In Nigella’s boek KEUKEN kwam ik “Venetiaanse Lasagne” tegen. Dat is een lasagne met lagen polenta in plaats van pasta. Dat leek me wel wat! Ik heb me rót gezocht naar instant polenta in de supermarkt. Ik kon wel gewone polenta vinden, maar op internet had ik gevonden dat polenta koken héél lang duurt en daar had ik dan weer geen zin in. Uiteindelijk vond ik in het Bio-schap polenta waar “fast cooking” op stond. Volgens het pakje was het een kwestie van kokend water opgieten, dus die leek me wel bruikbaar. Het maken van die lagen polenta, daar zag ik nog wel een beetje tegenop. Daardoor heb ik het gerecht wel een paar keer uitgesteld. De kinderen werden al ongeduldig: “Wanneer gaan we nou die lasagna eten?” Dus uiteindelijk moest ik er wel aan geloven. Het maken van die polenta-plakken viel eigenlijk wel mee, maar het in de ovenschaal leggen van zo’n plak polenta was nogal een gedoe. Het is uiteindelijk wel gelukt, al was er vooral voor de eerste laag wel wat lijm- en plakwerk nodig. De lasagne rook heerlijk, zag er -al zeg ik het zelf- prachtig uit, met die korst van parmezaanse kaas en was hartstikke lekker. Toch zou ik ‘m niet zo snel nóg een keer maken. Waarom niet? Omdat deze polenta-lasagne wel lekker was, maar eigenlijk niet echt lekkerder dan gewone lasagne. En dan daarvoor is het gewoon teveel gedoe met die polenta-lagen… Maar als je een keer wat anders wilt dan de gewone lasagne, dan is deze polenta-lasagne natuurlijk wel leuk. Misschien dat ik nog wel een keer een versimpelde versie probeer: dat ik de polenta als een soort aardappel-puree op de tomaten-saus smeer, als een soort ovenschotel, zodat ik niet eerst die polenta-lagen hoef te maken.
Bereiding
Doe de eekhoorntjesbrood met 125 ml appelsap en 125 ml water in een pannetje en breng aan de kook. Haal dan het pannetje van het vuur en laat afkoelen. Knip de geweekte paddestoelen in kleine stukjes.
Pel en snipper de ui, schil de wortel en snij in stukjes en was de stengel bleekselderij en snij in stukjes. Verhit wat olijfolie in een braadpan en fruit daarin de ui, wortel en selderij aan.
Als de ui zacht en glazig is geworden, voeg dan de tijmblaadjes en een theelepel zout toe. Doe het vegetarische gehakt erbij en bak dat even mee met het ui-mengsel.
Voeg dan de tomatenblokjes, tomatenpuree en het laurierblaadje toe. Doe de fijngeknipte eekhoorntjesbrood én het weekvocht in de pan. Roer goed door en breng aan de kook. Laat de tomatensaus 45 minuten zachtjes pruttelen, met de deksel op de pan. Roer af en toe even door.
Maak de polenta, volgens de aanwijzing op de verpakking, maar los voordat je de polenta toevoegt even een bouillontablet op in het water. Ik had op 400 gram instant-polenta 1 liter water nodig. Roer de polenta door het kokendhete water. Roer het klontje boter en ongeveer de helft van de parmezaanse kaas erdoor. Bekleed twee bakplaten met zilverfolie. De bakplaat moet zo groot zijn dat je er een plak polenta op kunt maken die groot genoeg is voor de ovenschaal die je gebruikt. Maak het alu-folie een beetje vochtig door er wat water op de spetteren en uit te smeren met je handen. Verdeel de polenta over de twee bakplaten en smeer uit tot een grote plak, die net iets groter is dan je ovenschaal. Het uitsmeren gaat het beste met een siliconen-spatel die je even nat hebt gemaakt. Laat de polenta afkoelen en opstijven.
Verwarm nu de oven voor op 200 graden. Vet een ovenschaal in met wat olijfolie. Doe de helft van de tomatensaus onderin de ovenschaal.
Snij de polenta-lagen op maat, zodat ze precies in de ovenschaal passen. Doe de rest-stukken even in een schaal of op een bord. Leg nu één van de polenta-lagen op de saus in de ovenschaal. Dat klinkt eenvoudiger dan het is… Ik heb de polenta-plak met zilverfolie en al opgetild en omgeflipt in de ovenschaal. Doordat de polenta nog íets aan het alu-folie bleef plakken kon ik de polenta-laag nog iets verschuiven. Daarna heb ik het alu-folie eraf getrokken. Eventuele scheuren of kieren kun je nog opvullen met de polenta-restjes.
Schep de rest van de saus op de eerste polenta-laag. En leg de tweede polenta-plak op. Strooi de rest van de parmezaanse kaas over de polenta.
Zet de ovenschaal in de oven tot de lasagne van binnen goed heet is, en de parmezaanse kaas gesmolten en goudkleurig.
Jullie, mijn trouwe bezoekers, hadden het vast al gemerkt: we zijn mijn blog aan het veranderen. Achter de schermen werken we hard aan IkHouGewoonVanEten, om het allemaal nóg mooier en gebruikersvriendelijker te maken. Nou ja, eigenlijk werkt vooral Edwin daar hard aan en geef ik vanaf de zijlijn wat commentaar. En ik kokkerel, fotografeer en blog gewoon door of er niets aan de hand is. We zijn nog op zoek naar de beste layout en de mooiste “look”, dus het kan zijn dat het allemaal nog een paar keer verandert. Én dat sommige handigheden op mijn site opeens even verdwijnen of niet goed meer werken. Dat bijvoorbeeld opeens de zoek-functie of de navigatie-balk weg is. We hopen dat jullie daar even geduld mee hebben. Als het goed is wordt het allemaal heel mooi! Vanavond aten we broodjes hamburger met zelfgemaakte ketchup. Die ketchup had ik gisteren, op mijn vrije woensdag, al gemaakt. Het recept voor de ketchup komt uit het kookboek van de Burgermeester. Ik heb gewone hamburgers in de supermarkt gekocht en ik was van plan om vegetarische linzen-burgers erbij te maken. Maar omdat ik vergeten was om de linzen in de week te zetten (dom, dom, dom…), hebben we gewoon maar even een vegetarische hamburger in de supermarkt gekocht. Hieronder het recept voor de ketchup. Dit recept geeft ongeveer een liter ketchup. Je kunt, volgens het Burgermeester-boek, de saus ongeveer een week in een afgesloten potje in de koelkast bewaren. Ik heb nu één potje in de koelkast en de rest heb ik in zakjes in de vriezer gedaan. Lekker voor een andere keer. Het voelt trouwens wel een beetje nep om voor zelfgemaakte ketchup blikjes tomatenpuree te gebruiken. Ik ga toch ook nog eens op zoek naar een recept zónder tomatenpuree.
Ingrediënten voor de Ketchup 1 kilo tomaten
1 winterwortel
1 ui
1 stengel bleekselderij
1 teen knoflook
2 takjes tijm
2 takjes rozemarijn
1 laurierblaadje
35 gram suiker
35 ml witte wijnazijn
1 theelepel zout
2 blikjes tomatenpuree
olijfolie
Bereiding
Pel de ui en snij in stukken. Schil de wortel en snij in stukjes. Was de stengel bleekselderij en snij in stukjes. Pel de teen knoflook en snij fijn. Verhit een paar eetlepels olie in een braadpan en fruit daarin de ui, wortel, selderij en knoflook zachtjes aan. Roer regelmatig. Snij intussen de tomaten in grove stukken. Doe na een paar minuten de tomaten, laurier, rozemarijn, en tijm erbij in de braadpan.
Laat 1 uur op een laag pitje pruttelen met de deksel op de pan. Roer af en toe.
Laat het tomaten-mengsel afkoelen. Als het (voldoende) afgekoeld is, pureer dan het tomatenmengsel met de passeerzeef. Breng de saus aan de kook en doe de suiker, azijn, en het zout erbij. Roer als laatste de tomatenpuree erdoor.
Laat de ketchup afkoelen en doe dan zoveel als je denkt nodig te hebben in een week in een potje. Doe de rest in porties in diepvries-bakjes of -zakjes en vries het in.
Wij aten de ketchup op een broodje hamburger. Onze burger was als volgt opgebouwd: broodje-mayo-sla-burger-tomaten plakjes-plakjes augurk-ketchup-gebakken uienringen-gebakken ei. Maar je kunt ‘m natuurlijk bouwen zoals je zelf lekker vindt. Maar je kunt de ketchup natuurlijk ook gewoon met frietjes eten. Of op een broodje knackworst. Of met je chips, ofzo.
Ik ben heerlijk aan het koken en bakken geweest, vandaag. Tussendemiddag heb ik deze bladerdeeg flapjes gemaakt. Het recept komt uit “Koken rondom Kaag en Braassem”: Ripse boerenkaasflappen. Maar we waren het er met zijn allen over eens dat de naam kaas-flappen niet een goede beschrijving is. Als je een hap neemt, dan proef je in eerste instantie de pruimen. Toch zijn het geen zoete hapjes, want als je even kauwt, dan komt de hartige smaak van de kaas en hazelnoot er door heen. Vandaar dat we ze hernoemd hebben tot “bladerdeeg hapjes met …” Nu ik dit blogje zit te typen bedenk ik me dat deze hapjes eigenlijk een warme variant zijn van de salades met kaas-fruit-en-noten, waar ik zo dol op ben. Als variatie-tip staat in het kookboek: vervang de pruimen door abrikozen en strooi sesamzaad met wat geraspte kaas over de flappen. Nou, dat ga ik doen! En ik kan nóg wel een paar kaas-noten-fruit-combi’s bedenken die ik ga uitproberen. Ik heb er nú al trek in…
Ingrediënten
6 plakjes bladerdeeg (uit de diepvries)
50 gram hazelnoten
50 gram gedroogde pruimen zonder pit
80 gram geraspte belegen kaas
1 eetlepel creme fraiche
1 ei
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden. Bekleed een bakplaat met bakpapier.
Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien.
Hak de hazelnoten fijn. Knip de gedroogde pruimen in kleine stukjes. Doe de hazelnootstukjes met de stukjes pruim, de geraspte kaas en de creme fraiche in een mengkom en prak met een vork goed door.
Haal het plastic velletje van de bladerdeeg en leg het plakje met de kleverige kant (die waar je net dat velletje van af hebt gehaald) naar boven. Schep er een flinke eetlepel kaas-pruim-hazelnoot-mengsel op. Vouw het plakje diagonaal dubbel, zodat een driehoek ontstaat. Knijp de randen tegen elkaar en druk ze met een vork goed dicht. Leg de flapjes op de bakplaat. Klop het ei los en bestrijk de driehoekjes met ei.
Bak de flapjes in het midden van de oven in 20 minuten goudbruin.
Eh… ja. Dit bord ziet er misschien niet echt aantrekkelijk uit, maar het is wél hartstikke lekker. Én lekker makkelijk! Het recept heb ik van zo’n kaartje uit de supermarkt. De spruiten waren in de aanbieding en daar stond dat kaartje bij. “Makkelijk & Snel” stond erbij: 25 minuten. Klinkt goed, niet waar? Maar vervolgens zou ik volgens de bereidingswijze eerst de spruiten en de zoete aardappelblokjes moeten voorkoken, in apárte pannen, dus meer afwas. Daarna de zoete aardappelblokjes op een bakplaat in de oven bakken en vervolgens met de aardappelblokjes met de spruiten en de Hoisinsaus in de wok. Nah, dat kan makkelijker, natuurlijk. En dus heb ik de spruiten en de zoete aardappelblokjes gewoon samen op de bakplaat gedaan. Op ’t eind de woksaus erover en klaar is Kees! De bereidingstijd is wél wat langer op de bakplaat. Maar in de tijd dat die bakplaat in de oven staat, kun je lekker even gaan zitten…
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Schil de zoete aardappelen en snij in blokjes van ongeveer 1 cm. Maak de spruiten schoon: verwijder eventuele lelijke/vieze buitenste blaadjes, snij het stronkje af en snij de spruit door.
Doe de zoete aardappelblokjes samen met de spruiten op een met bakpapier beklede bakplaat en sprenkel er wat olie over. Zet de bakplaat 40 minuten in de voorverwarmde oven.
Haal de bakplaat uit de oven en verdeel de Hoisin-saus in klodders over de geroosterde zoete aardappel en spruiten. Strooi de cashewnoten erover. Snij de bosuitjes in ringen en verdeel die over de bakplaat.
Hussel alles een beetje door elkaar en zet nog 5 tot 10 minuten terug in de oven.
Strooi nog wat extra cashewnoten over je bord, dat haalt de kleur nog een beetje op.
Eet smakelijk!
“Voor iemand met een hamer ziet alles er uit als een spijker” kent u die uitdrukking? Nou, zo werkt dat ook als iemand net een passeerzeef heeft, kan ik je vertellen. Dan ga je echt op jacht naar dingen die je kunt pureren. Dit is Dé Soep van mijn oma: “Soep uit de Provencie – Frankrijk”. Die heb ik eigenlijk al eens op mijn blog gezet, maar toen had ik nog geen passeerzeef. En nu wel. Dus nu wilde ik ‘m nóg eens maken. Toch even proberen of de soep daar nóg lekkerder van zou worden.
Ik heb een dubbele hoeveelheid gemaakt, want vorige keer was ‘ie wel héél snel op. De uien en tomaten heb ik er met huid en haar in gedaan. Dus inclusief het bruine schilletje van de uien. Dat zou mijn oma, denk ik, nooit gedaan hebben, maar volgens Nigella en Jamie geeft juist dat schilletje een mooie kleur en extra smaak aan je soep of bouillon. En alles gaat toch door de passeerzeef, dus hoppakee. In eerste instantie had ik een beetje onderschat hoeveel soep het zou worden, met die dubbele hoeveelheid. Ik begon in mijn gewone grote pan, maar daar paste het niet in, allemaal. Alle groenten pasten wel, en er kon nog anderhalve liter bouillon bij. Maar toen zat ‘ie tjokvol. Dus toen heb ik alles maar overgegoten in mijn grote soeppan, daar paste het wel in. Makkelijk zelfs. Of de soep lekkerder was, mét passserzeef? Yes! Echt wel! Met de passeerzeef kon ik echt alle álles uit de groenten persen, en dat lukte met een pollepel in een gewone zeef toch niet helemaal. Dus wat mij betreft écht een aanrader om aan te schaffen, zo’n passeerzeef. Hoeft heus geen nieuwe te zijn, hoor. Ga gewoon eens bij je lokale kringloopwinkel kijken of er misschien nog een goed-werkend exemplaar.
Ingrediënten (voor 8 personen)
50 gram boter
4 grote uien
1 kilo prei
1 kilo tomaten
6 eetlepels bloem
6 bouillontabletten (groentebouillon)
zout, peper
1 bekertje slagroom (100 ml)
Bereiding
Smelt de boter in een pan. Snij het de onder- en bovenkant van de ui en snij de ui in grove stukken (het bruine velletje mag je er aan laten zitten). Bak de de ui glazig in de boter.
Snij de stengels prei in de lengte door en spoel eventueel zand ertussenuit onder de stromende kraan. Snij de prei in stukken. Doe de prei bij de ui en bak mee. Snij de tomaten in stukken en doe die bij de uien en de prei.
Breng intussen 2 liter water aan de kook en los 4 bouillonblokjes op in het kokende water.
Strooi de bloem over de groenten, en giet er dan de bouillon over. Roer goed door en breng aan de kook.
Laat op een laag pitje drie kwartier zachtjes sudderen. Haal dan de pan van het vuur en laat afkoelen.
Maal de soep door een passeerzeef. Als het zeefje te vol komt te zitten met “prut”, maak het dan even schoon.
Breng de soep aan de kook en voeg de overige twee bouillontabletten toe. Proef even en breng indien nodig op smaak met zout en peper.
Giet voor het opdienen voorzichtig een klein bekertje slagroom erbij. Als je de slagroom erbij giet, dan wordt de room meteen een beetje “korrelig”, dat komt door het zuur van de tomaten. Maar maak je geen zorgen: als je de room er helemaal door roert, dan merk je daar niks meer van en dan wordt het gewoon een heerlijke zachte, romige soep.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
