Zeeuwse bolussen: die stonden al een tijdje op mijn bak-verlanglijstje. Ik weet nog precies dat ik mijn allereerste bolus op heb: mét en dankzij mijn neef Martijn. Ze (mijn oom en tante en neefjes en nichtje) waren op vakantie in Zeeland, op de camping, en ik mocht bij hen logeren. Op een dag gingen we bolussen eten. Dat was het áller-áller-áller-lekkerste wat er was, volgens Martijn. Dat móest ik proeven! De hele weg naar de bakker toe vertelde hij enthousiast over hoe lekker die bolussen wel niet waren. Eenmaal bij de bakker viel het me in eerste instantie een beetje tegen. Ze zagen er niet heel smakelijk uit: een bruin, kleverig hoopje in de vorm van een drol. Van alles wat de bakker in de toonbank had, zou ik zelf dus echt nooit die bolussen hebben gekozen. Maar volgens Martijn was dit héérlijk en móest ik het gewoon proberen! Terug op de camping heb ik mijn allereerste bolus ooit op. In eerste instantie vond ik het vooral maar een kleverige gedoe. Maar hij had gelijk: dit was écht onwijs lekker! Ik heb daarna wel vaker bolussen op, maar die waren nooit meer zo lekker als die van toen. Misschien omdat het enthousiaste aanprijzen ontbrak. Of misschien omdat het gewoon geen echte Zeeuwse waren. Toen een paar maanden terug het recept voor Zeeuwse bolussen voorbij kwam op het foodblog van Francesca Kookt, heb ik het recept bewaard om vandaag te maken. Vandaag, 26 april, zou Martijn jarig geweest zijn. “Zou zijn”, want een paar jaar geleden is hij overleden. De bolussen zijn goed gelukt, al zeg ik het zelf. Ze waren héérlijk! Bijna net zo lekker als toen. Bíjna…
Ingrediënten
500 gram bloem
50 ml lauw-warme melk
2 zakjes gist
15 gram kristalsuiker
1 ei
10 gram zout
200 ml water
25 gram roomboter
250 gram donkerbruine basterdsuiker
4 eetlepels kaneelpoeder
Bereiding Verwarm de oven voor op 225 graden. Roer de gist door de lauw-warme melk. Roer de zout door de bloem.
Doe de bloem in een mengkom, samen met de suiker, het ei, water en de gist. Meng goed door elkaar en kneed tot een smeuiig deeg. Voeg halverwege de boter toe en kneed dat er goed doorheen.
Verdeel het deeg in 10 porties. Was dan de deegresten van je handen. Bebloem je handen en vorm bolletjes van de porties deeg. Leg deze op een vel bakpapier op een bakplaat. Leg er een schone theedoek over en zet op een warme, tochtvrije plek. Laat ongeveer een half uur rijzen.
Roer de kaneel door de bruine basterdsuiker op een bakplaat. Zet een schaaltje water klaar. Strooi wat bloem je aanrechtblad en bebloem je handen. Rol de bolletjes deeg ui tot een streng.
Maak nu de streng nat. In eerste instantie streek ik met een kwastje wat water over de streng, maar het suiker-kaneel-mengsel blijft echt veel beter plakken als je de deegstreng gewoon helemaal onderdompelt in een schaaltje water. Laat het deeg even uitdruppen en leg ‘m dan leg de streng nu in de bakplaat met basterdsuiker-kaneel-mengsel. Hussel goed door elkaar, zodat de streng helemaal bedekt is.
Rol de streng nu op als een dropveter. Leg de bolus op een bakplaat.
Als er vijf of zes bolussen op de bakplaat liggen, zet dan de bakplaat in de voorverwarmde oven en bak in ongeveer 10 minuten gaar.
Haal de ovenschaal uit de oven en leg de bolussen omgekeerd op een grote schaal en laat afkoelen.
Dit recept kreeg ik een tijdje terug van Huub, een vriend van ons. Ik weet eigenlijk niet meer hoe we erop kwamen, maar hij zei: “Weet je wat ook lekker is?” Nou, dit dus. Gebakken varkenshaasje en daarop komkommer, een in partjes gesneden eitje en asperges uit een potje. Brie erop en dan nog even in de oven tot de brie gesmolten is. Nou, dat klonk inderdaad goed! Dus ik nam me voor dat gauw eens te maken. Als we toch een AVG (Aardappels-Vlees-Groenten) maaltijd zouden eten. Edwin vindt dat heelijk, maar ik vind dat meestal een beetje saai om te koken. Maar met een leuk recept om iets bijzonders van het stukje vlees te maken, dan is zo’n AVG’tje natuurlijk al veel leuker. Vanavond heb ik Huub’s varkenshaas gemaakt. Tenminste, ik heb nooit zíjn versie geproefd, dus ik weet niet helemaal zeker of het er een beetje op lijkt. Maar dit is wat ik me erbij voor kon stellen op basis van zijn beschrijving. Tijdens het maken vroeg ik me af hoe alles op dat varkenshaasje bleef liggen? Ik heb het vlees ingesneden, daar de plakken komkommer in gestoken en de asperges en ei-parten tussen de komkommer gelegd. Maar misschien had ik het er wel gewoon over heen moeten draperen? Misschien lijkt het in de verste verte niet op de originele versie, maar het was in ieder geval héérlijk! Ik heb er sperziebonen bij gekookt, met een beetje nootmuskaat. En krokant gebakken aardappels uit de oven. Voor dochterlief heb ik een vegetarische variant gemaakt: ook komkommer, asperge, ei en brie, maar dan met vegetarische balletjes in plaats van varkenshaas. In een mini-bakvormpje. Zij vond het ook heerlijk!
Ingrediënten
1 varkenshaas (ongeveer 325 gram)
1 komkommer
1 potje kleine asperges
2 eieren
1 stuk brie (ongeveer 150 gram)
olijfolie
een stukje boter (ongeveer 25 gram)
peper, zout
voor erbij: aardappels en groenten (bijv sperziebonen)
Bereiding
Haal de varkenshaas ruim van tevoren uit de koelkast en laat op temperatuur komen.
Verwarm alvast de oven-grill voor.
Verhit een scheut olie in een braadpan en bak als de olie heet is de varkenshaas rondom bruin. Doe er meteen het klontje boter bij voor extra smaak. Zet het vuur lager en laat de varkenshaas in ongeveer 20 minuten met de deksel op de pan gaar worden. Draai de varkenshaas af en toe.
Kook de eieren hard. Laat ze schrikken in koud water en laat afkoelen. Pel de eieren en snijd ze in parten. Was de komkommer en schil ‘m in stroken. Snij de komkommer in dikke plakken (ongeveer 1 cm). Laat de asperges uitlekken. Snij de brie in plakken
Als de varkenshaas gaar is (hij mag van binnen nog een beetje rosé blijven), til ‘m dan uit de pan en leg in een ingevette ondiepe ovenschaal. Snij de varkenshaas in tot halverwege, steeds met ongeveer 2 cm tussenruimte. Steek in die inkepingen plakken komkommer. Leg een paar asperges en een partje ei tussen de komkommerplakken. Leg tot slot bovenop een paar stukken brie. Leg de overige plakken komkommer, partjes ei, asperges en plakken brie in de ovenschaal om de varkenshaas heen.
Zet de ovenschaal een paar minuten onder de voorverwarmde grill tot de brie begint te smelten en licht begint te verkleuren.
Snij de varkenshaas in de inkepingen in gelijke delen en verdeel over de borden.
Gisteren heb ik Lone gevraagd of zij wilde koken. En zij vroeg, heel lief, aan haar broer wat hij wilde eten (Pizza!) en bedacht toen dat we dan niet zo’n rol kant&klaar pizza-deeg zouden gebruiken, maar dat we ook het deeg zelf konden maken. Want dat stond nog niet op mijn blog… We hebben het recept van Jamie Oliver uit de Naked Chef gebruikt. En we hebben zowel de tomatensaus als het deeg zelf gemaakt. Heel even leek het erop dat ’t feest niet door kon gaan, want in de supermarkt waren zowel de bloem als de gist volledig uitverkocht. Gelukkig had de buurtsuper wél nog genoeg. Het duurt even, zelf pizza’s maken, want de tomatensaus moet wel een uur zachtjes pruttelen en het deeg moet een uutje rijzen, voordat je überhaupt kunt gaan bakken. Maar dan heb je ook wat: pizza’s die misschien nog wel lekkerder zijn dan bij een échte pizzeria! Omdat zowel de bodem als saus al zo lekker zijn, heb je voor de rest eigenlijk niet zo’n spectaculaire topping nodig. Ik had er plakjes tomaat, geraspte kaas, grana padano en mozzarella, groene pesto en verse basilicum en salami en prosciutto als topping. Maar je kunt ze natuurlijk lekker versieren met wat je zelf het lekkerst vindt. Wij hebben de pizza’s in de pizzarette gebakken. Die terracotta koepel werkt net als een echte pizza-oven. Uiteraard moesten we wel de hele “koepel” optillen om de pizza’s er in te leggen en uit te halen, maar met vereende krachten ging dat prima. Ik tilde de koepel op, Lone leg de pizza erin of haalde de pizza er uit. Uiteraard met ovenwant (en later de leren barbecue-handschoen) aan. Het ging twee keer bijna mis: één keer kwam ze met de ovenwanten tegen het verwarmingsspiraal aan, waardoor die direct begonnen te branden. En bij één pizza vatte het bakpapier vlam toen dat tegen het spiraal aan kwam. Maar beide keren was het vuur heel snel gedoofd. Als je nou geen pizzarette hebt (of het een gedoe vindt, met het optillen van die koepel), dan kun je de pizza’s natuurlijk ook gewoon in de oven bakken. Zet in dat geval je oven op minstens 220 graden, maar liever nog 240 graden. Het was wel een avondvullend programma, dat pizza’s bakken. Maar we waren lekker bezig, samen. We hebben doorgebakken tot het deeg op was. Zo hadden we vandaag ook lekker nog een pizza.
Ik heb voor ’t gemak het recept in drie delen opgeknipt (1) tomatensaus maken, (2) pizzadeeg maken en (3) pizza maken. Dus mocht je willen, dan kun je de tomatensaus door een kant&klare vervangen, óf de pizzabodem, of allebei, natuurlijk. Maar probeer het, als je eens tijd hebt, ook eens zélf. Het is écht de moeite waard: het is zóóóóóó lekker!
Bereiding tomatensaus
Pel de knoflook en snij fijn. Verhit een scheut olie in een braadpan en fruit daarin de knoflook aan. Doe voorzichtig de tomaten erbij. Roer voorzichtig de oregano erdoor, maar zorg dat de tomaten niet stuk gaan, want dan wordt de saus een beetje bitter. Breng de saus aan de kook en laat op een héél laag pitje (ruim) een uur zachtjes pruttelen.
Roer na een uur de azijn erdoor en hak de tomaten aan stukken. Knip de basilicumblaadjes in reepjes en roer die door de saus. Breng op smaak met zout en peper. Als de saus te zuur is, roer er dan nog 1 of 2 theelepels suiker door.
Ingrediënten pizzadeeg
1 kg bloem
600 ml lauw warm water
3 zakjes gedroogde gist
30 gram suiker
10 gram zout
extra bloem om te bestuiven
Bereiding pizzadeeg
Doe de helft van het lauw-warme water in een kom en roer daar de suiker door tot alle suiker is opgelost. Laat de gist even staan, zodat deze goed op gang komt.
Roer het zout door de bloem. Maak een berg van de bloem op je werkblad en maak in het midden een kuiltje. Giet daar het gistmengsel in en roer vanuit het midden steeds meer bloem door het mengsel. Giet er dan beetje-bij-beetje de rest van het water bij. Blijf roeren totdat alle bloem is opgenomen en je een smeuiig deeg hebt.
Kneed vervolgens stevig het deeg door: rollen, duwen, vouwen. Strooi wat bloem op het deeg en vorm er een grote bal van. Strooi wat bloem in een grote mengkom en leg daar de bol deeg in. Snij de bol deeg kruislings in en dek de mengkom af met huishoudfolie. Zet de mengkom op een warme en tochtvrije plek om te laten rijzen. Zelf zet ik deeg of beslag dat moet rijzen in mijn aanrechtkastje dat boven mijn aanrachtlampjes zit: lekker warm. Laat het deeg rijzen tot het in volume is verdubbeld. Dat duurt ongeveer 3 kwartier tot een uur.
Haal na het rijzen het deeg uit de mengkom en kneed alle lucht uit het deeg.
Ingrediënten pizza’s
Pizzabodem
Tomatensaus
Topping naar keuze, bijvoorbeeld: geraspte kaas, grana padano, mozzarella, groene pesto, basilicumblaadjes, prosciutto, salami, etc.
Bereiding pizza’s
Zet de pizzarette vast aan, zodat de koepel dadelijk goed warm. Als je geen pizzarette hebt, verwarm dan de oven voor op 240 graden.
Verdeel het deeg in vier porties. Maak van elke portie een bol en leg de overige drie bollen nog even weg. Verdeel de bol in drie porties en maak daar ook weer bollen van. Bestuif het werkvlak met wat bloem en rol of duw het deeg uit. Draai het deeg steeds een kwartslag, zodat je het alle kanten op uitrekt. Maar het maakt niet uit als ‘ie niet perfect rond wordt, hoor!
Leg het deegje op bakpapier op een pizzabakplaat. Schep er een lepel tomatensaus op en smeer dat dun uit met de bolle kant van een lepel. Strooi er wat kaas over en versier met de rest van de toppings (mozzarella, grana padano, basilicum, etc) naar smaak.
Bak de pizza in ongeveer 10 minuten tot het deeg krokant en goudkleurig is en de topping gaar is.
Ik had het boodschappen doen al twee dagen voor me uitgeschoven. Ik zag er hartstikke tegenop, maar vandaag moest ik er echt aan geloven. Het menu en de boodschappenlijst waren zo gemaakt en ’s middags heb ik me er maar aan gewaagd. Het was hartstikke druk in de supermarkt. Dat maakte het afstand houden vrij lastig. Sommige andere klanten houden zich er netjes aan en wachten geduldig tot ze ergens bij of langs kunnen. Maar er zijn er toch ook nog een heleboel, en dan vooral jonge mannen valt me op, die die anderhalve meter blijkbaar maar onzin vinden en gewoon overal zonder blikken of blozen tussendoor lopen. Maar goed, ik heb gelukkig de boodschappen weer in huis, dus voorlopig hoef ik even niet. We zouden eigenlijk pizza maken, Lone en ik, hadden we gisterne bedacht. Maar toen ik terug was uit de supermarkt had ik eigenlijk geen fut meer in deeg kneden. En dus aten we vanavond deze snelle en makkelijk maaltijd. Het idee van groene asperges met pesto en granaatappel komt uit De Snelle Bakplaat van Rukmini Iyer. Ik heb het iets aangepast. Met de geroerbakte spinazie, creme fraiche, en flammkuchen deeg. Ik vond het erg lekker! Lone en Edwin ook. Alleen Free vond van niet, die vond ‘m te zuur. Misschein had ik voor hem beter de granaatappelpitjes weg kunnen laten.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Pel en snipper de ui. Verhit een scheutje olijfolie in een wokpan en fruit daarin de gesnipperde ui. Pers de knoflook erboven uit en roerbak even mee. Doe de spinazie erbij, een paar handen tegelijk en roerbak mee tot de spinazie is geslonken. Breng op smaak met zout en peper en haal de pan van het vuur.
Rol het flammkuchendeeg uit (voor twee rollen heb je twee bakplaten nodig). Smeer de groene pesto over het flammkuchendeeg en smeer uit met de bolle kant van een lepel. Verdeel dan de creme fraiche over de pesto en smeer weer uit met een lepel. Verdeel de roergebakken spinazie over de twee bakplaten. Leg de asperge-tips erop. Bestrijk de aspergetips met een kwastje met een beetje olijfolie. Strooi er indien gewenst nog wat zout en peper over.
Strooi de pijnboompitten over de aspergetips. Bak de aspergetaart in ongeveer 20 minuten in de voorverwarmde oven. Haal de bakplaten uit de oven.
Snij de granaatappel doormidden en lepel met een lepel de zaadjes er uit. Als je ook wat van de witte zaadlijst hebt meegeschept, zoals ik, vis die dan weer tussen de pitjes vandaan. Pas trouwens op met het sap van de granaatappel: dat geeft vervelende vlekken.
Strooi wat van de granaatappelpitjes over de plaattaart.
Ik heb eigenlijk geen idee meer hoe ik aan dit recept kom. Het zit al jaren in mijn receptenmap. Het is een kopietje of een printje, maar er staat geen tijdschrift-naam ofzo op. Ik moet zeggen dat ik zelf niet zo’n Oreo-fan ben. Ik vind ze er gewoon al niet lekker uit zien, eerlijk gezegd. Dat zwarte is gewoon té zwart. Toen dochterlief nog op de basisschool zat was het een héél populair koekje bij de meiden, weet ik nog. En ze verbeterde me steevast als ik het weer eens verkeerd uitsprak. Ik legde (en leg nog steeds) de klemtoon op O (Ohhh-reo), maar volgens dochterlief en vriendinnen moest de klemtoon op Re (oréééjo). Dochterlief vindt ze héérlijk! Op zich vind ik het idee wel heel leuk. Misschien dat ik ook nog eens zoiets ga maken, maar dan met andere koekjes. Misschien bastognekoek, ofzo. En met witte chocolade.
Bereiding
Doe de oreo’s in de keukenmachine en maal ze fijn.
Prak de roomkaas los en meng met de oreo-poeder.
Zet minstens een uur in de koelkast. (Ik heb het er zelf een dag in gezet. Ik heb op zondag het deegje gemaakt en op maandag de balletjes gerold)
Bekleed een bakplaat met bakpapier. Rol balletjes van het oreo-roomkaas-mengsel, met een doorsnede van ongeveer 2 tot 3 cm. Leg de balletjes op bakpapier en zet ze terug in de koelkast. Laat minstens een half uur in de koelkast staan.
Breek de melk chocolade in stukken en smelt de chocolade au bain marie. Prik een balletje op een satéprikker en dip het balletje door de gesmolten chocolade. Laat de overtollige chocolade er af druipen. Leg het chocolade-oreoballetje op het bakpapier.
Het is even proberen hoe je het balletje het beste van de prikker af krijgt. Ik heb ‘m met een tweede satéprikker er af geduwd. Omdat de bonbon daar dan ingedeukt is, heb ik de tweede satéprikker even door de gesmolten chocolade gehaald en er wat extra chocolade over gedruppeld. Herhaal dit met de andere balletjes. Zet de bakplaat in de koelkast zodat de chocolade stolt.
Smelt de pure chocolade in een schaaltje in de magnetron. Roer met een theelepel tot de chocolade helemaal gesmolten is. Veeg met een theelepel vegen van de pure chocolade over de oreo-bonbons. Zet weer in de koelkast tot de chocolade weer helemaal gestold is.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
