Vorige week werd op mijn werk het tweede (en tevens laatste) deel van de bakwedstrijd gehouden. De eerste, met de koekjes, heb ik helaas gemist. Maar deze keer was ik wel van de partij! De opdracht was “A cake with a twist”. Wat die twist was, dat mochten we zelf bedenken. Er kwamen duizend ideeën in me op, maar ik bleef al snel hangen op een chocolade-drop taart. Daar had ik Nigella Lawson wel eens over gehoord: chocolade taart met “liquorice” (zoethout). En haar taarten zijn altijd súper lekker. Helaas staat het recept van Nigella niet online en had ik niet haar kookboek waar het recept in staat. Maar mijn google-zoektocht naar andere choco-drop taarten leverde wel wat uitgangsmateriaal op. De combinatie van zoethout en chocolade lijkt in scandinavie heel gebruikelijk te zijn: “lakrids” (of lakrits, lakritz). Ik kwam allerlei kwark-taart recepten met zoethout en chocolade tegen. Maar ja, ik wist niet of een kwarktaart wel aan de opdracht zou voldoen, want dat is natuurlijk geen cake. De meeste van die recepten gebruiken een soort zoethoutpoeder, maar dat is hier niet te koop in de supermarkt. Ik heb erover gedacht of ik een potje salmiak (“zwart-wit”) zou gaan kopen in de snoepwinkel, maar ik heb uiteindelijk gewoon dropjes gebruikt. Die kan iedereen altijd en overal vinden. Ik moet zeggen dat ik bij het bestellen van mijn boodschappen wel een dubbele portie drop heb gekocht, want manlief is dol op drop en hij was al halverwege de eerste zak dropjes nog voordat ik begon met bakken… De drop-chocolade taart wordt ook vaak gecombineerd met fruit, dus heb ik er een laagje bosbessen-confiture tussen gedaan. Gewoon uit een potje, hoor, maar je kunt natuurlijk ook zelf een jam maken. Ik kwam er bij het boodschappen bestellen achter dat er gewoon drop-chocolade-snoepjes te koop zijn: choco-drop! Kennen jullie die? Het zijn dropjes met een bol van chocolade er om heen. Ik heb een potje (drop, witte chocolade en zwarte bes) gekocht om te proeven of het eigenlijk wel een lekkere combi was. Nou, die zijn dus hartstikke lekker! Ik heb ze gebruikt om de taart te decoreren. Van een collega hoorde ik dat die al jaren bestaan, maar ik had er echt nog nooit van gehoord. Ik kan me voorstellen dat de combinatie van drop en chocolade niet heel aantrekkelijk klinkt, maar deze combi doet eigenlijk wel een beetje aan karamel-zeezout denken: zoet met een zoute nasmaak. Maar dan dus met chocolade ipv karamel. Voor de bakwedstrijd hebben we de taarten in kleine stukjes gesneden, zodat iedereen alle taarten kon proeven en beoordelen. Daar was mijn taart niet zo geschikt voor en hij viel dan ook enorm uit elkaar. Ik denk dat als je de taart gewoon in punten snijdt, dat de opgestijfde chocolade-frosting de punt wel bij elkaar houdt. Maar goed, ook al viel hij na het snijden nogal uit elkaar, aan de smaak deed dat gelukkig niks af. Mijn taart viel goed in de smaak en werd samen met de taart van een collega (een heerlijke taart met dikke bodem met amandelspijs, mascarpone-lemon curd room en verse vruchtjes) uitgeroepen tot dagwinnaar: een gedeelde eerste plaats! Heel veel collega’s vonden ‘m dus lekker. Dus… als je een keer in een avontuurlijke bui bent en een hele verrassende en lekkere taart wilt: maak deze!!!
Bereiding
Doe de kokindjes in een schaaltje en giet er zoveel kokend water op tot de dropjes net aan onder staan. Laat (minstens) twee uur staan en roer af en toe, zodat de dropjes zoveel mogelijk oplossen.
Verwarm de oven voor op 160 graden.
Los de oplos cappuccino op in 200 ml kokend water. Laat iets afkoelen en roer dan de cacaopoeder en sour cream erdoor. Roer de bloem, bakpoeder en zout door elkaar. Klop de 300 gram boter met een mixer tot deze zacht en lichtgeel is.
Mix daarna de fijne kristalsuiker en de bruine suiker door de boter en klop tot een glad mengsel. Klop dan één voor één de eieren door het boter-suiker mengsel. Roer afwisselend de bloem en het afgekoelde cacao-cappuccino-mengsel er door.
Vet een springvorm in met boter en bekleed met bakpapier.
Doe ongeveer de helft van het beslag in de springvorm en bak in de voorverwarmde oven in 30-40 minuten gaar. Als het beslag gestold is en de zijkanten zich beginnen terug te trekken, dan is de cake goed. Laat volledig afkoelen op een taarten-rek. Ik heb twee keer een vorm van 23 cm gebruikt, maar drie keer 20 cm kan ook. Pas in dat geval wel de baktijd aan.
Bak ook de tweede (en evt de derde) taart.
Smelt de chocolade au bain marie in een kom of pan boven kokend water (pas op dat de bovenste pan het kokende water niet raakt). Laat de gesmolten chocolade iets afkoelen. Maal het dropmengsel fijn in een blender en giet het dan door een zeef om eventuele klontjes eruit te zeven.
Roer de overgebleven boter en het dropmengsel door de gesmolten chocolade en roer vervolgens de poedersuiker door het mengsel. Roer goed en laat al roerend iets afkoelen.
Snij één van de twee volledig afgekoelde cakes door. Leg de onderste taarthelft op een taartschaal en besmeer met een deel van het chocolade-drop-mengsel. Leg de bovenste taarthelft er weer op en besmeer de bovenkant van die laag met bosbessenjam. Leg daar de tweede taart op.
Schuif repen bakpapier onder de cake, zodat het chocolademengsel dadelijk niet op de schaal komt. Besmeer, met de rest van het mengsel de zijkanten en de bovenkant van de taart. Ik heb de chocoladelaag een beetje speels en rommelig uitgesmeerd, maar je kunt ‘m natuurlijk ook heel strak en glad maken. Wat je zelf het mooist vindt. Ik heb nog drie choco-drop ballen op de taart gelegd, ter decoratie.
Verwijder heel voorzichtig de repen bakpapier en laat de chocoladelaag uitharden in een koele ruimte of in de koelkast.
Dit receptje kwam ik tegen in de Allerhande: het is echt een ideaal recept voor als je het druk hebt. Het is echt súper makkelijk en snel én super lekker. Mits je van vis houdt, natuurlijk. Er was er nog een over en die had ik ingepakt om mee te nemen voor lunch, vandaag. Maar zoonlief was me voor en dus viste ik achter het net. Ach, ik vind het erg leuk dat hij het zo lekker vond. Zelf vind ik tonijn in olie het lekkerst, maar als je nou liever tonijn in water hebt, dan kun je die natuurlijk net zo goed gebruiken. Maar dan moet je de rode kool natuurlijk even met een andere olie aanmaken.
Ingrediënten (3 personen)
6 tortilla wraps
2 blikjes tonijn in olie
1/2 zakje rucola
1 rode paprik
1/4 rode kool
1 rode ui
1 kuipje paturain (150 gram)
1 klein blikje mais (150 gram)
1 eetlepel witte wijnazijn
zout, peper
Bereiding
Laat de mais goed uitlekken.
Laat de tonijn uitlekken, maar vang de olie op.
Verwijder indien nodig het buitenste rode kool blad en snij de rode kool in dunne reepjes. Pel en snipper de ui. Roer een eetlepel van de tonijnolie en de witte wijnazijn door de rode kool en de ui. Breng op smaak met zout en peper en schep goed om.
Snij de paprika in kwarten, verwijder de zaadlijsten en snij in reepjes of blokjes.
Besmeer een tortilla met een flinke eetlepel paturain. Schep er wat rode kool en rucola op. Schep er wat rode paprika en mais op en schep er wat tonijn over.
Vouw de zijkanten van de tortilla over de vulling naar binnen en vouw vervolgens de bovenkant erover, en rol strak op tot een rechthoekig rolletje.
Snij de tortilla in het midden schuin door.
Dit is een echt een súper snel en súper makkelijk en súper leuk en feestelijk gerechtje. Deze lasagne hoeft niet in de oven, je hoeft alleen maar even de lasagnebladen gaar te koken en de spinazie te roerbakken. En daarna de laagjes op te bouwen, natuurlijk. Ik heb hier vier porties mee gemaakt en deze hoeveelheid was voldoende als hoofdgerecht. Maar als je de porties halveert, dan zou je er ook prima een voorgerechtje van kunnen maken. Echt een feestje op je bord.
Het viel hier goed in de smaak. Vooral Free vond het heerlijk. Hij vond het lijken op zijn favoriete eten: pasta met zalmroomsaus. Klopt natuurlijk wel: zalm, pasta, en kruidenroomkaas, Heerlijk met spinazie, parmezaan en pijnboompitjes. Heerlijke combinatie. Niks meer aan veranderen.
Bereiding
Pel en snipper de ui. Pel de knoflook en snij fijn.
Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan. Als de pijnboompitten licht beginnen te kleuren, doe ze dan over in een schaaltje en hou ze apart.
Verhit dan een paar eetlepels olie in de koekenpan en fruit daarin de ui aan. Als de ui zacht is, bak dan de knoflook even mee. Voeg dan de bevroren blokjes bladspinazie toe. Roer regelmatig om, tot alle spinazie gesmolten is. Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Breng een ruime pan water met zout aan de kook. Kook de lasagnebladen gaar in het gezouten water. Giet de lasagnebladen af en spoel ze na met koud water. Laat daarna goed uitlekken.
Leg een lasagnevel op een bord en besmeer met kruidenroomkaas. Leg er plakken van de gerookte zalm op. Leg daar weer een lasagnevel op en besmeer die weer met kruidenroomkaas. Schep daar een flinke lepel van het spinaziemengsel over. Leg er weer een lasagnevel op en besmeer dat met kruidenoomkaas. Verdeel er weer een lepel spinazie-mengsel over. Bestrooi met geroosterde pijnboompitten en parmezaanse kaas snippers.
Een paar hele lieve en leuke collega’s organiseerden vorige week een bakwedstrijd op ons werk. Normaal ben ik niet zo van de wedstrijden voor eten of koken (door de stress zou de lol er zomaar af kunnen gaan), maar een mooie gelegenheid om iets te bakken moet je natuurlijk nooit voorbij laten gaan en dus heb ik me meteen aangemeld. Helaas kon ik er niet bij zijn: onze Free heeft afgelopen week weer corona opgelopen en ik was hartstikke verkouden, dus ik wilde niet het risico lopen dat ik mijn collega’s zou aansteken op kantoor. Inmiddels een halve week verder en mijn testen zijn nog steeds negatief: dus hopelijk blijft het voor mij bij een gewone verkoudheid. Op mijn vrije woensdag heb ik wel nog de koekjes gebakken, maar ik ben dus niet naar mijn werk geweest. Een andere collega was zo lief om mij te vervangen, en het toeval wil dat hij met zijn dochter ook glas-in-lood-koekjes heeft gebakken! Zonder dat hij wist wat ik zou gaan maken? Wat een ongelooflijk toeval, he? Ik was door Lone op het idee gebracht om glas-in-lood-koekjes te bakken. Zij had dat al eens gedaan toen ze met haar studentenhuis in de kerstvakantie peperkoek-huisjes gingen bakken. Met gesmolten zuurtjes maakten ze de raampjes. Het belangrijkste met deze koekjes is dat het “glas” niet te dik is. Dan breek je er je tanden op, namelijk. Het moet een heel dun laagje worden. Hoeveel je precies nodig hebt, is afhankelijk van hoe groot het zuurtje is en hoe groot het gat is dat je ermee vult. Voor mijn koekjes had ik ongeveer een derde zuurtje (ik heb Napoleon ballen gebruikt) nodig. Probeer gewoon eerst met een paar koekjes uit hoeveel je ongeveer nodig hebt. Ik denk dat het súper leuk is om deze koekjes samen met kinderen in de herfstvakantie te maken. Of in de kerstvakantie, natuurlijk. Maar blijf er wel bij, als volwassene, want die gesmolten zuurtjes zijn gloeiend heet en kunnen nare brandwonden geven. Bewaar de koekjes, nadat ze helemaal afgekoeld zijn, in een goed afgesloten trommel. Voorkom dat ze vochtig worden, want dan worden de koekjes zacht en het zuurtjes-glas kleverig.
Bereiding
Roer de maizena en zout door de bloem.
Mix de suiker, vanille suiker en boter tot een romig mengsel.
Voeg 1 voor 1 de eieren toe. Mix dan in delen het bloem-mengsel erdoor. Verdeel het mengsel in twee delen, maak er een plak van, verpak deze in plastic folie en leg minstens een uur in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 190 graden.
Neem het deeg uit de koelkast en rol het uit tot een plak van ongeveer 1/2 cm dik. Steek met een uitsteker een vorm uit, steek het gat uit en leg het deeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Sorteer de harde snoepjes op kleur en maak ze fijn (door ze in een zip-lock zakje te doen en er met de deegrommel op te slaan). Vul het gat in het koekje met zuurtjes (of een deel daarvan). Bak de koekjes 12 minuten in de oven op 190 graden. Neem de bakplaat uit de oven en laat de koekjes op de bakplaat afkoelen.
Deze kip-pastei heeft bij ons al een aantal keer op tafel gestaan, maar ik had ‘m nog niet op mijn blog gezet. Ik maak ‘m soms gewoon, met een bladerdeeg-deksel op een ovenschaal, en soms “deconstructed” met het bladerdeeg dekseltje los erbij. Ik heb de pastei-vulling gemaakt met kippenvlees van twee kippenpoten. Dat is niet alleen een stuk voordeliger dan kipfilet, maar ook veel lekkerder, vind ik. En er komt echt een boel vlees van twee van die poten af. De botten bewaar ik meestal om nog bouillon van te trekken. Als ik daar niet meteen tijd voor heb, dan gaan ze in een zakje in de vriezer. En ik kwam laatst een recept tegen voor het vel van kippenpoten, dus die heb ik na het koken er af gehaald en in de koelkast bewaard. De kippenpoten heb ik de dag ervoor voorgekookt, af laten koelen en daarna in de koelkast bewaard. Je kunt de kip natuurlijk ook op de dag zelf koken, maar het zou niet de eerste keer zijn dat ik dan mijn vingers zou branden als ik het vlees van de botten zou plukken. Daarom dus een dag eerder. Het recept komt van Gordon Ramsay, uit zijn boek “Koken als een chef”: het is zijn idee om het bladerdeeg dekseltje apart te bakken van de pastei-vulling. Ik vind het briljant. Bij een bladerdeeg taart heb je kans dat het deksel niet mooi knapperig wordt door het vocht uit de vulling. Daar heb je met zo’n los dekseltje natuurlijk geen last van. Of dat de pastei fantastisch uit ziet als je ‘m opdient, maar na het aansnijden een groot slagveld wordt. Dus voor bijvoorbeeld een etentje is dit ook een aanrader! Ik heb de pompoen in heel kleine blokjes gesneden, want zoonlief houdt eigenlijk niet zo van pompoen. Maar hier heb ik ‘m niet over horen klagen. Sterker nog: hij lustte nog wel een bordje. En als er nog wat van de vulling over is, dan dat de volgende dag, koud, ook erg lekker als salade.
Ingrediënten
1/2 flespompoen
1/2 knolselderij
2 kleine stengels prei
2 kippenpoten (gekookt en afgekoeld)
250 ml kippenbouillon
100 gram crème fraîche
50 gram pancetta blokjes
een paar takjes tijm
4 plakjes bladerdeeg (ontdooid)
1 ei
olie, zout, peper
Bereiding
Schil de pompoen (met een dunschiller) en verwijder de pitten en draden. Snij de pompoen in kleine blokjes. Snij de schil van de knolselderij en snij ‘m daarna in kleine blokjes. Snij de prei in dunne ringen, spoel goed af en laat uitlekken in een vergiet. Snij, indien nodig, de pancetta wat fijner. Pluk het kippenvlees van de kippenpoten en scheur in stukken.
Verhit een eetlepel olie in een wok- of braadpan en bak daarin de spekblokjes. Schep het spek uit de pan, voeg wat olie toe en bak de prei, pompoen en knolselderij even aan. Blus af met de kippenbouillon en voeg de spekblokjes weer toe. Rits de blaadjes tijm van de takjes en roer goed door het groente-mengsel. Laat zachtjes pruttelen en een beetje indikken en roer dan de creme fraiche erdoor.
Voeg het laatst het kippenvlees toe aan de pan en warm goed door.
Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Verhit de oven voor op 200 graden. Bekleed een bakplaat met bakpapier (of met een siliconen-bakmat). Leg daar de plakjes bladerdeeg op. Snij met een mes een ruitjes-patroon in het bladerdeeg. Splits het ei (het eiwit heb je niet nodig) en klop het eierdooier los. Bestrijk de plakjes bladerdeeg met eigeel. Bak de plakjes bladerdeeg in de voorverwarmde oven, ongeveer 10 minuten tot ze mooi opgebold, goudbruin en gaar zijn.
Schep wat kip-mengsel op een bord en leg er een bladerdeeg-dekseltje op.
Eet smakelijk!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
