Ik ga een beetje valsspelen, vandaag. Ik zet deze foto van de “macaroni a la pappa – maar dan vegetarisch” op mijn blog, maar de rest van de foto’s en het recept zet ik er pas morgen bij. Ik ga namelijk nu een bordspel met de kinderen spelen in het kader van houd-de-moed-er-in. Twee pubers op elkaars lip valt niet mee en zeker niet als dit hele gebeuren voor de jongste als een donderslag bij heldere hemel komt… Ik heb zwáár bewondering voor ouders die een heel thuis-les-schema van de grond krijgen, nu. Die van mij -en dan vooral die ene- zijn niet te genieten als ik ook maar dúrf te opperen dat er misschien nóg iets anders moet gebeuren behalve gamen…
We hebben gisteren niet alleen gezellig een spel gedaan (was heel gezellig!), maar we hebben ook een dag-schema gemaakt om een beetje structuur in de dagen te krijgen. Nu zitten we met zijn drieën aan de eettafel te werken. Lone maakt een proef-examen Scheikunde. Free is bezig met zijn wiskunde huiswerk en ik schrijf dit blogje van gisteren. Op ons schema staan ook behalve werk en huiswerk ook vrije tijd, sport-activiteit, een klusje en even naar buiten om een frisse neus te halen. Edwin is op school, daar zijn ze druk bezig om onderwijs-op-afstand aan de praat te krijgen.
Gisteren heb ik boodschappen gedaan. Dat had ik nog niet gedaan sinds de hamsterwoede was begonnen en ik zag er een beetje tegen op. Maar het viel reuze mee! Eerst naar de groenteboer in Bennekom: die had nog meer dan genoeg. Alleen de prei was daar op, maar die kon ik wel gewoon nog bij de supermarkt vinden. Hier en daar waren wel lege schappen: sommige verse groenten (broccoli en sperziebonen), veel voorgesneden groenten, varkensvlees (op de net bijgevulde speklapjes na), gehakt, tortilla’s, grote verpakkingen witte rijst, grote verpakkingen wc-papier, bakmeel en biologische eieren: óp! Maar er was nog genoeg van van alles in de supermarkt en op de biologische eieren na heb ik alles van mijn boodschappenlijst kunnen kopen. Ik heb boodschappen voor een week gekocht. En over een week zien we wel weer. Al moet ik misschien tussendoor nog een keertje brood halen, want er passen maar zes halfjes in onze vriezer. Gisteravond stond deze vegetarische macaroni a la pappa op het menu. Edwin is een beetje klaar met de “vegetarische meuk”, zoals hij het noemt, en hij stond dan ook nog niet te springen om zijn signature dish vegetarisch te maken. Maar nadat hij het geproefd had was hij het met me eens dat het prima smaakte! Ik had er van die diepvries-saté’tjes bij gekocht: twee met kip en één met vega-stukjes. Ik heb van beide geproefd en kon niet meer proeven welke, welke was.
Bereiding
Breng een grote pan water aan de kook en kook daarin de fusilli gaar.
Roer een kopje kokend water door de nasi-kruidenmix en laat een minuut of vijf wellen.
Verhit een scheutje olie in een wokpan en bak daarin het vegetarische gehakt aan. Doe de nasi-groenten erbij en bak al roerend mee met het gehakt. Als de groenten iets gaan slinken, doe dan de vegetarische hamblokjes erbij.
Roer goed door en doe dan de gewelde kruidenmix erbij.
Giet de fusilli af als hij gaar is en roer het groentemengsel er doorheen.
Op zich is je macaroni nu al heel lekker, maar wij eten er altijd graag nog iets bij, zoals van die bakjes saté uit de diepvries (even au bain marie of in de magnetron opwarmen), geraspte kaas en/of een gebakken eitje.
Jullie weten niet half hoe opgelucht ik ben dat de scholen en de horeca zijn gesloten. Ik begrijp dat het voor een boel ondernemers héél moeilijk wordt om het hoofd boven water te houden, maar het was onverantwoord om het Corona-virus ongebreideld verder te laten verspreiden. En petje af voor alle mensen in de zorg, onderwijs, supermarkten en alle andere cruciale beroepen. Ik hoop dat we op tijd waren om een enorm drama af te wenden. Ik ben eigenlijk bang van niet, omdat de besmettingen van de afgelopen weken nog naar boven zullen komen, maar we zorgen er in ieder geval voor dat het niet nóg erger wordt. Ik heb nog geen boodschappen gedaan, sinds de hamster-woede. We teren op de voorraad die we nog in huis hebben. Don’t worry. Ik heb niet in paniek bergen vol blikvoer en wc-papier in mijn boodschappenkar geladen. Mijn voorraadkast was altijd al goed gevuld, maar sinds begin februari heb ik steeds wat extra meegenomen. Ik ben van plan om morgen weer boodschappen te doen en te kijken hoe de vlag er dan voor staat. Of de voorraden in de winkels weer een beetje zijn aangevuld, ofIk maak gewoon een menu-plan, en dan zie ik in de winkel wel of ik daar de ingrediënten ook daadwerkelijk kan kopen. Deze stoofpot is in ieder geval een gerecht dat je kunt maken met ingrediënten waarvan je de meeste waarschijnlijk wel in je voorraadkast hebt staan: kikkererwten, kokosmelk en diepvries spinazie. Ik in ieder geval wel. Ik kwam dit recept tegen in mijn recepten-knipsel-verzameling: Kikkererwtenstoof met kokosmelk, kurkuma en spinazie (the stew). Schijnt een enórme Instagram-hit geweest te zijn, #thestew, begin 2019. Maar ik ben niet zo van de trends en de hypes, dus dat is toen helemaal langs me heen gegaan. Maar nu heb ik het recept uit mijn map gevist en het is inderdaad érg lekker. Het is vegetarisch, te maken met houdbare producten, én niet veel werk, dus ideaal voor nu. Ik had me alleen een beetje verkeken op de stooftijd. Dus begin wel op tijd. Als je het eenmaal op hebt staan, dan kun je gerust wat anders doen, maar het moet wel lekker lang indikken…. Of voeg gewoon minder vocht toe, dat kan natuurlijk ook.
Ingrediënten
2 uien
een stuk verse gember (3 cm)
2 bollen solo knoflook
3 blikken kikkererwten
2 blikken romige kokosmelk (2 x 400 ml)
450 gram diepvries bladspinazie (losse blaadjes)
2 theelepels kurkuma
1/2 theelepel chilivlokken
1 bouillontablet (groentebouillon)
een bosje verse munt
200 gram plantaardige yoghurt (gewone yoghurt kan ook, maar dan is het gerecht niet meer vegan)
olijfolie
zout, peper
Bereiding
Pel en snipper de uien. Verhit de olie in een braadpan. Bak de uien ongeveer 5 minuten tot de ui glazig wordt en pers dan de knoflook erboven uit. Schil de gember, snij fijn en voeg toe aan de uien. Voeg de kurkuma en de chilivlokken toe en laat even kort meebakken.
Laat intussen de kikkererwten uitlekken (van het vocht kun je als je wilt deze heerlijke vegan-chocolademousse maken). Voeg de kikkererwten toe en bak ze mee met de uit tot ze mooi goudbruin van kleur zijn.
Schenk de kokosmelk en een halve liter kokend water in de pan en voeg de bouillontablet toe. Breng aan de kook en stamp met een pureestamper een deel van de kikkererwten stuk, zodat de saus gaat binden.
Laat minstens een uur tot anderhalf uur zachtjes pruttelen. Roer af en toe. Hoe langer je de stoof op laat staan, hoe lekkerder hij wordt!
Als je denkt dat de stoof dik genoeg is, doe dan de diepvries-spinazie erbij en roer voorzichtig door.
Proef de stoof en breng op smaak met peper en eventueel zout. Haal de blaadjes van de takjes munt en hak deze grof.
Schep een flinke schep van de kikkererwtenstoof in een bord en schep er een flinke schep yoghurt over. Strooi de gehakte munt erover.
Eet smakelijk!
Kennen jullie dat, een hooikist? Het is een houten kist gevuld met hooi (of ander isolerend materiaal), waarin plaats is voor één of meerdere pannen. Zo’n hooikist wordt gebruikt om voedsel gaar te laten worden zonder dat het voortdurende verhitting nodig heeft. Door de isolerende werking, blijft de temperatuur in de pan hoog, en wordt het voedsel gaar. Er zijn verschillende moderne varianten van hooikisten: hooimadam, ecostoof, wonderbag, happy, hooipompoen. Nu leek het me een leuk idee om die in een modern jasje gestoken hooikist weer in zijn oude jasje te steken. Ik heb een houten kistje van zolder gehaald, volgepropt met hooi en ingestopt met een theedoek. Voor er bovenop een kussensloop gevuld met hooi. En voilá: mijn ouderwetse hooikist was klaar!
Dat kistje, dat komt uit de schuur bij mijn ouders vandaan en heb ik destijds meegenomen toen we de schuur aan het leegruimen waren voor mam’s verhuizing. Volgens mij heeft mijn vader dat kistje zelf gemaakt. Ik geloof dat er touwen en dergelijk in zaten, maar dat weet ik niet meer helemaal zeker. Er zaten ook scharniertjes op, maar die waren helemaal stuk, dus die heb ik er af gehaald. En nu is het kistje dus omgedoopt tot hooikist.
In het kookboekje “Koken in oorlogstijd”, dat ik een tijd terug van een tante kreeg, vond ik een recept voor stoofpeertjes uit de hooikist. In de oorlogsjaren werd de hooikist natuurlijk heel veel gebruikt omdat brandstof schaars werd. Ik heb inmiddels een plekje in een van mijn keukenkastjes uitgeruimd waar de kist precies in past. Ik wil ‘m wel vaker gebruiken, want energie besparen is natuurlijk ook nog eens goed voor het milieu. Als je nou geen oude kist hebt staan die je kunt omtoveren tot hooikist, en geen kekke moderne versie kunt of wilt kopen, dan kun je de pan ook gewoon in een slaapzak of dekbed wikkelen. Zorg natuurlijk wel dat de deksel er stevig op zit en dat ‘ie recht staat. Mijn moeder kookt altijd op die manier de rijst.
Mijn hooikist werd trouwens wel wat nat, aan de binnenkant. Ik denk dat ik de volgende keer een braadpan gebruik, zónder stoomgaatje in de deksel…
Bereiding Schil de peren, snij ze in kwarten en verwijder het klokhuis.
Doe ze in een pan en voeg water toe tot ze voor 3/4 onder staan.
Voeg suiker en het kaneelstokje toe en rasp de schil van de citroen erboven. Breng de peertjes aan de kook en laat ze ongeveer 30 minuten koken met de deksel op de pan.
Zet dan de pan in de hooikist. Laat 4 uur staan.
Haal de pan uit de hooikist en zet opnieuw op het vuur. Breng de inhoud aan de kook en laat 10 minuten koken. Zet de pan voor nog 4 uur in de hooikist en de peerjes zijn heerlijk zacht geworden.
Beetje een gekke dag, vandaag, hoor. Normaal doe ik boodschappen op zaterdag. Tenzij we iets hebben, natuurlijk. Nu waren we wel gewoon thuis, maar deed ik geen boodschappen om hamsterende mensenmassa’s te ontlopen. Het lijkt me verstandiger om nu even geen boodschappen te doen. Die doe ik volgende week wel weer. Ik ga er van uit dat de voorraden in de winkels dan wel weer zijn aangevuld én de rust weer enigszins is teruggekeerd. Dit recept kwam uit mijn recepten-knipselmap. Ik had geen idee meer waar ik het vandaan had, maar met google vond ik al snel dat het uit een Lidl-reclame blaadje komt. Echt een súper lekkere salade, dit! Nu is een salade met fruit (peer en frambozen), kaas (geitenkaas) en noten (walnoten), natuurlijk al snel goed. Maar ik raad ‘m echt aan. En voor de vegetariërs onder ons kun je natuurlijk gewoon de spek weglaten…
Bereiding
Verwarm een grillpan.
Rits de blaadjes van de tijm. Schil de peren met een dunschiller, snij ze in vieren en verwijder de klokhuizen.
Meng twee eetlepels olie met de blaadjes van de tijm en de honing. Smeer de peren in met het honing-olie-mengsel.
Gril de peren aan alle kanten in de hete grill pan tot er grillstrepen ontstaan.
Haal de peren uit de pan en bak daarna de ontbijtspek in de grillpan.
Snij de bieten in parten. Meng de balsamico-azijn met vier eetlepels olie en zout en peper naar smaak. Giet de dressing over de rucola en hussel goed door. Verdeel de rucola met dressing over vier borden. Verdeel de bietenparten, de gegrilde peren, de frambozen, geitenkaasbolletjes, walnoten en gebakken spek over de rucola. Hak de peterselie en de munt-blaadjes. Bestrooi de salade met peterselie en munt.
Het hele corona-gebeuren barst nu in volle hevigheid los, hè? Op social media verschijnen beelden van lege schappen en #hamsteren en #wcpapier waren vandaag trending op twitter. Ik heb bedacht dat ik de komende tijd nog maar eens per week boodschappen ga doen, ipv twee keer per week. Ik ga ervanuit dat de voorraad in de winkels na het weekend gewoon wel weer aangevuld is. En ik heb sowieso altijd wel een goed-gevulde voorraadkast, dus mochten we in een lock-down gaan, dan kunnen we het wel een tijdje uitzingen. Ik vind het heel fijn dat ik nu thuis mag werken en de deur niet meer uit hoef. Al zou ik het liefst hebben dat ook de scholen dichtgaan, zodat Edwin en de kinderen ook veilig thuis kunnen blijven. Voor wie (bijna) dagelijks mijn blog volgt: ik was bezig met een “knolraap en lof, schorseneren en prei” serie. De knolraap, (wit)lof en schorseneren heb ik inmiddels achter de rug en nu is prei aan de beurt. Met prei kun je natuurlijk van alles maken! Ik heb voor deze plaattaart gekozen. Het is een súper makkelijk én súper lekker recept. Het recept komt uit de Allerhande, maar ik heb het ietsje aangepast. Ik heb het uiteraard vegetarisch gemaakt: met vega gyros reepjes in plaats van spekreepjes. En in plaats van bladerdeeg heb ik flammkuchendeeg gebruikt. Die vega-reepjes waren een groot succes! Zelfs Edwin vond ze lekker. Het enige min-puntje aan het recept is dat het een beetje weinig was voor 4 personen. We hadden allevier, dus ook de kinderen, trek in nóg zo’n stuk. Dit recept is dus meer geschikt voor 2 personen dan voor 4. Of je moet er nog een soep en/of een salade bij serveren, ofzo.
Bereiding Verwarm de oven voor op 200 °C.
Kies een bakplaat die ongeveer zo groot is als de rol flammkuchendeeg. Smeer de bodem van de bakplaat met een kwastje in met de balsamico azijn.Snij de stengels prei in ringen van ongeveer 1 centimeter. Laat de gootsteen vollopen met koud water en doe daar de preiringen in. Was ze voorzichtig, zodat de ringen niet uit elkaar vallen. Laat de preiringen goed uitlekken op een schone theedoek en dep ze droog.
Verdeel de preiringen over de ingesmeerde bakplaat. Verdeel daar de vegetarische gyros reepjes over en strooi daar de geraspte kaas over.
Rol de flammkuchendeeg uit en smeer de mosterd met de bolle kant van een lepel uit over het flammkuchendeeg. Leg het deeg, met de mosterdkant naar beneden over de bakplaat. Stop de randen van het deeg iets in.
Prik met een vork gaatjes in het deeg. Bak de omgekeerde plaattaart 20-25 minuten, in het midden van de oven, tot het flammkuchendeeg mooi goudbruin wordt.
Neem de bakplaat uit de oven en laat ongeveer 5 minuten rusten. Leg een andere bakplaat over de bakplaat en keer in één keer om. Snij de plaattaart in stukken.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
