvlees in blokjes. Pel de ui en snipper de helft van de ui. Doe de tomatenblokjes in een mengkom en roer er de paprikablokjes en de gesnipperde ui door. Giet er een scheutje olijfolie over en strooi er wat peper over. Hussel goed door en laat staan. Rasp de parmezaanse kaas.

Kook de spaghetti volgens de aanwijzing op de verpakking in ruim kokend water met zout. Mijn spaghetti moest 8 minuten, volgens het etiket.

Tegen het eind van de kooktijd, smelt de boter in een steelpannetje. Als de boter is gesmolten, neem dan het pannetje van het vuur en roer er dan de Marmite doorheen. Goed roeren!

Giet de spaghetti af, maar vang een kopje van het kookvocht op. Roer een eetlepel van het kookvocht door de gesmolten boter en roer dan de gesmolten boter met Marmite door de spaghetti.Voeg eventueel nog wat extra kookvocht toe, om de spaghetti nog iets smeuïger te maken.

Schep een portie spaghetti op een bord en strooi er royaal geraspte parmezaanse kaas over. Schep er wat tomatensalade naast.
Eet smakelijk!

 

Misschien vind je dit ook lekker?

Spaghetti Carbonara

Freddie’s zalmroomsaus

Nigella’s citroen-roompasta

Spaghetti Bolognese met Tempeh

Spaghetti taco’s

Vegan Surinaamse bami met peultjes, pulled jackfruit en bamboescheuten

Pappardelle met prei-mascarponesaus

Groene pasta met blauwe kaas

Vegan roompasta met courgette, erwten en munt