Nou, daar zijn ze hoor: de schorseneren! Ik heb er deze risotto mee gemaakt. Met knolselderij, want het was niet zo’n grote portie schorseneren. Dit was -voor zover ik weet, tenminste- de eerste keer dat ik schorseneren op heb. En in ieder geval dat ik ze heb klaar gemaakt. Op internet las ik dat ze ook wel “keukenmeidenverdriet” werden genoemd, omdat er bij het schillen een kleverig, melkachtig sap vrij komt. Volgens de berichten worden je handen niet alleen kleverig, maar verkleuren ze ook. Maar ik had én mijn keukenhandschoenen aan, én ik heb ze onder water geschild, dus ik kan het je niet vertellen. Dat kleverige klopt in ieder geval wel, ondanks dat ik ze in ’t water heb geschild, voelden mijn handschoenen nog kleverig. Uiteraard heb ik wel een paar stukjes van de schorseneren zó geproefd: het heeft inderdaad wel wat weg van asperges. Armelui-asperges werden ze ook wel genoemd, vroeger. Nu de gewone asperges weer in de winkels komen, gaan de schorseneren er weer uit, vertelde de groenteboer. Dus ik was net op tijd voor mijn knolraap en lof, schorseneren en prei serie…
Ingrediënten
400 gram schorseneren
1/2 knolselderij
300 gram risottorijst
1 ui
1 solobol knoflook
1 glas witte wijn
150 gram geraspte kaas
een paar takjes rozemarijn, tijm, oregano en salie
1 bouillontablet (groentebouillon)
1 klontje boter (ongeveer 50 gram)
1 eetlepel azijn of citroensap
olijfolie
zout, peper
Bereiding
Zet een pan water klaar en doe er een eetlepel azijn in.
Trek keukenhandschoenen aan en borstel het zand van de schorseneren af onder de lopende kraan. Laat nu de gootsteen vollopen met koud water en schil de schorseneren met een dunschiller. Snij de schorseneren in stukken en doe ze in de pan met azijn-water. Als alle schorseneren geschild zijn, snij ze dan in stukken van 1-2 cm.
Schil de (halve) knolselderij met een dunschiller en snij in blokjes. Giet de schorseneren af en ververs het water. Voeg de blokjes knolselderij toe. Zet de pan op het vuur en breng aan de kook. Laat met de deksel op de pan gaar koken in een kleine tien minuten. Giet af.
Pel en snipper de ui. Verhit een scheut olijfolie in een braadpan en fruit daarin de ui aan. Pers de knoflook erboven uit. Als de ui glazig wordt, voeg dan de risottorijst toe. Blijf goed roeren. Als de rijst glazig wordt, blus dan af met de witte wijn. Kook een halve liter water en los daarin de bouillontablet op.
Hou een paar kleine takjes tijm apart om te garneren. Rits de blaadjes tijm van de overige takjes en voeg die toe. Rits de rozemarijnnaaldjes van de takjes en hak ze fijn. Hak ook de blaadjes van de salie en verse oregano fijn. Voeg alle verse kruiden toe aan de rijst. Roer goed door en voeg, als de wijn is opgenomen door de rijst, een deel van de bouillon toe. Roer regelmatig en voeg, als het grootste deel van de bouillon is opgenomen, nóg wat bouillon toe. Hoeveel bouillon er precies nodig is, verschilt per keer, maar het zal ongeveer een halve liter zijn. Als de rijst geen bouillon meer opneemt, proef dan een hapje om te zien of de rijst al gaar is. Als de rijst nog niet gaar is: voeg dan nog wat extra bouillon toe, roer goed en heb nog even geduld. Als de rijst wel gaar is, haal dan de pan van het vuur.
Roer de boter en de geraspte kaas door de risotto. Proef de risotto en breng indien nodig op smaak met zout en/of peper.
Laat de risotto een paar minuten rusten.
Schep een flinke schep risotto op een bord en strooi er een handje geraspte kaas over en leg er een paar takjes tijm op.
Eet smakelijk!
Het voelt een beetje gek om gewoon recepten op mijn blog te blijven zetten alsof er niks aan de hand is. We staan -mijns inziens- op het randje van een hele erge epidemie, en ik ben als de dood! Er zijn vandaag een record-aantal Corona-cases bij gekomen in Nederland en de WHO noemt het zelfs al een pandemie. Maar ja, wat kun je doen, hè? Behalve handen wassen, handen wassen, handen wassen? En vooral niet in paniek raken. Ik doe mijn best om het hoofd koel te houden, maar ik zou liever nog vandaag dan morgen het hele land dicht gooien: scholen dicht, binnen blijven en hopen dat het overwaait. Tot die tijd kook én blog ik gewoon maar door. We moeten toch eten, niet waar? Het is een fijne afleiding en nu kan ik gewoon nog kopen wat ik wil. Wie weet hoe het er over een paar weken of maanden uit ziet.
Drs P zong heel toepasselijk: “Rampen bedreigen het menselijk leven. Knolraap en lof, schorseneren en prei.” Deze witlof-schotel is de tweede in mijn knolraap-lof-schorseneren-prei-reeks. Van de lof, de witlof dus, heb ik deze heerlijke ovenschotel gemaakt. Hij was súper lekker en de schaal ging dan ook schoon leeg!
Bereiding
Pel en snipper de ui. Verhit een scheut olie in een wokpan en fruit daarin de gesnipperde ui aan. Als de ui zacht is geworden, voeg dan het vegetarische gehakt toe. Bak even mee, en snij intussen de witlof. Snij het stronkje er uit en snij de witlofblaadjes in reepjes. Roerbak de witlofreepjes met de ui en het gehakt mee. Voeg dan de kerriepoeder toe en roer goed door. Bak, onder regelmatig roeren, tot de witlof zacht begint te worden. Breng op smaak met zout en peper.
Verwarm intussen de oven voor op 180 graden. Vet een ovenschaal in met wat olijfolie en doe het witlof-kerrie-mengsel er in. Smeer met een lepel de creme fraiche over het witlofmengsel.
Verdeel de aardappelschijfjes erover.
Strooi wat panko over de aardappelschijfjes en strooi daar de parmezaanse kaas over. Snij het klontje boter in dunne plakjes en verdeel die over de ovenschotel.
Zet de ovenschaal ongeveer een half uur in de voorverwarmde oven, tot de bovenkant mooi bruin is geworden.
Toen ik laatst naar huis reed, hoorde ik “Knolraap en lof, schorseneren en prei” van Drs P op de radio. Dat is nou echt zo’n liedje dat lekker lang in je hoofd blijft hangen. En toen ik bij de groenteboer was, zag ik zowaar schorseneren liggen. Dus leek het me leuk om ze allevier te maken, dus knolraap, lof, schorseneren en prei. Ook in die volgorde, natuurlijk. Witlof en prei ken ik natuurlijk wel, en knolraap heb ik ook wel eens eerder gegeten, maar schorseneren nog nooit. Jullie wel? Die schorseneren, een zak met zanderige lange stengels, leverden in ieder geval al leuke gesprekken op bij de kassa. Knolraap moet je niet verwarren met koolraap. Knolrapen worden ook wel meirapen genoemd. Het zijn van die wit-met-roze knolletjes. Ik vind ze wel een beetje op uit de kluiten gewassen radijzen lijken. Een koolraap is een grote knol en is vaak paars-geel van buiten en knalgeel van binnen. En die smaken echt naar kool, een beetje zoals bloemkool. Voor de knolraap vond ik een recept honing en hazelnoten. Ik heb er met gekookte aardappelen en (vegetarische) gehaktballetjes een AVG’tje van gemaakt: Aardappelen-Vlees/Vis/Vega-Groenten. Dat wil manlief graag wat vaker eten, dus dat kwam mooi uit. Zelf vind zo’n AVG eerlijk gezegd een beetje saai om te koken, maar met groenten die ik eigenlijk niet zo goed ken wordt het toch nog leuk.
Bereiding
Schil de aardappels en snijd ze in stukken. Kook de aardappelen in ruim water met wat zout in ongeveer 20 minuten gaar. Giet ze dan af. Spoel de meirapen onder de kraan schoon. Snij de boven- en de onderkant er vanaf en snij ze doormidden. Snij de helften in parten. Verhit de boter in een pan en bak daarin even de stukken meiraap aan. Sprenkel de honing erover en giet er een kopje water bij. Doe de deksel op de pan en laat in ongeveer 10 minuten gaar stoven. Als de rapen gaar zijn, giet ze dan af.
Rooster de hazelnoten in een droge koekenpan. Als de hazelnoten beginnen te kleuren, doe ze dan in een schaaltje. Giet nu een scheut olie in de koekenpan en bak daarin de vegetarische balletjes tot ze mooi bruin en goed doorgewarmd zijn.
Schep de balletjes uit pan. Giet 250 ml water bij het bakvet van de balletjes en roer het zakje juspoeder erdoor. Breng aan de kook en laat een paar minuten doorkoken.
Schep wat aardappelen op een bord en schep er een paar lepels knolraap bij. Strooi wat hazelnoten over de knolraap en maal er wat peper over. Leg er wat vegetarische gehaktballetjes bij en schep wat jus over de aardappels.
Eet smakelijk!
Dit lekkere toetje had ik ook nog gemaakt, zaterdag, toen er vrienden kwam eten: een bramentaartje met kaneelijs en warme bramencompôte. De foto’s zijn niet heel goed gelukt, want daar heb ik niet echt de tijd voor genomen. Het is sowieso al even wennen dat mijn camera zo’n afwijking heeft, sinds ik ‘m heb laten vallen. Bovendien kon ik dat bolletje ijs met warme compote niet te lang laten staan, natuurlijk. Dan zou het helemaal gesmolten zijn als ik het onze gasten voor zou zetten, en dat wilde ik natuurlijk niet. Dus geen súper mooie plaatjes, maar neem maar van mij aan dat ’t een heerlijk toetje was! Het taartje is eigenlijk hetzelfde recept als de pruimentaart, maar dan met bramen in plaats van pruimen. De bramen zonken, net als de pruimen, ook weg in het beslag, zodat je ze na het bakken niet meer ziet. En die suiker met kaneel erover werd weer een heerljk krokant korstje. Het kaneelijs heb ik gewoon gekocht in supermarkt, hoor. De echte die-hard foodies maken dat misschien zelf, maar het moet wel een beetje te doen blijven, hoor. Onze groenteboer had de bramen in de aanbieding (de frambozen en blauwe bessen ook, trouwens), per drie bakjes. Ik heb twee van de drie bakjes voor de bramentaart gebruikt, en de laatste voor de compote. Dit is zo’n toetje waar je eindeloos mee kunt varieren: gebruik gerust een ander soort fruit en kies daar een lekkere ijssmaak bij. En voilá, je hebt een heel nieuw, heerlijk en feestelijk toetje…
Bereiding
Maak eerst de bramentaart. Verwarm de oven voor op 175 graden.
Doe de 200 gram suiker en de boter in een mengkom en snij de boter fijn met twee messen. Voeg de eieren toe en prak die met een vork door het boter-suiker-mengsel. Prak vervolgens de bloem, bakpoeder en het zout erdoor. Je kunt het ook met een electrische mixer doen, maar pas op dat je het beslag niet in het rond spettert, want het cakebeslag blijft flink dik. Vet een springvorm in met wat boter en doe het cakebeslag er in.
Was 2/3 van de bramen en laat ze even uitlekken. Je kunt eventueel meer of minder bramen gebruiken, dat komt niet zo heel nauw. Verdeel de bramen over het beslag en duw ze er iets in.
Roer de kaneel door één eetlepel suiker en strooi dat over het beslag en de bramen.
Zet de springvorm in de oven en bak in ongeveer 35 minuten in het midden van de oven gaar. Prik even met een satéprikker in de taart om te zien of de cake al gaar is: als de satéprikker er zónder cakebeslag uit komt, dan is de taart klaar. Laat even afkoelen in de springvorm. Steek met een mes langs de rand om zeker te weten dat de taart los zit en haal dan de springvorm los.
Maak intussen de bramen-compote. Doe de overige bramen (ongeveer 1 bakje) in een steelpannetje. Doe er een eetlepel suiker en drie eetlepels water bij. Stamp met een pureestamper (of prak met een vork) de bramen stuk. Breng aan de kook en laat een minuut of 10 zachtjes doorkoken. Neem dan het pannetje van het vuur.
Snij de taart in punten. Ik heb er 8 punten van gesneden, maar meer kan natuurlijk ook. Leg een punt bramentaart op een schoteltje en schep er een bolletje kaneelijs naast. Schep daar een lepel bramencompote over. Serveer direct.
Ooooh, ik hoop niet dat jullie gisteren dachten dat ik niet meer kon bloggen omdat ik mijn camera heb laten vallen. Ik kwam er gewoon niet aan toe, gisteren. Vrienden kwamen gezellig eten en spelletjes doen, dus ik was druk met boodschappen en kokkerellen. En ’s middags kwamen zowel mijn jongste broer en mijn moeder als mijn oudste broer, schoonzus en hun kleindochter spontaan langs omdat ze toevallig in de buurt waren. Gelukkig had ik deze runderstoof al in de slowcooker staan, dus ik had wel even tijd om een bakkie thee met ze te drinken. Ideaal, hoor, zo’n slowcooker: als je ‘m eenmaal hebt aangezet, dan heb je er geen omkijken meer naar. Ideaal voor als je bezoek krijgt, dus! Ik was een beetje bang dat ik het stoofvlees te laat op had gezet, daarom heb ik ‘m op de hoge stand op laten warmen en daarna op laag gezet. Het vlees was echt súper mals. Het was trouwens een tijd geleden dat we stoofvlees op hadden. Nu dochterlief vegetarisch eet zet ik dat niet zo snel meer op tafel. Voor haar had ik nog een restje van de vegetarische lasagne van gisteren.
Omdat zo’n stoof vooral vlees is, heb ik er spitskool van de bakplaat bij gemaakt. Dat is ook een lekker makkelijk recept. Dit recept “rundercurry met abrikozen” komt uit mijn recepten-knipsel-map. Het komt uit een “Boodschappen” uit 2009… een echte gouwe ouwe, dus!
Ingrediënten
750 g sukadelappen
2 uien
1 citroen
3 cm verse gemberwortel
2 flinke eetlepels kerriepoeder;
1 soloblol knoflook (of 3-4 gewone tenen)
250 ml kokosmelk
1/2 bouillontablet (rundvleesbouillon)
50 ml ketjap manis
300 gram gedroogde abrikozen
een bosje koriander
olijfolie
zout en versgemalen peper
Bereiding
Snij de sukadelappen in blokjes van ongeveer 2×2 cm. Rasp 2 ongeveer 2 theelepels van de schil en pers het sap uit de citroen. Pel de uien en snij ze doormidden. Snipper een halve ui en snij de rest van de uien in parten. Doe de citroenrasp, de uiensnippers, en kerriepoeder in een vijzel. Schil de gemberwortel en pers die met je knoflookpers erboven uit. Pers de knoflook erboven uit. Voeg wat zout en peper en het citroensap doe en stamp en roer deze ingrediënten tot je een pasta hebt.
Roer deze pasta goed door de vleesblokjes, zodat alle vleesblokjes helemaal bedekt zijn. Laat het kruidenmengsel minstens een kwartier in het vlees trekken.
Verhit een scheutje olie in een braadpan. Bak, als de olie heet is, hierin het vlees met kruidenmengsel in ongeveer vijf minuten goudbruin. Als de hoeveelheid vlees te groot is voor de pan, bak het dan in twee porties.
Doe de dichtgeschroeide vleesblokjes in de schaal van de slowcooker. Leg de in parten gesneden uien erop.
Los intussen de (halve) bouillontablet op in 250 ml kokend water. Giet de kokosmelk, de bouillon en de ketjap erbij en roer alles even goed door. Doe de deksel erop en zet de slowcooker het eerste half uur op stand “hoog” zodat hij wat sneller op temperatuur komt. Zet de slowcooker daarna op stand “laag” en laat het vlees ongeveer 3 uur zachtjes stoven.
Haal dan de deksel van de schaal en voeg de (hele) gedroogde abrikozen toe. Laat die nog ongeveer een kwartier meepruttelen.
Bestrooi het gerecht voor het serveren met koriander.
Serveer met witte rijst en spitskool van de bakplaat.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
