Jeeeeeeej! Weekend! Dochterlief is gezellig weer thuis na haar eerste week in Gronau. En zoonlief kan weer opgelucht ademhalen dat hij een paar dagjes geen school heeft. Deze kipsaté uit de slowcooker aten we woensdagavond. Dat was best wel weer een tijdje geleden dat we iets uit de slowcooker hadden gegeten. Lekker makkelijk, hoor, zo’n slowcooker! Als alle ingrediënten er in zitten, dan heb je er geen omkijken meer naar. Als je nou geen slowcooker hebt, dan kun je het ook gewoon in een braadpan maken. Dan is je gerecht veel sneller klaar, natuurlijk. Check dan gewoon even na een half uurtje of de kip al gaar is. Haha, eigenlijk had ik er nog -heel fotogeniek- verse koriander over moeten strooien. Maar tegen de tijd dat de kipsaté klaar was (ruim vier uur na het maken van de ingrediënten-foto), was ik die koriander helemaal vergeten. Zou vast wel leuk gestaan hebben op de foto. Maar ja, volgende keer beter.
Bereiding
Bestrooi de kipfilets met zout en peper. Verhit een scheutje olie in een koekenpan en bak daarin de kipfilets aan tot ze mooi goudbruin zijn. Pel en snipper intussen de ui.
Neem de kipfilets uit de pan en leg ze in de schaal an de slowcooker. Fruit de gesnipperde ui in het bakvet van de kip aan. Voeg de komijn, koriander en sambal. Roer goed door en doe de gebakken uitjes bij de kipfilets in de slowcooker. Schil de zoete aardappelen en snij ze in blokjes. Doe ze in in de slowcooker.
Klop de pindakaas door de kokosmelk. Giet er 200 ml water en de ketjap erbij. Roer goed door en giet in de schaal van de slowcooker. Roer goed door. Doe de deksel op de slowcooker en zet hem op stand laag. Laat de kip in vier uur zachtjes gaar stoven. Roer dan de pindasaus goed door. Proef even en breng op smaak met zout en peper.
Kook de rijst gaar, volgens de aanwijzing op de verpakking. Laat de rijst afkoelen. Laat de nasikruiden wellen met een scheutje kokend water. Breek de eieren in een kom en klop ze los met een vork of een garde. Verhit in een wokpan een scheutje olijfolie. Bak daarin, al roerend, de eieren.
Schep het ei uit de wokpan en verhit opnieuw een scheutje olie. Voeg, als de olie heet is, de nasigroenten toe en roerbak die een paar minuten. Voeg de gewelde nasikruiden toe. Roer de rijst en het ei erdoor.
Schep wat nasi op een bord, leg er een kipfilet op en schep er wat pindasaus over. Strooi er -als je ervan houdt en als je het niet vergeet, zoals ik- wat fijngesneden koriander over. Lekker met kroepoek.
Een ovenbestendige koekenpan, hebben jullie die? Ik sinds kort. Ik had er zegeltjes voor gespaard bij mijn boodschappen. Ik moest wel naar de winkel om de pannen op te halen, dat kon niet online (verbeterpuntje). Maar het zijn zálige pannen. Én ze kunnen dus in de oven. Zonder dat het handvat smelt of de bodem krom trekt. Kwam goed uit, want dit recept moest met pan en al even onder de grill in de oven. Één nadeel, kwam ik achter… Je zíet dus niet dat de steel van zo’n pan loei-heet is. En toen ik ‘m uit de oven pakte had ik uiteraard wél ovenwanten aan, maar toen ik de pan een héél klein stukje wilde draaien (voor de foto), brandde ik natuurlijk mijn vingers… Stóm ook, van me. Niet ernstig, hoor. Eventjes onder de kraan en het ging wel weer. Dus volgende keer drapeer ik mooi een keukendoek ofzo over het handvat. Om te zorgen dat ik het niet vergeet, dat het heet is. Én het voegt meteen een “layer” toe aan de foto. “Layer”, dat heb ik uit één van de lessen food-photography die ik heb gekeken… Frittata is een Italiaanse ei-gerecht. Het laat zich eigenlijk het beste omschrijven als een súper-goed-gevulde omelet. Of een hartige taart zonder deegkorst. Ik vond ‘m hártstikke lekker. Al had van mij die deegkorst er ook best bij gemogen, hoor. Maar voor mensen die koolhydraat-arm eten, is zo’n frittata natuurlijk wel een goeie… Je kunt zo’n frittata dus met van alles en nog wat vullen. Ik heb tonijn en paprika gebruikt, naar het recept uit Boodschappen magazine.
Bereiding
Pel de uien en snij in halve ringen. Maak de paprika’s schoon: snij ze doormidden, verwijder zaadlijsten en zaadjes en snij het vruchtvlees in stukken. Laat de tonijn uitlekken.
Zet de grill van de oven aan, zodat deze voor kan verwarmen.
Klop de eieren los in een mengkom en klop de melk en wat zout en peper erdoor. Schep de uienringen, paprikablokjes en Italiaanse kruiden door het ei-mengsel.
Verhit een scheutje olijfolie in een ovenbestendige (!) koekenpan. Giet, als de olie heet is, het ei-groenten-mengsel in de pan.
Verdeel de tonijn erover. Doe de deksel op de pan en laat de frittata op een lage stand afgedekt in 15-20 minuten garen en stollen. Als het ei (vooral in het midden) gestold is, bestrooi dan royaal met parmezaanse kaas.
Zet de koekenpan (zonder deksel) een minuut of vijf in de oven onder de grill. Neem de pan uit de oven (pas op: gloeiend, gloeiend, gloeiend heet!) en snij de frittata in vier stukken.
Doe de balsamicoazijn (1 eetlepel) samen met 2 eetlepels olijfolie in een potje. Maal er wat zout en peper over. Schud goed, zodat je een mooie dressing hebt. Proef even en voeg indien nodig nog wat extra zout of peper toe. Hussel de dressing door de rucola.
Serveer de frittata met wat rucola salade.
Eet smakelijk!
Hahaha, dit is vreemd. Ik begin dit blogje al te typen nog voordat ik mijn frambozencake in de oven heb… Sterker nog: de oven is aan het voorverwarmen en het beslag moet ik nog maken. Ik had frambozen in vriezer en wilde daar iets mee bakken. Misschien met de mascarpone die ik ook nog in de koelkast had? Na even googlen kwam ik uit op dit youtube-filmpje van Mascarpone and Blackberry Cake van Mary Ann Esposito. Het recept heb ik meteen tijdens het kijken van het filmpje uitgetypt. Ik gebruik natuurlijk frambozen in plaats van bramen en ik gebruik citroen- in plaats van sinaasappelrasp. De amerikaanse maten (cups) heb ik omgerekend naar gram. Vanmorgen was trouwens mijn eerste ochtend in máánden dat ik weer eens het rijk alleen had, thuis: zoonlief ging voor het eerst sinds de tweede lockdown weer naar school. Ik had verwacht dat het een drama zou worden, vanmorgen, maar dat viel alles mee. Ik heb me niet verveeld in mijn uppie, hoor: mijn boodschappen werden weer bezorgd, ik heb een paar wassen gedaan en een was opgevouwen. Én ik heb één van de logeerbedden en het bureau van zolder op Lone’s kamer gezet. Haar eigen bureau en bed zijn natuurlijk mee naar haar studentenkamer in Gronau. Nu kan ik op mijn werkdagen weer op haar kamer werken, en kan zij er in het weekend weer slapen. En ik heb dus ook nog deze frambozen-cake gebakken. Een productief dagje, al zeg ik het zelf…
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een springvorm in en bekleed met bakpapier.
Roer het zout en bakpoeder en de citroen rasp door de bloem. Smelt de boter (bijvoorbeeld in een ovenbestendig schaaltje in de oven die toch voor staat te verwarmen) en laat iets afkoelen. Doe de gesmolten boter samen met de suiker in de mengkom van een standmixer. Mix met de ballongarde tot de suiker goed is opgelost. Breek de eieren in een kommetje en klop even los met een vork. Voeg al mixend, de geklutste eieren beetje bij beetje toe. Als alle eieren zijn toegevoegd, zet dan de mixer hoog en klop tot je een schuimig mengsel hebt. Klop tot slot de mascarpone door het eiermengsel.
Vervang de ballongarde van de standmixer voor de K-klopper (als je een handmixer gebruikt, dan kun je de deeghaken gebruiken). Doe de bloem bij het mascarpone-eiermengsel in de mengkom en meng tot een dik beslag. Doe de helft van de frambozen met een eetlepel bloem in een mengkom en hussel goed door tot alle frambozen bedekt zijn met een dun laagje bloem. Voeg de bebloemde frambozen aan het cakebeslag toe en vouw ze er met een spatel voorzichtig doorheen.
Doe het beslag in de springvorm en strijk glad.
Bak de cake in 35 minuten gaar. Prik even met een satéprikker in het midden van de cake: als de satéprikker er droog weer uit komt, dan is de cake gaar. Neem de cake uit de oven en laat afkoelen op een rekje.
Hou een paar mooie frambozen apart om de taart dadelijk mee te garneren. Doe de rest van de frambozen met een paar eetlepels suiker in een steelpannetje. Breng aan de kook en laat op een laag pitje een paar minuten koken tot de frambozen uit elkaar vallen. Neem dan het pannetje van het vuur en laat de frambozen-compote afkoelen.
Bestrooi de cake met wat poedersuiker (strooi de suiker door een theezeefje voor een mooi dun, gelijkmatig laagje). Versier met een paar munt-blaadjes en frambozen.
Oeh, wat is deze goed gelukt zeg, al zeg ik het zelf. In het boodschappen magazine van deze maand stond een plaatje van “Gevlochten pizza” . Het is een soort calzone, je weet wel: zo’n dichtgeklapte pizza, maar dan gevlochten net als een appelstrudel. Ik twijfelde wel even, gisteravond, of ik niet toch gewoon een platte plaatpizza zou maken, in plaats van zo’n calzone-achtige pizza. Maar ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb, want hij is echt gewéldig geworden. Ik had me wel iets verkeken op de hoeveelheid, trouwens. Zo’n rol pizzadeeg (in ieder geval de versie die ik had gekocht) is voor 2 porties, volgens de verpakking. Één leek me een beetje weinig voor met ons drieën, dus ik had er twee gekocht. Maar met zijn drieën kregen we net aan de eerste pizza op. Dus met de hoeveelheden in de ingrediënten-lijst hieronder heb je genoeg voor ongeveer 5 tot 6 personen. De rest hebben we lekker met de lunch op gesmikkeld, vandaag. Aanrader, dus! Hártstikke lekker! En het staat nog hartstikke leuk ook!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Verhit een scheutje olie in een wokpan en bak daarin het gehakt rul. Als het gehakt gaar is, voeg dan de Italiaanse roerbakgroenten toe en roerbak die even mee. Giet dan de tomatensaus erover en roer goed door. Kook even een paar minuten door en neem dan de pan van het vuur.
Rol het pizzadeeg uit op bakpapier op een bakplaat (je wilt de gevlochten pizza dadelijk niet meer verplaatsen). Snij het deeg vanaf beide buitenranden in tot ongeveer 1/3 van het deeg, in repen van 1-2 cm breed (zie bovenstaande foto). Dat insnijden gaat heel makkelijk met de pizza-roller! Leg de helft van het tomaten-groenten-gehaktmengsel in de middelste baan van het deeg. Knip de salami-plakjes in stukken. Verdeel de salami, hamblokjes, geraspte mozzarella en geraspte parmezaanse kaas erover.
Nu gaan we de calzone pizza dichtvlechten: vouw eerst de buitenste twee banen kruislings naar binnen over de vulling. Leg daarna, om-en-om, een reep pizzadeeg schuin over de vulling. Als het eind in zicht komt, dan leg je ook de laatste twee repen kruislings naar binnen zodat het deeg daar een beetje omhoog komt te staan. Vlecht de andere repen daarover heen.
Bak de pizza in ongeveer 20 minuten, tot het deeg mooi bruin begint te worden.
Sinds ik een tortillapers heb, staan deze al op mijn bak-verlanglijstje: appel taquito’s. Taquito’s zijn opgerolde, gevulde tortilla’s die je even bakt in een koekenpan, dan rolt de tortilla namelijk niet meer open. Ik heb al eens hartige taquito’s gemaakt met een vulling van zoete aardappel, zwarte bonen en mais. Dit keer dus met een zoete vulling: met appel en kaneel. Héérlijk, waren ze. Net een soort appeltaart, maar dan wat minder zoet en lekker knapperig. Je kúnt ze natuurlijk ook met gewone tortilla’s uit de supermarkt maken, hè? Maar zelfgemaakte zijn natuurlijk wel zo leuk en wel zo lekker. Laat je niet tegenhouden als je geen tortilla-pers hebt, hoor. Je kunt de deegjes ook uitrollen met een deegroller, óf ze pletten onder een bakplaat of ovenschaal. Leg het deeg dan wel even tussen twee bakpapiertjes, zodat het niet blijft kleven. En bak daarna even kort aan in een droge koekenpan.
Bereiding
Schil de appelen, snij de klokhuizen eruit snijden en snij ze in blokjes. Meng de suiker en kaneel erdoor.
Verhit een wokpan en smelt daarin de eetlepel boter. Bak daarin de kaneel-appel blokjes tot ze zacht zijn en het vocht is ingekookt en de appelblokjes licht beginnen te karameliseren. Proef even een paar appelblokjes en voeg eventueel naar smaak nog wat extra suiker of kaneel toe.
Verwarm -als je die hebt- je tortillapers voor op de hoogste stand, of verhit alvast een droge koekenpan.
Doe de bloem in een mengkom en roer de bakpoeder en het zout erdoor. Verkruimel de boter tussen je vingers door de bloem. Giet er beetje bij beetje het water bij en meng tot een klont deeg. Kneed het deeg daarna een paar minuten door tot je een zacht en elastisch deeg hebt. Verdeel het deeg in 8 porties en rol er bolletjes van. Pers het bolletje plat in een tortillapers (of met een deegroller). Bak de tortilla heel kort even aan beide kanten aan: ofwel in de tortillapers, of in de droge koekenpan. Bak de tortilla’s vooral niet te lang, want ze moeten soepel blijven en ze hoeven nog niet te kleuren. Bak de tortilla’s één voor één en bewaar de gebakken tortilla’s in zilverfolie in een theedoek om ze warm en soepel te houden.
Verhit (als je dat nog niet gedaan had) een droge koekenpan. Leg een tortilla op een groot bord (of grote snijplank of placemat) en schep er ongeveer een achtste van de gebakken appelblokjes op. Vouw één kant van de tortilla over de vulling en rol de tortilla redelijk strak op, zonder dat je de vulling eruit perst.
Leg de tortilla-rolletjes met de vouw naar beneden in de voorverwarmde pan. Draai de rolletjes stukje bij beetje om, maar pas op dat het rolletje dicht blijft zitten. Bak de taquito’s rondom mooi bruin.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
