Free zou weer een keertje koken. Eigenlijk eergisteren al, maar hij was de dag ervoor vééééél te laat (of eigenlijk: heel erg vroeg) gaan slapen. Daarom hebben we ’t maar een dagje verzet. Naar gisteren, dus. Als hij mag kiezen wat we eten kiest hij vaak voor hamburgers. Zijn keuze viel op “Kofta burger met tsatsiki” uit het boekje “Lekker Burgerlijk – 35 homemade hamburgers”. Het recept hebben we ietsje aangepast, zo eigenwijs zijn we dan ook wel weer. We hebben gezellig samen staan kokkerellen. En we waren hartstikke tevreden met het resultaat. Ik heb niet uitgebreid foto’s gemaakt, alleen van de burgers en dus geen ingrediënten foto of van de tussenstappen. Dat duurt allemaal te lang en het geduld kan maar zomaar opeens op zijn. Wij hebben de burgers gewoon in de koekenpan gebakken, maar ze zijn vast nog lekkerder op de barbecue. Dus als je nog op zoek bent naar een lekker barbecuerecept: TIP!
Voor de tsatsiki:
1 komkommer
200 gram Griekse yoghurt
1/2 solobol knoflook (of 1-2 tenen)
1 theelepel citroensap
1 eetlepel olijfolie
een paar takjes verse munt
peper en zout
1/2 krop sla
8 groene olijven met knoflook
4 witte bollen
olie om in te bakken
Bereiding
Pel en snipper de sjalot. Snij de knoflook fijn. Snij de koriander fijn. Snij de munt fijn. Was de sla-bladen en maak ze droog in een sla-centrifuge (of dep ze droog met keukenpapier). Snij de olijven in ringetjes.
Was de komkommer en snij deze in de lengte doormidden. Schraap de zaadlijsten eruit met een theelepel. Rasp de rest van de komkommer op een blokrasp. Roer een theelepel zout door de komkommerrasp en laat het uitlekken in een vergiet.
Doe het gehakt met de sjalot, knoflook, kaneel, komijn, paprikapoeder, knoflookpoeder, koriander en peper en zout in een mengkom en kneed goed door.
Verdeel het mengsel in vieren en kneed er langwerpige burgers van.
Verhit een paar eetlepels olie in een koekenpan en bak daarin de burgers aan beide kanten bruin en gaar.
Doe de uitgelekte komkommerrasp met de Griekse yoghurt in een kom. Pers de tenen knoflook erboven uit en roer de munt, citroensap en olijfolie erdoor. Breng op smaak met zout en peper. Snij de witte bollen doormidden en leg er een slablad op. Leg daar een Griekse burger op en schep er een paar lepels tsatsiki over. Verdeel er wat olijfringetjes over.
Leg het bovenste broodje erop en prik er eventueel een satéprikker door, zodat alles op zijn plek blijft.
Dit is een heerlijke zomerse salade. En super makkelijk te maken. Salades met fruit, kaas en noten (of zaden) zijn mijn lievelings salades. Soms gebruik ik een lekker kaasje als uitgangspunt, dit keer ben ik uit gegaan van de frambozen. Terwijl ik voor het koelschap stond te bedenken welke kaas daar bij zou passen viel mijn oog op de serrano-roomkaas rolletjes. Je weet wel, van die bakjes met tapas. Bij ons in de supermarkt meestal in een drie-voor-vijf-euro aanbieding. En erbij had ik zonnebloempitten: net wat lichter dan noten. Je kunt natuurlijk kant&klare dressing gebruiken, maar deze dressing is een fluitje van een cent en past er súper goed bij doordat je er een paar frambozen in verwerkt. Om te zorgen dat de dressing niet te zuur is, heb ik er wat aardbeienjam door gedaan. Doe de dressing wel pas vlak voor het opdienen door de sla, want als je het te lang van tevoren doet, dan verlept de sla.
Bereiding
Pel en snipper het sjalotje. Doe de olijfolie, witte wijnazijn, aardbeienjam, de helft van de gesnipperde sjalot, een paar frambozen en wat zout en peper in een mengbeker en meng met de staafmixer tot een gladde emulsie. Proef de dressing even en breng indien nodig verder op smaak met zout en peper.
Knip de serrano-roomkaas rolletjes met een scherpe schaar in drie stukken.
Doe de sla in een grote sla-kom en hussel de dressing erdoor. Hussel dan de helft van de frambozen, de helft van de serrano-roomkaas stukjes, een eetlepel zonnebloempitten en de rest van de gesnipperde sjalot door de salade.
Verdeel de rest van de frambozen, de serrano-rolletjes en de zonnebloempitten over de salade.
Ik had nog eiwitten over, van een ander recept. Spoiler: van aardbeienroomijs, maar dat recept heb ik nog niet op mijn blog gezet. Maar die eiwitten, daar kon ik wel wat lekkers mee maken. Niet dezelfde dag, hoor. Je kunt de eiwitten gerust een paar dagen in de koelkast bewaren. Sterker nog: dan kloppen ze zelfs wat beter op dan als ze vers zijn. En als je geen tijd hebt om meteen iets met eiwitten te maken, dan kun je ze ook prima invriezen. Daarna gewoon in de koelkast laten ontdooien en ze zijn perfect bruikbaar. Ik heb er deze pavlova’s mee gemaakt. Niet moeilijk, en ook niet echt veel werk. Je moet er alleen op tijd mee beginnen, want het eiwitschuim moet een paar uur in de oven. Ik heb één-persoons porties gemaakt, dat serveert wel zo makkelijk. Één grote pavlova staat misschien wel heel spectaculair, maar dat wordt bij het aansnijden en opdienen al snel één groot slagveld. En die éénpersoons porties staan ook nog eens heel feestelijk. Eigenlijk is pavlova met slagroom, maar ik heb citroenkwark gebruikt. NIet zozeer om gezond te doen, hoor, maar die citroenkwark is heerlijk fris bij de blauwe bessen. De munt-blaadjes deed ik er -eerlijk gezegd- eigenlijk alleen maar bij om ’t een beetje te garneren, maar de munt smaakte er verrassend lekker bij.
Bereiding Was de blauwe bessen en laat ze goed uitlekken.
Verwarm de oven voor op 120 graden.
Splits de eieren. Doe de eiwitten in een vet-vrije kom. Pas op dat er geen eigeel bij het eiwit komt, dan kun je het niet meer stijf kloppen. De eierdooiers heb je niet nodig voor dit recept.
Klop de eiwitten met de snuf zout op en voeg dan beetje-bij-beetje de kristalsuiker toe.
Als het eiwit stijf is en begint te glanzen, spatel dan de witte wijnazijn en poedersuiker en maizena door het eiwit.
Leg een vel bakpapier op een bakplaat. Verdeel het eiwitmengsel in vier porties en schep dat in vier hoopjes op de bakplaat. Spreid het eiwit uit met de achterkant een lepel tot cirkels van ongeveer 20 cm, met een kuiltje in het midden.
Zet de bakplaat in het midden van de voorverwarmde oven en bak het eiwitschuim 1 uur. Zet dan de oven op 105 graden en bak de pavlova’s nog 45 minuten. Zet dan de oven uit en de ovendeur op een kier en laat de pavlova’s in de oven afkoelen. Neem de pavlova’s als ze afgekoeld zijn héél voorzichtig los van het bakpapier.
Verdeel, vlak voor je de pavlova’s gaat opdienen, de citroenkwark over de pavlova’s. Leg daarop een paar handen blauwe bessen. Steek hier en daar tussen de blauwe bessen wat blaadjes munt.
Vakantie! Ja, al een week hoor, maar zelfs in mijn vakantie krijg ik het voor elkaar om niet aan bloggen toe te komen. Eerst een paar dagen bijgekmoen en daarna gezellig een paar dagen met de kinderen bij mijn moeder gelogeerd. Hartstikke gezellig en genoten van de dingen daar in de buurt: avondwandelingen op het strand, dagje Amsterdam en kanoën. Nu weer thuis, de tassen uitgepakt, de was weer weg gewerkt en weer proberen een beetje in het kook- en blog-ritme te komen.
Gisteravond maakte ik deze plaatpizza’s. Het is eigenlijk een flammkuchen recept van Ron Blaauw van Cheflix. Alleen heb ik het gemaakt met pizzadeeg, in plaats van flammkuchendeeg. Eigenlijk horen er ook nog gemarineerde artisjokharten op, maar die hadden ze hier niet bij onze buurtsuper. In plaats daarvan heb ik er rucola bij gegeven. Lijkt er niet op, natuurlijk, maar was er ook heel lekker bij. Zo’n plaatpizza leent zich er natuurlijk uitstekend voor om een beetje te variëren met de ingrediënten al naar gelang de wensen van mijn eters. Zo maakte ik een deel met extra spek en minder olijven voor manlief en een deel met extra-extra-extra courgette rolletjes en Parmezaanse kaas en juist geen spek en ansjovis. Elke keer dat ik iets met ansjovis maak, vind ik het nog steeds spannend. Als ik zo’n visje uit het blikje beet heb, dan voelen ze stug en graterig, maar het lijkt wel of ze smelten in de oven. En áls er graatjes in zitten, dan vind je die na het bakken in ieder geval niet meer terug. Volgens het originele recept moesten de ansjovisjes er pas na het bakken op, maar dat heb ik dus niet gedaan. De olijven hadden trouwens -volgens het recept- eigenlijk kalamata olijven moeten zijn. Maar die hadden ze niet in de supermarkt, dus heb ik gewone groene olijven met knoflook genomen. Deze plaatpizza viel goed in de smaak, hier. Aanrader, dus! En weer eens wat anders dan een pizza met tomatensaus.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden (of zo heet als de verpakking van het plaatpizzadeeg aangeeft).
Schaaf met een dunschiller lange linten van de courgette. Snij de spek in reepjes. Snij de olijven in ringetjes.
Rol het plaatpizzadeeg uit en leg het op bakpapier op een bakplaat (2x).
Besmeer beide plakken deeg met creme fraiche en bestrooi met de pijnboompitten. Verdeel de reepjes spek over de plaatpizza’s. Rol de repen courgette op en zet die -rechtop- op de plaatpizza’s. Verdeel de ansjovis over de pizza’s, tussen de courgette-rolletjes. Verdeel de olijvenringetjes over de pizza’s. Bestrooi met zout en peper. Rasp er lekker royaal parmezaanse kaas over en rasp daarna de schil van de citroen erover.
Bak de plaatpizza in ongeveer 13-14 minuten in het midden van de voorverwamde oven tot het deeg gaar is en de parmezaan goudbruin en gesmolten.
Neem de plaatpizza uit de oven en sprenkel er wat olijfolie over. Scheur de basilicum blaadjes in stukken en strooi die over de plaatpizza.
Snij de plaatpizza in onregelmatige stukken. Leg wat plukjes rucola op een bord en stapel daar de stukken pizza op. Eet de pizzapunten met wat rucola.
Ik had me voorgenomen om niet elk blogje met een jeetje-het-is-al-weer-zo-lang-geleden-excuus te beginnen, dus ik doe het gewoon niet. Het kwam er gewoon even niet van om te bloggen. Deze shoarma-sperziebonen schotel aten we vorig-vorig weekend. Lone was er (vandaar de vega-variant) en mijn moeder ook. Het is een combi van een paar andere gerechten: appelstrudel en gevlochten calzone en de ovenschotel met rösti, sperziebonen, kipshoarma en kaas. En wat mij betreft wel voor herhaling vatbaar. Ik heb schoongemaakte sperziebonen gebruikt: lekker makkelijk. Met sperziebonen uit een pot of blik zou misschien nog makkelijker zijn, maar dan ben ik bang dat de vulling te nat is en het deeg te sompig wordt. En als je nou alle tijd hebt, maak dan zelf de sperziebonen schoon, dan kun je de slappe exemplaren er uit halen en dan weet je zeker dat er geen verdwaalde steeltjes in je strudel belanden.
Ingrediënten (5-6 personen)
1 kilo sperziebonen (schoongemaakt)
2 rollen bladerdeeg (koelvers)
500 gram shoarmareepjes (varkensvlees, maar kippendij kan ook)
1 bakje vegetarische shoarmareepjes
1 kuipje kruidenroomkaas
3-4 eetlepels panko (broodkruim)
200 gram geraspte kaas
1 ei (het tweede ei van de foto had ik niet nodig)
Bereiding
Verwarm oven voor op 200 graden.
Kook de sperziebonen in licht gezouten water in ongeveer 15 minuten beetgaar. Giet de sperziebonen dan af en laat ze even uitstomen.
Verhit wat olie in twee koekenpannen en bak in de ene pan de vegetarische shoarmareepjes en in de andere de gewone shoarmareepjes gaar.
Doe de helft van de sperziebonen bij de vegetarische sharmareepjes en de andere helft bij de shoarmareepjes. Verdeel de kruidenroomkaas over de twee pannen en roer dat door het shoarma-sperziebonen-mengsel.
Rol de rollen bladerdeeg uit op bakpapier. Strooi in het midden van het bladerdeeg een paar eetlepels broodkruim en schep daar de shoarma-sperziebonen vulling op. Verdeel de geraspte kaas erover.
Snij het bladerdeeg vanaf de zijkant in tot ongeveer 1/3 van het deeg in repen van ongeveer 2 cm breed. Nu gaan we de strudel dicht “vlechten”: vouw eerst aan beide kanten de buitenste twee banen kruislings naar binnen over de vulling. Leg daarna, om-en-om, een reep bladerdeeg schuin over de vulling. Klop het ei los en bestrijk met bladerdeeg daarmee.
Leg de strudels naast elkaar op een bakplaat en bak ze in 30 minuten goudbruin en gaar.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
