Om ’t mezelf een beetje gemakkelijk te maken neem ik af en toe een maaltijdbox. Dat haalt de druk een beetje van de ketel: dan hoef ik even niet zelf te bedenken wat we gaan eten en wat ik daarvoor nodig heb. Dit was één van de recepten die laatst voorbij kwam. En het was zó onwijs lekker, dat ik dacht: dít moet echt op mijn blog. Dus aten we het nog een keer. Dit keer met gewoon zelf-geboodschapte ingrediënten. Ik vind sowieso biefstuk heerlijk, maar gemarineerd is echt súper-súper-súper lekker. En ook het idee om de rijst aan te maken met gember-mayo is wel een blijvertje! En de salade van komkommer-tomaatjes en mango met verse kruiden en een dressing van knoflook en limoen was niet te versmaden. Zálig!!!
Bereiding
Kook de rijst volgens de aanwijzing op de verpakking.
Meng in een mengkom de sojasaus, vissaus en lichtbruine basterdsuiker. Roer goed door. Giet de helft van dit mengsel in een andere mengkom, de ene helft gebruik je als marinade voor het vlees, de andere helft is de basis voor de dressing voor de salade. Leg de biefstukken in de eerste mengkom en laat het vlees minstens een half uur marineren. Keer de biefstukken regelmatig, zodat de marinade in beide kanten kan trekken.
Pers de limoen uit en meng 1 of 2 eetlepels van het sap met de andere helft van het mengsel. Pers de tenen knoflook uit en meng die door de dressing.
Was de cherrytomaatjes en snij ze doormidden. Schil de komkommer met een dunschiller (laat hier en daar een streepje schil zitten). Snij de komkommer in de lengte doormidden en schraap met een theelepel het waterige deel eruit. Snij de komkommer in dunne maantjes. Schil de mango met de dunschiller en snij het vruchtvlees in stukjes.
Snij de koriander (met takjes en al) en de blaadjes van de basilicum en munt (zonder takjes) in dunne reepjes. Meng de tomaatjes, komkommer, mango en drie-kwart van de verse kruiden met de dressing goed door elkaar. Hussel goed door elkaar en laat de smaken lekker intrekken.
Rasp de gember en roer de gember door de mayo. Roer de gember-mayo door de gekookte rijst. Snij de rode peper en het lente-uitje in (schuine) ringetjes.
Verhit een paar eetlepels olie in een koekenpan. Bak, als de olie goed heet is, de biefstukken aan beide kanten bruin. Neem ze uit de pan en laat ze nog een paar minuten in alumunium folie rusten. Snij de biefstukken dan in plakken (dwars “op de draad”).
Schep wat gember-mayo-rijst in een kommetje en stort dat op een bord. Schep aan de ene kant wat van de salade. Leg aan de andere kant de plakjes biefstuk. Maal wat zout en peper over de plakjes biefstuk. Strooi er wat sesamzaadjes, wat van de fijn gesneden kruiden, bosui- en peper-ringetjes over.
Eet smakelijk!
Free is gelukkig weer zo goed als hersteld van corona. Voor de zekerheid houden we hem wel dit weekend nog thuis van zijn sportclubs, maar hij hoeft hier in huis niet meer zo heel strikt in isolatie. Maar goed, nu de spanning van een kind-met-corona een beetje begon af te nemen, gaan we door naar het volgende level: moeder-met-corona. En dat is gezien haar leeftijd niet zo mooi, natuurlijk. Ze heeft het trouwens niet van Free, hoor. Waarschijnlijk heeft ze het bij een van haar bridgeclubs opgelopen. Maar goed, het is -om de woorden van de minister te gebruiken- wel “spannend”. We hopen maar dat het mee zal vallen. And now for something completely different: Pretzels. Lone is dól op pretzels. Je weet wel: van die grote zoute broodjes in de vorm van een krakeling. Als we in Duitsland op vakantie zijn, dan wil zij bij de bakker altijd een pretzel. Ze woont nu op kamers in Duitsland, dus ze kan bij wijze van spreken op elke straathoek pretzels kopen, maar in de praktijk komt daar volgens mij niet zoveel van. Toen ik het recept voor Pretzels tegenkwam bij Rutger Bakt, heb ik ‘m meteen opgeslagen om eens zelf te maken. Dat werd 2 weken geleden, toen het ook zulk heerlijk weer was. En toen ze voor ’t laatst thuis was. Zowel vorig weekend als dit weekend is ze in haar studentenhuis gebleven. Ik besloot dat weekend vrij spontaan om pretzels te bakken. Ik had tijd en ik had er alles voor in huis: dus waarom niet? Het is wel even wat werk (maar wel met wachttijd), maar het was erg leuk om zelf eens te maken! En ik vond ze heel goed gelukt! Gelukkig beaamde dochterlief dat ook!
Ingrediënten
500 gram patent bloem
1 zakje gist (7 gram)
150 ml melk
150 ml heet water
10 gram keukenzout
50 gram boter + 1 eetlepel extra
1,5 liter water
75 gram baking soda
grof zeezout om mee te bestrooien
Bereiding
Laat de boter op kamertemperatuur komen.
Roer het zout door de bloem. Meng de (koude) melk met het hete water zodat je een handwarm mengsel krijgt. Doe de bloem met het melk-water mengsel, 50 gram boter en de gist in de keukenmachine en kneed met de deeghaak tot een soepel deeg (met een handmixer met deeghaak of gewoon met de hand kan natuurlijk ook). Kneed minstens tien minuten goed door.
Dek de kom af met een natte theedoek en zet op een warme plek om te laten rijzen.
Verdeel het deeg in acht delen. Rol elk stuk uit tot een lange sliert. Dek af met plastic folie zodat de slierten niet uitdrogen en laat ze een minuut of tien rusten.
Rol de slierten dan verder uit en leg ze in de pretzel-vorm op een stuk bakpapier. Dek af met plastic folie en laat ongeveer een half uur rusten.
Verwarm intussen de oven voor op 220 graden.
Breng anderhalve liter water aan de kook en roer de baking soda erdoor. Zorg dat het water zachtjes borrelt en leg dan steeds een pretzel (één tegelijk) in het hete water. Keer na 10 seconden de pretzel voorzichtig om en laat de andere kant ook 10 seconden in het soda-water en schep de pretzel er dan uit met een schuimspaan. Laat even uitlekken en leg dan op een met bakpapier beklede bakplaat.
Strooi wat van het grove zeezout over de pretzel en snij met een scherp mesje het deeg in. Bak de pretzels in 15-20 minuten gaar en mooi bruin.
Laat de pretzels afkoelen op een rooster. Laat een eetlepel boter smelten (bijvoorbeeld in een kommetje boven een schaaltje met heet water) en besmeer de pretzels met een kwastje met de gesmolten boter zodat ze mooi gaan glimmen.
Mijn stoomoven heeft ook een yoghurt-stand. Dat wilde ik wel eens proberen! Tot ik hoorde dat de yoghurt ongeveer 10 uur in de oven moet staan… Eh, sorry, dát lijkt me even niet zo’n goed idee, nu. Misschien is het een soort slowcooker-stand, ofzo, die heel weinig energie verbruikt, maar zelfs dan kan het natuurlijk veel zuiniger. Op de ouderwetse (good old fashioned) energie-besparende manier: gewoon lekker warm weg zetten in een deken of dekbed. Met de yoghurt-stand in de oven wordt de temperatuur automatisch geregeld, maar als je het zelf doet, dan moet je wel de temperatuur goed in de gaten houden: een voedsel-thermometer is dan heel handig. Als de melk te heet is, dan gaan de melkzuurbacteriën die yoghurt maken dood. Als de melk te koud is, dan gaan de melkzuurbacteriën in de slaapstand en zetten ze de melk niet om. Ik verwarm de melk eerst naar 80 graden, want daar wordt de yoghurt lekker dik van en voeg de yoghurt-starter pas toe als de melk is afgekoeld naar 48 graden. Maar je kunt ook gewoon alleen naar 48 graden verwarmen. Zelf had ik nog deze glazen flessen staan, maar je kunt de yoghurt ook in bijvoorbeeld jampotjes of in een leeg yoghurt-emmertje maken. Of in een thermosfles, dan hoef je het zelfs niet warm weg te zetten. De yoghurt-starter is gewoon het laatste restje van yoghurt die je gewoon in de winkel hebt gekocht. En daar kun je bijna oneindig yoghurt mee blijven maken: bewaar de laatste paar eetlepels van je zelf-gemaakte yoghurt om weer de volgende fles yoghurt te maken. In plaats van yoghurt kun je ook bijvoorbeeld een half flesje yakult of actimel, of de inhoud van een capsule met probiotica gebruiken: als er maar melkzuurbacteriën in zitten.
Bereiding
Neem een pan met een dikke bodem en spoel die om met water. Giet de houdbare melk erin en verhit tot (net iets) boven de 80 graden. Laat afkoelen tot 48 graden. Verwarm een schone fles of jampotjes voor door er warm water in te doen. Roer de yoghurt door de warme melk.
Giet het melk-mengsel in de voorverwarmde fles (tip: gebruik een trechter). en draai de dop goed op de fles. Zet de fles goed warm weg, bijvoorbeeld in een dekbed. Laat de fles ongeveer 10 uur warm staan en zet ‘m dan in de koelkast.
Als de yoghurt afkoelt, dan wordt de yoghurt nog iets dikker.
Eet de yoghurt met je favoriete topping. Cruesli, bijvoorbeeld. Of fruit. Of noten en honing.
Gisteren stonden deze kipburgers op ’t menu: een poging om de Homestyle Chicken burger na te maken. Spoiler: ze waren wél erg lekker, maar leken toch niet echt op de McDonalds burgers. Als we naar de Mac gaan, dan nemen Lone en ik altijd een vega-burger. Zij de gewone veggie chicken burger, ik de veggie homestyle chicken. Hártstikke lekker vind ik die. En niet van echte kip te onderscheiden. Nu waren vorige week de vegaburgers in de aanbieding (want het was de Nationale Week Zonder Vlees en Zuivel, kwam ik achteraf achter), dus heb ik vega-kipburgers besteld. En daarnaast ook gewone kipburgers, want Edwin en Free doe ik geen lol met vegetarische burgers. Donderdagavond -nádat ik mijn boodschappen besteld had, grrr!- stuurde Lone me een appje: ze kwam niet thuis van ’t weekend. Uiteindelijk was het maar goed ook dat ze niet thuis kwam, want zaterdagochtend kwam Free zijn bed uit met keelpijn en een verstopte neus en ja hoor: zelftest positief… Degenen die me kennen, weten dat ik dat op zijn zachtst gezegd heel erg vind. We hebben zó ons best gedaan om het niet op te lopen. Zodra het mocht voor 12-tot-17-jarigen heeft hij nog een booster gehaald, maar dat mocht niet baten. Tegen geen mondkapjes en geen afstand op school bij 70.000 besmettingen per dag is geen kruid gewassen. Ik hoop maar dat hij er niet al te ziek van wordt én dat hij er ook op de langere termijn niks aan over houdt. Hij is -uiteraard- meteen in isolatie gegaan op zijn kamer: alleen voor de bevestigingstest bij de GGD nog even de deur uit. Die uitslag is inmiddels ook binnen: inderdaad positief.
Ik ga regelmatig even checken hoe het met hem gaat en breng hem eten en drinken op zijn kamer, mét een mondneusmasker op, uiteraard. Edwin en ik zijn nog negatief. Ik heb wel de hele dag een flinke hoofdpijn gehad, maar dat kan ook spanning zijn. Toen Edwin corona had, is het ook gelukt om ’t niet te krijgen. Al was die variant waarschijnlijk iets minder besmettelijk dan de huidige. En toen woonden we nog in een iets groter huis, met een tweede toilet. Kon Edwin de ene gebruiken en wij de andere. Maar ja, nu hebben we er maar één. Dat is eigenlijk het enige wat ik mis aan ons oude huis: het tweede toilet. Niet alleen nu, hoor, maar sowieso. Dat is blijkbaar een luxe waar je erg aan went. Volgens de huidige richtlijnen mogen Edwin en ik trouwens gewoon nog de deur uit, hè? Want gevaccineerd + geboosterd. Maar dat vind ik totaal onverantwoord: want wij kunnen het virus gewoon nog steeds overdragen op anderen. Zelfs als we nog geen symptomen hebben en zelfs als we nog een negatieve zelftest hebben. Wij blijven dus ook gewoon binnen, doen elke dag een zelftest en wachten het bron- en contactonderzoek van de GGD af. Maar goed, we zijn dus blij dat dochterlief -toevallig- dit weekend niet thuis is gekomen. En die vega-kipburgers blijven nog wel even goed.
Bereiding
Verhit een scheutje olie in een pan en bak de kipburgers gaar en aan beide kanten bruin. Leg op elke burger een plakje cheddarkaas en laat het smelten.
Snijd intussen de tomaten in plakjes en de rode ui in halve ringen. Snij de broodjes door en besmeer het snijvlak van de onderste helft met wat honing-mosterdsaus. Leg er een plukje krulsla op en leg de burger met cheddar er op en leg er een paar plakjes tomaat op. Leg op de andere helft nog een plukje krulsla en wat uienringen.
Mijn foto’s zijn helaas een beetje donker, maar dit is zó’n onwijs lekker toetje dat ik ‘m toch op mijn blog wilde zetten! Dit is misschien wel mijn lievelings combi in een toetje: cappuccino en advocaat. En het is súper simpel om te maken. Het is ook een ideaal toetje voor een etentje. Dan kun je het voor iedereen in een glaasje of leuk schaaltje maken. En je kunt het heel goed van te voren maken, zodat je je daar op de avond zelf niet druk om hoeft te maken. Je hoeft dan alleen maar voor het opdienen een paar nieuwe koekjes erboven te verkruimelen. Datzelfde kun je doen als je nog wat over houdt. Bewaar het restje in de koelkast en de volgende dag (of de dag daarna) is het misschien zelfs nog wel lekkerder. Paar nieuwe koekjes erover en smullen maar!
Bereiding
Los de oploscappuccino op in een paar eetlepels water. Roer goed tot de cappuccinopoeder helemaal is opgelost. Klop het cappuccino-mengsel met 1 eetlepel basterdsuiker door de helft van de ricotta. Klop de advocaat met de rest van de suiker door de rest van de ricotta tot je een glad mengsel hebt.
Schep de helft van het cappuccino-ricottamengsel in een glazen schaal. Breek een paar café noir koekjes in stukken en strooi dat erover. Schep de helft van het advocaat-ricottamengsel in de schaal. Verdeel daar weer een laag café noir stukken over. Herhaal dit met nog een laag cappuccino- en nog een laag advocaat-ricotta. Top af met wat café noir koekjes in stukken.
Zet de schaal ongeveer een uur in de koelkast om op te stijven. Langer kán ook, maar in dat geval kun je beter nog even wachten met de café noirs bovenop, want als je schaal te lang in de koelkast staat, dan gaan die koekjes er een beetje verpieterd uitzien en zijn ze niet zo lekker knapperig meer.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
