Voor biologie moest Free met een klasgenootje een projectje doen over voeding. Nou, daar wil ik ‘m maar wát graag mee helpen, natuurlijk… Ze gingen onderzoeken of je gezond eten kan maken dat ook nog lekker is. Hun keuze viel op pasta pesto, met zelfgemaakte pesto en gecombineerd met tomaat en mozzarella. Het samen koken leverde leuke gesprekjes op. Is dit gezond? Wat maakt eigenlijk of een gerecht gezond is of niet? En zo kwamen vezels ter sprake in de volkoren penne. De pesto is zelf gemaakt van basilicum, pijnboompitjes en met ansjovisjes. Zijn zus kreeg een portie met kant&klare pesto, want zij eet natuurlijk niet iets waar visjes in zitten. En dat leverde weer de vraag op of die vegetarische pesto nou gezonder of minder gezond zou zijn dan de zelfgemaakte pesto? En zo rolden we in een gesprekje over verzadigde en onverzadigde vetten en visvetzuren. Is mozzarella eigenlijk wel gezond? We hebben “light” mozzarella gebruikt, want dat is minder vet dan de gewone. En Parmezaanse kaas? Mijn hints dat er wel wat meer groente in zou mogen, heeft wel wat extra tomaat per bord opgeleverd. Maar met die tomaten zitten we natuurlijk nog ruim onder de aanbevolen 2 ons groenten per persoon… Hij moet de voedingswaarde van het gerecht nog berekenen, dus of dit gerecht nu echt gezond is te noemen of niet, dat laat ik nog even in het midden. Kan ik natuurlijk ook, maar ik vind dat hij dat zelf moet doen. Het is ten slotte zíjn project. Maar lékker was het zeker!
Bereiding
Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan. Pas op dat ze niet aanbranden: blijf husselen. Als de pijnboompitten beginnen te kleuren, neem dan de pan van het vuur en doe de pijnboompitjes in een blender. Doe de ansjovis, rozijnen en 3/4 van de basilicumblaadjes. Pel de knoflook en doe in de blender. Giet er 5 eetlepels olijfolie bij en blend fijn. Dek de pesto af en laat een half uurtje staan, zodat de smaken…
Proef daarna de pesto en breng -indien nodig- op smaak met zout en peper (of maal er meer ansjovis door).
Breng een pan met water met zout (ongeveer een dessertlepel) aan de kook en kook daarin de volkoren penne gaar, volgens de aanwijzing op de verpakking. Giet de penne af en spoel na met koud water. Roer de pesto door de pasta.
Snij intussen de tomaten en de mozzarella in plakken.
Schep was pesto-pasta op een bord en leg er tomaat, mozzarella en basilicum omheen. Rasp de parmezaanse kaas en strooi daarvan wat over de pasta. Hak de pistachenoten fijn en strooi daar ook wat van over de pasta. Maal wat peper over de mozzarella.
Vandaag aten we deze moussaka: FODMAP-arm en vegetarisch! Vandaag kwamen namelijk mijn beste vriendin San en haar vriend op bezoek. We hebben ons nieuwe appartement laten zien, en ze bleven gezellig eten. Omdat San last heeft van Prikkelbare Darm Syndroom én vegetarisch is, en ik haar niet iets wil voorzetten waar ze enorme buikpijn van krijgt, ben ik op zoek gegaan naar een FODMAP-arm recept. FODMAP is een afkorting voor Fermenteerbare Oligosachariden, Disachariden, Monosachariden And Poyolen. En als je last hebt van PDS, dan kunnen deze koolhydraten en vezels buikpijn veroorzaken. Gelukkig stuurde San me een link naar een lijst van producten die wel en niet mogen. Het is niet heel intuitief, ofzo. Voor mij niet, in ieder geval. Op een FODMAP-recepten site vond ik een recept voor moussaka: briljant, want aardappels mogen! En bijvoorbeeld lasagne (pasta) niet. Ik heb het gerecht vegetarisch gemaakt met Quorn. Want dat is FODMAP-proof. Lactose (melksuiker) mag ook niet, vandaar de lactose-vrije melk. Maar kaas mag dan weer wel, dat snap ik dan weer niet helemaal… Geen gluten, dus in plaats van gewone bloem heb ik boekweitmeel gebruikt. De bechamelsaus daarvan was even wennen: het bindt anders en de saus is wat grauwer dan gewone bechamelsaus. Maar al-met-al vond ik deze moussaka goed geslaagd! Hartstikke lekker!
Verhit een paar eetlepels olie in een pan en bak daarin het vegetarische gehakt aan. Snij de bosuitjes in ringetjes en bak die mee met het vegetarische gehakt. Voeg de tomatenpuree toe en roer goed door het vegetarische gehakt. Voeg de laurierblaadjes, oregano en kaneel toe. Knip de peterselie, inclusief steeltjes, fijn boven de pan. Giet de wijn en 3/4 liter water in de pan. Breng aan de kook en laat op een laag pitje zachtjes pruttelen en inkoken. Als de saus de juiste dikte heeft, breng dan de saus op smaak met de suiker en wat zout, peper.
Was de aubergine en snij in dunne plakjes. Verhit een koekenpan en bak daarin -steeds met een theelepel olie- de plakjes aubergine. Strooi op elk plakje een snufje zout. Neem de aubergineplakjes, als ze aan beide kanten bruin zijn, uit de pan en leg ze op een keukenpapiertje.
Smelt de kokosolie in een steelpan. Als de olie vloeiblaar is, roer dan de boekweitbloem er door heen. Roer tot een gladde roux en roer er dan steeds wat lactose-vrije melk door. Verwarm tot de bechamelsaus de juiste dikte heeft. Breng daarna op smaak met peper, zout en versgemalen nootmuskaat. Neem de pan van het vuur en laat iets afkoelen. Splits de eieren en roer de eier-dooiers door de bechamelsaus. (De eiwitten heb je niet nodig voor dit recept).
Tijd om de moussaka op te gaan bouwen. Vet een grote ovenschaal in met wat olie. Leg een laag aardappelschijfjes in de schaal en daarop een laag aubergineplakjes. Schep er ongeveer de helft van de tomatensaus over en leg er weer een laagje aardappelschijfjes en aubergineplakjes over. Schep de rest van de saus erover en daarop weer een laagje aardappelplakjes.
Giet de bechamelsaus over de aardappelschijfjes en strooi daar de geraspte kaas over.
Bak de moussaka ongeveer 40 minuten in de voorverwarmde oven.
Lekker met een Griekse salade.
Eet smakelijk!
Misschien vind je dit ook lekker?
>>> let op: onderstaande recepten zijn niét FODMAP-arm <<<
Gisteren heb ik voor het eerst een écht brood gebakken! En daar ben ik best een beetje trots op! Ik zat er al een tijdje tegen aan te hikken. Maar brood bakken vond ik iets “voor gevorderden”. Maar na de worstenbroodjes-workshop van ’t weekend, wilde ik ’t wel eens proberen. Brood bakken blijkt niet zozeer heel moeilijk, maar vooral heel tijdrovend te zijn. Tussendoor veel wachten. Tijdens het wachten kon ik mooi mijn huishouden klusjes doen: stofzuigen, badkamer, was doen, was opvouwen, etc. Ik ben geen brood-expert, maar volgens mij is het goed gelukt! Ik vond het echt heerlijk! En ik vind het vrij magisch dat je van bloem, water, gist en zout zo iets lekkers kunt maken! Dit smaakt naar meer! En dat is maar goed, want één brood maakt nog geen bakker, natuurlijk. Ik verheug me nu wel extra op mijn nieuwe keuken in ons nieuwe appartement! Dan heb ik namelijk een stoomoven met deegrijs-functie en een broodbak-stand.
Ingrediënten
500 gram bloem (met minstens 11 gram eiwit per 100 gram bloem)
325 ml lauwwarm water
1 zakje gedroogde gist (7 gram)
9 gram zout
olie om in te vetten
eetlepel rijstebloem
Bereiding
Doe de bloem in een kom en roer daar (bijvoorbeeld met een vork) het grootste deel van het water doorheen (hou ongeveer 15 ml achter). Meng daarna even met de hand en dek de kom af met een natte theedoek. Laat de kom ongeveer 20 minuten staan.
Strooi een héél klein beetje bloem op het werkblad en spreid daar het deeg op uit. Strooi de gist en het zout erover en vouw dicht. Kneed kruislings tot een soepel deeg. Stretch het deeg met de palm van je hand uit, rol het terug op (haal het met de vingers van diezelfde hand weer terug). Draai het deeg een kwartslag en stretch weer uit. Door het deeg steeds een kwartslag te draaien en weer te stretchen maak je een mooi geweven patroon van de elastische eiwitten in het brood. Kneed op deze manier ongeveer 15-20 minuten. Als het deeg te stug is, dan kun je extra water toevoegen.
Je kunt testen of het deeg al goed is door een bolletje deeg uit te rekken: als je er een dun vlies van kunt trekken is het deeg goed. Als het scheurt, dan moet je nog even.
Vet een grote kom in met wat olie en leg de deegbal erin. Dek af met een vochtige theedoek en laat ongeveer een uur rijzen.
Prik na een uur met je vinger in het deeg. Als het een gat blijft, dan is het voldoende gerezen.
Leg het deeg op een licht bebloemd werkvlak en druk zachtjes de lucht eruit. Bol het deeg op door steeds een stukje deeg aan de zijkant te pakken en over het midden te vouwen.
Zet de mengkom (of een andere grote schaal) over het opgebolde deeg en laat ongeveer 20 minuten staan.
Bol het deeg nog iets meer op, door weer stukjes deeg naar binnen te vouwen. Knijp het deeg nu goed tegen elkaar, zodat het dicht plakt.
Leg een theedoek in een vergiet bestrooi die licht met rijstebloem (of een andere glutenvrije bloem) en leg het deeg daarin met de dichtgevouwen kant boven. Zet een grote plastic opbergbak over het deeg en zet er een beker met heet water naast.
Het deeg moet nu ongeveer een uur rijzen, maar check vanaf ongeveer drie kwartier of het al voldoende gerezen is. Druk met een platte vinger op het deeg. Als het deeg niet of nauwelijks meer terugveert, dan is het goed.
Verwarm intussen de oven voor op 250 graden. Zet een platte metalen bakvorm onderin de oven.
Leg een stuk bakpapier op een bakplaat en leg daar het deeg op. Snij het deeg met een scherp mesje in.
Schuif de bakplaat in de voorverwarmde oven (pas op dat de oven niet teveel afkoelt) en giet een half kopje water in de platte metalen bakvorm. Pas op: stoom! Zet de temperatuur van de oven terug naar 235 graden.
Laat na een kwartier de stoom ontsnappen door de ovendeur open te doen. Neem de metalen bak met (kokend) water uit de oven. Steek een digitale voedsel-thermometer in het brood. Het brood is klaar als de kerntemperatuur 95 graden is.
Neem het brood uit de oven en laat op een rekje afkoelen. Het brood moet helemaal afgekoeld zijn voordat je het aan gaat snijden.
Weten jullie mijn swiepswoepswap van deze maand nog? Ik werd door Mandy gekoppeld aan Monique kookt ook. En dan weten jullie vast ook nog wel dat zoonlief op slag verliefd was op de Gravad Lax? En dat ik voor een zuurkool-schotel met chorizo koos. Maar dat ik toen al aan zag komen dat ik héél misschien óók nog wel de Gravad lax zou maken? Nou, vandaag was het zo ver! Eergisteren had ik de zalm al in de marinade gezet en vandaag konden we hem eten. Ik vond het wel nog een beetje eng, hoor, het idee van rauwe vis, maar het was hartstikke lekker! Free (zoonlief, dus) heeft de borden opgemaakt. Ik heb er heel veel uitgeswoept, uit het recept van Monique: eigenlijk heb ik alleen de basis gemaakt: de droog-gemarineerde zalm. Én natuurlijk de borden mooi op laten maken door zoonlief. Wat heb ik er allemaal uitgeswoept? Allereerst de mierikswortel-crème, want ik hou absoluut niet van mierikswortel, veel te scherp. Het mosterd-dille sausje heb ik ook achterwege gelaten, al schijnt dat er eigenlijk wel echt bij te horen, bij Gravad Lax. En ik had ook geen krokante aardappeltjes, zeekraal of zoetzure rode ui. In plaats van de creme en het sausje had ik hüttenkäse met peper en zout en een snufje mosterdpoeder. En dat vond ik eerlijk gezegd ook al te scherp. Eigenlijk was het wel jammer dat ik er niet iets van een saus of crème bij had gemaakt. Zoonlief kijkt graag naar programma’s zoals Masterchef en die koks die maken altijd zo’n veeg over het bord met een saus of puree. Dat wilde hij eigenlijk ook, maar ja… dat had ik er dus niet bij. Maar hij heeft in opperste concentratie plakjes en takjes en rolletjes over de borden verdeeld. Het was een Groot Succes: hij is deze avond al wel vier keer komen zeggen dat hij het zo leuk vond... 🙂
Ingrediënten
2 moten zalm met huid (zo vers mogelijk!)
2 bosjes verse dille
20 gram grof zeezout
20 gram witte basterdsuiker
1 citroen
5 jeneverbessen
1/2 bosje radijsjes
1 komkommer
1 kuipje huttekäse
een paar snoeptomaatjes
snufje mosterdpoeder
peper, zout
lekker met vers gebakken brood of knäckebrood
Bereiding
Leg de zalm met de huid naar beneden in een ovenschaal. Maal de jeneverbessen fijn en meng ze dan met het zeezout, de basterdsuiker en rasp van de schil van de citroen.
Verdeel dit mengsel over de zalmmoten.
Hou een half bosje dille apart en hak de rest van de dille fijn. Bedek de zalm met de fijngehakte dille. Dek de schaal af met plastic folie. Leg er een bakje of plankje bovenop en leg daar iets zwaars op (ik heb er een kan melk opgelegd). Zet de zalm 48 uur in de koelkast.
Neem de vis uit de koelkast en haal de marinade ervan af. Dep de vis droog en leg op een snijplank.
Snij de droog gemarineerde zalm in dunne plakken en rol die op tot roosjes.
Giet het vocht van de hüttenkäse en breng op smaak met zout en peper en -als je dat lekker vindt- met een snufje mosterdpoeder. Maak het bord op met rolletjes zalm, wat hüttenkäse, plakjes en/of rolletjes komkommer, snoeptomaatjes, plakjes radijs en takjes dille. Lekker met vers-gebakken witbrood of knäckebrood.
Ik deed zó iets leuks, gisterochtend!!! Ik deed mee met een online workshop Brabantse worstenbroodjes maken, gegeven door Ilona van het foodblog Worstenbrood & Wijn. Het was súper leuk en aan het eind van de ochtend had ik bijna 30 warme, súper lekkere worstenbroodjes. Héérlijk!
Ilona is een gezellige klessebes. Ze kan honderduit vertellen over worstenbroodjes. En ondertussen staat iedereen lekker in zijn eigen keuken deeg te kneden en gehakt te mengen en deelt ze handige tips en tricks. Ilona heeft ’t weer geleerd van Mr Heel-Holland-Bakt Robert van Beckhoven. Een mooie quote vond ik “We zijn bakkers, geen braders!”: dat je de worstenbroodjes goed heet moet bakken en op moet passen dat je oven niet teveel afkoelt als je ‘m open doet. En wist je dat je kunt voorkomen dat je worstjes krimpen en los in het broodje komen te liggen door soezendeeg door het gehakt te kneden? Werkt echt!
De workshop was ook voor niet-ervaren bakkers goed te volgen. Ik kook natuurlijk wel vaak, maar ik ben niet zo’n “bakker”. Ik bak alleen maar een enkele keer cakes of taarten. En behalve pizzadeeg heb ik me nog niet aan gewaagd aan brood. Dat lijkt me heel moeilijk en beschouw ik als “voor gevorderden”… Ik had alle ingrediënten van tevoren afgewogen en klaar gezet. Dat maakte het heel makkelijk om de workshop te volgen.
Maar nu heb ik dus echte, heuse worstenbroodjes gemaakt. Van echt zelf-gemaakt deeg! Inclusief drie keer rijzen! Handige tip: om je broodjes de laatste keer te laten rijzen (dus na het invouwen van het worstje) kun je zelf een provisorische rijskast maken door een plastic bak op zijn kop over de bakplaat met broodjes te zetten, met een kopje heet water eronder. In mijn nieuwe keuken krijg ik een stoomoven met deeg-rijsfunctie. Kijk ik nu al naar uit!
Als je nou, net als ik, van boven de rivieren komt, dan heb je misschien -net als ik- weinig verstand van worstenbroodjes. Ik ken alleen die kleffe broodjes uit de supermarkt, met zo’n los liggend worstje er in. Maar dit, zo’n echt zelfgebakken worstenbroodje, dat is dus wel even andere koek!
Volgens mij heb ik ooit één keer een echt Brabantse worstenbroodje op, toen we -toen ik nog klein was- met ons gezin naar de Efteling gingen. Uiteraard hadden we broodjes-uit-het-vuistje en pakjes drinken mee. Maar in de Efteling kochten we ook een worstenbroodje. Al zou het ook kunnen dat het een saucijzenbroodje is geweest. Dat weet ik niet meer, want dat is echt al héél lang geleden. Maar een saucijzenbroodje is dus héél wat anders dan een worstenbroodje.
Het recept deel ik hier niet. Ik verwijs jullie met liefde naar de site van Ilona: Worstenbrood & Wijn. Daar kun je het recept downloaden. Maar als ik je een tip mag geven: doe gewoon een keer mee met een workshop! In december is er weer een worstenbroodjes workshop. Echte Brabo’s schijnen die worstenbroodjes op Kerstavond te eten. Én op zaterdagochtenden. Ik denk dat ik ze altijd wel zou lusten!
Dus als we in ons nieuwe huis wonen en ik weer een beetje een grotere vriezer heb, dan ga ik een flinke batch maken en invriezen, zodat ik ze altijd in huis heb.
Ik zie wel nog wat schoonheids-foutjes in mijn worstenbroodjes. Het invouwen moet ik nog wat netter doen: mijn worstjes zaten niet mooi in het midden. En ik had ze toch nog wat te dicht bij elkaar gelegd op de bakplaat. En ik had een beetje moeite om de oven heet genoeg te krijgen (en te houden).
Weten jullie nog dat ik een keer Vietnamese loempia’s heb gemaakt met van dat instant vegetarische gehakt? Dat wil ik ook een keer met worstenbroodjes proberen.
Nog even voor de goede orde: dit is géén gesponsord berichtje (Haha, mocht ik willen!). Ik heb me gewoon op eigen initiatief opgegeven voor de workshop en ik heb er gewoon de reguliere prijs voor betaald. En dat was het dubbel en dwars waard!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
