Even geen recept of zelfgemaakte maaltijd, vandaag. Ik had niet zo mijn dag, vandaag. En dat nog wel op mijn vrije zondag, op mijn alle-tijd-om-lekker-te-koken-dag… Door gedoe over huiswerk van zoonlief, en dan vooral over een niet-ingeleverd werkstuk, was de stemming in huis de hele dag vér beneden ’t nulpunt. Ik heb wel nog een menuplan gemaakt en boodschappen gedaan, maar zelfs dat hielp niet. Ik had echt heel erg geen zin om te koken. En dus hebben we maar pizza’s gehaald. Morgen weer een dag. En we moesten ’t maar niet te laat maken, met z’n allen, vanavond.
Dit is (alwéér) een recept van Nigella, uit haar boek KEUKEN. Zij noemt het “Pappardelle met muskaatpompoen en blauwe kaas”, maar ik vind “Pasta met pompoen en pijnboompitten” veel leuker klinken, door de drie-dubbele begin-rijm. O, en mijn pasta was ook geen pappardelle, maar “mafaldine”. Dat is ook een dikke lint pasta (net als pappardelle en tagliatelle), maar dan met een golvende rand. Maar je kunt het natuurlijk ook met een ándere pasta-soort eten, he? Het is een súper-lekker gerecht geworden: de combinatie van pompoen met salie en zachte blauwe kaas is onwijs lekker!
Ingrediënten
1 flespompoen
500 gram Mafaldine (of een andere lint-pasta)
1 stukje Castello Blue (of een andere zachte blauwe kaas, 150 gram)
1 ui
1/2 theelepel gerookte paprikapoeder
50 ml perensap
100 gram pijnboompitten
15 gram boter
8 salieblaadjes (+ extra voor garnering)
zout
olijfolie
Bereiding
Maak eerst de pompoen schoon: snij ‘m doormidden en schraap met een lepel de pitten en draden er uit. Schil de pompoen met een dunschiller. Snij het vruchtvlees in blokjes.
Pel en snipper de ui. Verhit een paar eetlepels olie in een braadpan en fruit daarin de ui aan. Als de ui glazig is, strooi dan de gerookte paprikapoeder erover. Doe de pompoenblokjes en het klontje boter erbij, in de pan, en roer goed door tot alle pompoenblokjes mooi glimmen van de boter. Giet dan de perensap erbij, samen met 125 ml water. Zet het vuur laag en laat met de deksel op de pan in ongeveer 20 minuten gaar stoven. Snij de salieblaadjes fijn en roer die de laatste 5 minuten door de pompoen-blokjes.
Zet intussen een grote pan water op. Los daar, als het water kookt, ongeveer een eetlepel zout in op en kook de pasta gaar (zie de verpakking voor de exacte kooktijd). Als de pasta gaar is, schep dan een beker kookwater uit de pan en giet dan de pasta af.
Rooster intussen de pijnboompitten in een droge koekenpan. Hussel de pijnboompitten regelmatig om en hou goet in de gaten dat de pijnboompitten niet aanbranden. Als de pijnboompitten licht beginnen te kleuren (en te geuren!), doe ze dan in een schaaltje om af te koelen.
Doe de pastsa bij de pompoen in de pan en schep goed om. Snij de blauwe kaas in kleine stukken en roer die door de pasta en pompoen. Giet er eventueel nog wat achtergehouden kookwater door om het wat smeuiiger te maken.
Schep wat pasta met pompoen op een bord en strooi er een handje geroosterde pijnboompitten over. Garneer eventueel met een paar salie-blaadjes (heel of fijn-gesneden).
Op zoek naar inspiratie pakte ik KEUKEN van Nigella Lawson uit de kast. Ik sloeg ‘m open bij de Kip Teriyaki. Nou, dat zag er lekker uit, die wilde ik wel maken… Maar dan wel een vegetarische versie, natuurlijk, in verband met vegetarische dochter. Nigella begint met “Ik weet dat de wereld vol goede ouders is, die hun kinderen nooit voedsel met zout of suiker geven, en dit recept bewijst overtuigend dat ik niet een van hen ben.” Ach, ik denk dat dat wel los loopt. Wat voeding betreft moet je gewoon niet zo krampachtig doen, vind ik. Eet vooral lekker gevarieerd en probeer voldoende groenten en vezels te eten. Maar er is heus geen man overboord als je een keer te weinig groenten of vezels eet, of te veel zout of te veel (verzadigd) vet eet. We waren het er wel over eens dat die kipstuckjes wél lekker waren, maar eigenlijk niet echt op echte kip leken in dit gerecht. De kinderen vonden het eigenlijk meer op speklappen lijken dan op kip, maar dat komt waarschijnlijk omdat we die vaak als spruiten-met-speklapjes-in-ketjapsaus eten, dus ze associeren ketjap gewoon met speklappen. Maar we vonden ’t gewoon lekker. En de geroerbakte groene groenten erbij ook. Die groenten kun je natuurlijk mee varieren, he? Je kunt voor ’t gemak ook een zak roerbakgroenten gebruiken, natuurlijk.
Bereiding
Doe de rijstazijn, 4 eetlepels ketjap, suiker en sesamolie in een kom. Schil een stuk van ongeveer 1 cm van het stuk gember en rasp dat boven de kom. Roer even goed door en doe dan de vegetarische kipstuckjes erin. Roer de vegetarische stuckjes goed om in de marinade en laat ze minstens een kwartier goed intrekken. Langer is beter!
Kook de sushi-rijst volgens de aanwijzing op de verpakking. In mijn geval: doe de 400 gram rijst met 560 ml water in een pan. Breng met de deksel op de pan aan de kook en laat 10 minuten koken. Haal dan de pan van het vuur en laat 15 minuten staan, nog steeds met de deksel op de pan.
Maak de stronk broccoli schoon: snij de roosjes los en doe die in een pan met water. Snij eventuele blaadjes van de stronk en snij de stronk in blokjes. Kook de broccoli gaar. Giet de broccoli af. Pel de ui, snij doormidden en snij de helften in dunne parten. Maak de peultjes schoon: knak met een mesje beide topjes eraf en trek de eventuele “draad” uit de naad. Maak ook de paksoi schoon: Snij het onderste stukje van de stronk eraf en snij zowel de stengels als de bladeren in reepjes. Doe de gesneden paksoi in een vergiet en spoel af onder de kraan.
Verhit in een koekenpan een eetlepel zonnebloemolie. Schep de gemarineerde vegetarische stuckjes met een schuimspaan uit de marinade en bak ze aan in de koekenpan. Roer regelmatig. Als de vegetarische stukjes beginnen te kleuren, voeg dan de achtergebleven marinade toe
Verhit op hoog vuur in een wokpan een eetlepel olie en fruit daarin de ui aan. Als de ui zacht is, voeg de (gekookte) broccoli toe, daarna de peulen en tot slot de paksoi. Blijf goed omroeren, zodat de groenten niet aanbranden. Voeg dan de miso-pasta en 4 eetlepels ketjap toe en roer goed door. Zet het vuur lager.
Schep een bergje sushi-rijst midden op het bord, schep daarnaast een flinke hoeveelheid roergebakken groene groenten en aan de andere kant een kwart van de vegetarische kipstuckjes teriyacki.
Eet smakelijk!
Is het geen pláátje, dit? Prachtig, hè? Ja, dat vond ik ook. Een vriendin had dit gerecht gemaakt en zette een foto in de groeps-app. Ik was meteen verkocht. Díe wilde ik ook maken. Ze stuurde me het recept, en gisteren heb ik ‘m gemaakt! De zalm heb ik bij de visboer gekocht. In het originele recept worden gewone (rauwe) zalmmoten gebruikt, maar ik heb moten warmgerookte zalm gebruikt. En ik heb in plaats van één grote ronde courgette-bloem, zes kleinere bloemen gemaakt. Dat rolt een stuk makkelijker, want die courgetteplakjes met roomkaas zijn hártstikke glibberig. Én het is ook met aansnijden makkelijker als je tussen de bloemen door kunt snijden, in plaats van er dwars doorheen. Ik vond het een groot succes! Het zag er niet alleen súper feestelijk uit, maar het was ook nog hartstikke lekker. Voor dochterlief, die geen vis lust, had ik een taartje met courgette- en aubergineplakjes met roomkaas en ei.
Ingrediënten
2 rollen bladerdeeg (koelvers)
3 moten warm-gerookte zalm
2 courgettes
1/2 bakje kruidenroomkaas
1 ei
peper en zout
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Rol 1 van de rollen bladerdeeg uit, laat het gewoon op het bakpapier liggen en prik er her en der gaatjes in met een vork.
Trek het velletje van de zalmmoten en snij ze in de lengte doormidden. Leg een rand van zalm op ongeveer 5 cm van de rand. Maak de buitenste rand bladerdeeg een klein beetje vochtig en vouw dan het bladerdeeg over de zalm.
Snij nu de zalm-rand ongeveer om de 5 cm in en kantel de stukjes één slag zodat het als een zalm-rolletje overeind staat. Leg nu heel voorzichtig de bladerdeeg bodem met zalm-rand op een bakplaat. Dat gaat het beste door de het bladerdeeg met bakpapier en al óp een nieuw bakpapier te trekken. Dat nieuwe stuk bakpapier is een stuk steviger en kun je (eventueel met hulp van nóg een paar handen) óp een bakplaat leggen.
Rol de tweede rol bladerdeeg uit en snij die in 6 repen. Besmeer elke reep dun met kruidenroomkaas. Was de courgettes en snij die in zo-dun-mogelijke plakjes. Leg de plakjes dakpans-gewijs met de onderste helft op een reep bladerdeeg.
Rol de reep bladerdeeg met de courgetteplakjes op en zet deze als een roosje binnen de zalm-rand. Herhaal dit met de andere vijf repen bladerdeeg en de rest van de courgettes. Als je nog courgetteplakjes over hebt, dan kun je die her en der tussen de “roosjes” zetten. Strooi wat zout en peper over de courgette-roosjes.
Klop het ei los en besmeer daar de opstaande zalm-rolletjes mee.
Zet de zalm-courgette-taart in de voorverwarmde oven en bak tot het bladerdeeg mooi goudbruin en de courgette gaar is. Hou vanaf ongeveer 25 minuten je gerecht goed in de gaten, maar kijk er niet gek van op als de bladerdeeg daarna nog een kwartiertje nodig heeft. Check vooral of de opgerolde bladerdeeg van de courgette-roosjes al gaar is en zet indien nodig de ovenschaal gewoon nog even terug in de oven.
Haal de bakplaat uit de oven en probeer de taart zó aan te snijden dat de courgette-rozen heel blijven.
Deze witte kool heb ik al twee keer doorgeschoven. In eerste instantie was ik van plan om er “Oosterse stamppot” mee te maken, maar daar had ik toen toch eigenlijk niet zo’n trek in. Daarna wilde ik er “kap-kool” van maken: wittekoolstamppot met stoofpeertjes uit de slowcooker. Maar ’s ochtends had ik geen tijd gehad om het in de slowcooker te doen, en die stoofpeertjes moeten minstens een paar uur, dus dat lukte niet meer.
Gisteren zat ik, onderweg naar huis in de auto een beetje over die witte kool te mijmeren. Ik zat te dubben of we toch nog die witte kool zouden eten, of dat ik voor iets heel anders zou gaan? Opeens bedacht ik dat de viskraam op dinsdagavond altijd in de wijk staat! Zo kwam ik uit op een AVG’tje: Aardappelen-Vlees/Vis/Vega-Groenten. Andere groenten, zoals andijvie, spinazie, witlof, maak ik wel eens klaar met groentesaus, maar met witte kool had ik het nog nooit geprobeerd. Kool moet alleen wat langer dan die bladgroenten, maar het was hartstikke lekker op deze manier. Door de groentesaus is de kool lekker smeuiig en smaakvol en daarom heb ik geen jus voor over de aardappelen gemaakt. Toen ik thuiskwam ben ik naar de viskraam gelopen voor drie lekkerbekjes: voor Edwin, Free en mijzelf. Voor Lone heb ik bij de supermarkt nog even een vega-burger gekocht. We vonden het allemaal hartstikke lekker.
Ingrediënten
1 kilo aardappelen
1 witte kool
3 gebakken lekkerbekjes en 1 vegaburger
groentesaus-poeder (uit een pakje)
zout
olie
Bereiding
Schil de aardappelen en snij ze in stukken. Kook de aardappelen in wat water met zout in een minuut of 20 gaar. Giet de aardappelen af en schudt ze buiten even op (daar worden ze extra lekker van).
Verwijder de buitenste bladeren van de kool. Snij de kool doormidden, verwijder de harde stronk en snij vervolgens in reepjes. Verhit een scheut olie in een wokpan en bak daarin de koolreepjes aan. Roer om en om en doe er dan een kopje water bij. Laat de kool met de deksel op de pan in een half uurtje gaar stoven. Check af en toe of er nog wat extra vocht bij moet.
Als de kool gaar is, strooi dan wat groentesaus-poeder erover en roer goed door. Het kool-mengsel zal meteen indikken. Proef even of de kool genoeg op smaak is, of dat er nog meer groentesauspoeder bij moet. Als het kool-mengsel te dik of plakkerig wordt, giet er dan wat extra water bij.
Warm de lekkerbekjes -indien nodig- nog even op in de oven. Bak de vega-burger aan beide kanten in een paar minuten mooi bruin.
Schep wat aardappels en gesmoorde kool op en leg het lekkerbekje (of de vega-burger) er op.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
