Voor de online Sinterklaas bak-activiteit die we op mijn werk organiseren, volgende week, wordt dit één van de recepten. Ik heb deze afgelopen woensdag proef-gebakken, om zeker te weten dat het recept helemaal klopt. We willen geen modder-figuur slaan, tegenover onze collega’s, natuurlijk. Het recept is een kruising van kruidkoekmuffins van AH en speculaasmuffins van OverEtenGesproken. Een andere collega doet deze speculaas muffins met spijs in zijn sessie. Zelf geef ik een laat-je-kind(eren)-gerust-gezellig-meehelpen-sessie. Zonder oven: we gaan Sint Rocky Road en borstplaat maken. Over Sinterklaas gesproken: ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben nog nooit zó lekker vroeg klaar geweest met voorbereidingen als dit jaar. We hebben alles online besteld en het staat al allemaal ingepakt in de kast. Dat hele Corona-gebeuren heeft dus ook voordelen…
Ingrediënten
300 g bloem
175 g donkerbruine suiker
2 eetlepels koek- en speculaaskruiden
1 zakje bakpoeder
snufje zout
75 g boter
5 eetlepels stroop
1 ei
200 ml halfvolle melk
100 gram amandelspijs
2 eetlepels amandelschilfers
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden. Doe in alle holtes van een muffintray een papieren (cupcake)vormpje.
Meng in een grote kom de droge ingrediënten: bloem, bakpoeder, bruine suiker, koekkruiden en een snufje zout.
Doe de boter en de stroop in een (magnetronbestendig) kommetje en verwarm die even een minuut in de magnetron. Roer door tot de boter gesmolten is. Doe de melk in een andere mengkom en klop daar het ei doorheen. Roer vervolgens het botermengsel door het ei-melk-mengsel. Giet het vloeibare mengsel bij de droge ingrediënten en roer met een vork tot een beslag.
Verdeel het beslag over 12 muffinvormpjes. Kneed de amandelspijs even door en verdeel in 12 ongeveer even grote stukjes.
Leg op elke gevulde muffinvorm een stukje amandelspijs. Duw het spijs voorzichtig naar beneden tot de spijs nét onder staat. Smeer er eventueel een klein beetje beslag over heen.
Strooi wat geschaafde amandelen over de muffins.
Bak de muffins in 15-20 minuten in de voorverwarmde oven gaar en mooi bruin. Prik er even met een satéprikker in om te zien of de muffin al gaar is: als de prikker er droog uit komt, dan is de muffin gaar.
Laat de muffins een minuut of vijf afkoelen in de muffinvorm en laat daarna verder afkoelen op een rooster.
Vandaag aten we alweer uit 7xAnders van Jamie Oliver. Het is echt een heel lekker praktisch en toegankelijk kookboek, dit! Van al zijn kookboeken is VEG mijn favoriet, maar deze komt met stip op de tweede plaats! Uit het hoofdstukje Kip maakte ik dit keer de Noedelsoep. Ik was een beetje bang dat het te pittig zou zijn, met die rendangboemboe. Maar dat was niet het geval. Net als gisteren, bij de Butter Chicken heb ik de verse gember vervangen door stemgember. Kan prima! We vonden de soep erg lekker. Alleen vond Free de mini-maiskolfjes niet lekker. Die heeft hij er stuk-voor-stuk uitgevist en die kreeg ik. En ik dacht nog wel dat hij die helemaal geweldig zou vinden. Nou, niet dus. Één verbeterpuntje: ik had de noodles gewoon zo in de soep gedaan, het hele blok. Maar achteraf gezien was het handiger geweest om de noodles te breken/verkruimelen. Want het bleek vrijwel onmogelijk om zonder knoeien die lange noedel-slierten op te scheppen.
Bereiding
Breng alvast een liter water aan de kook in een waterkoker.
Snij de kip in repen. Doe de kiprepen samen met de helft van de boemboe in een mengkom. Pers de bolletjes stemgember uit in een knoflookpers. Doe de helft bij de kip in de mengkom. Strooi er wat zout en peper over en roer goed door, zodat alle stukjes kip goed bedekt zijn.
Verhit een klein scheutje olie in een koekenpan en bak de kiprepen gaar en krokant. Blus de koekenpan af met de rode wijnazijn.
Doe de rest van de boemboe en de gember in een diepe pan, samen met de twee bouillontabletten, 1 liter kokend water. Breng aan de kook en voeg dan de kokosmelk, noodles en nasigroenten toe, maar hou de taugé nog even apart. Snij de mini-maiskolfjes in de lengte doormidden en voeg ze toe aan de soep. Laat een paar minuten doorkoken.
Schep wat van de soep in een bord (of soepkom). Leg er handje taugé op en daarop een paar stukjes kip.
Wie mij een beetje kent, weet dat ik Jamie Oliver helemaal fantastisch vind. Ik heb een flinke stapel van zijn kookboeken en ik kook zijn recepten altijd graag. Want die klóppen altijd. Niet alleen qua recept, maar vooral ook qua smaak. “Die “Ooooooooooh” en “Mmmmmmmmmmmm”en “Fantastic!” uitroepen van hem als hij zijn net gefabriceerde eten proeft zijn echt niet overdreven. Want het ís echt goddelijk! En als ik het hem zo zie doen in een video, dan ziet het er allemaal zo lekker makkelijk uit. Dan denk ik: “Oooh, dat kan ik ook!” Meestal duurt het bij mij wel ietsje langer dan bij hem, maar het eindresultaat mag er zijn! Dit keer aten we “Mijn butter Chicken” uit 7xAnders. Een beetje vreemde naam, vind ik, want er zit geen grammetje boter in het hele recept. In tegenstelling tot de echte Indiase “butter chicken”, natuurlijk. Maar op mijn potje cashewnotenpasta stond “cashew butter”, dus misschien bedoelt hij dat. Maar goed, tijdens het koken werd ik er niet bepaald enthousiast van. Die pepers in de koekenpan sloegen enorm op mijn keel en ogen. En ik vond het er zo halverwege nou niet bepaald aantrekkelijk uit zien: de saus zag er niet uit. Dus ik was er het meeste van de tijd van overtuigd dat dit recept de uitzondering op de spreekwoordelijke regel zou zijn: dat dit het ene Jamie-recept zou zijn dat “niet zo” was. Maar ik had het mis! Toen de saus eenmaal goed doorgekookt en op smaak gebracht was, was ‘ie heerlijk! Lekker kruidig met dei garam masala en precies pittig genoeg met die pepertjes. Helemaal goed, niks meer aan doen! Of nou ja, misschien één dingetje. Jamie gebruikt verse gember, maar die had ik niet (meer) in huis, dus heb ik stemgember uit een potje gebruikt. Was ook erg lekker en wel zo makkelijk (sinds ik ontdekt heb dat je die bolletjes gewoon in je knoflookpers kunt doen). Maar misschien is het met verse gember dus zelfs nóg lekkerder.
Bereiding
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking (of in een rijstkoker).
Snij de pepers doormidden en verwijder de zaadlijsten en de zaadjes. Zet een grote koekenpan op hoog vuur en bak daarin (zonder olie!) de gehalveerde pepers en de snoeptomaatjes. Hussel de pan af en toe even en bak tot de tomaatjes en pepers zwart beginnen te worden.
Schep de tomaatjes en pepers, als ze hier en daar zwart beginnen te worden en de tomaatjes open barsten, uit de pan.
Pel de knoflook tenen en pers ze boven een kom uit met een knofookpers. Pers vervolgens de bolletjes stemgember met de knoflookpers. Doe de knoflook en gember samen met de garam masala, wat zout en peper en 1 eetlepel yoghurt in een kom en roer goed door.
Kerf de kipfilets aan beide kanten in, ongeveer elke centimeter. Wrijf de kipfilets in met de marinade.
Zet de pan waarin je zojuist de tomaatjes en pepers hebt gebakken terug op het vuur en giet er een klein scheutje (ongeveer 1 eetlepel) olie in. Bak als de olie heet is geworden de kipfilets aan beide kanten bruin.
Trek, terwijl de kip bakt, de velletjes van de tomaatjes. Schraap het van een paar pepers het vruchtvlees uit het velletje. Hou de rest van de pepers apart om te garneren.
Neem de kipfilets uit de pan en doe de ontvelde tomaatjes en het vruchtvlees van de pepers terug in de pan. Doe de cashewnotenpasta erbij en giet er 500 ml kokend water bij. Roer goed door en schraap het aanbaksel van de kip van de bodem los. Laat de saus een paar minuten doorkoken.
Als de saus begint in te dikken, leg dan de kipfilets nog even terug in de pan. Laat de kipfilets nog even garen in de saus.
Neem de kip uit de saus en snij het vlees in plakken.
Zet het vuur uit en breng de saus op smaak met zout en peper. Schep de rest van de yoghurt in de saus en roer die een heel klein beetje door de saus (zodat je een marmer-effect krijgt). Leg de plakjes kip terug in de saus en bestrooi met garam masala. Garneer met de overgebleven geroosterde pepers.
Schep was rijst op een bord en schep de saus met kip erover.
Eet smakelijk!
Vandaag is de sterfdag van Freddie Mercury. Toen Freddie overleed was ik 18 en groot fan van Queen. Ik was dat weekend nog bij mijn ouders omdat ik ziek was. Mijn moeder maakte me die ochtend wakker met de woorden “Er stond een berichtje in de krant”. Andere Queen-fans zagen het misschien aankomen en hadden misschien al geruchten over AIDS in de roddelpers gehoord maar voor mij kwam het als een donderslag bij heldere hemel. En ik was er kapot van! Een half jaar later werd het Freddie Mercury Tribute concert gehouden, en daar ben ik heen geweest. En ik ging met de fanclub naar de Queen convention in Engeland, waar ik het jaar daarop Edwin heb leren kennen. Hij was een nog grotere Queenfan dan ik. Ik kan bijna niet geloven dat het al weer 29 jaar is, dit jaar… Op 24 november sta ik er altijd wel even stil. Daarom vandaag een gerecht uit “Freddie Mercury’s Royal Recipes“. Dat is een kookboek geschreven door Peter Freestone, de personal assistent en kok van Freddie. Daar staan niet alleen leuke recepten in, maar ook leuke anekdotes. Dit recept, bijvoorbeeld. Officieel heet het Coulibiac. Ik moet bekennen dat ik daar nog nooit van gehoord had. Het is blijkbaar een zalmpastei van Russische origine, vaak met rijst of andere graansoorten, eieren, ui, paddenstoelen en dille. Freddie noemde het “Fish Wellington”, want hij zag het als de vis-variant van Beef Wellington. Nou, kan ik wel inkomen, in die naam. Peter schrijft dat ze dit recept hebben gemaakt toen Montserrat Caballé (die Spaanse Opera-zangeres waar Freddie het album Barcelona mee op heeft genomen) een keer bij hem thuis op bezoek kwam. Ze hadden er lang over nagedacht en hadden bedacht dat Spanjaarden vis aten. Het gerecht was op zich perfect, maar er was helaas één ding waar Montserrat niet van hield… vis. Wij, Edwin en Free en ik, vonden het gelukkig wél erg lekker! Ik heb het deeg, zoals het recept voorschreef, bestreken met gesmolten boter, maar een volgende keer bestrijk ik het, denk ik, liever met geklutst ei, dan gaat het veel mooier glanzen. En toen ik op “Coulibiac” zocht op google, zag ik allerlei kunstig dichtgevouwen randjes en versierde bladerdeeg vormen. Dus als je er echt iets heel speciaals van wilt maken, voor Kerst ofzo, leef je uit!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Breng 450 ml water aan de kook. Los de bouillontablet er in op. Strooi de griesmeel al roerend in het kokende water. Blijf roeren tot al het water is opgenomen en de griesmeel aan dreigt te zetten. Neem dan de pan van het vuur en laat afkoelen. Prak als de polenta afgekoeld is, het mengsel met een vork los.
Kook de eieren tot ze hard zijn. Laat ze schrikken onder koud water en pel de eieren als ze een beetje afgekoeld zijn.
Pel en snipper de ui. Veeg de champignons schoon en snij ze in kleine stukjes. Rasp de schil van de citroen.
Snij de zalm in repen van ongeveer 1-1,5 cm dik.
Verhit ongeveer drie kwart van de boter in een koekenpan en bak daarin de repen zalm aan beide kanten even aan. Neem de zalm uit de pan en fruit in de zalm-boter de ui-snippers en champignonstukjes aan.
Rol de bladerdeeg uit op het bijbehorende bakpapier. Spreid in het midden van het bladerdeeg het ui-champignonmengsel uit. Knip de dille erboven fijn en strooi het citroenrasp erover. Leg de stukken zalm op de ui-champignon-laag. Strooi de bieslook erover.
Hak de eieren in kleine stukjes en verdeel die over de zalm. Verdeel de gekookte tarwegriesmeel over de vulling en “boetseer” er een stevig laagje van.
Veeg gemorste vulling van de rand af en bestrijk de vrije delen van het bladerdeeg licht met wat water. Sla de beide flappen over de vulling heen en duw de zijkanten dicht. Draai het zalmpakket nu om, meteen op een vel bakpapier, zodat het op de deegnaad komt te liggen. Leg het zalmpakket op het bakpapier in een braadslee.
Maak (bijvoorbeeld met een appelboor) een paar gaatjes in het deeg, zodat stoom kan ontsnappen.
Zet het overgebleven stukje boter in een ovenbestendig schaaltje even in de oven, zodat de boter smelt. Smeer hier het bladerdeeg mee in.
Zet de “Fish Wellington” ongeveer 30 minuten in de oven, tot de bladerdeeg mooi goudbruin is. Til de coulibiac heel voorzichtig uit de braadslee en leg op een snijplank. Snij in dikke plakken.
Deze heerlijke vegetarische pizza aten wij afgelopen weekend. Het is met die za’atar en sumak weer eens wat anders dan de klassieke Italiaanse pizza’s. Dit is een recept uit Plenty van Ottolenghi. Al maakt Ottolenghi het deeg natuurlijk zelf en maak ik me er wel een beetje makkelijk van af met een kant&klare rol pizzadeeg. Na het eten wél even je gebit checken, want je hebt gegarandeerd stukjes spinazie, pecorino of sesamzaadjes (uit de za’atar) tussen je tanden…
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Rol de rol pizzadeeg uit op het bakpapier een bakplaat.
Rasp de pecorino op een fijne rasp en verdeel de geraspte kaas over het pizzadeeg.
Verhit een scheutje olie in een wokpan en roerbak daarin de (bevroren) bladspinazie even aan, tot de spinazie helemaal ontdooid en geslonken is. Laat, indien nodig, de spinazie uitlekken om overtollig vocht kwijt te raken. Verdeel de spinazie over de pecorino.
Maak vier holletjes in de spinazie en pecorino, waar dadelijk de eieren in komen. Strooi wat Za’atar en Sumac over de pizza.
Zet de pizza ongeveer 10-15 minuten in de voorverwarmde oven.
Neem de pizza uit de oven en breek de eieren in de holletjes. Maal wat zout en peper over de eieren en strooi er nog wat za’atar over.
Zet de pizza nog een paar minuten terug in de hete oven tot de eiwitten gestold zijn, maar het eigeel nog vloeibaar.
Snij de pizza -tussen de eieren door- in vier stukken.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
