Weet je nog? Die zuurkool-filotaart die ik begin van de week maakte? Daar had ik kippenpoten voor gekookt, hè? Nou, die bouillon had ik -uiteraard- bewaard en daar heb ik deze heerlijke pindasoep mee gemaakt. Ik ben sowieso dol op soep, maar pindasoep is echt wel één van mijn favorieten. De basis is natuurlijk meestal hetzelfde (bouillon + pindakaas), maar afhankelijk van wat je erdoor doet krijgt zo’n pindasoep een heel ander accent. Zo heb ik een favoriete versie met citroengras en een winterse versie met blauwe kaas. En dit was een kip-variant. Natuurlijk omdat ik ‘m maakte met echte kippenbouillon (die was in de koelkast helemaal gel-achtig geworden). En ik heb er blokjes kipfilet door gedaan. Als je er van houdt, dan raad ik eigenlijk aan om kippendij te gebruiken. Maar omdat Edwin daarvan gruwelt, gebruik ik kipfilet. Kipfilet wordt wél altijd een beetje droog, vind ik altijd, maar anders lust hij het écht niet. Het is wel best nog wel een uitdaging om zo’n bord bruine soep er op de foto ook een beetje lekker uit te laten zien. Ik ben van het what-you-see-is-what-we-ate principe, dat wil zeggen: ik pas geen stiekeme food-fotografie trucjes toe. Dat zijn vaak práchtige foto’s, hoor, maar ik wil graag weten hoe het er écht uit komt te zien. Dus… deze soep is misschien niet het meest foto-genieke gerecht, maar wél onwijs lekker! Deze hoeveelheid soep was wel vrij ruim voor drie personen. Hou er rekening mee dat pindasoep lastig te bewaren is. Je hele pan soep kan echt in één nacht ónder de schimmel zitten. Dus als je pindasoep over hebt: schep het in kleinere bakjes, zodat het wat sneller afkoelt en zet het -zodra het afgekoeld is- direct in afgesloten bakjes in de koelkast of diepvries.
Bereiding
Pel en snipper de ui en de knoflook. Verhit een scheutje olijfolie in een (kleine) koekenpan en fruit daarin de ui en knoflook aan. Voeg de kipblokjes en kerriepoeder toe. Bak de kipblokjes, onder regelmatig omscheppen, tot ze gaar zijn.
Verhit in een grote soeppan de kippenbouillon. Als je nou geen bouillon hebt van kippenpoten, dan kun je natuurlijk ook een extra halve liter bouillon van een bouillonblokje gebruiken. Voeg de gebakken kipblokjes met ui, de nasigroenten, een liter water en de twee bouillontabletten toe. Doe de pindakaas erbij en roer goed door.
Verhit een eetlepel olijfolie in de (nog hete) koekenpan en fruit daarin de tomatenpuree kort aan, met de gembersiroop en de ketjap. Roer goed door en doe dan het tomatenpureemengsel bij de soep. Breng de soep aan de kook en laat zachtjes een paar minuten doorkoken. Roer de kokosmelk door de soep, kook nog een minuutje door en neem dan de pan van het vuur.
Mam had een lekker recept voor me. Ze had zó lekker gegeten, toen ze laatst na een bridge-middag bij de gastvrouw bleven eten. Ze had het recept gevraagd en dat vertelde ze enthousiast aan mij. Eigenlijk was het niet zozeer een recept, meer een opsomming van ingrediënten en lagen in de ovenschaal: rösti, sperziebonen, kipshoarma en kaas. Het doet eigenlijk wel een beetje aan een shoarma-schotel “kapsalon” denken: met rösti in plaats van frietjes, shoarma en een lading gesmolten kaas. Ik heb de benodigdheden meteen in mijn boodschappen-schriftje geschreven en die meegenomen toen ik vandaag boodschappen deed. Mét mondkapje, uiteraard, maar dat terzijde. Edwin en Free vonden het zááááálig! Dit gerecht kwam met stip op de tweede plek in Free’s lijstje van favoriete eten. De spaghetti met zalmroomsaus staat nog onbetwist op één. Ik twijfelde wel nog een beetje over hoe ik het moest klaar maken. Mam had wel gezegd dat ik de sperziebonen even moest voorkoken, maar ik had geen idee of ik de rösti ook even aan moest bakken, of dat die zó in de ovenschaal kon. En ook niet of ik de kip-shoarma moest bakken? Voor de zekerheid heb ik zowel de rösti als de kip-shoarma voorgebakken. Dat kon mooi terwijl de sperziebonen stonden te koken.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Maak de sperziebonen schoon: haal de topjes eraf en breek de boon eenmaal door. Kook de sperziebonen in ruim water met wat zout tot ze gaar zijn (gewoon even erin prikken!) en giet ze dan af.
Bak, terwijl de sperziebonen op staan, de rösti in een wokpan met een scheutje olijfolie. Roer regelmatig om. Vet een ovenschotel in met olijfolie en doe de aangebakken rösti in de ovenschaal. Verdeel de sperziebonen over de rösti.
Giet opnieuw een scheutje olijfolie in de wokpan en bak daarin de kip-shoarma gaar. Verdeel de gebakken kipshoarma over de sperziebonen. Strooi er royaal geraspte kaas over.
Zet de ovenschaal ongeveer een kwartier in de voorverwarmde oven, tot de kaas lekker is gesmolten.
Ooooooh, ik had zo’n trek in zuurkool! Dat heb je soms, hè? En ik had vooral trek in déze zuurkooltaart met spekjes, kip, druiven en noten. Ik heb deze zuurkooltaart, héél in de begintijd- al eens op mijn blog gezet. Ik heb ‘m nu íets aangepast: in plaats van bladerdeeg heb ik filodeeg gebruikt en er een “rag-pie” van gemaakt, met zo’n verfrommelde bovenkant. Zoonlief mocht kiezen welke nootjes we erdoor zouden doen. Hij koos voor pistache. En die passen er perféct bij! De kippenpoot had ik de avond vantevoren al gaar gekookt, daarna af laten koelen en in de koelkast bewaard. Dus op mijn ingrediënten-foto staan de gekookte kippenpoten. Als je die op de dag kookt, dan is de kans groot dat je je vingers brandt als je het kippenvlees van de botjes afplukt. Dat afkoelen duurt altijd langer dan je denkt. Zoonlief is normaal niet zo dol op zuurkool, maar hier heeft hij van gesmuld! Ik heb de zuurkool goed afgespoeld in een vergiet onder de kraan. Dat scheelt al een stuk in de “zurigheid”. En met kippenvlees én spekjes erdoor kán het natuurlijk alleen maar lekker zijn.
Het was wél een beetje veel voor met z’n drieën, maar de rest heb ik de koelkast gezet: lekker als lunch, morgen!
Ingrediënten (4-5 personen)
1 pak zuurkool
2 kippenbouten
200 gram spekjes
1 bak pitloze witte druiven (450 gram)
100 gram pistachenoten (gepeld en ongezouten)
1 pakje filodeeg (diepvries, 10 vellen)
peper en zout
olijfolie
paneermeel
Bereiding
Kook de kippenpoten gaar in water met wat zout. Laat ze daarna goed afkoelen en bewaar tot gebruik in de koelkast. Pluk het kippenvlees van de botten. Verdeel grotere stukken in kleinere stukjes door het uit elkaar te trekken.
Verwarm de oven voor op 200 graden. Bak de spekjes uit in een koekenpan.
Doe de zuurkool in een vergiet en spoel goed af onder de kraan. Laat goed uitlekken en knijp zoveel mogelijk van het aanhangende vocht eruit. Snijd de druiven in vieren. Doe de zuurkool met de druiven, pistachenootjes, stukjes kip en de spekjes in een kom en meng goed.
Vet een springvorm goed in met wat olijfolie. Hou 3 of 4 vellen filodeeg apart en gebruik de rest om de springvorm te bekleden. Leg de filodeeg-vellen, één voor één in de springvorm en laat ze overlappen en steeds een stuk over de rand hangen. Strooi ruim paneermeel over de bodem van filodeeg, zodat de bodem niet klef wordt van het vocht uit de zuurkool.
Doe daar het zuurkoolmengsel op, druk een beetje aan. Vet het overhangende filodeeg in en vouw over de zuurkoolvulling.
Vet de opzij-gehouden vellen filodeeg in met wat olie, verkeukel ze en leg die verkreukelde vellen bovenop.
Zet de filo-taart in de oven en bak ongeveer 25-30 minuten. Mijn filodeeg dreigde te donker te worden: dek in dat geval halverwege de taart af met wat aluminiumfolie, zodat de bovenkant niet te donker wordt. Haal de laatste paar minuten de folie er weer af, zodat het filodeeg lekker knapperig wordt.
Laat iets afkoelen en verwijder dan de springvorm. Snij voorzichtig in punten.
Manlief is -mag ik wel zeggen- niet echt een makkelijke eter. Hij eet voor een dooie kip. Tenminste, van de hoofdgerechten die ik hem voorzet. Als het op toetjes aankomt, vindt hij zo goed als alles wél lekker! Zo ook crumbles. Het recept is simpel: één of twee soorten fruit in een ovenschaal. Kruimeldeegje erover. Even in de oven en smullen maar. Dit keer peer en braam met een vleugje kardemom in het kruimeldeeg. De bramen waren vrij zuur, dus heb ik er een heerlijke creme van mascarpone bij gemaakt. Een crumble is wat mij betreft echt het ideale toetje. Het is niet veel werk, maar ziet er wel uit alsof je er tijd aan besteed hebt. Als je het voor een etentje maakt, dan is het leuk om de crumble in van die één-persoons taartvormpjes te maken. Dat iedereen zijn eigen mini-crumble krijgt. Succes verzekerd! Kloddertje mascarpone-creme erover en voilá!
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden. Vet een ovenschaal in met een klontje van de boter. Schil de peren, verwijder het klokhuis en snij ze in kwarten. Was de bramen. Verdeel de peren en bramen over de ovenschaal.
Doe de boter met de bloem, basterd suiker en kardemompoeder in een mengkom. Snij de boter met twee messen in kleine stukjes en wrijf vervolgens het mengsel tussen je vingers tot een kruimelig deeg.
Strooi het kruimelige deeg over het fruit. Bak de crumble in een half uurtje goudbruin.
Roer intussen de fijne kristalsuiker door de mascarpone, tot je een lekker smeuïge crème hebt.
Schep de crumble in een schaaltje en schep er en flinke lepel mascarponecreme op.
Eet smakelijk!
Het voelt een beetje gek: ik zet vanavond deze witlofstamppot op mijn blog, maar we aten vanavond spaghetti met zalmroomsaus. Want dat vindt Free zo lekker. Deze stamppot aten we gisteren. Ik heb Lone een bakje meegegeven, zodat ze dit vanavond kon eten. We aten wel wat laat, vanavond, moet ik zeggen. Om zeven uur zat ik voor de tv voor de persconferentie. Ik hoop dat de aangekondigde maatregelen voldoende zijn. Ook al woon ik niet in één van de grote steden waar geadviseerd wordt om mondneusmaskers te dragen, als ik boodschappen ga doen, dan doe ik er gewoon een op. Niet alleen om de kans te verkleinen dat ik zelf het virus oploop, maar ook om het -mocht ik het ongemerkt onder de leden hebben- niet verder te verspreiden. Terug naar de witlofstamp: die was heerlijk! Natuurlijk een klein beetje bitter door de witlof. Lekker smeuïg door de creme fraiche. De camembert lekker hartig. En de vijgen lekker zoet met crispy pitjes. Ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat Edwin en de kinderen de gebakken vijgen niet zo’n succes vonden… Dus als je nou ook van die wat-de-boer-niet-kent-eters hebt, dan zou je de vijgen kunnen vervangen door ander fruit. Ik denk dat bijvoorbeeld druiven ook erg lekker bij de witlofstamp zouden smaken.
Bereiding
Schil de aardappelen en snij ze in stukken. Spoel af en zet in een pan met ruim water en zout op. Kook de aardappelen tot ze gaar zijn (prik er even in om te zien of ze al gaar zijn). Giet af als de aardappels gaar zijn.
Verwijder indien nodig de buitenste bladeren van de witlof en snij het stronkje er van af. Snij de witlof in repen. Verhit een scheutje olie in een braadpan en bak daarin de witlof kort aan. Roer goed om. Strooi er wat peper en zout over en doe er een paar eetlepels water bij. Laat met de deksel op de pan gaar stoven.
Schep de witlof met een schuimspaan uit de pan bij de aardappels. Doe de creme fraiche erbij en stamp met een pureestamper tot een stamppot. Als de stamppot niet smeuïg genoeg is, voeg dan nog wat kookvocht van de witlof toe. Proef de stamppot en breng indien nodig op smaak met zout en peper.
Rooster de walnoten in een droge koekenpan. Hussel regelmatig om, zodat ze niet aanbranden. Doe de warme walnoten dan in een kom en giet een scheutje olijfolie in de hete koekenpan. Snij de vijgen doormidden en bak de vijen aan beide kanten (de snijkant en de bolle kant) aan, tot de vijgen bruin en zacht zijn. Neem dan de pan van het vuur. Snijd de camembert in (minstens) 8 plakken.
Schep wat van de witlofstamppot op een bord en leg er 2 plakken camembert op. Strooi er een handje warme walnoten over en leg er twee halve gebakken vijgen op. Schep vlak voor het serveren een klein beetje honing over de vijgen.
Eet smakelijk!
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
