Voor onze spelletjesavond, afgelopen weekend, maakte ik deze Joppiesaus, als dip voor bij de chipjes. Het spel (maand 2 van Pandemic Legacy) was uiteindelijk zó spannend dat we tijdens het spelen helemaal geen tijd hadden om te snacken. Maar na afloop, nadat we weer de wereld gered hadden, hebben we er heerlijk van gesmikkeld. Op internet zijn diverse recepten voor Joppie saus te vinden. Ze varieren allemaal een beetje, maar het basisidee is toch wel mayo met ketchup of currysaus, met kerrie en een fijngesneden uitje. Het verbaasde me dat in al die recepten (in ieder geval de recepten die ik las) de gesnipperde ui er rauw door gaat. Volgens mij is rauwe ui veel te scherp voor Joppiesaus. Volgens mij moet dat uitje eerst lekker even gefruit worden. Dus dat heb ik geprobeerd en ik vond ‘m bijzonder goed geslaagd. En zal ik eens wat zeggen: de dag erna is ‘ie zo mogelijk nóg lekkerder!
Bereiding
Pel en snipper de sjalot. Verhit een eetlepel olijfolie in een koekenpan en fruit daarin op laag vuur de gesnipperde ui aan. Bak de ui, onder regelmatig roeren, tot de ui zacht en glazig is. Voeg dan de kerriepoeder, paprikapoeder, cayenne peper, uienpoeder en gemalen zwarte peper toe. Roer goed door de uitjes heen en bak ongeveer een minuutje mee. Neem dan de pan van het vuur.
Doe de mayonnaise en ketchup in een mengkom en roer de gebakken uitjes met de kruiden en een paar theelepels suiker erdoor.
Je kunt de Joppiesaus meteen al serveren, maar hij wordt nóg lekkerder als je ‘m een tijdje in de koelkast bewaart.
Lekker met naturel chips, om te dippen. Of bij je frietjes, of een frikandel. Of een likje op je boterham met kaas. Kan allemaal.
Gisteravond heb ik samen met Free deze “Gratin van macaroni en bloemkool met drie kazen” gemaakt. Een recept uit het kookboek “Koken als een Chef” van Gordon Ramsay. Free vindt koken op ’t moment erg leuk, en dus heb ik bedacht dat we wel wat vaker samen kunnen koken. En omdat hij Gordon Ramsay heel leuk vindt, koken we uit zijn kookboek. Hij mocht een recept kiezen. Het werd deze “Gratin van macaroni en bloemkool met drie kazen”. Dat is eigenlijk gewoon de Chef’s versie van “Mac ’n Cheese”. Het recept staat in het hoofdstuk “Basisvaardigheden” en draait om het maken van een mooie gladde, romige saus van een roux. Het was heel gezellig om lekker samen te kokkerellen. En we waren samen apetrots op het resultaat! Gordon Ramsay gebruikt in zijn recept drie Engelse kazen: Cheddar, Lancashire en Cheshire kaas. Cheddar hebben ze wel in de supermarkt, maar die andere twee kon ik niet bestellen bij mijn boodschappen dus heb ik voor geitenkaas en Gruyere gekozen. Ik heb de hoeveelheden iets vermeerderd (oorspronkelijke hoeveelheid keer anderhalf), zodat ik twee ovenschalen kon maken. De grootste van de twee ovenschalen hebben we op, de ander heb ik in porties ingevroren om mee te geven met dochterlief.
Bereiding
Breng een grote pan met gezouten water aan de kook. Verdeel de bloemkolen in roosjes. Kook de bloemkoolroosjes ongeveer 5 minuten tot ze zacht zijn. Schep de bloemkool met een schuimspaan uit de pan en leg ze in een grote kom met koud water. Kook vervolgens de macaroni gaar in het kookwater van de bloemkool. Als de macaroni gaar is, giet ‘m dan af en spoel na met koud water en laat even uitlekken in een vergiet. Roer de macaroni en de bloemkool door elkaar met een klontje boter.
Verwarm de oven voor op 200 graden. Smelt (in de pan waar je net de bloemkool en de macaroni hebt gekookt) de rest van de boter. Roer de bloem en de mosterdpoeder erdoor, tot een roux. Laat het bloem-boter mengsel een minuutje garen en giet dan beetje-bij-beetje onder continue roeren de melk erbij. Blijf roeren en steeds meer melk toevoegen tot je alle melk hebt toegevoegd en je een mooie gladde saus hebt. Breng de saus op smaak met zout en de cayennepeper.
Roer in een kom de 3 soorten kaas door elkaar. Roer de helft van de kaas door de saus. Roer goed tot de kaas helemaal gesmolten is.
Voeg dan de macaroni en de bloemkool toe en roer alles goed door. Vet twee ovenschalen in met olijfolie. Verdeel het macaroni-bloemkool-mengsel over de twee ovenschalen. Meng de rest van de kaas met de paneermeel en de tijm.
Strooi het kaas-paneermeel-mengsel over de twee schalen.
Zet de ovenschalen 15 tot 20 minuten in de oven, tot ze een lekker goudbruin en krokant korstje hebben.
Als ik heel eerlijk ben, dan zou ik deze tomatentaart zelf niet gekozen hebben. Bladerdeeg, tomaten en wat kruiden: niet veel meer. Geen saus. Geen kaas. Geen eieren of room. Het leek me een beetje een saaie taart. Maar Lone zag het recept in het kookboekje “Italiaans koken – heerlijke gerechten voor elke gelegenheid” van Maxine Clark en het leek haar erg lekker. En dus bedacht ik dat ik deze zou maken als ze weer hier was, voor ’t weekend. Ik had me alleen een kléin beetje verkeken op de bereidingstijd. Of nou ja, niet echt verkeken. Ik had het recept gewoon niet vantevoren doorgelezen. Daardoor kwam ik er pas toen ik begon met koken, tegen half zes, achter dat de tomaten eerst twee uur in de oven moesten. Oeps, dat zou natuurlijk veel te laat worden. Ik heb de tomaten toch maar in de oven gezet en heb daarna eerst maar een borrelplank gemaakt, met crackertjes, smeerkaas, chilidip, snoeptomaatjes, paprika en mandarijn. Daar konden we, in afwachting van de tomatentaart, alvast lekker van smikkelen. En het was eigenlijk maar goed ook dat we die borrelplank al op hadden, want deze taart was veel te weinig als avondeten voor 4 personen. Ik zou eerder zeggen: voorgerecht, of lunch-gerecht voor twee. Al had ik -denk ik- ook wel zo’n hele taart in mijn eentje op gekund. Maar nu moet je niet denken dat deze taart niet de moeite waard is, want dat is niet zo. Hij is echt Za-Lig! Lekkerder dan de lekkerste pizza of hartige taart die je ooit op hebt. Écht!
Ingrediënten 750 gram romatomaten
1 rol bladerdeeg (koelvers)
3 tenen knoflook
1 eetlepel oregano
een bosje basilicum
peper, zout, olijfolie
Bereiding
Verwarm de oven voor op 160 graden.
Was de tomaten en snij ze doormidden. Vet een taartvorm in met wat olijfolie en leg de tomaten er in, met de snijkant naar boven.
Doe een scheutje olijfolie (ongeveer 4 eetlepels) in een kommetje, pers de knoflook erboven uit en roer de oregano en wat zout en peper erdoorheen. Schep ongeveer een theelepeltje van dit olie-kruiden-mengsel op alle tomatenhelften.
Zet de tomaten twee uur in de voorverwarmde oven. Check zo tegen het einde van de … tijd de tomaten regelmatig: ze moeten mooi gerimpeld en … zijn, maar kunnen beter niet te donker worden.
Neem de tomaten uit de oven en zet de oven hoger, op 200 graden.
Rol het bladerdeeg uit en leg het over de tomaten in de taartvorm. Ik had helaas een rechthoekige plak bladerdeeg, ipv een ronde gekocht, dus ik moest een beetje “knippen en plakken” – maar voor het eindresultaat maakt dat niet uit. Verwijder het overtollige deeg door met een deegroller over het randje te rollen.
Zet de taartvorm terug in de oven en bak 20-25 minuten tot het bladerdeeg gaar en mooi bruin is.
Neem de taart uit de oven en laat 5 tot 10 minuten staan. Leg dan een bord over de taartvorm en draai de tomatentaart in één keer, snel, om. Klop (tik, sla) op de taartvorm, tot de taart los zit en je de taartvorm er zonder moeite van af kunt tillen.
Snij de taart in stukken en bestrooi met basilicum blaadjes.
Een ezel stoot zich in ’t gemeen, geen tweemaal aan dezelfde steen. Nou, deze ezel wel… Ik heb al twee keer mijn vingers gebrand aan een oven-bestendige pan. Ik had eigenlijk bedacht dat ik een soort andijviekoek zou maken, die ik eerst in de wokpan zou bakken en daarna met lekker veel kaas erover onder de grill. Alleen was mijn andijviestamp veel te smeuïg (zeg maar gerust: nat) om een “koek” te worden. En dus werd het een schotel van stamp met lekker veel gesmolten kaas erover. Niet helemaal de bedoeling, maar nog steeds erg lekker. Met het maken van de foto’s dacht ik er wel nog aan dat het handvat van de wokpan die net uit de oven kwam gloeiend heet was. Maar bij het opscheppen vergat ik het even. Niks ernstigs gelukkig: even onder de kraan en het ging wel weer. Nu maar hopen dat ik niet zo’n ezel ben dat dit me een derde keer gebeurt…
Ingrediënten
1 kilo fijn gesneden andijvie
1,5 kilo aardappelen
2 uien
1 bakje verse roomkaas (200 gram)
250 gram geraspte cheddar kaas
1 bol mozzarella (125 gram)
peper, zout, olie
Bereiding
Schil de aardappelen en snij ze in stukken. Doe ze met zoveel water in de pan dat ze onder staan, strooi er wat zout over en breng aan de kook. Laat ongeveer 20-25 minuten koken tot de aardappelen goed gaar zijn en giet ze dan af.
Pel en snipper de uien. Verhit in een (ovenbestendige) wokpan een flinke scheut olie en fruit daarin de gesnipperde ui aan. Doe de gebakken uitjes met de roomkaas bij de aardappels.
Giet nog een beetje olie in de wokpan, en voeg dan steeds met een paar handen tegelijk de gesneden andijvie toe. Roerbak de andijvie totdat die geslonken is en voeg dan een paar nieuwe handen toe.
Verhit een theelepel olie in een koekenpan en leg er vier hoopjes geraspte cheddar in. Neem, als de kaas goed gesmolten is en begint te bubbelen, de pan van het vuur en laat afkoelen. Laat de kaas-kletskoppen verder op een keukenpapiertje afkoelen.
Doe de geslonken andijvie bij de aardappelen in de pan. Strooi de helft van de geraspte cheddar erover en stamp met een pureestamper tot een smeuïge stamppot.
Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Verwarm de oven grill voor. Vet de ovenbestendige wokpan in met een beetje olie en schep de stamppot er in. Strijk glad. Als je wokpan niet ovenbestendig is, dan kun je de puree natuurlijk ook in een ingevette ovenschaal doen. Scheur de mozzarella in stukken en verdeel die over de stamppot. Strooi de resterende geraspte cheddar kaas erover.
Zet de andijviestamp ongeveer een kwartier onder de ovengrill tot de kaas gesmolten is en mooi bruin begint te worden.
Schep wat van de gegratineerde andijvieschotel op een bord en serveer met een kaaskletskop.
Toen ik dit recept van “Chicken Barley” van Nigella tegenkwam was ik meteen verkocht. Het houdt een beetje het midden tussen een goedgevulde soep, een stoofpotje en een risotto. Het ziet er misschien niet heel fotogeniek uit, maar het is echt zááálig! Nigella roert er aan het eind nog peterselie door, maar zegt er al bij “…if you’re feeding small children, predisposed to be pernickety about Green Bits, then you would be ill-advised to stir any parsley into the stew.” Nu heb ik geen kleine kinderen meer, maar wel een die peterselie maar niks vindt. En dus heb ik die er maar los bij gegeven.
Bereiding
Schil met een dunschiller de winterwortelen en de pastinaken en snij ze in blokjes. Snij de preien in de lengte door en snij in (halve) ringen. Spoel de prei af onder de kraan in een vergiet.
Doe de groenten in een (grote) pan met een dikke bodem (en deksel). Doe de parelgerst en de kippenpoten erbij.
Breng anderhalve liter water aan de kook en los daar de bouillontabletten in op. Giet een beetje van de bouillon in een kopje en klop daar de mosterd door. Giet dat en de rest van de bouillon in de pan. Breng aan de kook en laat dan ruim een uur zachtjes doorkoken met de deksel schuin op de pan. Roer af en toe even door en check of het mengsel niet droog kookt (zo ja: giet er wat kokend water bij).
Neem de kippenpoten uit de pan en laat iets afkoelen. Laat intussen de pan even staan zonder deksel. Pluk het vlees van de kippenpoten, trek het kippenvlees met twee vorken uit elkaar en doe het terug in de pan.
Snij de peterselie fijn. Als iedereen ervan houdt, roer de peterselie dan door de pan. Zo niet: serveer de fijngesneden peterselie er dan los bij.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
