Als ik zo op Social Media kijk, dan lijkt het of ik de enige foodblogger ben die vandaag geen Valentijnscakes, -koekjes, -gerechten of -hapjes op zijn/haar blog zet. Maar eerlijk gezegd vind ik de hele Valentijnsdag-hype een beetje overdreven. In mijn tijd (#vertelnogeensvanvroeger #grootje) was Valentijnsdag vooral iets voor tienermeisjes. Wekenlang was je aan het dubben wat je op je Valentijnskaart moest zetten. Een kaart met twee forever-friends-beertjes en veel hartjes. Anoniem, natuurlijk, want dat was het hele idee van Valentijnsdag. En als je dan al je moed bij elkaar had geraapt en de kaart bij die leuke jongen in de bus had gegooid (of -veiliger- op de bus had gedaan), dan hoorde je er niks meer van. Misschien kreeg de leuke knul in kwestie wel stápels valentijnskaarten, a la Boer zoekt vrouw, stel ik me zo voor. En hij kon natuurlijk moeilijk alle geinteresseerde dames persoonlijk berichten. Of de leuke knul in kwestie had werkelijk geen idee van wie die kaart was omdat je als niet-populair meisje praktisch onzichtbaar was. Of leuke-knul-in-kwestie wist best dat die kaart van jou was, maar zag je gewoon heel erg niet zitten. Al was hij dan in ieder geval wel nog zo aardig (al dan niet op aandringen van zijn moeder) dat hij je niet ten overstaan van zijn vrienden voor schut zette. Ik geloof niet dat ik zelf wel eens een échte Valentijnskaart heb gekregen. Van een anonieme bewonderaar, bedoel ik. Wel van mijn moeder, maar dat is Valentijns-technisch toch niet helemaal niet hetzelfde. (Sorry, mam!) En toen ik verkering met Edwin had, kreeg ik natuurlijk van hem wel een kaartje. En hij van mij. Inmiddels zijn we ruim 26 jaar bij elkaar, en doen we niet echt meer aan Valentijnsdag. Nu ik dit type moet ik er wel aan denken dat Lone op het kinderdagverblijf “vadertijdsdag” had verstaan. Zij dacht dat het een soort tegenhanger van moederdag was. Voor zover ik weet hadden de kinders geen valentijns activiteiten, vandaag. Voor ons was vandaag dus een gewone thuiswerkdag/werkdag/schooldag. Maar thuiswerkdag is voor mij zelfgemaakte-soep-voor-lunch-dag! Ik maakte vandaag deze Blue Castello-soep. Ik ben een beetje in een blauwe kaas bui, merk ik. Het is een heerlijk zachte soep. En lekker hartig! Wat mij betreft een aanrader!
Ingrediënten
4 aardappelen
1 ui
1 teen knoflook
1 klontje boter (ongeveer 15 gram)
2 bouillontabletten (groentebouillon)
1 stukje Castello Creamy Blue (150 gram)
100 ml slagroom
Bereiding
Pel en snipper de ui.
Smelt de boter in een pan met een dikke bodem. Bak de ui glazig in de gesmolten boter. Snij de knoflook fijn en bak die een minuutje met de ui mee. Schil intussen de aardappelen en snij die in blokjes. Bak de aardappel even kort met de ui mee. Voeg dan een liter koud water en de bouillontabletten toe. Breng aan de kook en laat zachtjes doorkoken tot de aardappel zacht en gaar is.
Neem de pan van het vuur en pureer de soep met een staafmixer. Snij de Castello Blue in plakken. Hou een paar mooie plakken apart en verkruimel de rest van de blauwe kaas met twee vorken. Roer de verkruimelde kaas door de soep, tot de kaas gesmolten is. Zet de pan niet terug op het vuur. Pureer de soep nog een keer, zodat de stukjes blauwe schimmel ook vermalen worden. Giet tot slot een scheutje slagroom door de soep.
Schep wat soep in een bord of kom en leg er een paar stukjes Castello Blue op.
Eet smakelijk!
Omdat ik gisteren, op mijn vrije woensdag, cursus had op mijn werk was ik vandaag vrij. Ik heb een lekkere rustig-aan-dag gehad: vanmiddag lekker een middagdut gedaan omdat ik zo moe was. En daarna mijn pannenkast opgeruimd: mijn pannen pasten niet meer… Mijn meest-gebruikte pannen mogen blijven, mijn oudere pannen heb ik naar zolder gebracht. Misschien heeft dochterlief daar nog wat aan als ze op kamers gaat, volgend jaar. Voor ’t avondeten had ik deze heerlijke witte lasagne met spinazie en vier soorten kaas. Ik vond ‘m heerlijk! De kinderen ook. Alleen Edwin vond ‘m niet zo lekker. Beetje jammer, want het is een hartstikke makkelijke maaltijd die ik wel vaker zou willen maken. Ik denk dat hij afhaakte op de gorgonzola. Misschien dat ik die een volgende keer achterwege kan laten.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Pel en snipper de ui. Verhit een scheutje olie in een wokpan en fruit daarin de ui aan. Pers de tenen knoflook erboven uit. Als de ui zacht en glazig is, voeg dan de spinazie toe, met steeds een paar handen tegelijk.
Roerbak de spinazie mee met de ui, tot de spinazie geslonken is. Voeg dan opnieuw een paar handen spinazie toe. Ga door totdat alle spinazie is geslonken. Roer de pesto door de spinazie en haal dan de pan van het vuur.
Snij de gorgonzola in stukjes. Roer de ricotta, driekwart van de grana padano, de eieren en de gorgonzola door elkaar. Roer dan de slagroom erdoor.
Vet een flinke ovenschaal in met wat olijfolie. Verdeel de spinazie over de bodem van de ovenschaal. Leg een laag lasagnebladen op de spinazie. Breek de lasagnebladen eventueel om het passend te maken. Schep hier een flinke soeplepel ricotta-mengsel over en verdeel dat met de bolle kant van een lepel over de lasagnebladen, zodat de bladen helemaal bedekt zijn. Leg hier nóg een laag lasagnebladen op: let erop dat je de bladen niet precies hetzelfde legt zoals de lasagnebladen eronder. Laat ze -net als bakstenen- deels overlappen. Schep ook hier weer ricotta-mengsel over. Ga zo door tot de lasagnebladen en het ricotta-mengsel op zijn.
Eindig met een laag ricotta-mengsel. Scheur de bol mozzarella in stukjes en verdeel die over de ovenschaal. Strooi er het laatste kwart grana padano over. Verdeel wat druppels pesto over de ovenschaal.
Zet de lasagne ongeveer een half uur in de voorverwarmde oven, tot de lasagne mooi goudbruin kleurt.
Gisteren had dochterlief “decentrale selectiedag” voor de hbo-opleiding forensisch onderzoek in Enschede, waar ze heel graag naar toe wil. Op basis van een kennistoets van de vakken Natuurkunde, Scheikunde en Biologie, een toets over een forensische casus en een motivatie-gesprek worden de 90 aspirant-studenten geselecteerd die komend jaar aan de opleiding mogen beginnen. Ik had haar graag naar Enschede gebracht, maar dat kon niet omdat ik gisteren (en vandaag ook) training had op mijn werk. Maar dochterlief meldde dat ze er wel zelf, alleen, met ov naar toe kon. #loslaten #loslatenvoorgevorderden Voor haar gevoel gingen de toetsen en het gesprek goed. En nu is het afwachten en duimen. Duimen jullie mee? Ze wil dit écht heel graag! Vanavond aten we pizza, want na drie dagen werk waarvan twee dagen cursus had ik geen puf meer om te koken. Maar nu kan ik mooi de posteleinsoep die ik van ’t weekend maakte met jullie delen. Héérlijk: postelein. Dat aten we vroeger ook wel eens. In eerste instantie wilde ik de postelein met de staafmixer pureren, maar dat bleek niet zo’n succes te zijn… De draden uit de postelein draaiden helemaal vast in het mesje van de staafmixer. Het was een heel gepeuter om die weer los te krijgen. Dus uiteindelijk heb ik de postelein in de roerzeef gepureerd. Dat ging prima. Lang leve de roerzeef!
Bereiding
Knip of snij de worteltjes van de postelein en spoel de postelein af in een vergiet onder de kraan. Doe een liter water in een pan, doe de twee bouillontabletten en de postelein erbij en breng aan de kook.
Pel en snipper de uien. Verhit een paar eetlepels olie in een koekenpan en fruit daarin de ui aan. Snij de prei in de lengte door en spoel af onder de kraan. Snij daarna de prei in dunne ringetjes. Fruit de prei mee met de ui. Voeg de mosterd toe en roer goed door.
Haal als de postelein geslonken is de pan van het vuur en giet de soep door de passeerzeef. (doe voorzichtig met een blender of staafmixer: die kan vastlopen op de draden uit de posteleinsteeltjes)
Pureer de postelein door de passeerzeef. Doe de soep terug in de pan en zet terug op het vuur. Voeg de gefruite ui en prei aan de soep en breng opnieuw aan de kook.
Elke maand heb ik spelletjesavond. Dan komen we met vier dames bij elkaar en spelen we gezellig een bord- of kaartspel. Mijn hospita, bij wie ik op kamers ging wonen toen ik in Wageningen ging studeren, is de spil van onze spelletjesclub. We houden het om de beurt bij één van ons. Vanavond was het bij ons thuis. Omdat één van de dames glutenvrij eet, heb ik deze glutenvrije appel-amandel-cake van Nigella gebakken. Het idee is hetzelfde als de mandarijn-cake die ik laatst had gemaakt: gepureerd fruit met amandelmeel en eieren. Door de amandelmeel smaakt de cake heerlijk naar amandelspijs. En de structuur houdt een beetje het midden tussen een cake en een pudding. Ik vind ‘m erg geslaagd. Écht zo’n recept om in je standaard repertoire te hebben. En dan kun je elke keer met het fruit varieren.
Ingrediënten
3 goudreinetten (of 285 gram appelmoes)
1 citroen
2 theelepels fijne kristalsuiker
8 eieren
325 amandelmeel
275 gram fijne kristalsuiker
2 eetlepels amandelschilfers
poedersuiker – om er over te strooien
Bereiding
Schil de appels en verwijder de klokhuizen. Snij de appels in blokjes en doe ze in een pan. Breng aan de kook en laat de appels dan op een laag pitje langzaam zacht worden. Roer de puree met een vork even door, zodat je een grove appelmoes krijgt. Laat de appelmoes afkoelen.
Voor dit recept heb je 285 gram appelmoes nodig. Ik weet niet hoe nauw dat komt, dus ik heb het vrij precies afgemeten. De rest van de appelmoes heeft zoonlief opgesmikkeld.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Bekleed een springvorm van 20-25 cm doorsnede met bakpapier (zowel de bodem als de zijwanden). Doe de afgekoelde appelmoes samen met de eieren, de amandelmeel, de fijne kristalsuiker en een theelepel citroenrasp in de keukenmachine. Meng alles kort tot een egaal beslag. Giet het cakebeslag in de springvorm. Strooi de amandelschilfers er over.
Bak de cake in ongeveer 45 minuten gaar in de voorverwarmde oven. Check vanaf ongeveer 35 minuten of de cake al gaar is door er met een satéprikker in de prikken. Als de satéprikker er droog weer uit komt, dan is de cake goed. Als de bovenkant te donker dreigt te worden, dek de bovenkant dan af met aluminiumfolie.
Laat de cake op een taartrek afkoelen en verwijder dan de springvorm en het bakpapier.
Je kunt de cake zowel warm als koud eten. Strooi er voorzichtig nog wat poedersuiker over.
We hadden een lekker lui dagje, vandaag. In verband met storm Ciara, bleven we lekker binnen, vandaag. ’s Middags heb ik eerst een flinke middagdut gedaan.En alvast een appel-amandelcake gebakken voor mijn spelletjesclub, morgenavond. Dat recept zal ik -als ik er aan toe kom- morgen op mijn blog zetten. ’s Avonds aten we deze andijviestamp met vier kazen. Met ricotta, gorgonzola en grana padano door de puree en krokant gebakken halloumiblokjes erover. Was héérlijk! Al had de kaas-smaak van de stamppot misschien nog wel wat meer uitgesproken mogen zijn, dus je kunt er gerust nog wat meer kaas doorheen doen.
Ingrediënten
1 kilo aardappelen
een pond fijn gesneden andijvie
2 eetlepels ricotta
3 eetlepels geraspte grana padano
een stukje gorgonzola
1 blokje halloumi (250 gram)
olijfolie
zout en peper
Bereiding
Schil de aardappelen en snij in stukken. Kook de aardappelen in 15-20 minuten gaar. Giet de aardappelen af, maar vang (een deel van) het kookvocht op. Doe de ricotta, parmezaan en gorgonzola bij de aardappelen en stamp de aardappelen en de kaas met een pureestamper tot een puree. Als de puree te droog wordt, voeg dan wat kookwater toe.
Roer in vier tot vijf de andijvie erdoor. Voeg steeds een nieuwe portie andijvie toe als de vorige er goed door heen is geroerd. Als de stamppot te droog is, voeg dan nog wat van het kookwater toe.
Breng indien nodig de puree op smaak met zout en peper.
Verhit in een koekenpan een paar eetlepels olie. Snij de halloumi in blokjes van ongeveer 1 cm. Doe de halloumi in de pan als de olie heet is en bak de blokjes op half-hoog vuur rondom bruin en krokant.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
