Free wilde héél, héél, héél graag eens Beef Wellington maken. Nou, dat kwam wel goed uit, want dat recept staat ook in het eerste hoofdstuk van het boek van Gordon Ramsay, bij de Klassiekers. Leek me heel geschikt voor Kerst, dus ik heb ossenhaas besteld. Ik moet zeggen dat ik me wel drie slagen in de rondte schrok toen ik de prijs van ossenhaas zag. Allemachtig?! Volgens Ramsay heb je voor 4 personen 800 gram nodig. De supermarkt verkocht -natuurlijk speciaal voor Kerst- ossenhaas van een kilo, maar dat vond ik toch een beetje te gortig. En dus heb ik drie losse stukjes ossenhaas besteld. Vond ik ook al flink aan de prijs, moet ik zeggen, maar voor uit dan maar. Het leek me leuk om er drie één-persoons wellingtonnetjes van te maken. Voor Lone heb ik vegetarische “Biet Wellington” gemaakt, met rode biet. Ik vond het nog een hele klus. Op zich zit er wel veel wachttijd bij, bij zo’n Beef Wellington, maar in die tussentijd was ik rodewijn jus en biet wellington aan het maken, dus kon ik niet even gaan zitten, ofzo. Uiteindelijk had ik mijn rolletjes klaar en kon het de oven in. Met een kernthermometer. Tegen die tijd had ik wel bedacht dat het waarschijnlijk wel makkelijker is om zo’n grote te maken, dan om een paar kleintjes te maken, omdat bij zo’n grote het risico wat kleiner is dat tegen de tijd dat het bladerdeeg gaar is, de ossenhaas veel te well-done zou zijn. Toen de kerntemperatuur was bereikt had het bladerdeeg van mij nog wel iets langer gemogen, maar ik durfde niet langer in de oven te laten staan: bang dat ik de ossenhaas zou verpesten. Zelfs na het uit de oven halen liep te temperatuur nog verder op, dus ik verwachtte dat ze finaal mislukt waren. Maar dat was gelukkig niet zo. Sterker nog: het vlees was perféct! Al zeg ik het zelf. Oh, ik bedenk nu dat jullie je misschien wel afvragen hoe het nu is met de pijn na mijn wortelkanaalbehandeling? Nou, dat is gelukkig weer zo goed als over, hoor! Dus ik kon lekker mee smullen van deze Beef Wellington!
Bereiding
Leg de stukjes ossenhaas ieder op een stuk plastic folie en rol met behulp van het folie strak op tot een rolletje. Leg de rolletjes in de koelkast om even op te stijven.
Verhit een scheutje olie in een koekenpan en bak daarin, als de olie goed heet is, de ossenhaas rolletjes kort aan. Neem de ossenhaas uit de pan en laat afkoelen.
Hak intussen de champignons fijn. Verhit twee eetlepels olie in een koekenpan en bak daarin de fijngehakte champignons aan, met de blaadjes van de tijm. Strooi er wat zout en peper over. Neem de pan van het vuur en laat de champignons afkoelen.
Leg drie plakjes prosciutto dakpansgewijs op een stuk plastic folie. Verdeel er een derde van de gebakken champignonstukjes over. Leg er een ossenhaasrolletje op.
Rol met behulp van het folie de prosciutto strak om de ossenhaas heen. Draai de uitstekende stukken folie stevig aan om het rolletje nog wat strakker te maken, net als een worst. Herhaal dit met de andere ossenhaasrolletjes. Leg de pakketjes minstens een half uur in de koelkast.
Ontdooi intussen de plakjes bladerdeeg. Haal het plastic velletje van het plakje bladerdeeg en rek de bladerdeeg iets uit. Leg het met de plakkerige kant naar boven op een met bakpapier beklede bakplaat. Haal het ossenhaasrolletje uit de plastic folie en leg midden op de bladerdeeg.
Vouw het bladerdeeg om het rolletje. Snij indien nodig overtollig bladerdeeg weg. Rol het rolletje om, zodat de naad onderop komt te liggen. Herhaal dit voor de andere ossenhaasrolletjes. Klop een ei los en bestrijk het bladerdeeg licht met ei. Zet de bakplaat met de rolletjes nog een half uur in de koelkast.
Verwarm intussen de oven voor op 200 graden. Neem de rolletjes uit de koelkast en snij met een een ruit-patroon in het bladerdeeg. Pas wel op dat je niet helemaal door het deeg heen snijdt. Bestrijk daarna nog een keer licht met geklopt ei. Steek in één van de beef wellington rolletjes een kern-thermometer. Schuif de bakplaat in de oven en bak ze ongeveer 20 minuten tot het bladerdeeg gaar is en het vlees een kern-temperatuur van 48 graden heeft. Neem de mini beef wellingtons uit de oven en laat ze nog 5 minuten rusten.
Wij aten deze Beef Wellington met gekookte aardappels, rode kool en gebakken kaneel-appeltjes. Maar maak er gerust jouw favoriete groenten bij.
Door mijn kiespijn was ik niet erg aan koken toegekomen, afgelopen week. Maar ik had natuurlijk wel al mijn boodschappen voor de hele week in huis. Halverwege de week moest dit gehakt op, ivm de houdbaarheidsdatum. Free heeft toen, met wat aanwijzingen van mij, deze gehaktballetjes gemaakt. Ik had ze eigenlijk gepland met gekookte aardappelen en spruitjes, maar het werd met brood. Ook goed: het is erg lekker om brood in deze sticky ketjap-saus te dopen. De saus is heerlijk en kán bijna niet mislukken. Is mij nog nooit gebeurd, in ieder geval. Maak je vooral niet druk om de precieze hoeveelheden: een beetje meer of minder van ’t een of ’t ander, dat komt allemaal niet zo nauw. Je kunt deze balletjes uiteraard ook met ander gehakt maken, bijvoorbeeld rundergehakt of kippengehakt, als je dat liever wilt. Zelf vind ik half-om-half het lekkerst. Maar van deze balletjes kon ik helaas nog niet meegenieten omdat kauwen toen nog niet ging door de napijn van de wortelkanaalbehandeling. Het gaat gelukkig steeds ietsje beter: ik red het inmiddels met een ibuprofen minder op een dag. Én ik kan inmiddels weer vast voedsel eten. 🙂
Ingrediënten
1 pond half-om-half gehakt
50 gram paneermeel
3 eieren
2 theelepels bouillonpoeder
1 theelepel knoflookpoeder
100 ml ketjap manis
100 ml sweet chilisaus
75 ml tomatenketchup
50 ml gembersiroop
1 glas cola (ongeveer 200 ml)
1 theelepel kaneel
1 theelepel sriracha saus
1 flinke eetlepel gebakken uitjes
Bereiding
Doe het gehakt in een mengkom en doe de eieren erbij. Tip: breek de eieren één-voor-één in een schaaltje doe ze dan bij het gehakt. Zo voorkom je dat je het gehakt weg moet gooien als je ei onverhoopt bedorven blijkt te zijn. Doe de paneermeel, bouillonpoeder en knoflookpoeder erbij. Kneed goed door en vorm er dan balletjes ter grootte van een pingpongbal van.
Doe de ketjap, zoete chilisaus, ketchup, gembersiroop, cola, kaneel, srirachasaus en gebakken uitjes in een braadpan. Zet de pan op ’t vuur en roer goed door tot de kaneel door de saus is gemengd.
Leg de gehaktballetjes voorzichtig in de ketjapsaus. Breng opnieuw aan de kook en laat dan met de deksel op de pan op een heel laag pitje zachtjes gaar sudderen. Snij als je twijfelt even een balletje door om te zien of die al helemaal gaar is van binnen. Schep af en toe voorzichtig even om, zodat de balletjes en de saus niet aanzetten en de balletjes aan alle kanten bedekt zijn met saus en gaar worden. Je mag de balletjes gerust langer op laten staan, door de saus drogen ze niet uit.
Lekker met brood. Of met aardappels en groenten. Of bij bijvoorbeeld nasi of bami.
Geen recept, vandaag, maar even een update. Mijn vorige blogje schreef ik al dat ik kiespijn had. Nou, dat werd nog wat. Ik kon gelukkig de volgende dag (maandag) ’s middags bij de tandarts terecht. Na het maken van een röntgen foto van de boosdoener kon ik meteen de stoel in voor een wortelkanaalbehandeling. De hele behandeling viel me reuze mee! De tandarts had mijn kies goed verdoofd en het was een enorme opluchting om geen pijn meer te hebben. Het zou nog een paar dagen wat gevoelig kunnen zijn, zei de tandarts. Maar ach, ik voelde er niks meer van, dus dat zou vast ook wel meevallen, dacht ik. Nou, niet dus. Na een paar uur begon te verdoving uit te werken en kwam de pijn terug. En hoe? Dit was echt nog 1000x erger dan ervoor. Echt een allesverzengende pijn die uitstraalde naar mijn voortanden en mijn oor en voorhoofd. Na een dubbele paracetamol of ibuprofen ging het eventjes, maar na iets meer dan een uur kwam de pijn er weer doorheen en was het niet om uit te houden. De volgende ochtend heeft Edwin me in de auto gezet en zijn we meteen naar de tandarts gereden. Lang verhaal kort: de noodvulling is weer open gemaakt en wéér een wortelkanaalbehandeling. Huilend en kokhalzend in de tandartsstoel, dit keer. Na de behandeling zijn we met een antibioticakuur en super sterke ibuprofen weer naar huis gegaan. In eerste instantie kwam de pijn binnen een paar uur door de ibuprofen heen en daar mocht ik er maar drie van op een dag. Inmiddels is de napijn met om-en-om ibuprofen en paracetamol redelijk onder controle te houden en wordt het tijdinterval tot de pijn weer doorbreekt steeds wat langer.
Dus even geen ge-kokkerel aan deze kant van de lijn. Mijn menu bestaat op ’t moment uit knijpzakjes yoghurt en tomatencremesoep uit blik. En trust me: na een paar dagen amper kunnen eten is dat bijna het lekkerste dat je je voor kunt stellen. Met stukjes brood erin, zodat het nog een beetje bite heeft, zonder dat ik er teveel op hoef te kauwen. Ik had natuurlijk al boodschappen in huis, maar Edwin en Free aten kliekjes, airfryer snacks en kant&klare maaltijdsalade. De zalm die ik in huis had, heb ik maar in de vriezer gedaan. Die eten we een andere keer wel. En ik had nog een pond gehakt dat vandaag op moest, daar heeft Free vandaag gehaktballetjes van gemaakt. Ik hoop dat ik gauw weer enigszins up en running ben, dan kijk ik wel wat ik nog met de rest van de ingrediënten kan.
OK, dus we zitten weer in een lockdown… Het valt me wel een beetje tegen, eerlijk gezegd. Ik had gehoopt dat we het dit jaar beter zouden doen, qua corona. Maar op zich vind ik het voor nu, met omikron in aantocht, ook wel een geruststelling. Ik hoop maar dat het op tijd was en dat we geen code zwart voor onze kiezen krijgen. Over kiezen gesproken: ik heb kiespijn. Hij deed al een tijdje af en toe een beetje pijn, maar toen ik laatst bij de tandarts was zijn er foto’s genomen en was er niks op te zien. Maar nu doet mijn kies hártstikke pijn… Ik hoop maar dat ik morgen bij de tandarts terecht kan.
Tussen de middag heb ik deze heerlijke soep gemaakt. Free vond het niet zo’n succes. “Hoe heb je deze soep kunnen bedénken???” vroeg hij. Maar zelf vond ik ‘m erg lekker. Uiteraard wel met de niet-zere kant van mijn mond gegeten. Anders was het niet te doen.
Ik had nog nooit boerenkoolsoep gemaakt. Wel spinaziesoep, maar nog nooit van boerenkool. Maar dat is dus hartstikke lekker! Aanrader!
Bereiding
Breng anderhalve liter water aan de kook. Smelt de boter in een grote pan. Voeg in één keer de boerenkool toe en smoor die op een laag pitje met de deksel op de pan tot de boerenkool geslonken is. Schil intussen de aardappels en snij in blokjes. Blus de boerenkool af met 1,2 liter kokend water en voeg de aardappelblokjes toe. Breng aan de kook en laat, met de deksel op de pan, zachtjes doorkoken tot de aardappels en boerenkool gaar zijn.
Bak intussen de spekreepjes uit in een koekenpan. Pel en snipper de ui en bak de gesnipperde ui mee met de spekreepjes.
Als de aardappels en boerenkool gaar zijn, pureer dan de soep met een staafmixer. Voeg indien nodig wat extra kokend water toe om de soep wat te verdunnen.
Roer de creme fraiche en mosterd door de soep en roer de spekreepjes met ui erdoor.
Proef de soep even en breng indien nodig verder op smaak met nog wat bouillonpoeder.
Vandaag was restjes dag! Weten jullie nog die kip, van afgelopen week? Die hele, gevulde kip? Er zat best nog wel wat vlees aan het karkas en dat was natuurlijk zonde om weg te gooien. Nu zijn manlief en zoonlief niet zo dol op kluiven, vooral als het een heleboel van die klein botjes zijn. Na het afkoelen heb ik de kip in de koelkast gezet en daar heb ik vanavond het vlees afgepulkt en deze pastei mee gemaakt. Op zich plukt het vlees er wel zo makkelijk af als je het -na het afkoelen, ander brand je je vingers- meteen doet. Dan is het vlees nog soepel. Maar daar had ik die avond geen zin meer in. Verder had ik nog wat groenten over van de knife-skills workshop van Free: peultjes, paprika’s en ik had nog een courgette liggen. En nog een half pakje bladerdeeg en nog wat spekreepjes in de vriezer. Ideaal om restjes op te maken, een pastei als deze.
Enne… tip voor de kerst: zo’n pastei kun je natuurlijk ook heel goed maken met een restje vlees van de kerstkalkoen.
Ingrediënten
Een restje gebraden kip
2 paprika’s (rood en geel)
150 gram peultjes
1 courgette
50 gram gerookte spekreepjes
1 bouillontablet (kippenbouillon)
2 eetlepels bloem
25 gram boter
300 ml melk
6 plakjes bladerdeeg (diepvries)
1 ei
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Pluk, als je dat nog niet gedaan hebt, de restjes vlees van het karkas van de gebraden kip. Snij de paprika’s doormidden, verwijder de zaadlijsten en snij het vruchtvlees in repen. Snij de courgette in de lengte in plakken en snij die in reepjes. Snij de peultjes in reepjes.
Smelt de boter in een wokpan en bak daarin de spekreepjes aan. Roerbak daarna de gesneden groenten met de spekreepjes mee.
Als de groenten zacht zijn geworden, verkruimel dan de bouillontablet over de groenten. Roer dan de bloem door de groenten en giet er vervolgens de melk bij en roer tot een saus. Breng al roerend de saus aan de kook en voeg dan de kip toe.
Vet een ovenschaal in en schep de ragout in de schaal.
Dek de groenten af met een bladerdeeg-dakje. Snij het bladerdeeg iets in, zodat de stoom kan ontsnappen. Klop het ei los en bestrijk het bladerdeeg ermee. Bak de pastei in ongeveer 30 minuten in de voorverwarmde oven, tot het bladerdeeg gaar en mooi bruin is.
Neem de schaal uit de oven en laat een paar minuten afkoelen voor je de pastei aansnijdt en opschept.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
