Jaren geleden aten we bij vrienden de lekkerste burrito’s die ik ooit op had. Ze waren zálig! Ik schreef toen op een briefje wat er allemaal in zat. Vorige week kwam ik dat briefje weer tegen en bedacht ik dat een lekkere burrito-maaltijd er wel in zou gaan bij manlief. Nou, daar had ik gelijk in, hoor! En we vonden ze allevier héérlijk! Voor Edwin, Free en mijzelf had ik burrito’s met shoarma vlees, voor Lone met vegetarische gyrosreepjes.
Ik moest wel even de slag te pakken krijgen met het oprollen. Ik wilde ze eigenlijk zowel aan de boven- als aan de onderkant dichtgevouwen, maar daarvoor waren mijn tortilla wraps te klein. Maar ik wilde persé “herbs & garlic” tortilla’s, want die stonden op mijn briefje, maar die hadden ze niet in XL. Na een paar pogingen heb ik besloten om de burrito’s alleen maar aan de onderkant dicht te vouwen, zodat de vulling er niet uit valt en ze aan de bovenkant open te houden. Staat ook eigenlijk wel zo leuk op de foto. Het was wel lastig om een beetje aansprekende foto te maken, van zo’n opgerolde burrito. Uiteindelijk is het wel een aardig gelukt, maar de foto’s doen eigenlijk geen recht aan hóe lekker ze waren. Maar ik ga geen trucjes uithalen met bijvoorbeeld prikkers en kartonnetjes om uitpuilende vulling op zijn plek te houden voor de foto, hoor. Dit is écht. Dit is hoe het er uit ziet als je het maakt. What-you-see-is-what-we-eat…
Bereiding
Pel de uien en snij in dunne ringen. Verhit een scheut olie in een koekenpan en fruit daarin de uien aan op middelhoog vuur. Laat lekker langzaam fruiten tot de uienringen lichtbruin beginnen te kleuren.
Snij de halve krop ijsbergsla in reepjes en was die in ruim water. Laat goed uitlekken en droog ze -bij voorkeur- in een slacentrifuge.
Snij de gegrilde paprika’s in reepjes. Snij de eetrijpe avocado doormidden en draai de helften van elkaar af. Snij de helften nogmaals doormidden en verwijder de pit. Trek het schilletje van het vruchtvlees af. Snij het vruchtvlees in dunne plakjes en strooi er een snufje zout over. Verhit een scheut olie in een wokpan en bak daarin de shoarmareepjes. Schep regelmatig om. Als het vlees gaar is, zet dan de pan op een laag pitje. Bak de vegetarische gyrosreepjes uiteraard in een andere pan gaar, volgens de aanwijzing op de verpakking.
Giet de zwarte bonen en de mais af.
Verwarm een tortilla met een handje geraspte kaas erop een half minuutje op 600 watt in de magnetron.
Vouw het randje van een stuk aluminiumfolie twee keer om en leg het alufolie op het aanrecht. Leg de warme tortilla met gesmolten kaas op het aluminiumfolie. Schep er van alles wat op: beetje gebakken uienringen, shoarma (óf vegetarische gyrosreepjes), schepje zwarte bonen, schepje mais, reepjes gegrilde paprika, creme fraiche, avocado, ijsbergsla, knoflooksaus en -als je van heet houdt- hot salsa. Leg de vulling in een lijn op de tortilla, maar zorg er voor dat je voldoende bij de randjes wegblijft.
Vouw de ene zijkant (aan de kopse kant van de vulling) naar binnen toe en vouw dan het stuk tortilla dat het dichtst bij je ligt over de vulling heen en duw het met je vingers ónder de vulling. Rol de burrito dan zo strak mogelijk op, zonder dat je de vulling eruit perst, natuurlijk. Als je de burrito hebt opgerold, rol ‘m dan voor 3/4 in aluminiumfolie, laat 1/4 uitsteken. Begin bij het uitstekende deel te eten en pak de burrito steeds verder uit, naarmate je verder komt.
Vandaag even een lekker makkelijk blogje met dit verantwoorde snackje, dat ik gisteren maakte. Weet je nog die vegan marshmallows van gisteren? Daar had ik kikkererwtenweekwater voor nodig. Je weet wel, dat vocht dat je normaal afgiet en weggooit als je iets met kikkererwten maakt. Nu was het omgekeerde wereld: ik had het water nodig en had dus kikkererwten over. Daar heb ik deze heerlijke Indiase snack mee gemaakt: geroosterde kikkererwten! Het receptje heb ik uit het boekje Streetfood India, van Mirjam Letsch. Súper leuk kookboek met echte, authentieke Indiase recepten. Je kunt de geroosterde kikkererwten natuurlijk kruiden met wat je maar lekker vindt. Ik heb de kruiden uit het boekje aangehouden. Ik had alleen geen limoen in huis, dus heb ik citroen gebruikt. Close enough… Edwin en Free vonden ze niet lekker. Lone en ik wel, dus wij hebben hun portie ook lekker opgesmikkeld! Deze snack is niet alleen hartstikke lekker, maar ook nog hártstikke gezond: eiwitrijk, veel vezels en geen vet! Je kúnt de kikkererwten extra knapperig maken door er na de eerste tien minuten wat olijfolie over te sprenkelen en ze daardoor heen te husselen voor je ze verder bakt, maar dan worden ze natuurlijk wel wat minder gezond. En eigenlijk hebben ze dat helemaal niet nodig.
Bereiding
Verwarm de oven op 200 graden.
Spoel de kikkererwten goed af en laat ze goed uitlekken. Droog de kikkererwten tussen een paar vellen keukenrolpapier.
Bekleed een bakplaat met bakpapier en verdeel de kikkererwten erover. Schuif de bakplaat 10 minuten in de voorverwarmde oven. Na tien minuten rol je ze even, door de bakplaat heen en weer te bewegen. Schuif de bakplaat weer tien minuten in de oven.
Haal dan de bakplaat uit de oven en laat de kikkererwten afkoelen. Laat de oven aan! Als ze zijn afgekoeld bak je ze nog één keer tien minuten in de oven tot ze goudkleurig en lekker knapperig zijn. Haal ze dan uit de oven om af te laten koelen.
Roer de kurkuma, het zout en de chilipoeder door elkaar.
Pers het sap uit de halve citroen (of limoen) en sprenkel dat over de geroosterde kikkererwten heen. Strooi het kurkuma-mengsel erover en rol de kikkererwten weer heen en weer zodat ze allemaal bedekt zijn met een heel dun laagje kruiden.
Sinds dochterlief vegetarisch is, heeft ze er geen enkele moeite mee om geen vlees te eten. Ook als wij wél iets van vlees eten, dan taalt ze er niet naar. Zelfs speklappen, waar ze toch zo dol op was… Wat ze wél mist zijn marshmallows… Als vlees-eter sta je daar namelijk niet bij stil, maar in heel veel snoep zit gelatine. En aangezien dat uit botten (van dode beesten) komt, wil ze dat niet meer eten. Gelukkig komt er steeds meer snoep waar geen gelatine in zit. Ik weet inmiddels van de meeste merken in de supermarkt wel of ze kunnen, of niet. Maar toen ik dus dit recept voor vegan marshmallows tegenkwam, maakte mijn hart een sprongetje. En vandaag hebben we ze samen gemaakt. En vooral bij de stap waarbij je de hete suikeroplossing door het schuim moet roeren kwam het heel goed uit dat ik een extra paar handen had… Achteraf gezien hadden we allebei tot halverwege onze twijfels of het echt wel marshmallow-achtig zou worden, maar dat bleek onterecht. De marshmallows zijn gewoon súper goed gelukt! In het recept staan wel een paar ingrediënten die je niet 1-2-3 in de supermarkt kunt kopen. Er stond “cream of tartar”, dat is hier te koop als wijnsteenbakpoeder. (Let op: dat is niet hetzelfde als wijnsteenzuur!) Agar-agar is een plantaardig alternatief voor gelatine. Het schijnt uit zeewier gemaakt te worden. Ik ken het vooral van toen ik nog op de laboratoriumschool zat: daar maakten we de voedingsbodem van kweekschalen voor bacteriën mee. Maar het wordt dus ook door vegetariërs en veganisten gegeten. Je kunt agaragar poeder bij natuurvoedingswinkels kopen, of online. Verder heb je een suiker-thermometer nodig. Je schijnt ook wel met de hand te kunnen bepalen of de suikerstroop de juiste temperatuur heeft, maar met zo’n suiker-thermometer is het wel zo makkelijk. Voor dit recept gebruik je het weekwater uit een blik kikkererwten. Aquafaba wordt dat ook wel genoemd. Je hoeft trouwens niet bang te zijn dat je marshmallows naar kikkererwten smaken, hoor, dat is niet zo. De kikkererwten die we over hadden, die heb ik geroosterd in de oven. Ook hartstikke lekker! Dat recept zal ik later op mijn blog zetten.
Mijn vaste lezers, die zich na mijn blogje van gisteren zorgen om me maakten, kan ik geruststellen: het Corona-testcentrum belde vandaag, de test was negatief, dus ik heb geen Corona. 🙂
Ingrediënten
100 gram kikkererwtenweekwater (aquafaba)
1/2 theelepel wijnsteenbakpoeder (cream of tartar)
1 eetlepel vanille aroma
130 ml koud water
1 theelepel agar agar poeder
300 gram fijne kristal suiker
30 gram poedersuiker
30 gram maizena
olie om in te vetten
Bereiding Doe het kikkererwtenweekwater samen met de wijnsteenbakpoeder in een vetvrije kom en mix lange tijd op hoge snelheid (minstens 20 minuten). Klop tot het schuim stevige pieken vormt en je de kom op zijn kop zou durven houden. Zet de mixer dan lager en giet héél langzaam het vanille aroma erbij. Als alle vanille aroma door het schuim is geklopt, zet dan de mixer hoog en klop nog eens tien minuten.
Doe het water samen met de agar agar poeder in een steelpannetje. Breng al roerend aan de kook en laat een paar minuten koken. Voeg dan de kristalsuiker toe. Blijf continue roeren en breng opnieuw aan de kook. Steek een suiker-thermometer in het suiker-agar-mengsel en verhit tot het mengsel een temperatuur van 115 graden heeft. Neem dan de pan van het vuur. Giet, terwijl je het schuim met de mixer op de laagste stand blijft kloppen, het agar-suiker-mengsel heel langzaam bij het schuim. Terwijl ik het van mijn lepel liet lopen vormde mijn suikerstraal een dunne draad… Als je al het suiker-agar-mengsel hebt toegevoegd, klopt dan nog eens tien minuten op de hoogste stand. Het schuim krijgt nu een mooie glans.
Roer de poedersuiker en de maizena in een kommetje doro elkaar.
Vet een schaal in met wat olie en bekleed met bakpapier. Vet ook het bakpapier licht in met olie en strooi er dan wat van het poedersuiker-maizena mengsel in. Schud de schaal even, zodat de hele bodem bedekt is met poeder. Spatel het schuim in de schaal en strijk glad. Zet de schaal minstens een uur weg in een koele ruimte (maar niet in de koelkast), zodat het mengsel kan opstijven.
Als de marshmallow goed is opgestijfd, dan kun je ‘m uit de schaal halen. Leg de plak op een bakpapier waar je nog wat poedersuiker-maizena mengsel op hebt gestrooid.
Snij de plak marshmallow in blokjes. Bestrooi de blokjes met poedersuiker-maizenamengsel en wentel ze er goed in om-en-om. Leg de bepoederde marshmallowblokjes op een schaal.
Je kunt de marshmallows natuurlijk zó opsmikkelen, maar je kunt ze natuurlijk ook lekker in een beker warme chocolademelk doen, dan worden ze lekker zacht. Of rooster ze boven een kampvuurtje om s’mores mee te maken.
Gisteren was er even geen blogje, want in de loop van de middag werd ik steeds beroerder. Ik blééf niezen, het liep als water uit mijn neus en ik had ’t benauwd. In combinatie met knallend hoofdpijn, zere arm en al een paar dagen “niet zo’n trek”, heb ik toch maar het landelijke nummer gebeld om een Corona-test aan te vragen. Het zal wel niks zijn, maar je weet maar nooit. Ik kon vanmiddag terecht. Gisteravond ben ik maar vroeg naar bed gegaan, want ik werd doodmoe van dat snotteren en niezen. Ik heb -toen ik eenmaal de slaap kon vatten- als een blok geslapen en vanmorgen ging het gelukkig al weer een stuk beter. Geen gesnotter en genies meer. Maar heb leek me toch verstandig om die test door te laten gaan, want je weet maar nooit. Het is niet echt een pretje, die test: een stokje in m’n keel waarvan ik moest kokhalzen en een rietje zo ver in mijn neus dat de tranen in mijn ogen sprongen. Best wel onaangenaam, maar complimenten voor de dames die de test uitvoeren en de heren van de logistiek. Het verliep allemaal heel soepel en voor ik er erg in had stond ik weer buiten. Nu is het lastigste dat ik in thuis-quarantaine moet blijven tot ik de uitslag krijg. Ik ga er van uit dat ‘ie negatief is, vooral omdat ik vanmorgen al weer een heel eind opgeknapt was, maar je weet maar nooit. Maar ik kon dus geen boodschappen doen, vandaag. Daarom heb ik ze maar online besteld. Dat leek me verstandiger dan manlief eropuit sturen met mijn boodschappenlijstje. Dan is het maar de vraag of hij snapt welke producten ik bedoel, en dan zou er waarschijnlijk een heleboel bonus snack- en snoepmateriaal mee terug komen… Qua eten zingen we het nog wel uit, dit weekend. Mede omdat ik gisteren absoluut geen fut had om te koken en Edwin toen maar even Chinees heeft gehaald. En zo’n maand-menu, daar kun je eigenlijk wel twee dagen van doen. Dat geeft me mooi de gelegenheid om deze roti-ovenschotel nog op mijn blog te zetten. We aten deze vorige week, maar ik had ‘m nog niet gedeeld. Het recept-idee heb ik uit de Boodschappen. Ik heb de ovenschotel natuurlijk vegetarisch gemaakt: de kip(dij)filet vervangen door vegetarische kipstuckjes. Dat ging wel, maar achteraf gezien vond ik dat de kipstuckjes een beetje sompig waren geworden. Verder heb ik worteltjes toegevoegd, dat doen we normaal ook in onze roti. En ik heb voorgekookte aardappelen gebruikt, gewoon omdat dat lekker makkelijk was. Tot slot nog een kerrie-poeder-tip: ik heb hindostaanse massala gebruikt. Als je dat niet hebt, dan kun je ook gewone kerriepoeder gebruiken, hoor. Maar die hindostaanse massala is echt onwijs lekker, dus ik zou je wel aanraden om daar eens naar op zoek te gaan.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Maak de sperziebonen schoon: snij de topjes er af en knak ze in tweeën of drieën. Snij de worteltjes in stukken van 1-2 cm. Snij de voorgekookte aardappelen in kleinere stukken. Pel de uien en snij in stukjes. Snij de knoflook fijn. Verhit een scheutje olie in een braadpan en bak daarin de ui en knoflook aan.
Voeg, als de ui glazig is geworden, de vegetarische kipstuckjes en de hindostaanse massala toe. Roer goed door.
Blus af met een halve liter water en verkruimel de bouillontablet erover. Breng aan de kook.
Voeg dan de sperziebonen, aardappelblokjes en wortel toe. Roer goed door.
Voeg indien nodig nog wat extra water toe en doe dan de deksel op de pan en laat zachtjes pruttelen tot de sperziebonen en wortelen gaar zijn. Los 2 eetlepels maizena op in een beetje koud water en giet dat bij het kerrie-mengsel. Roer goed door. Is de ragout nog niet gebonden genoeg? Voeg dan nog een keer twee eetlepels maizena in een half kopje water toe. Roer goed door. Proef de ragout even en breng indien nodig de ragout op smaak met zout of peper.
Schep of stort de ragout in een ovenschaal.
Rol de bladerdeeg uit en leg die over de ovenschaal. Knip indien nodig het overhangende deeg weg. Druk de rand aan en snijd overtollig deeg weg. Versier het deegdeksel evt met de restjes deeg. Klop het ei los en bestrijk het deeg met het losgeklopte ei (heel voorzichtig, want het deeg wordt heel zacht door de warme ragout die eronder zit).
Bak de ovenschotel ongeveer 30 minuten tot het bladerdeeg mooi gaar en mooi bruin is.
Vandaag aten we een AVG’tje: Aardappels-Vlees/Vega-Groenten: gewoon gekookte aardappels, schnitzels en bietjes en sla. Ik heb het vast al eens eerder gezegd, maar eerlijk gezegd vind ik AVG’s een beetje saai om te maken. Ik vind het wel lekker, hoor, maar kook-technisch vind ik het gewoon niet echt leuk om te doen. Maar ik had niet zoveel inspiratie om te koken, vandaag, en aangezien manlief het zóóó lekker vindt, kook ik toch af en toe AVG’s. Voor mijzelf en Lone had ik een vegetarische schnitzel en voor Edwin en Free een varkensschnitzel “Zigeuner”. Verder heb ik me er lekker makkelijk vanaf gemaakt: met voorgekookte bietjes, kant&klare schnitzels, kant&klare dressing voor over de sla en jus uit een pakje. Die jus is vegetarisch verantwoord op basis van tuinkruiden. Ik heb alle pakjes jus in de supermarkt gecheckt en er zijn er niet veel, maar er zíjn pakjes jus waar geen vleesbouillon of vlees-extract in zit. Dus kan Lone de jus ook gewoon eten. Voor mijn gevoel is zo’n AVG-maaltijd niet echt een recept, maar voor de consistentie en volledigheid zet ik hieronder toch de ingrediënten en de bereidingswijze maar neer. Het is trouwens wel een beetje pijnlijk dat ze alledrie zo zitten te smullen, elke keer dat ik een AVG’tje maak. Maar ze aten ook alledrie netjes hun bord helemaal leeg, zelfs Edwin, die bij mijn “vegetarische meuk” af en toe halverwege zijn bord afhaakt… Dus ik heb ’t niet voor niks gemaakt, zullen we maar denken.
Ingrediënten
1 kilo aardappelen
1 pak voorgekookte bietjes (500 gram)
1 ui
1 krop sla
1 komkommer
1 bakje snoeptomaatjes
4 schnitzels (in ons geval 4 zigeunerschnitzels en 2 vegetarische schnitzels)
75 gram gerookte spekjes
1 zakje jus (tuinkruiden)
een klontje boter (25 gram)
yoghurtdressing
olijfolie
Bereiding
Schil de aardappelen, snij in stukken die ongeveer even groot zijn. Spoel de aardappelen af en doe ze dan met zoveel water in een pan tot ze onder staan. Doe er een beetje zout bij en breng aan de kook. Zet half en laat met de deksel op de pan ongeveer 15-20 minuten koken tot ze gaar zijn. Giet het kookwater af en schudt de aardappelen even op tot ze kruimig zijn.
Terwijl de aardappelen koken kun je verder met de groenten. Giet het sap van de bietjes af. Snij de bietjes in blokjes van ongeveer 1 cm. Pel en snipper de ui. Verhit wat olie in een koekenpan en fruit daarin de ui aan. Als de ui licht begint te kleuren, voeg dan de bieten-blokjes toe aan de pan en roer goed door elkaar.
Vul de gootsteen (of een afwasteiltje) met koud water en pluk de slabladen van de krop. Spoel ze in het water goed af en scheur de grote bladen in kleinere stukken. Droog de sla bij voorkeur met een sla-centrifuge, laat anders goed uitlekken. Doe de sla in een schaal en giet de sladressing erover. Hussel goed door, zodat alle slablaadjes bedekt zijn met een dun laagje dressing. Schil de komkommer en snij in dunne plakjes. Snij de snoeptomaatjes doormidden. Hussel de komkommerplakjes en tomaatjes door de sla.
Bak in een kleine koekenpan de spekreepjes tot ze lekker knapperig zijn.
Smelt in een steelpannetje de boter en giet er 250 ml koud water bij. Roer de juspoeder erdoor met een garde en breng onder af en toe roeren aan de kook.
Zet een koekenpan op het vuur en giet er een scheutje olie in. Wacht tot de olie goed heet is en leg dan de schnitzels er in. Ik heb eerst de twee vegetarische schnitzels gebakken en daarna de vlees-schnitzels. Bak ze aan beide kanten mooi bruin en gaar.
Schep aardappelen op het bord en schep er jus overheen. Leg er een opscheplepel bietjes naast. Strooi voor de vlees-eters ongeveer een eetlepel spekreepjes over de bietjes. Schep wat sla op en leg de schnitzel er naast.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
