Ja, je zou het misschien niet zeggen, maar dit is een recept van Gordon Ramsay, uit “Koken als een chef”. Leek me een perfect recept om samen met Free te maken. Hij heeft wel even geholpen, maar hij haakte halverwege al af. Het is ook eigenlijk niet echt een spectaculair recept. Het is wél onwijs lekker, maar het is echt heel simpel te maken. Je hoeft ook niets te snijden, ofzo. Het is gewoon een kwestie van op het juiste moment in de pan doen… Echt een aanrader voor een doordeweekse-avond, als je niet zoveel tijd kwijt wilt zijn aan koken. Mocht je nou een vegan versie willen maken: ik heb wel eens eerder zoiets gemaakt, maar dan met een saus van witte bonen.
Ingrediënten
1 pak farfalle (of een andere pasta)
100 gram pancetta blokjes
450 gram diepvrieserwtjes
2 tenen knoflook
4 eetlepels creme fraiche
250 gram ricotta
zout, peper, olijfolie
Bereiding
Breng een grote pan met gezouten water aan de kook.
Verhit een wokpan (die groot genoeg is om dadelijk de gekookte pasta bij te doen!) op hoog vuur en bak daarin de pancettablokjes. Pers de tenen knoflook uit boven de pan en bak even mee. Neem de pan van het vuur als de spekjes mooi bruin en knapperig zijn.
Kook de pasta gaar in de pan met kokend water. Voeg, als de pasta bijna gaar is, de diepvrieserwtjes toe en breng opnieuw aan de kook. Giet af als de pasta gaar is. Voeg dan de pasta en de erwtjes toe aan de pan met de spekjes en zet terug op het vuur. Roer de creme fraiche er door heen.
Voeg dan de ricotta toe en roer die er ook door heen. Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Schep wat farfalle met ricotta en pancetta op een bord. Sprenkel er wat olijfolie over.
Voor mijn gevoel is het best al weer even geleden dat ik een soepje op mijn blog heb gezet. We eten regelmatig soep, want daar ben ik echt dól op, maar meestal zijn dat gewone “gouwe ouwe” soepen. En als het recept al op mijn blog staat, dan zet ik het er niet nog een keer op. Dit keer heb ik een tomaten-pastinaaksoep gemaakt. Ik kwam op het idee toen ik zo’n verspakket voor pastinaak-tomatensoep zag, toen ik mijn online boodschappen aan het doen was. Tomaat met pastinaak? Wat een goed idee! Het zoetige van de pastinaak neutraliseert natuurlijk het zure van de tomaten. En de gember en knoflook geven er nét een lekker accentje aan, zonder te overheersend te zijn. In het verspakket zat ook nog een blikje tomatenpuree, maar dat is als je er genoeg verse tomaten in doet helemaal niet nodig, volgens mij. De soep heb ik gepureerd met de staafmixer van dochterlief. Sinds ze naar haar nieuwe studentenkamer is verhuisd zijn haar keukenspullen hier beland. Ik ben bang dat de staafmixer tzt wel richting Gronau zal verhuizen, maar zo lang als hij hier is, maak ik er maar even dankbaar gebruik van. Want hij doet het als een tierelier! Veel beter dan mijn eigen, ouwe staafmixer.
Ingrediënten
750 gram roma tomaten
2 pastinaken
1 ui
2 bolletjes stemgember
2 tenen knoflook
2 bouillontabletten (groentebouillon)
zout, peper, olie
lekker met knapperbolletjes of croutons
Bereiding
Pel en snipper de ui. Verhit een scheutje olie in een soeppan (met dikke bodem) en fruit daarin de ui aan. Snij de gember fijn en pers de knoflook uit. Bak de knoflook en gember mee met de ui. Schil de pastinaak met een dunschiller en snij in niet te grote stukken. Bak de stukken mee met de ui.
Was de tomaten en snij ze in kwarten. Roerbak de tomaten mee met de ui en pastinaak.
Voeg een liter water en de twee bouillonblokken toe. Breng aan de kook en laat koken tot de pastinaak goed zacht is.
Neem de pan van het vuur, laat iets afkoelen, en pureer dan de soep met een staafmixer.
Gisteren hebben zoonlief en ik samen dit recept van Jamie gemaakt. Ik vond het recept op Okokorecepten, maar het komt uit Jamie’s 15 minutes boek. Dat is één van de weinige boeken van Jamie die ik niet heb. Het idee van gauw-gauw-gauw koken spreekt me niet zo aan. Dat is stressen en dat is niet leuk. Ik heb wel zijn 30 minutes boek. Daarin maakt hij meestal 3 gerechten binnen 30 minuten. Ik doe meestal over één van die drie al meer dan een uur. Maar dat maakt niet uit. Wij hebben gewoon op ons gemakkie staan koken. Misschien lijkt het met dat samen koken, dat ’t allemaal koek en ei en súper gezellig is, hier. Dat is niet helemaal het geval. Als we samen koken wel, dan zijn we gezellig samen bezig. Maar daarbuiten is het nogal een achtbaan. Het leven valt niet mee als je een puber bent. En ook niet als je moeder bent, maar daar ga ik niet uitgebreid over bloggen. Want wat je aandacht geeft groeit. En dus sta ik liever stil bij de positieve momenten. Zoals een goed gelukt recept.
Bereiding
Breng alvast een grote pan met gezouten water aan de kook, om dadelijk de pasta in te koken.
Verhit een scheutje olie in een braadpan en bak daarin de kipfiletblokjes aan. Strooi er wat zout en peper over.
Snij de kastanjechampignons en de oesterzwammen in stukken. Knip de plakken pancetta in reepjes. Scheur de paprika’s in stukken. Plet de olijven en haal de pit er uit. Scheur de olijf in tweeën. Doe de paddestoelen, de pancetta met de takjes rozemarijn, de ansjovis, paprika en olijven in de pan. Pers de tenen knoflook boven de pan uit. Roer goed door en bak deze smaakmakers even mee met de kip.
Snij de rode peper doormidden en verwijder de zaadjes en de zaadlijsten. Snij in (halve) ringetjes. Doe de peper ringetjes met de wijn en de gezeefde tomaten bij de kip en breng aan de kook. Laat zachtjes doorpruttelen. Breng de saus -indien nodig- op smaak met zout en peper.
Hou een paar mooie blaadjes basilicum apart en scheur de rest van de blaadjes in stukken en roer die door de saus. Kook de pasta gaar. Giet af, maar vang wat van het kookvocht op. Roer eventueel nog wat van het kookvocht door de saus, om deze wat smeuïger te maken. Vis de takjes van de rozemarijn uit de saus.
Schep wat pasta op een bord en schep de saus eroverheen. Strooi er wat Parmezaan over en garneer met een (paar) blaadje(s) basilicum.
Lekker een salade met makreel. Dat vindt manlief lekker, namelijk: makreel. Ik ook wel, hoor, maar alleen als de filet goed graat-vrij is. Én ik er niet met mijn handen aan hoef te zitten. Ik hou namelijk aboluut niet van visgeur aan mijn handen. Dat ruik ik echt de hele dag. Iewww. Als mijn handen naar knoflook ruiken, vind ik het geen probleem. Maar vis? Brrrr. Maar ik kwam een heel eind met de makreel met twee vorken. Voor het eten ging manlief echter nog “even” op bed liggen. Sinds hij corona heeft gehad is hij nogal moe, namelijk. Nou, jullie voelen ‘m al aankomen zeker? Tegen de tijd dat het eten klaar was, was hij níet wakker te krijgen. Zat ik met mijn makreel-salade… Zoonlief en ik hebben ‘m uiteraard wél op en ik vond ‘m erg geslaagd! De portie van manlief heb ik maar in een bewaardoosje in de koelkast gezet. Die heeft hij vandaag als lunch op.
Ingrediënten
150 gram gerookte makreelfilet
150 gram macaroni
1 komkommer
1 groene appel
1 rode paprika
2 tomaten
een paar takjes dille
3 eetlepels Skyr (of magere kwark)
peper, zout
optioneel: een paar blaadjes sla
Bereiding
Kook de macaroni gaar in een grote pan gezouten water. Als de macaroni gaar is, giet dan af en spoel na met koud water. Laat de macaroni goed uitlekken in een vergiet.
Schil de appel met een dunschiller en rasp op een grove rasp. Meng de appelrasp met de Skyr en knip het grootste deel van de takjes dille erboven. Voeg wat peper en zout toe en roer goed door.
Snij een paar dunne plakjes van de komkommer (met schil) om dadelijk de salade mee te garneren. Schil daarna de komkommer met de dunschiller en snij in de lengte doormidden. Schraap met een theelepel de zaadjes eruit. Snij nogmaals in de lengte doormidden en snij de repen in stukjes. Was de paprika en snij doormidden. Verwijder de zaadjes en de zaadlijsten en snij in kleine stukjes. Verdeel 3/4 van de makreel met een vork in stukjes. Hou de rest even apart om óp de salade te leggen.
Doe de stukjes makreel met de macaroni, komkommer, paprika en dressing in een mengkom en roer goed door elkaar. Breng de salade op smaak met zout en peper.
Leg een paar mooi (gewassen en gedroogde) blaadjes sla op een bordje. Schep er wat van de makreel salade op. Leg bovenop een stukje makreel met een takje dille erop. Garneer met wat plakjes komkommer en plakjes tomaat.
Afgelopen weekend heb ik samen met Free (ook nog) deze Caesar Burgers gemaakt. Ik riep ‘m toen hij boven zat te gamen. “Ik moet mijn moeder helpen met koken” hoorde ik hem tegen zijn online vriendje(s) brommen. Nou ja, “moeten”? Ondanks het “moeten” was het erg gezellig. We hebben de burgers van scratch gemaakt. En als ik “we” zeg, dan bedoel ik natuurlijk “hij”. Want ik heb hém laten kneden en de burgers laten vormen en de saus laten maken, terwijl ik de eieren kookte en de broodjes roosterde. Het eindresultaat was echt onwijs lekker! Héérlijk die caesar saus op een burger. Aanrader!
Het recept komt uit Het Ultieme BURGER boek – met en zonder vlees.
Voor dochterlief had ik -uiteraard- vegetarische burgers in huis gehaald.
Bereiding
Pel en snipper de ui. Doe het gehakt met de ui-snippers in een mengkom en verkruimel de beschuiten erboven. Voeg de mosterd, oregano en 2 eieren toe en strooi er zout en peper over.
Kneed het gehaktmengsel goed door en verdeel het in gelijke delen en vorm er vier stevige burgers van.
Kook de andere 3 eieren tot ze hardgekookt zijn (ik heb daar zo’n handig meekook-ei voor). Laat de gekookte eieren afkoelen in koud water voor je ze pelt. Snij vervolgens met een eisnijder in dunne plakjes. Snij de tijgerbollen door en rooster het snijvlak van de broodjes in een droge koekenpan.
Verhit, in een koekenpan waar je een deksel voor hebt, een scheutje olie en bak daarin de burgers aan beide kanten mooi bruin. Zet dan het vuur laag en leg een deksel op de pan, zodat de burger verder kan garen. Keer regelmatig.
Voor de Caesar-dressing: roer in een mengkom de mayonnaise, creme fraiche en geraspte parmezaanse kaas door elkaar. Snij de tomaten in plakken.
Besmeer de onderste helft van een broodje met een lik Caesar-saus. Leg er een handje sla op en vervolgens een burger. Schep nog wat Caesarsaus op de burger en leg er weer een paar plukjes sla op. Leg er wat plakjes tomaat en plakjes ei op en dek af met de bovenste helft van het broodje. Prik er een satéstokje in om alles op zijn plek te houden als je de burger serveert.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
