Dit zijn dé Perfecte Quesadilla’s. Al zeg ik het zelf. Heerlijk met tonijn en gesmolten kaas. Het Geheime Ingrediënt is de smeerkaas. Die geeft niet alleen die heerlijke smeuïge gesmolten kaas smaak, maar helpt ook om de vulling op zijn plek te houden. Varieer gerust met de rest van de vulling. Het enige dat vast staat zijn de tortilla’s en kaas, maar voor de rest: leef je uit! Al moet ik zeggen dat ik de tuna-melt combi met sperziebonen en tomatentapenade wel súper lekker vond. Als je iets tegen groenten uit pot of blik hebt, dan kun je natuurlijk verse sperziebonen koken. Maakt ’t wel wat meer werk, natuurlijk. Dit was voor ons een gerecht aan ’t eind van de week, en dan zijn groenten uit pot of blik juist ideaal. Ik vond die tomatentapenade erg lekker (gevonden bij de 3 voor 5 euro tapa’s in de supermarkt), maar als je die niet kunt vinden, neem dan gerust een pot Mexicaanse tomatensalsa.
Ingrediënten
1 pak grote tortilla’s
1 pot sperziebonen
4 stengels bleekselderij
3 rode uien
1 blikje mais
2 blikjes tonijn (op olie)
200 gram geraspte kaas
1 kuipje smeerkaas
1 bakje zongedroogde tomaten tapenade (110 gram)
Bereiding
Was de stengels bleekselderij en snij ze in maantjes. Giet de olie van de tonijn af. Laat de mais en de sperziebonen uitlekken. Pel de rode uien en snij ze in ringen.
Besmeer één helft van de tortilla met smeerkaas. Beleg de andere helft met tomaten tapenade, sperziebonen, uienringen, mais, bleekselderij, tonijn en geraspte kaas.
Vouw de tortilla dubbel door de smeerkaas-kant over de vulling te vouwen. Druk even goed aan.
Zet een koekenpan op het vuur en leg daar de dubbelgevouwen tortilla in. Bak de quesadilla tot de onderkant licht begint te bruinen. Draai de quesadilla dan om (dichtgevouwen kant naar beneden houden!). Bak de andere kant tot ook die knapperig is.
De naam van dit recept kwam ik tegen in het Boodschappen magazine, bij een recept van een dame met Finse roots: Laura. Dát recept (bietensalade met haring) sprak me niet aan, maar ze noemde twee andere recepten “Inge’s Höna” en “Flygande Jacob” die me wél heel lekker leken. Inge’s Höna kon ik niet vinden, maar wel die Flygande Jacob. Het lijkt erop dat het een Zweeds recept is. Naar verluidt van een Jacob of Jacobsson die met vliegtuigen werkte, maar ik weet niet of dat echt zo is. Ik dacht bij de naam meer aan vliegensvlug, eerlijk gezegd. Want het is een lekker snel en makkelijk recept. Helemaal als je zorgt dat je de rijst en kipfilet al gekookt hebt, dan is het echt een súper snelle maaltijd. Of je zou, als je op de dag zelf pas bedenkt dat je dit gaat eten, ook reepjes kipfilet (je weet wel, bij de hamblokjes in het vleeswarenschap) kunnen gebruiken. Of misschien is gerookte kip ook wel erg lekker. Maar ik heb gewoon de rijst en de kip op het moment zelf gekookt. De bouillon waar je de kip in hebt gekookt heb je verder niet meer nodig in dit recept. Ik raad aan om een klein stukje van de gekookte kipfilet aparte houden, zodat je met een handje vermicelli erbij er een lekker soepje van kunt maken. Maar dat terzijde. Dít recept is dus súper lekker makkelijk. En vliegensvlug.
Ingrediënten
2 kipfilets
1 bouillontablet (kippenbouillon)
300 gram rijst (75 gram per persoon)
200 ml slagroom
100 ml melk
100 ml zoete chilisaus
1 flinke theelepel kerriepoeder
2 bananen
150 gram spekreepjes
2 handjes zoute pinda’s
zout, peper, olie
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking (of natuurlijk op de hooikist-manier).
Kook de kipfilets gaar in kippenbouillon. Laat de kip, als deze gaar is, wat afkoelen en snij in blokjes.
Klop de slagroom tot het iets dikker en fluffy wordt. Roer dan de melk, chilisaus, kerriepoeder en wat zout en peper erdoor.
Vet een ovenschaal in met wat olie en doe de rijst erin. Verdeel de stukjes kip erover en giet het kerrie-slagroom mengsel erover.
Pel de bananen en snij in stukken. Verdeel de banaan over de ovenschotel. Strooi de pinda’s erover.
Zet de ovenschotel ongeveer 20 minuten in de voorverwarmde oven.
Bak intussen de spekreepjes in eigen vet tot ze krokant zijn.
Strooi tot slot de uitgebakken spekreepjes over de ovenschotel.
We zijn flink in de weer geweest, de afgelopen dagen. We hebben het lekker lange hemelvaartsweekend gebruikt om onze beneden-berging eens onder handen te nemen. Bij onze verhuizing hebben we de berging vol gezet met allerlei spullen die wilden bewaren, maar niet echt nodig hadden en met spullen die we niet persé willen houden, maar die we ook niet zomaar weg willen doen. En dat kris kras door elkaar. Dit weekend hebben we de dozen uitgezocht en een beetje gesorteerd, zodat we een beetje een overzicht hebben van wat er nog staat. Boeken, dozen met herinneringen, dozen met cd’s, bandjes en lp’s, dozen met spellen en dozen met speelgoed. En heel veel dozen met “computer spul” en elektronica. Daarvan weet ik van het meeste eerlijk gezegd niet eens wat het is. Maar Edwin heeft het een en ander uitgezocht, zodat we het op Marktplaats kunnen zetten. Blijkt nog zeer gewild te zijn, ook… Maar na al dat gesjouw met dozen, ben ik flink moe. Geen ingewikkeld eten, dus, vandaag: we aten deze heerlijk andijviestamp met een crispy kip- of vega-schnitzel. De stamppot was heerlijk smeuïg en lekker op smaak, met geraspte mozzarella en een zakje kruidenmix voor andijviestamp. Als je die kruidenmix voor andijviestamppot niet kunt vinden, of geen kant&klare kruidenmix wilt gebruiken, dan kun je ook uienpoeder, witte peper en nootmuskaat gebruiken om de stamppot op smaak te brengen.
Ingrediënten
1,2 kilo aardappelen
600 gram fijn gesneden andijvie
50 gram boter
150 ml melk
1 zakje kruidenmix voor andijvie
150 gram geraspte mozzarella
4 crispy kip- of vega schnitzels
vloeibare margarine
Bereiding
Schil de aardappelen en snij in stukken. Kook de aardappels goed gaar en giet dan af.
Doe de boter, melk en kruidenmix bij de gekookte aardappels en stamp met een puree stamper. Zet de pan op een heel laag pitje en roer in porties de fijn gesneden andijvie erdoor. Roer de geraspte mozzarella door de stamppot. Proef even en breng indien nodig op smaak met zout en/of peper.
Verhit een scheut vloeibare margarine in een koekenpan en bak daarin de kip-schnitzels en/of vega schnitzels aan beide kanten gaar en mooi bruin.
Even iets nieuws proberen, hoor, lieve mensen: de maak-het-jezelf-een-beetje-gemakkelijk aanpak. De laatste tijd vind ik het lastig om tijd te vinden (of: te maken) om te bloggen. En ik dacht zo: misschien moet ik het eens proberen zonder de opsmuk. Het gaat tenslotte om ’t eind resultaat. En het recept, natuurlijk. Maar het klaarzetten van de ingrediënten kost altijd best wat tijd. Om nog maar te zwijgen over de afwas die het oplevert om alles in schaaltjes te doen. Het maken van de foto’s van de tussenstappen neemt niet zoveel extra tijd in beslag, maar het uitzoeken van de foto’s van alle tussenstappen kan wel weer een flinke kluif zijn. Zeker als mijn besluitvaardigheid me in de steek laat. En jullie kunnen je vast wel voorstellen hoe de ingrediënten er uit zien. en hoe ’t bakken van de kipblokjes eruit ziet. Toch? Ik weet nog niet of ik dit vaker ga doen, maar voor nu vind ik het wel een oplossing. Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd wat jullie er van vinden, zo? Missen jullie de andere foto’s? Of misschien júist niet?
Ingrediënten (4 personen)
300 gram rijst
800 gram Chinese wokgroenten (rode ui, paksoi, Chinese kool, sugar snaps, taugé)
2 kipfilets (ongeveer 300 gram)
1 blik halve perziken op sap (400 gram)
150-200 ml sweet-chillisaus
olie, zout
Bereiding
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking. Of kook het op de hooikist-manier: was de rijst, breng met 375 ml water aan de kook, laat zachtjes doorkoken tot het water is opgenomen en laat de rijst dan minstens 20 minuten nagaren in een hooikist (of onder je dekbed).
Snij de kipfilets in blokjes.
Verhit een scheut zonnebloemolie in een wokpan en bak daarin de kipblokjes gaar. Voeg, als de kip gaar is, de roerbakgroenten toe Bak de roerbakgroenten op hoog vuur. Roer na een paar minuten de sweet-chillisaus door de groenten. Snij de perziken in blokjes en voeg met het sap uit het blik toe aan de pan. Roer goed door en laat even doorkoken tot de groenten beetgaar zijn. Proef even en breng op smaak met zout.
Dit orzo recept is lekker snel klaar. En het is niet alleen een peuleschilletje om te maken, het eet ook nog eens makkelijk weg. Ik vind spaghetti carbonara ook erg lekker, maar dat vind ik eigenlijk een beetje lastig eten. Als je spaghetti netjes volgens de regelen der kunst eet, dan moet je het natuurlijk netjes om je vork draaien. Maar dan blijven bij mij altijd de spekjes achter op het bord. Ik moet bekennen dat ik heel vaak de spaghetti gewoon stuk snij. Dan blijft het tenminste op mijn lepel liggen. Dit is echt vloeken in de kerk, natuurlijk. En misschien word ik hiervoor wel levenslang uit foodbloggersland verbannen? In een Italiaans restaurant zal ik nooit, maar dan ook nooit mijn spaghetti snijden. Al zal ik daar om die reden waarschijnlijk al geen spaghetti bestellen. Maar thuis moet het wel een beetje praktisch blijven. Én wil ik mijn spekjes samen met mijn spaghetti eten en niet pas daarna. Nou, die hele ellende daar heb je dus met orzo geen last van. Makkelijk op te scheppen. En het is heerlijk smeuïg. Veel smeuïger dan risotto, zelfs. Je moet, net als bij de gewone carbonara, alleen even oppassen als je het ei erbij doet. Als de pan of de pasta dan nog te heet is, dan stolt het ei meteen en dan krijg je roerei. Maar als je de pan van het vuur neemt en de orzo al roerend iets laat afkoelen en het ei er heel langzaam en al roerend bij giet, dan gaat het gewoon goed. Wij hadden er geen groenten bij. Had ik niet in huis. Maar ik raad aan om er een lekkere frisse groene salade bij te eten.
Ingrediënten (voor 3 personen)
350 gram orzo
100 gram pancetta blokjes
90 gram geraspte parmezaanse kaas
4 eieren
2 teentjes knoflook
zout, peper en olie
optioneel: een paar blaadjes basilicum om te garneren
Bereiding
Doe een eetlepel olie in een wokpan en doe daar -als de pan nog koud is- de spekjes in. Plet en pel de tenen knoflook en doe die heel in de pan erbij. Bak de spekjes op middelhoog vuur tot ze lekker knapperig zijn. Haal dan de knoflooktenen uit de pan. Strooi royaal (ruim een theelepel) gemalen peper over de spekjes en hou de pan op een heel laag pitje warm.
Klop de eieren los met 3/4 van de parmezaanse kaas.
Breng een pan licht gezouten water aan de kook. Kook daarin de orzo beetgaar in 6-7 minuten. Giet de orzo af, maar vang het kookvocht op.
Neem de pan met spekjes van het vuur en doe de afgegoten orzo erbij. Roer goed door, zodat het geheel een beetje afkoelt. Giet dan een heel klein beetje van het ei-parmezaan mengels erbij en roer door. Kijk goed wat er gebeurt: als het ei niet stolt of klonterig wordt, dan is de temperatuur goed. Giet dan al roerend de rest van het ei-parmezaan mengsel erbij. Voeg wat van het opgevangen orzo-kookvocht toe om het nog wat smeuïger te maken. Proef even en breng indien nodig verder op smaak met zwarte peper.
Schep wat van de orzo op en strooi er nog wat parmezaanse kaas over. Maal er nog wat zwarte peper over en garneer met een blaadje basilicum.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
