Deze jackfruit burgers aten we eigenlijk al vorige week, nog voor oud&nieuw. Ik was er nog niet aan toegekomen om deze op mijn blog te zetten, maar ik wil ‘m alsnog graag met jullie delen. Het was wel een geslaagd recept, namelijk. Wat het vandaag gaat worden, weet ik nog niet. Ik moet nog beginnen, zelfs. Vandaag zijn mijn boodschappen bezorgd, dus ik heb keuze genoeg. Ik geloof dat ik eigenlijk tortilla’s op het programma heb staan, maar ik denk dat ik geen zin heb om die te maken. Misschien wordt het wel couscous, ofzo. Dat lezen jullie vast morgen wel… Ik heb vandaag onze koelkast en mijn keukenlaadjes schoongemaakt en ik had niet zo goed geslapen, dus nu ben ik het een beetje zat. Dus ik denk dat ik ’t maar een beetje makkelijk hou, vandaag. Deze jackfruit burgers waren erg lekker en eigenlijk ook niet echt moeilijk! Dochterlief en ik hebben gesmuld van deze burgers. Voor man- en zoonlief, die piepen als ze te veel of te vaak vegetarisch eten krijgen, had ik hamburgers uit de airfryer. Onderstaande ingrediënten zijn voor 4 broodjes hamburger. Voor avondeten vind ik dat aan de krappe kant voor 4 personen. Wij lustten wel 2 burgers per persoon… Maar als je het als lunch serveert, hou het dan maar wel op 1 burger per persoon. Bron-vermelding: het recept van deze jackfruitburgers komen van de recepten-site van AH.
Bereiding
Doe de jackfruit in een vergiet en spoel af onder de kraan. Laat de jackfruit goed uitlekken en duw er tussen keukenpapier zo veel mogelijk voch uit. Laat de kikkererwten uitlekken. Doe de jackfruit met de kikkererwten in de keukenmachine en pureer grof. Schep dan een paar flinke eetlepels van het grove mengsel uit de keukenmachine en pureer de rest fijn.
Meng het grove en het fijne mengsel en de hamburgerkruiden goed door elkaar.
Verdeel het mengsel in vier delen en vorm er vier burgers van.
Pel de uien en snij ze in halve ringen. Verhit een scheutje olie en fruit daarin de uien op een laag pitje lekker langzaam aan. Roer regelmatig.
Snij de hamburgerbroodjes open en rooster de binnenkant in een droge koekenpan.
Verhit in een grote koekenpan een scheut olie en bak daarin de burgers aan beide kanten mooi goudbruin in ongeveer 10 minuten. Draai de burgers halverwege voorzichtig om met een spatel.
Snij de tomaten in plakjes. Besmeer een broodje met mayonaise en leg er een handje sla op. Leg daarop een burger en schep er een flinke lepel uienringen op. Maak af met plakjes tomaat en augurk en het broodje.
Gelukkig 2021! Hebben jullie een beetje een gezellig Oud&Nieuw gehad? Wij ook! Na het oliebollen en appelbeignets bakken hebben we gezellig een bordspel gespeeld: Pandemic. Het was de eerste keer dat we de Legacy-variant speelden. Dat is een versie waarin je het spel vaker speelt en waarin het spel verandert, afhankelijk van of je de vorige keer (of keren) hebt gewonnen of verloren. Het was hártstikke spannend, maar het is ons gelukt: we hebben de pandemie eronder gekregen. En dat terwijl we halverwege het spel met een gemuteerd virus te maken kregen…
Gisteren heb ik, naast de gewone oliebollen en de appelbeignets ook deze hartige oliebollen gebakken, met kaas, ui en paprika vulling. De hartige oliebollen werden hier met enig wantrouwen ontvangen, maar werden toch wel lekker bevonden. Al moet ik eerlijk zeggen dat de gewone oliebollen en de appelbeignets eerder op waren dan deze hartige. Maar zelf vond ik ze erg lekker. Het lijkt wel een beetje op kaas-uien-brood. Dat vind ik ook erg lekker! Ik vind “zoet” wel lekker, maar ik vind het niet echt avondeten. Net als pannenkoeken, bijvoorbeeld, die wil ik ook graag hartig. Ik vond het een bijzonder geslaagde versie en ik denk dat ik ze volgende jaren zeker weer ga maken. Of misschien niet precies deze, maar in ieder geval wél met een hartige vulling. Twee minpuntjes voor deze oliebollen. Als eerste: na het bakken van deze oliebollen is je frituurolie wél aan vervanging toe. Dus bak eerst je gewone oliebollen en je appelbeignets, en daarna pas deze. En als tweede minpuntje: een oliebol is voor mijn gevoel pas echt áf als je er poedersuiker over strooit. En dat kon met deze niet, natuurlijk. En dan staat het toch een beetje kaal, op zo’n gebaksbordje. Ik heb even over parmezaan getwijfeld, maar uiteindelijk gekozen voor gewoon curry en mayo. Hártstikke lekker! Het idee voor deze hartige oliebollen met een vulling van kleingesneden ui, paprika en geraspte kaas heb ik uit het kookboek “Het Nieuwe Kookboek” (van: Henderson, Toors, Ebbelink-Bosch en Rijks), dat ik van mijn schoonzus heb gekregen. Ik heb alleen niet het oliebollen-beslag uit dat boek gebruikt, maar gewoon het beproefde oliebollen basis-recept van mijn oma.
Bereiding
Meng de gist met de helft van de melk en de suiker en laat even staan tot er bubbels ontstaan. Doe de bloem in een beslagkom. Splits de eieren. Doe de eiwitten in een goed vetvrije beslagkom, hier ga je na het rijzen mee verder. Klop de eierdooiers door de (rest van de) melk. Doe de deeghaken op je mixer en meng daarmee allereerst het gist-melk mengsel door de bloem. Voeg daarna de melk met eiderdooier toe tot je een stevig beslag hebt. Dek de beslagkom af met een schone theedoek en laat het beslag ongeveer anderhalf uur rijzen, tot het beslag ongeveer is verdubbeld.
Maak intussen de vulling klaar. Pel en snipper de ui. Snij de puntpaprika in kleine blokjes. Roer de gesnipperde ui, de blokjes paprika en de geraspte kaas door elkaar.
Als het beslag voldoende is gerezen, klop dan het eiwit stijf met een snufje zout. Spatel het eiwit door het beslag.
Schep daarna de kaas-ui-paprika-vulling door het beslag.
Verhit zonnebloemolie tot 170-180 graden. Doop twee lepels even in de hete frituurolie en schep daarmee hoopjes beslag uit de kom. Duw met de ene lepel het beslag van de andere lepel af in de hete olie (voorzichtig!). Maak de oliebollen niet te groot, want ze zetten tijdens het bakken enorm uit. En bak er niet teveel tegelijk, want dan koelt de olie teveel af. De oliebollen draaien vanzelf om. Als de bollen rondom mooi goudbruin zijn, dan zijn ze klaar.
Schep de hartige oliebollen uit de olie en laat even uitdruipen op een keukenpapiertje.
Deze hartige oliebollen zijn zowel warm als koud lekker!
Gelukkig! De coronatest van dochterlief was negatief! Een pak van ons hart! Zowel qua “Oh nee, hè? We zullen oma toch niet aangestoken hebben?” als qua “Ja maar hóe dan?” We houden ons heel netjes aan de voorschriften en we konden dan ook niet bedenken van wie ze het dan zou hebben. Gisteravond hadden we gezellig een online Queen-friends meeting. Via zoom. Het was erg gezellig om hen weer te zien en te spreken. Maar het was al vrij laat toen we uitgezoomed waren, dus liet ik mijn blogje maar even zitten, gisteravond. Vandaag heb ik (onder andere) deze appelbeignets gebakken. Ik zet de foto (en titel) alvast op mijn blog, als place-holder, maar het recept houden jullie nog even te goed. Dat komt morgen wel. Wij gaan nu gezellig een bordspel doen en genieten van de laatste paar uur Top2000 en de laatse paar uur 2020.
Lieve lezer, ik hoop dat 2020, ondanks Corona, toch een goed jaar voor je was. Het was een bizar jaar, waar we vorig jaar met oudjaarsdag nog geen idee van hadden. Ik hoop dat je gezond en wel bent, geen naasten hebt verloren, een dak boven je hoofd hebt en elke dag te eten. Ben je klaar met 2020 en hoop je dat alles anders (of juist weer “normaal”) wordt, volgend jaar? Of hou je eerst je hart nog vast voor wat nog komen gaat? Ik wens je hoe dan ook een goed nieuw jaar, vol hoop, dankbaarheid, gezondheid, geluk en bovenal liefde en verbondenheid. Laten we er het beste van maken, van 2021!
[RECEPT EN MEER FOTO’S VOLGEN MORGEN]
++++++++++++++++++
+ Update 01-jan-2021 +
++++++++++++++++++ Zoals beloofd bij deze alsnog (op nieuwjaarsdag) het recept van de appelbeignets. Ze waren héérlijk! Dit recept heb ik uit het kookboek “Het Nieuwe Kookboek” (van: Henderson, Toors, Ebbelink-Bosch en Rijks). Dat kookboek heb ik van mijn schoonzus gekregen toen zij haar boekenkast heeft opgeruimd.
Ingrediënten
150 ml melk
125 gram bloem
1/2 theelepel zout
1/2 zakje gedroogde gist
1/2 ei
3 goudreinetten (of andere zachtzure appels)
30 gram suiker
1 theelepel kaneel
frituurolie
Bereiding
Verwarm de melk even kort in de magnetron tot lauwwarm. Pas op dat de melk niet te heet wordt, hoor! Roer het zout door de bloem in een mengkom. Maak een kuiltje in de bloem. Meng de gist door de helft van de lauwwarme melk. Laat even staan tot er bubbels ontstaan. Klop het ei los en giet de helft ervan bij het gist-melk-mengsel (de andere helft van het ei heb je niet meer nodig). Maak een kuiltje in de bloem en giet daar het melk-gist-mengsel in. Roer vanuit het midden tot je een dik, glad beslag hebt. Giet dan, beetje bij beetje en al roerend de rest van de melk erbij, tot je een glad beslag hebt. Dek de beslagkom af en laat ongeveer een uur op een warme plaats rijzen.
Schil de appelen met een dunschiller. Snij de appels in plakken/schijven en steek met een appelboor het klokhuis eruit. Meng de kaneel door de suiker en doe deze in een diep bord. Haal de appelschijven door het suiker-kaneel mengsel en laat staan tot je de beignetten gaat bakken.
Verhit frituurolie tot 180 graden. Dat kan in een frituurpan, maar ook in een gewone pan met een keuken-thermometer. Als de olie heet is, haal dan één voor één de appelplakken door het beslag en laat ze daarna meteen in de hete olie glijden (pas op spetters van de hete olie!). Bak een paar beignets tegelijk, zodat de olie niet teveel afkoelt en ze elkaar niet raken. Bak de appelbeignets aan beide kanten gaar en mooi goudbruin. In tegenstelling tot oliebollen draaien appelbeignets niet vanzelf om; je moet ze een beetje helpen met een schuimspaan.
Als de appelbeignets goudbruin zijn, schep ze dan voorzichtig uit de olie en laat even uitlekken op een keukenpappiertje.
Serveer de appelbeignets warm en strooi er wat poedersuiker (of nog wat kaneelsuiker) over.
Vandaag liep wat anders dan verwacht. Het plan was eigenlijk dat dochterlief en ik samen naar een verslag van haar zouden kijken. Maar vannacht werd ze ziek: keelpijn (en dus oorpijn), neusverkoudheid en -zo te voelen- verhoging. Vanmorgen meteen een test-afspraak gemaakt en ze kon ’s middags al terecht. Nu wachten op de uitslag. En een bedje op de bank. Om mijn zinnen een beetje te verzetten ben ik lekker gaan bakken: macarons. Die staan al een tijdje op mijn bak-verlanglijstje. Mijn trouwe volgers hebben inmiddels vast wel door dat ik eigenlijk niet zo’n zoet-bakker ben. En macarons zijn ook nog eens koekjes-voor-gevorderden. Dus dit was wel een uitdaging! Ik heb al eens eerder macarons gemaakt, en die waren súper lekker, maar verdienden eigenlijk de naam macaron niet… Gewapend met een electronische thermometer heb ik een nieuwe poging gewaagd. Afgaand op de foto hierboven zou je denken dat ik het helemaal onder de knie heb, nu, maar dat is niet zo. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat alleen de derde plaat die ik heb gebakken er enigszins op leek. De eerste twee waren echt misbaksels. Ze smáken prima hoor, maar ze zien er niet uit zoals het hoort. En wat nou het verschil maakte? Het kan zijn dat het is omdat dat beslag gewoon wat langer heeft gestaan. Het was in ieder geval iets dunner, waardoor het makkelijker te spuiten was en iets egaler werd, bovenop. En ik heb ze iets korter gebakken. Daardoor sprongen ze niet (of in ieder geval minder) open en waren ze ook wat lichter. Ik heb ze trouwens op de Italiaanse manier gebakken. Er zijn grofweg twee manieren om macarons te maken: de Franse en de Italiaanse manier. Bij de Franse manier klop je de suiker gewoon door het stijfgeklopte eiwit. Bij de Italiaanse manier verhit je suiker tot 118 graden en klopt je het daarna door de eiwitten. Vorige keer had ik de Franse manier geprobeerd, omdat die Italiaanse manier me toen hartstikke ingewikkeld leek. Maar bij het maken van vegan marshmallows (en de no-bake s’mores taart) hadden we dat eigenlijk ook al gedaan, met suikerstroop. Dus zó moeilijk was dat niet. Daarom dit keer de Italiaanse manier. Als ik google op tips&tricks voor het bakken van macarons, dan is dé tip die ik het meeste tegenkom dat je vooral veel moet oefenen. Dus als ik aankom, de komende tijd: dat zijn geen Corona-kilo’s, maar macaron-kilo’s… 😉
Update 30-12-2020: de corona-test was gelukkig negatief! *phew*
Ingrediënten voor de macarons
200 gram amandelpoeder
200 gram poedersuiker
50 ml water
200 gram fijne kristalsuiker
2 x 75 gram eiwit (ongeveer 5 eieren) voor de cappuccinovulling
200 gram boter (op kamertemperatuur)
100 gram poedersuiker
110 gram amandelpoeder
2 zakjes oplos cappuccino
Bereiding
Maak eerst de cappuccinovulling. Los de zakjes oplos-cappuccino op in een paar eetlepels water. Roer goed en laat even staan zodat het goed oplost. Doe de boter in een kom en klop met een garde de boter romig. Zet de kom indien nodig even kort in een klein laagje warm water. Zeef de poedersuiker boven de kom en klop die door de boter.
Roer de amandelpoeder door het boter-suiker-mengsel en giet dan de cappuccino erbij. Klop alles goed door elkaar. Doe plastic folie over de kom en laat bij kamertemperatuur staan tot je het nodig hebt.
Verwarm de oven voor op 170 graden.
Doe de poedersuiker en de amandelmeel in de keukenmachine en zet aan, zodat beide goed mengen. Zeef het mengsel (tant-pour-tant, heet dit) boven een mengkom.
Ontvet de mengkom van je standmixer goed: doe een beetje citroensap op een keukenpapiertje en veeg hier de kom mee schoon. Splits de eieren: breek ze open boven en kommetje en laat het eiwit door je vingers door lopen. Doe het eigeel in een ander kommetje. Het eigeel heb je niet nodig voor dit recept, zet die in de koelkast.
Weeg 75 gram van het eiwit af en doe dat in de mengkom van je standmixer. Zet de rest van het eiwit apart.
Klop de eiwitten stijf op de hoogste stand. Ik heb -om de eiwitten een handje te helpen- een paar korreltjes keukenzout toegevoegd. Als de eiwitten stijf zijn, zet de mixer dan laag.
Doe de suiker met het water in een pannetje. Roer zodat alle suiker oplost. Maar zorg ervoor dat er geen suiker aan de zijkant van de pan gaat zitten. Verhit de suikeroplossing tot 118 graden. Neem, als de suikeroplossing precies 118 graden is, de pan van het vuur (ovenwant!) en giet héééél langzaam de suikerstroop bij het eiwit, langs de rand van de mengkom. Laat de mixer zachtjes draaien, zodat het suiker meteen door de eiwitten heen geklopt wordt.
Als alle suikerstroop door de eiwitten geklopt zijn, zet dan de mixer op de hoogste stand, zodat de eiwitten kunnen afkoelen.
Roer 75 gram van de resterende (ongeklopte) eiwit door het amandel-poedersuiker-mengsel, tot een stevige pasta. Schep er een flinke spatel van de meringue bij en roer die door de amandelpasta, om de pasta wat te verdunnen.
Spatel dan de rest van de meringue door de amandelpasta, tot je een homogene massa hebt.
Doe het macaron-beslag in een spuitzak en spuit ronde afgeplatte bolletjes op een macaron-bakplaat of een met bakpapier beklede bakplaat. Tik tegen de onderkant van de bakplaat om de bovenkant van de macarons te egaliseren.
Zet de macarons in de voorverwarmde oven. Draai de bakplaat na vijf minuten om (voor wordt achter, links wordt rechts). Bak de macarons nog 3-5 minuten. Om te zien of de macarons al goed zijn kun je voorzichtig proberen een schelp om te draaien: hij moet makkelijk loskomen van het bakpapier. De macarons horen een mooi voetje (een ruffelig randje aan de onderkant) te krijgen en mooi glad en lichtblond te zjin. Maar als ze dat niet zijn, dan zijn ze nog steeds erg lekker, hoor!
Laat de macarons afkoelen en neem ze dan voorzichtig van de bakplaat of van het bakpapier. Leg ze ondersteboven en duw er met je duim een klein holletje in. Spuit wat van de vulling op de helft van de macaron-schelpen en dek af met een andere schelp. Duw zachtjes aan, tot de vulling tot het randje komt.
Eet smakelijk!
NB: De macarons zijn een paar dagen houdbaar in een luchtdicht afgesloten trommel. Ik heb ongeveer de helft van de macarons in een doosje in de vriezer gedaan.
Eerlijkheidshalve hierboven ook een foto van mijn “misbaksels”. Van links naar rechts: de macarons van mijn eerste, tweede en derde plaat.
Vandaag had ik een lome dag. Gisteravond ben ik al heel vroeg onder de wol gekropen met een knallende koppijn. Ik heb het klokje meer dan rond geslapen en vanmorgen was de hoofdpijn weer over. Gelukkig maar, want vanmorgen werden mijn nieuwe boodschappen al weer bijtijds bezorgd. Ik laat nu twee keer in de week boodschappen bezorgen. Ik moet wel nog even wennen aan het ritme, want ik zit nog middenin het menu van de ene bestelling als ik mijn volgende boodschappen al weer moet bestellen. Nou ja, dat móet niet, natuurlijk. Maar qua houdbaarheid en ruimte in de koelkast en vriezer is het wel makkelijker om twee keer per week te laten bezorgen. Al denk ik dat ik voor oudjaarsdag tóch nog even naar de supermarkt moet, want ik heb er bij het bestellen geen rekening mee gehouden dat er natuurlijk een flinke hoeveelheid melk door het oliebollenbeslag gaat, dus nu heb ik te weinig melk, denk ik… Vanavond aten we deze vega kip ketjap met hete boontjes. Het recept is van de AH-site: kip ketjap met sperziebonen en rijst. Ik heb de kipdijfiletreepjes vervangen door vegetarische kipstuckjes. En de atjar tjampoer een beetje opgeleukt met komkommer en rode ui. Die sriracha door de boontjes vond ik een succes! Lekker pittig, maar niet té.
Ingrediënten
2 bakjes vegetarische kipstuckjes (2 x 160 gram)
2 theelepels gemberpuree
75 ml ketjap manis
2 theelepels sesamzaad
800 gram sperziebonen (schoongemaakt)
1 eetlepel sriracha chili saus
1 pot atjar tjampoer (340 gram)
1 komkommer
2 rode uien
rijst (voor 4 personen = ongeveer 2 kopjes)
olie, zout, peper
Bereiding
Pel de uien en snij in ringen. Schil de komkommer en snij in de lengte doormidden. Verwijder het waterige deel met de zaadjes en snij in stukjes. Doe de atjar samen met de uienringen en de komkommer in een kom en roer goed door. Laat staan zodat de smaken een beetje kunnen intrekken.
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking (of in een rijstkoker).
Doe de sperziebonen in een pan met ruim water met wat zout en kook ze gaar in ongeveer 10 minuten. Giet de boontjes af als ze gaar zijn en roer er de sriracha saus door.
Verhit intussen een scheutje olie in een wokpan en bak daarin de vegetarische kipstuckjes, samen met de gember, de ketjap en 1 theelepel sesamzaad. Bak de kipstuckjes onder regelmatig roeren op halfhoog vuur tot de ketjap helemaal is ingekookt en de kipstuckjes lekker “sticky” zijn.
Schep wat rijst op een bord en schep er wat vegetarische kipstuckjes, hete boontjes en komkommer-atjar bij. Strooi er nog wat sesamzaad over.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
