Gisteren aten we deze “vegetarische jachtschotel”. Dat vind ik grappig: een jachtschotel zonder vlees? Een jacht-schotel is volgens mij per definitie iets waar eigenlijk vlees in hoort, want: jacht, jager, vlees. Maar in deze schotel gaan kikkererwten in plaats van vlees. Het recept komt uit de nieuwste Allerhande. En meteen toen ik het recept tegenkwam dacht ik: “Yes! Die ga ik maken!” Hij was hartstikke goed gelukt, al zeg ik het zelf. De vulling met ui, kikkererwten en spinazie was lekker pittig. Daarop een heerlijk smeuiig laagje aardappelpuree, met een mooi knapperig korstje erop van broodkruim en boter. De schaal ging met gemak leeg, zo lekker vonden we ’t. Het is echt een héérlijke ovenschotel en helemaal niet moeilijk of heel veel werk, ofzo. Ik denk dat ik deze, of variaties op dit thema, wel vaker ga maken.
Ingrediënten
2 rode uien
2 tenen knoflook
3 theelepels ras el hanout
1 blik tomatenblokjes (400 gr)
1 blik kikkererwten (400 gr)
2 winterpenen
1 theelepel suiker
200 gram spinazie
800 gram aardappels
50 gram boter
3 eetlepels paneermeel
80 ml volle melk
zout en peper
olijfolie
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden. Schil de aardappelen en snij ze in blokjes. Kook de aardappelen met wat zout gaar in 15-20 minuten. Giet de aardappelen af en doe de helft van de boter erbij en de melk (zorg als het even kan dat de melk lauw-warm is). Stamp met een pureestamper tot een mooie, smeuiige puree.
Pel de uien en snij ze in ringen. Pel de knoflooktenen en hak ze fijn. Verhit een paar eetlepels olie in een braadpan en fruit daarin de uien met de knoflook zachtjes aan. Was of schil de winterpenen en snij in plakken en vervolgens in kwartjes. Bak de wortel met de ui mee. Strooi de ras el hanout erover, roer even goed door en bak een minuutje mee.
Giet de kikkererwten af en voeg die toe aan de pan. Blus af met de tomaten blokjes. Voeg nu de (gewassen) spinazie toe en roer om, tot alle spinazie is geslonken. Laat op een laag pitje zachtjes pruttelen tot alle groenten zacht zijn. Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Vet een ovenschaal in met wat olie en doe het groente-mengsel in de ovenschaal. Doe de puree erover en verdeel met een vork tot de laag puree overal ongeveer even dik is. Strooi het broodkruim erover en leg daar her-en-der wat kleine klontjes boter op.
Zet de ovenschaal ongeveer 20 minuten in de oven tot de bovenkant mooi knapperig en goudbruin is.
Als je opschept, zorg dan dat je zowel wat van de puree als van het kikkererwten-mengsel opschept.
Zaterdagochtend ben ik met Edwin naar de kringloopwinkel geweest, op jacht naar “nieuwe” fotoborden en -schalen. We hebben héérlijk lopen snuffelen en ik heb er weer een paar leuke borden en schalen gescoord. Ik kwam er ook een passeerzeef tegen die ik niet kon laten liggen. Zo één (nou ja, niet precies zó een, maar wel ook een passeerzeef) hadden we ook thuis, vroeger. Sterker nog: die heeft ze nog steeds, vertelde mam. We hadden er ook nog een met een echte, metalen zeef en een houten klos, maar die klos is in de loop der tijd kwijt geraakt.
Ik ben dolblij met mijn nieuwe aanwinsten en ik wilde natuurlijk meteen die passeerzeef proberen! Ik had nog een paar goudreinetten liggen. Daar had ik met Oud&Nieuw appel-beignets mee willen maken, maar daar was ik niet aan toegekomen. Ik heb er nog wat extra goudreinetten bij gekocht, zodat het wel een beetje de moeite waard was. Voordeel van zo’n passeerzeef is dat je de appels niet hoeft te schillen en de klokhuizen of steeltjes niet hoeft te verwijderen. De appels gaan er gewoon met huid en haar in. En die schillen maken de moes zelfs nog extra lekker ook! Je kunt de appelmoes ook met minder of geen suiker maken, als je dat wilt, maar zelf vind ik een beetje suiker er in wél zo lekker. Ik heb 100 gram suiker op een kilo appels aangehouden. De appelmoes was héérlijk! Je kúnt het invriezen, maar dat ga ik niet doen. Het gaat wel op, hier. Makkelijk.
Ingrediënten
2 kilo goudreinetten
200 gram kristalsuiker
2 kaneelstokjes
1/2 citroen
water
Bereiding
Was de appels en snij ze in grove stukken. Ik heb ze in achten gesneden. Je kan de schil er gewoon aan laten zitten en je hoeft ook het klokkenhuis en zelfs de steeltjes er niet af te halen. Alleen als er een rot/beschadigd stuk aan de appel zit, dan kun je dat het beste even weg snijden.
Doe de appelstukken in een grote pan, met de suiker en de kaneelstokjes. Giet er zoveel water bij dat je ongeveer een centimeter water in de pan hebt. Breng, met de deksel op de pan, op een middelhoog vuur aan de kook. Als het kookt, haal dan de deksel van de pan en laat onder af en toe roeren zachtjes doorkoken. Als appel stukken appel zacht zijn, haal dan de pan van het vuur en laat afkoelen.
Als de moes is afgekoeld, vis dan de kaneelstokjes eruit. Schep de tot moes gekookte appelen in de passeerzeef en draai zodat je het appelmengsel door de zeef heen perst en er vooral nog velletjes, pitjes en steeltjes achterblijven. Schep dan de zeef weer vol, tot de pan met tot moes gekookte appelen op is. Als er te veel restjes in zitten waardoor je de moes er niet makkelijk meer door perst, leeg ‘m dan even. Maar dat was bij mij niet nodig.
De gezeefde appelmoes is prachtig goud-geel van kleur. En héérlijk!
Dadelijk gaan we naar de verjaardag van mijn nichtje, het dochtertje van mijn broer. Maar voor vertrek nog even deze maissoep op mijn blog zetten. Ik had trek in een halfgebonden soep. Dus wel een beetje dik, maar toch ook wel met nog hele maiskorrels en stukjes ui en paprika erin. De soep heeft een prachtige goud-gele kleur, door de mais en de rode paprika. Na het pureren bleven er wel nog wat velletjes achter in de soep. Maar dat vonden we niet erg: we vonden ‘m erg lekker!
Bereiding
Pel en snipper de ui. Verhit was olie in een soeppan (of braadpan) en fruit daarin de ui aan. Snij intussen de snack-paprika’s in ringen. Als de ui zacht is, bak dan de paprika even met de ui mee. Giet de mais af en voeg de mais ook toe aan de pan.
Doe een liter water erbij in de pan en voeg de bouillontabletten toe. Breng aan de kook en laat even kort doorkoken, tot de ui en paprika zacht zijn. Schep een paar soeplepels met ui, paprika en mais uit de pan en hou die even apart. Haal de pan van het vuur en pureer de soep in de pan met een staafmixer. Pureer de soep tot de gewenste dikte en doe daarna de apartgehouden groenten terug in de pan. Bij het pureren kan er flink wat schuim op de soep ontstaan, maar dat trekt vanzelf weer weg als je de soep terug aan de kook brengt.
Doe de kruidenroomkaas in de soep en breng de soep (opnieuw) aan de kook. Roer regelmatig tot de kaas helemaal is opgelost.
Mijn volgers op Instagram (@ellenybalder) hadden het al gezien: ik heb een nieuwe poffertjespan. “Zóóó blij met mijn nieuwe aanwinst! Als kerstpakket kregen we een cadeaukaart en daar heb ik deze poffertjespan voor uitgezocht. Ik heb jaaaaaren een holle, aluminium poffertjespan gehad, maar die kon ik -sinds onze verhuizing in 2010- niet gebruiken omdat ik niet op gas kook. deze gietijzeren poffertjespan kan wel op onze keramische plaat. Nu eerst het gietijzer goed inbranden voor ik ‘m kan gebruiken. En ik denk dat we dan vanaf zaterdag regelmatig poffertjes eten. Nu al trek in!!! #poffertjes #kerstpakket #cadeautje #blijmee #nualtrekin” Zo’n nieuwe gietijzeren pan moet je wel eerst even inbranden voor je ‘m gaat gebruiken. Dus heb ik mijn pan met een doek ingesmeerd met een dun laagje zonnebloemolie (denk eraan: dit kan niet met olijfolie!), in de oven op 250 graden gezet en lekker laten walmen. Uit de oven, afkoelen, opnieuw invetten en opnieuw in de oven. En dat acht keer. Mijn pan doet inmiddels niet meer onder voor een bakplaat uit een Oud-Hollandsche poffertjeskraam. En nu is ‘ie klaar voor gebruik. Ik op zoek naar een recept voor het beslag. Er bestaan blijkbaar twee stromingen qua recepten: de ik-wil-nú-poffertjes-variant met bakpoeder en de neem-de-tijd-zo-deed-oma-het-vroeger-ook-altijd-manier met gist en een uur rijs-tijd. Ik koos voor die laatste. De meeste recepten gebruiken 400 ml melk en 300 gram meel, maar verschillen in of je wel of niet voor een deel boekweitmeel gebruikt, of je wel of niet suiker of stroop toevoegt en hoeveel dan (1 theelepel tot 2 eetlepels). En of je één of twee eieren toevoegt en of je er dan nog gesmolten boter door roert, of niet. Ik heb heb uiteindelijk voor het recept mét gist, mét boekweitmeel, mét suiker, en mét gesmolten boter gekozen. De eerste batch die ik maakte mislukte grandioos. Uiteraard. De eerste pannenkoek mislukt ook altijd, toch? Maar, de aanhouder wint: ik heb de kookplaat wat lager gezet. Dat ging al beter. Toen ging Edwin zich er mee bemoeien. Hij bakt hier thuis altijd de pannenkoeken, dus hij weet er wel wat van. Hij wierp één blik op mijn beslag en zei meteen: volgens mij moet je er meer melk bij doen. Ik wierp tegen dat echt álle recepten die ik had gevonden met 400 ml melk op 300 gram bloem waren, maar hij hield vol. En dus hebben we het geprobeerd: een klein deel van het beslag wat aangelengd met extra melk. En dat ging als een tierelier. Niet alleen liet het beslag zich veel makkelijker uit de spuitfles gieten, het verdeelde zich ook veel mooier over de holte. En zowel Edwin als de kinderen vonden déze poffertjes (met het verdunde beslag) lekkerder dan die van het dikkere beslag. Dus hebben we de rest van het beslag ook verdund, met 200 ml extra melk. Wat ons betreft heeft Edwin eigenhandig het Oud-Hollandsche poffertjesbeslag-recept verbeterd…
Ingrediënten (voor ongeveer 100 poffertjes)
150 gram bloem
150 gram boekweitmeel
1 zakje gedroogde gist (7 gram)
2 theelepels suiker
1/2 theelepel zout
2 eieren
400 + 200 ml volle melk
40 gram boter
zonnebloemolie of boter (om in te bakken)
roomboter + poedersuiker
Bereiding
Verwarm 400 ml melk even in de magnetron tot die lauwwarm is. Smelt de boter in de magnetron. Let op: laat zowel de melk als de boter niet te heet worden: daar kan de gist niet tegen.
Doe de bloem, het boekweitmeel met de suiker en het zout in een mengkom en roer goed door elkaar. Roer vervolgens de gist er door.
Voeg de eieren en 200 ml van de lauw-warme melk erdoor en klop het met een garde of mixer tot een glad mengsel, zonder klontjes. Voeg beetje-bij-beetje de rest van de lauw-warme melk toe en blijf kloppen tot je een mooi egaal, maar vrij dik beslag hebt. Roer de gesmolten boter er door.
Leg een schone theedoek over de beslagkom en zet het beslag op een warme plek. Ikzelf heb de beslagkom in een kastje boven mijn aanrecht gezet, waar één van de aanrechtlampen onder zit. Die plek is lekker warm, maar wordt niet te heet. Laat het beslag een uur rijzen.
Het beslag neemt flink toe in volume. Roer het beslag kort door en roer dan de overige 200 ml (koude) melk erdoor.
Verwarm de poffertjespan op een half-hoog vuur en vet de kuiltjes met een kwastje in met wat gesmolten boter of zonnebloemolie. Zelf vond ik zonnebloemolie prettiger bakken, maar probeer maar wat jíj fijner vindt.
Vul de kuiltjes met beslag. Het makkelijkst gaat het met een spuitfles. Bak de poffertjes tot de bovenkant bíjna gestold en er “bubbels” in zitten. Keer de poffertjes dan met een vork om. Als de andere kant bruin is, haal de poffertjes dan uit de pan en leg ze op een bord. Vet de kuiltjes opnieuw in voor je er nieuw beslag in doet.
Als je steeds moet wachten tot je de poffertjes om kunt draaien, zet dan de kookplaat wat hoger. Als je poffertjes al verbranden voor jij klaar bent met het vullen van de kuiltjes, zet ‘m dan wat lager. Na een paar rondjes kom je wel in een lekker ritme. De binnenste ring kuiltjes is heter dan de buitenste ring, dus in de tijd dat ik in de buitenste ring één portie had gebakken, had ik in de binnenste ring twee porties gebakken.
Serveer de poffertjes warm met een klontje boter en poeder suiker.
Zo, hè, hè… De eerste werk- en schoolweek zit er weer op. Vandaag had ik mijn thuiswerkdag, dus ik hoefde in ieder geval niet naar Utrecht. Deze week was er wel nogal wat school-stress bij ons thuis. Vooral Free komt nogal moeilijk op gang. School en huiswerk (en lezen) vindt hij stom en hij komt er steeds op het laatste moment (of pas achteraf) achter dat hij iets had moeten lezen, leren, maken of inleveren. En dan is het paniekvoetbal en brandjes blussen. En Lone had vandaag haar mondeling tentamen voor Nederlands. Lone is een enorme boekenwurm en erg plichtsgetrouw, dus ze heeft zich dapper door de verplichte Literatuur (met een hoofdletter L) heen geworsteld. Maar die boeken zijn al niet te doen voor volwassenen, laat staan voor een 17-jarige… Nu mag ze eindeljik weer léuke boeken gaan lezen! Maar goed, toen de jongelui eenmaal naar school waren, vanmorgen, keerde de rust weer en werd het een relaxte thuiswerkdag. Vanavond heb ik deze “krulpasta met feta, spinazie en pijnboompitten” van Nigella gemaakt. Nigella schrijft dat als je nog wat over hebt, dat je dat in de koelkast kunt bewaren en de volgende dag even omroeren met wat citroensap, olijfolie en zout en peper en dan mee kunt nemen als lunch. Maar na één hap wist ik al dat er niets van over zou blijven. En ik had gelijk! We vonden het héérlijk! Wat de spiraalpasta betreft: Nigella raadt “Cavatappi” aan, wat kurkentrekkers betekent. Ik heb “fusili bucati corti” gebruikt: korte, holle fusilli. Maar je kunt dit natuurlijk ook gewoon met gewone fusilli maken. Of met gewone macaroni.
Bronvermelding: dit recept komt uit KEUKEN – recepten uit het hart van het huis, van Nigella Lawson.
Bereiding
Breng alvast een grote pan water met een paar eetlepels zout aan de kook.
Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan (dus zonder olie). Hussel ze regelmatig heen en weer. Als de pitten een beetje vettig worden, dan moet je op blijven letten. Als ze een beetj bruin zijn, doe ze dan uit de pan op een bord en laat afkoelen.
Pel de ui en snij in (halve) ringen. Verhit een scheut olijfolie in een grote hapjespan en fruit daarin op een laag pitje de uienringen aan. Pel de tenen knoflook en hak die fijn. Bak even met de uienringen mee. Strooi een snufje zout over de ui, daardoor wordt er wat vocht aan de ui onttrokken, waardoor de ui niet zo snel gaat kleuren.
Als de uien zacht zijn, roer dan de piment erdoor. Doe dan de spinazieblokjes erbij. Roer regelmatig om, zodat de deelblokjes gelijkmatig smelten.
Kook nu de pasta gaar in de pan met kokend water. Als de pasta gaar is, giet dan af, maar vang een kopje van het kookvocht op. Giet dat kopje bij de spinazie. Blijf roeren tot alle deelblokjes gesmolten zijn. Snij nu de feta-kaas in kleine stukjes en voeg die aan de spinazie toe. Verhit de spinaziesaus tot de feta gesmolten is.
Roer dan driekwart van de parmezaanse kaas erdoor heen, hou de rest van de parmezaanse kaas apart om over de pasta te strooien.
Roer tot slot de gekookte pasta door de spinaziesaus.
Schep de spinaziepasta op een bord en strooi er wat parmezaanse kaas en geroosterde pijnboompitten over.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
