Ik leef nog, hoor, lieve mensen! Maandagavond dacht ik nog dat ik misschien wel, als ik niet al te ziek zou worden door de corona en vooral op mijn kamer moest blijven, ik tijd zou hebben om recepten uit te zoeken die ik nog op mijn laptop had staan. Nou, dat had ik gedacht… Ik heb bijna de hele week voor pampus op bed gelegen, te beroerd om mijn ogen open te houden. Maar ik ben gelukkig weer aan het opknappen. Ik heb nog wel een zeurende hoofdpijn, een vervelende hoest en ben nog erg moe, maar ik ben sinds gisteren weer ’t grootste deel van de dag uit bed. En ik ben erg blij dat ik mijn reuk en smaak niet ben kwijt geraakt. Dat lijkt me echt heel erg vervelend. Vandaag weer zelf gekookt. Fijn! Niet deze quiche, trouwens. Dit is zo’n recept waar ik nog foto’s van op mijn laptop had, maar waar ik nog niet aan toe was gekomen om die uit te werken. Die foto’s heb ik vandaag uitgezocht, lekker met mijn laptop op het balkon. Nee, we aten heel eenvoudig pasta met een tomatensaus. Maar het was lekker om weer zelf te koken en in de keuken te rommelen. Ik zit inmiddels op dag 6, maar ik ben nog niet klachtenvrij en mijn zelf-test was ook nog positief. Omdat ik dus zeer waarschijnlijk nog besmettelijk ben (“if there’s enough virus to detect, there is enough virus to infect”), ben ik zo min mogelijk in de rest van het huis, en als ik uit de slaapkamer ben, dan wel met een goed mond-neus-masker op. Ik wil de kans zo klein mogelijk houden dat ik Edwin en Free her-besmet. Gelukkig is het hartstikke heerlijk weer, de afgelopen dagen en kan ik lekker op het balkon zitten. Want op die slaapkamer zitten, dat ben ik inmiddels wel een beetje zat. Goed. Over naar de quiche. Súper makkelijk en lekker receptje. Als je van artisjok houdt, tenminste. Ik vind dat heerlijk en ik vond deze quiche dan ook erg lekker. Maar zowel man- als zoonlief waren minder enthousiast over de artisjok… De bodem van de taart werd, door het vocht uit de groenten, wel een beetje vochtig. Om dit tegen te gaan zou je een paar eetlepels paneermeel over de bodem kunnen strooien voordat je de artisjok en asperges er in legt.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden. Laat de artisjokharten uitlekken en snij ze in kwarten.
Maak de groene asperges schoon: snij het onderste, houtige deel van de steel en snij in stukken van 4-5 cm. Kook de aspergestukken in lichtgezouten water beetgaar en giet ze dan af. Leg de asperge-koppen en de stukken van de stengels apart.
Vet een taartvorm in met wat olie en bekleed de taartvorm met het taartdeeg. Verdeel de artisjok en de asperge-stengels over de taartbodem. Klop de eieren los met de creme fraiche, drie-kwart van de geraspte kaas en wat zout en peper. Giet het ei-mengsel in de taartbodem. Strooi de geraspte kaas erover. Leg de aspergekoppen er boven op.
Bak de taart in ongeveer een half uur gaar en mooi bruin.
Oh neeeeee?! Ik heb corona. Zaterdag hebben we met (bijna) alle buren de berging van één van de buren leeg gehaald, waar vandaag een lekkage verholpen moest worden. Kleine ruimte, afgesloten en ik heb -stom, stom, stom- geen mondkapje op gedaan. Vanmorgen appte de buurvrouw dat ze positief testte, deze ochtend. Wij hadden sowieso al getest, vanmorgen, omdat Edwin en Free natuurlijk weer naar school gingen, vandaag. En we waren alledrie negatief. In de loop van de dag kreeg ik echter keelpijn en een zeurende hoofdpijn. Nog maar een testje en daar was ‘ie, hoor: het gevreesde tweede streepje… Nou, ik hoop maar dat het meevalt en dat mijn zorgen over langetermijneffecten ongegrond zijn. Maar goed, nu zit ik dus met laptop, een paar doosjes paracetamol, een paar pakjes zakdoekjes en een zak keelpastilles in de slaapkamer. Met de ramen open en een van de katten op bed. Die vindt het hartstikke gezellig. En ik doe mijn best om het reilen en zeilen in de rest van ons huis los te laten en het huishouden en mijn bevoorrading over te laten aan Edwin en Free. En te bedenken wat er allemaal in ’t honderd loopt, deze week. Ik heb nog best wel een aantal niet-uitgewerkte recepten op mijn laptop staan, dus als ik niet te ziek word, dan krijgen jullie de komende week recepten uit de oude doos. En als ik er wel erg beroerd van ben, dan kijken jullie voor onbepaalde tijd even tegen dit Bruschetta recept aan. Deze heb ik gistermiddag gemaakt. Érg lekker! Het geheim zit ‘m in het uit laten lekken van de tomaten. Het zout dat je over de tomaten strooit trekt het vocht uit de tomatenstukjes. Je hoeft je geen zorgen te maken dat het veel te zout is, want dat zout spoelt weg met het vocht uit de tomaten. Er kwam bij mij een heel kopje vocht uit de tomaten. De tomatenstukjes zijn daardoor niet alleen heerlijk geconcentreerd van smaak, maar maken bovendien het geroosterde brood niet te snel sompig.
Ingrediënten
1 vloerbrood (ongesneden)
1 pond trostomaten
1 rode paprika
1-2 bollen mozzarella
een paar takjes basilicum
1 teen knoflook
4-6 eetlepels olijfolie
peper, zout
Bereiding
Was de tomaten en snij ze doormidden. Snij de harde steelaanzet eruit en snij de tomaten in kleine blokjes. (Tip: snij de tomaat met een loei scherp koksmes, of anders -als je dat niet hebt- met een mesje met kartels) Was de paprika, snij doormidden en verwijder de zaadlijsten. Snij in kleine blokjes.
Doe de stukjes tomaat en paprika in een vergiet en strooi er royaal zout over. Hang het vergiet boven een kom en roer het zout door de stukjes tomaat. Laat de tomaten minstens een half uur (maar beter nog een uur) uitlekken. Roer af en toe even door. Doe de olijfolie in een schaaltje en pers de knoflook erboven uit. Roer even door en laat staan.
Als de tomaten voldoende uitgelekt zijn, verwarm dan de oven voor op 220 graden. Snij het vloerbrood in dunne plakken en bestrijk die aan beide kanten met een kwastje met de knoflookolie. Rooster het brood in de oven tot het licht knapperig is.
Neem dan het brood met rooster en al uit de oven (pas op: heet!) en schep op elk geroosterd sneetje wat tomaat. Scheur de mozzarella in stukken en verdeel de mozzarella erover. Maal er wat peper over en schuif het rooster terug in de oven tot de mozzarella gesmolten is.
Scheur wat blaadjes basilicum in stukjes en verdeel die over de bruschetta’s.
Yeah! Het is weer rabarbertijd! Heerlijk! Rabarber is natuurlijk heerlijk om moes mee te maken, maar mijn favoriet is en blijft rabarbertaart. Dit is echt een heerlijk simpel recept. Je hebt er niet eens een mixer voor nodig! Het beslag kun je gewoon prakken met een vork. Ik heb ‘m gemaakt in zo’n taartvorm waar je de bodem uit kunt tillen. Dat is echt heel handig. Met een taartbodem uit één stuk is de taart er misschien wat lastig uit te halen. Vet in dat geval de taartvorm héél goed in en bestuif daarna met wat bloem. Maar mocht ‘ie er dan toch niet heel uitkomen, dan is het nog steeds súper lekker. En met een lekkere toef slagroom erop zie je er toch niks meer van…
Bereiding
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Doe de 200 gram suiker en de boter in een mengkom en snij de boter fijn met twee messen. Voeg de eieren toe en prak die met een vork door het boter-suiker-mengsel. Prak vervolgens de bloem, bakpoeder en het zout erdoor.
Was de stengels rabarber en snij in plakjes van ongeveer een halve cm.
Vet een taartvorm in met wat boter en doe het cakebeslag er in.
Verdeel de rabarber over het beslag. Meng de kaneel door de suiker en strooi dat over de rabarber.
Zet de taart in de oven en bak in ongeveer 40 minuten in het midden van de oven gaar. Laat afkoelen in de taartvorm.
Snij de taart in punten. Ik heb er 8 punten van gesneden, maar meer kan natuurlijk ook. Lekker met een lekkere toef slagroom.
Eet smakelijk!
Het is misschien niet echt weer voor stoofvlees, maar ik hou er gewoon van. En het is ook zo lekker makkelijk klaarmaken. Deze helemaal. Bij andere stoofschotels moet je nog wel eens eerst het vlees aanbraden, maar dat is hier niet het geval. Misschien is het een beetje valsspelen, met een pakje uiensoep, maar als je niet perse heel erg tegen koken met pakjes en zakjes bent, dan is dit een enorme aanrader. Ik heb het stoofvlees lekker langzaam laten gaar stoven op de ouderwetse hooikist manier, maar dan in bed in plaats van in de hooikist. Ik zweer tegenwoordig bij het gaarstoven in bed. Op die manier gebruik je zo min mogelijk energie: heerlijk mals stoofvlees (en gare zoete aardappels) en toch staat het bij elkaar net een half uurtje op. En je hoeft er maar eens in de zoveel uur naar om te kijken. Maar je kunt deze runderstoof natuurlijk ook in een slowcooker maken. Of gewoon in een braadpan, natuurlijk, als je niet zo heel veel tijd hebt. Nog even de credits: het recept-idee, met die uiensoep en zoete aardappels, heb ik uit het boekje 500 Stoof- & ovenschotels van Rebecca Baugniet.
Ingrediënten
700 gram riblappen
1 kilo zoet aardappels
1 zakje uiensoep
2 eetlepsl gembersiroop
1 eetlepel sojasaus
3 eetlepels bruine basterdsuiker
3 eetlepels bloem
Lekker met aardappelpuree of rijst
Bereiding
Roer het zakje uiensoep door 350 ml water. Roer de sojasaus, gembersiroop, en bruine basterdsuiker erdoor. Snij de riblappen in stukken en doe de stukken met het uiensoepmengsel in een pan.
Breng aan de kook en kook met de deksel op de pan een paar minuten zachtjes door. Pak de pan goed in in een handdoek en zet goed warm weg in bed voor ongeveer 3 uur.
Breng na drie uur de pan opnieuw aan de kook en kook een paar minuten door. Zet dan weer anderhalf tot twee uur goed ingepakt weg.
Schil intussen de zoete aardappels en snij in stukken.
Haal na anderhalf tot twee uur de pan weer tevoorschijn en voeg de zoete aardappels toe. Breng aan kook en laat een paar minuten zachtjes doorkoken.
Zet dan de pan -voor de laatste keer- goed warm ingepakt weg voor ongeveer 45 minuten.
Bereid intussen de aardappelpuree of rijst.
Als na drie kwartier de zoete aardappels ook gaar zijn, dan kun je de saus was indikken. Meng de bloem met ongeveer 50 ml water tot een glad papje en roer hiervan ongeveer een kwart door de saus. Kook een paar minuten zachtjes door tot de saus gebonden is. Herhaal dit tot de saus de gewenste dikte heeft.
Nou, dit was me het weekend wel weer, zeg. Zaterdag begon heel productief: ik had een lange ladder gehuurd en heb de klimop die langs en -inmiddels- half voor ons woonkamerraam groeide weg gehaald. Er zat bladluis in en allerlei andere kriebelbeestjes, dus daarna ging ik lekker in bad. Terwijl ik in bad zat belde onze dochter. Helemaal in tranen: ze had keelpijn, had een zelftest gedaan en was positief. En ze zou vandaag met haar studievereniging op studiereis naar Zagreb gaan. Nou, dat feest ging dus niet door… K#$-corona! Ik hoop dat ze er niet te ziek van zal worden, dat ze er geen lange-termijn klachten aan over zal houden en dat ze (iig een deel van) haar geld terug kan krijgen. En dat er volgend jaar weer een studiereis wordt georganiseerd en dat ze dan wél mee kan. Ik had zó met haar te doen. Mijn arme moppie! ’s Avonds ben ik samen met Free naar Gronau gereden om haar een Corona Survival Pakket te brengen. Met paracetamol, repen chocolade, tissues, mango en blauwe bessen, keel tabletten, honing, chips, instant pasta, hoestdrank, knijpzakjes yoghurt, muffins en donuts, chocolademelk, appelsap en thee en nog veel veel meer. Om haar een beetje op te beuren en haar de isolatie-periode door te helpen.
Bovenstaande heeft niks (maar dan ook helemaal niks) te maken met dit recept. Deze hartige taart aten we afgelopen week. Ik noem ‘m galette, dat klinkt wat sjieker dan hartige taart. Een galette is een taart waarvan de deegrand deels over de vulling is gevouwen. Kan zowel zoet als hartig zijn. Edwin keek er enigszins wantrouwend naar, omdat er blauwe kaas in zat, maar zelfs hij moest bekennen dat ’t hartstikke lekker was. De castello blue was ook niet heel overheersend, moet ik zeggen. En het zure van de citroenrasp was een mooie tegenhanger voor het zoete van de prei. Enorme aanrader, deze hartige taart/galette. Niet moeilijk, ook. Als je het jezelf helemaal makkelijk wilt maken, dan zou je een zak gesneden (en gewassen) prei kunnen gebruiken. Dan is het helemaal een eitje!
Ingrediënten
1 rol taartdeeg (koelvers)
3 preien
2 eieren
100 gram creme fraiche
50 gram parmezaanse kaas
100 gram castello blue
1 citroen
een paar takjes tijm
25 gram boter
peper, zout, olie
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Snij de prei-stengels in ringen en was de preiringen in ruim water. Laat goed uitlekken. Verhit het klontje boter in een braadpan of wokpan en bak daarin de prei aan. Voeg ongeveer 50 ml water toe en laat met de deksel op de pan stoven tot de prei zacht is. Breng op smaak met zout en peper. Als de prei zacht is, neem dan de pan van het vuur.
Splits één van de eieren. Rasp de schil van de citroen en pers het sap uit de rest van de citroen.
Doe de prei in een mengkom en laat iets afkoelen. Doe de creme fraiche, parmezaanse kaas, de helft van de castello blue, één ei en het eiwit van het gesplitste ei, citroen rasp en ongeveer een eetlepel sap van de citroen, blaadjes tijm, zout en peper. Roer goed door elkaar.
Vet een taartvorm in en bekleed met het taartdeeg. Doe het prei-mengsel in de taartvorm. Vouw het overhangende deeg over de vulling. Klop de dooier van het gesplitste ei los met een eetlepel water. Bestrijk het overhangende deeg met het eigeel.
Zet de hartige taart 20 minuten in de voorverwarmde oven en zet dan de oven naar 180 graden en bak de hartige taart nog 10-15 minuten.
Neem de hartige taart uit de oven en laat een paar minuten afkoelen voor je de taart aansnijdt.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
