Ik zit een beetje in een spruiten-fase, denk ik. Maar ja, ik vind ze erg lekker en ze zijn in het seizoen, nu natuurlijk. En je kunt ze werkelijk op 1001 manieren klaar maken. De spruiten hadden misschien íets minder lang mogen koken, maar ja, ik zat gisteravond met mijn snufferd voor de tv naar de persconferentie te kijken, terwijl het eten op stond. Maar desalniettemin was het súper lekker. Maar met spek, room en parmezaanse kaas is dat niet zo heel moeilijk, misschien. Ik vond het recept-idee via Pinterest op The Tortilla Channel. Ik heb er pasta bij gemaakt, dat leek me er het beste bij passen. Ik had “mini conchiglie”: een soort kleine schelpjes. Maar gewone macaroni of een andere pasta kan natuurlijk ook.
Bereiding
Begin met het schoonmaken van de spruiten: snij de stronkjes er af, verwijder eventueel lelijke of stugge buitenste blaadjes en snij de spruit doormidden. Maak ook alvast de champignons schoon: veeg eventueel vuil er van af, snij het topje van het steeltje en snij in -niet te dunne- plakjes. Pel en snipper intussen de ui.
Bak de spekreepjes in een braadpan in eigen vet uit, tot ze mooi bruin en knapperig zijn. Schep met een schuimspaan de spekreepjes uit de pan, giet er een beetje olie bij en fruit de ui aan. Pers de knoflook erboven uit.
Voeg, als de ui mooi glazig is, de spruiten toe. Roerbak de spruiten een paar minuten mee.
Voeg dan de champignons toe en bak die mee tot ze licht beginnen te kleuren.
Voeg dan de kookroom en de spekreepjes toe. Zet half als de room kook en laat op een laag pitje zachtjes pruttelen tot de spruitjes gaar zijn.
Roer dan de parmezaanse kaas erdoor heen.
Kook intussen de pasta gaar in ruim water met wat zout. Giet af.
Schep wat pasta op en daarover een flinke schep spruiten met spekreepjes en champignons in roomsaus.
Eerlijk gezegd ben ik even niet zo in de stemming om een “stukje” te schrijven. Ik ben in mijn hoofd nogal met corona bezig en maak me hartstikke zorgen over de Britse variant en de derde golf en de scholen die open gaan. Dus even kort: hártstikke lekker, deze preitaart! Lekker makkelijk met voorgesneden en gewassen prei. Je kunt natuurlijk ook losse preien gebruiken, hè, maar dan is het iets meer werk. Met zo’n rol koelvers quichedeeg en voorgesneden prei is dit een lekker makkelijk en snel gerecht. Ideaal voor een doordeweekse avond. Het hád zelfs nog makkelijker gekund met kipblokjes of -reepjes. Ik vond de taart heerlijk! Alleen zoonlief vond ‘m niet zo lekker, die vond de camembert te sterk. Als je nou niet zo van camembert houdt, dan zou je ook brie kunnen gebruiken. Of gewone geraspte kaas, natuurlijk.
Ingrediënten
1 rol quichedeeg
600 gram prei
300 gram kipfilet
4 eieren
1 bekertje creme fraiche
1 camembert
een paar eetlepels paneermeel
olie, zout, peper
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Knip of snij de kipfilet in blokjes. Verhit een scheutje olijfolie in een wokpan en bak daarin de kipblokjes aan, tot ze bruin beginnen te worden. Voeg dan de prei toe. Strooi er wat zout en peper over en roerbak tot de prei is geslonken. Breng op smaak met zout en peper.
Vet een taartvorm in met wat olie en bekleed de taartvorm met het quichedeeg. Strooi wat paneermeel op de deegbodem. Doe het kip-prei-mengsel in de taartbodem.
Klop de eieren met de creme fraiche los en giet dat over de prei. Snij de camembert doormidden en de helften in plakken. Verdeel de plakken camembert over de taartvulling.
Zet de taart in de voorverwarmde oven. Bak de taart ongeveer 30 minuten tot de vulling gestold is en de camembert gesmolten en goudbruin.
Laat de preitaart iets afkoelen op een rek en snij dan in punten.
Gisteren aten we deze stamppot. Ik maak tegenwoordig vaak in het weekend een stamppot, zodat ik daarvan een portie aan dochterlief mee kan geven. Door de avondklok vertrekt ze al vrij vroeg richting Enschede, daarom geef ik haar het eten voor de zondagavond maar mee. Vorige week gaf ik haar van alles mee om een plaatpizza te maken. En deze week gaf ik haar deze stamppot mee. Die had ik begin van de middag al gekookt, zodat ik het afgekoeld mee kon geven. Hoefde ze het op haar kamer alleen nog maar even op te warmen in haar magnetron. Voor onszelf heb ik de stamppot ook rond etenstijd weer opgewarmd in de magnetron. De stamppot viel bijzonder goed in de smaak: zowel in Enschede als hier in Wageningen 🙂
Bereiding
Snij de schil van de knolselderij en snij de knol in blokjes. Schil de aardappelen en snij ook in blokjes. Doe de knolselderij en aardappel samen in een grote pan en doe er zoveel water bij dat ze onder staan. Breng aan de kook en laat -met de deksel op de pan- in ruim een half uur goed gaar koken.
Giet af. Doe de creme fraiche erbij en stamp met een pureestamper tot een smeuïge puree.
Maak intussen de venkel schoon. Was de venkelknollen en snij ze doormidden. Snij de harde kern er uit en snij de knol in parten en vervolgens in reepjes. Verhit een scheutje olie in een wokpan en bak op hoog vuur de venkelreepjes tot ze licht beginnen te bruinen. Strooi er wat zout en peper over.
Roer de gebakken venkelreepjes door de puree. Breng de stamppot op smaak met zout, peper en nootmuskaat.
Verhit een klontje boter in een koekenpan en bak daarin de braadworsten rondom bruin en gaar. Voor de zekerheid snij ik de braadworsten even door, om te checken of ze goed gaar zijn. Verhit in een andere koekenpan wat olie en bak daarin de vegetarische braadworsten rondom bruin.
Schep wat stamppot op een bord en strooi er een handje macadamianoten over. Leg er een (al dan niet vegetarische) braadworst op. Schep er eventueel wat van het bakvet over.
Gisteren heb ik deze heerlijke verse tomatensoep gemaakt, met tomaten, paprika, wortelen en knoflook die ik eerst geroosterd had in de oven. Free houdt niet zo van soep, maar tomatensoep vindt hij heerlijk. En met letter-vermicelli is het helemaal een feestje. Het recept is simpel: groenten roosteren in de oven, door de passeerzeef, aanlengen en op smaak brengen. Daar kun je natuurlijk bouillonblokjes voor gebruiken, maar ik was bang dat dat de echte tomatensmaak zou overheersen, daarom heb ik de soep met alleen zout (en een beetje peper) op smaak gebracht. Oh, én een beetje suiker, want de tomaten hebben wél een zoete tegenhanger nodig. De wortelen en geroosterde paprika geven al een beetje zoet om het zure van de tomaten te balanceren, maar niet genoeg, vond ik. Daarom heb ik een paar theelepeltjes suiker toegevoegd. Als je nou liever geen geraffineerde suiker gebruikt, dan zou je een paar extra wortelen kunnen toevoegen. Het maken van deze heerlijke soep is één ding, het een beetje appetijtelijk op de foto zetten is een tweede… Ik ben niet zo tevreden over de foto’s van het eindresultaat, maar het gaat uiteindelijk om de smaak, niet waar?
Ingrediënten
1,5 kilo roma tomaten
2 wortels
2 uien
1 rode paprika
4 tenen knoflook
Italiaanse kruiden (tijm, rozemarijn, salie, oregano)
een paar handjes letter-vermicelli
peper, zout, olijfolie, suiker
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Was de tomaten en snij ze in stukken. Pel de ui en snij ze in stukken. Schil de wortelen en snij in stukken. Pel de tenen knoflook.
Doe de groenten in een braadslee en sprenkel er wat olijfolie over. Strooi er wat zout en peper over en zet de braadslee in de voorverwarmde oven. Laat de groenten ruim een half uur roosteren in de oven, tot de stukken wortel zacht zijn.
Neem de braadslee uit de oven en laat iets afkoelen. Pureer de groenten met de passeerzeef. Vang de gepureerde groenten op en doe de puree in een grote soeppan.
Voeg water toe tot je in totaal 3 liter hebt. Doe de Italiaanse kruiden in een theefilter en leg die in de soep. Breng de soep aan de kook. Voeg, als de soep kookt, de figuurvermicelli toe. Kook een paar minuten tot de vermicelli gaar is. Breng op smaak met zout. Hou ongeveer 7 gram per liter aan. Proef nog even en voeg, indien nodig een paar theelepels suiker toe, om het zuur van de tomaten te balanceren.
Of ik ook éénpansgerechten op mijn blog had? Échte eenpansgerechten? Of eigenlijk: éénpitsgerechten. Dochterlief heeft namelijk maar één pit in haar studentenkeukentje. Nou ja, ze heeft er wel twee, maar die kunnen niet allebei tegelijk aan… Nou, ik heb niet zoveel éénpitsgerechten op mijn blog, blijkt. En dus hoog tijd om er nog een paar bij te verzamelen/bedenken. En dan kom je al snel op onepot-pasta uit, natuurlijk. Deze romige pasta met spinazie is súper lekker en hartstikke makkelijk en snel om te maken. Ideaal voor in een studentenkeuken. Je kunt in plaats van diepvries-spinazie natuurlijk ook verse spinazie gebruiken. (Tip voor dochterlief: koop dan wel gewassen spinazie, dat scheelt een hoop geknoei en/of geknars tussen je tanden) Ik had neutrale roomkaas, maar je kunt ook roomkaas met knoflook en/of kruiden gebruiken. Mét kruiden is erg makkelijk, maar het voordeel van neutrale kaas is dat je zélf de smaak bepaalt. Wij vonden het erg geslaagd! Wat ook lekker zou zijn, denk ik, is om er een paar eetlepels geroosterde pijnboompitten over te strooien. Al weet ik niet of dat in het studenten-budget past, want die zijn best wel duur op het moment.
Bereiding
Breng een liter water aan de kook en los daarin de bouillontabletten op.
Pel en snipper de ui. Verhit een scheutje olijfolie in een braadpan en fruit daarin de ui aan. Pers de knoflook erboven uit en bak die even mee. Voeg de pasta toe en roer even om. Giet de bouillon erbij. Breng aan de kook en zet dan zacht. Doe de deksel op de pan en laat in ongeveer 8 minuten gaar koken.
Het vocht zou nu grotendeels opgenomen moeten zijn door de pasta en de pasta zou nu zacht moeten zijn. Als de pasta niet zacht is: voeg dan nog wat extra vocht toe. Voeg de (nog bevroren) spinazie deelblokjes toe en roer door de pasta. Doe de deksel op de pan en wacht een paar minuten en roer dan de ontdooide spinazie door de pasta.
Voeg de roomkaas toe en rasp wat van de schil van de citroen erboven. Pers het sap uit de citroen en voeg dat -naar smaak- toe. Ik heb het sap uit de helft van de citroen gebruikt. Roer de roomkaas en het citroensap door de pasta en spinazie.
Schep wat romige spinazie pasta op en strooi er parmezaanse kaas over.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
