Gisteren had ik even geen tijd, hoor. Hadden jullie me gemist? Ik was gisteren een dagje naar mijn moeder. Of eigenlijk: onze auto moest gekeurd worden en dat laat ik nog altijd in Leimuiden doen, waar ik de auto gekocht heb. En dus heb ik er een dagje “mam” aan vast geplakt. Het was práchtig weer. We zijn fijn gaan wandelen aan het strand bij Langevelderslag. Er stond wel een frisse wind, maar in ’t zonnetje was het hartstikke lekker!
Ik had voor mam een potje pompoen-chutney en een potje venkel-pickles meegenomen, die ik vorige week had gemaakt. En nu zet ik ze (de pickles) op mijn blog, al moeten ze eigenlijk nog een weekje trekken. Mam en ik aten heerlijk biefstuk met zelfgemaakte champignonroomsaus, gebakken aardappels en sla. Het thuisfront heeft spaghetti met zalmroomsaus gegeten. En mijn auto? Nieuwe voorbanden, nieuwe accu en olie verversen, maar nu kan ‘ie er weer even tegenaan. En hij reed weer als een zonnetje op de terugweg! Ik was op zich niet zo laat thuis, in plaats van nog een blogje schrijven heb ik zoonlief geholpen met zijn wiskunde. Dat hád eigenlijk al af moeten zijn, maar hij had het niet gemaakt, want hij snapte er “helemaal niks” van. Maar hij had mazzel, want zijn wiskunde-les was uitgevallen, dus hij had een dag langer de tijd om het te maken. Met mij ernaast en een klein beetje uitleg, kwam hij er tóch wel uit. En vanmorgen zagen we op Magister dat wiskunde vandaag (weer) uitvalt… Maar het is af en hij snapt het. En daar gaat het om. Nog even de bron-vermelding: dit recept heb ik uit “Jam en Zuur” van Philippine van der Goes.
Ingrediënten
2 venkelknollen
400 ml appelazijn
1 sinaasappel
een paar takjes dille
100 gram fijne kristalsuiker
1 theelepel zout
Bereiding
Breng een grote pan met water aan de kook om de potjes te steriliseren.
Was de venkelknollen en snij ze doormidden. Snij de harde kern er uit en snij de knol dan aan reepjes.
Rasp de schil van de citroen en bewaar de reepjes. Snij de sinaasappel doormidden en pers het sap er uit.
Doe de azijn samen met 100 ml water, de sinaasappelsap, zout en de suiker in een pan en verwarm onder af en toe roeren tot de suiker is opgelost. Pas op dat je niet boven de pan gaat hangen: die azijn-damp prikt onwijs in je neus! Voeg de venkel toe en breng aan de kook. Laat vijf minuten zachtjes doorkoken.
Kook de potjes een paar minuten in het kokende water en zet ze dan op de kop op een schone theedoek. Kook ook de deksels even uit.
Leg onderin het potje een takje dille en een paar sinaasappelrasp sliertjes. Schep het hete venkelmengsel in het potje en duw wat aan met een schone lepel. Vul het potje tot vlak onder de rand met het zuur. Leg bovenop nog een paar takjes dille en wat sinaasappelraspsliertjes. Draai de deksel op het potje en zet het potje op zijn kop.
Als de potjes zijn afgekoeld, draai ze dan om. Plak er een etiketje op met de inhoud en wanneer je het gemaakt hebt.
De pickles worden het lekkerst als je het nog een paar weken laat staan. En met zo’n gezellig lapje over de deksel is het ook erg leuk om weg te geven. Vind ik zelf, tenminste.
Man, o man, ik kan ’t soms allemaal niet meer bijhouden met mijn blog, hoor. Ik kook en bak namelijk veel meer dan ik op mijn blog kan zetten. Qua tijd,dan. Meer dan één blogje per dag, daar heb ik écht geen tijd voor, hoor. Dan zou ik geen tijd meer over houden voor mijn gezin en mijn werk. Van veel dingen die ik klaarmaak vind ik het zonde om ze niet op mijn blog te zetten. Maar daardoor loop ik wel soms een paar dagen achter. En soms komt een recept er niet op omdat het niet zo uitpakt als ik had gehoopt. Laatst bijvoorbeeld, met deze gehaktballen. Ik maak eigenlijk nooit gehaktballen (dat kneden… brrr), maar ik dacht man- en zoonlief er eens mee te verwennen. Na één hap vroeg zoonlief met een vies gezicht: “Is dit vegetarisch, ofzo?” Hmmmm, dat was niet niet helemaal de reactie waar ik op hoopte… Lang verhaal kort: ik had er teveel paneermeel door gedaan en ze waren nogal melig. Toen ik dat aan mijn moeder vertelde, kon zij me het grote gehaktballen-geheim vertellen: per 1 ons gehakt heb je één beschuit nodig. De tweede keer dat ik deze ballen maakte, kwamen manlief én zoonlief me een knuffel geven: zó lekker vonden ze het. Natuurlijk moet ik wel even een beetje credits aan het team van Librije geven, want oorspronkelijk was het hún recept (maar dan zonder de gouden beschuit-tip van mijn moeder). Ik kwam dat recept tegen op het foodblog Keukenliefde. Wij aten deze gehaktballen met boerenkoolstamppot. Daar heb ik niet uitgebreid foto’s van gemaakt. Klik hier voor een boerenkoolstamppot-recept.
Bereiding
Doe het gehakt in een mengkom. Verkruimel de beschuiten erboven. Voeg het ei, de ketjap, mosterd en cajunkruiden toe. Strooi er wat zout en peper over en kneed goed door.
Als alles goed gemengd is, verdeel dan het vlees in drieën en rol er ballen van. Leg de ballen een half uur in de koelkast.
Verhit de boter in een braadpan. Als de boter bruin begint te worden, leg dan de gehaktballen erin. Braad de gehaktballen rondom bruin.
Kook 1/3 liter water en los daarin het maggiblokje op. Giet de bouillon in de pan, bij de ballen. Zet het vuur laag en doe de deksel op de pan. Laat een half uur zacht op staan. Keer de ballen af en toe om.
Kook intussen de rest van het eten (bijvoorbeeld de aardappels en boerenkool).
Eet smakelijk
Het was vandaag de warmste 2 november ooit gemeten. Niet dat ik er veel van gemerkt heb: ik heb gewoon gewerkt en ben amper buiten geweest. Maar ik hoorde het op de radio. Het zag er ook niet echt lekker uit, buiten, van achter het raam: het waaide flink en bij vlagen regende het pijpestelen. Maar het was dus niet koud. De komende dagen gaat het flink afkoelen, las ik. Deze lekkere, stevige bonensoep past daar prima bij. Bij de soep heb ik lekker vegetarische gyrosreepjes gebakken. Als je die lang bakt, dan worden ze net zo lekker knapperig als uitgebakken spekjes.
Ingrediënten (voor ongeveer 6 personen)
1 pak macaroni-groenten (500 gram)
1 groot blik bruinen bonen
1 blikje mais
1 blik tomatenblokjes
1 blikje tomatenpuree
1 winterwortel
2 uien
2 aardappels
1 zakje taco kruidenmix
3 bouillontabletten (groentebouillon)
olijfolie
1 bakje vegetarische gyrosreepjes
optioneel: stokbrood (vers of om af te bakken)
Bereiding
Giet de bruine bonen en de mais af. Schil de winterwortel en de aardappelen met een dunschiller en snij in blokjes. Pel en snipper de ui. Verhit een scheut olijfolie in een grote soeppan en bak daarin de ui. Voeg het macaroni-groentenpakket en de kruidenmix bij en roerbak even aan.
Blus af met de tomatenblokjes en voeg daarna meteen de bruine bonen, mais, tomatenpuree, wortel- en aardappelblokjes toe. Giet er anderhalve liter water bij en doe de bouillontabletten erbij. Roer goed door en breng aan de kook. Laat zachtjes lekker een tijdje (minstens een minuut of 20, maar langer mag ook) doorkoken.
Verhit in een steelpannetje een scheutje olie en bak daarin de vegetarische gyrosreepjes tot ze lekker knapperig zijn.
Schep de soep in een bord of kom en schep er een lepel vegetarische reepjes op.
Lekker met een stuk vers stokbrood.
Er werd hier hard gewerkt, dit weekend! Lone moest een verslag maken. Over schoenafdrukken. Ze had ook een thuis-opdracht om een gipsafdruk van een schoenspoor te maken. Gaaf, hoor! Gisteravond heb ik samen met haar het spel “Pandemic” uitgevogeld en uitgeprobeerd: je moet samen de wereld redden van virus-uitbraken. Hoe toepasselijk, he? Het is een hártstikke leuk spel! Het eerste potje hebben we roemloos verloren. Het tweede spel spande erom, maar hebben we toch nog op het nippertje verloren. Maar we waren er bijna, dus we hebben goede hoop voor de volgende potje (“de derde golf”). Nu we het een beetje door hebben, kunnen we het volgende keer met zijn vieren spelen. En als we het allemaal onder de knie hebben, dan kunnen we de Legacy-variant gaan spelen. Dan werken beslissingen die je neemt en of je wint of verliest, door in de volgende potjes. Lijkt me erg leuk!
Deze pasta-ovenschotel heb ik vrijdagavond gemaakt, toen Lone weer thuis kwam. Het is een beetje een voorraadkast-recept. Ik had niet zoveel meer in huis, want het was het einde van mijn boodschappen-periode. Zaterdagavond werden mijn nieuwe boodschappen bezorgd. Dat laten bezorgen beviel me prima. Ik heb mijn twee volgende boodschappen-momenten, voor volgende week en de week daarop, ook al weer gereserveerd.
Ingrediënten
1 pak Gigli (of een andere pasta, 500 gram)
400 ml melk
40 gram boter
3 eetlepels bloem
1 pot geroosterde paprika’s
1 zachte geitenkaas
1 blik grote witte bonen
1 bol mozzarella
2 eetlepels pijnboompitten
150 gram geraspte kaas
een bosje basilicum
2-4 eetlepels broodkruim
peper, zout, olijfolie
Bereiding
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Breng een grote pan met water met wat zout aan de kook. Kook de pasta beetgaar. Giet af, maar vang het kookvocht op. Smelt in een pannetje op een laag pitje de boter. Als de boter gesmolten is, roer dan de bloem erdoor. Laat een minuutje garen en giet er dan een beetje melk bij. Roer goed door tot alle melk is opgenomen en giet er dan steeds wat meer melk bij tot je een mooie gladde saus hebt. Neem van het vuur als de saus dikker wordt. Voeg wat zout en peper toe.
Laat de geroosterde paprika’s uitlekken en snij ze in stukjes. Laat de witte bonen uitlekken. Snij de geitenkaas in blokjes. Knip de basilicum in reepjes. Roer de bechamelsaus, witte bonen, geroosterde paprika’s, geitenkaas, pijnboompitten en basilicum door de pasta. Breng op smaak met zout en peper.
Vet een ovenschaal in en doe de pasta er in. Scheur de mozzarella in stukken en duw die in de pasta. Strooi de geraspte kaas over de pasta. Strooi er een laagje broodkruim over. Verdeel het restje boter in snippertjes en verdeel die over het broodkruim.
Zet de schaal 20 minuten in de voorverwarmde oven.
Het is Halloween, vandaag. Het lijkt wel of de hele wereld opeens (nou ja, sinds een paar jaar dan), Halloween viert. In foodblog-land (op Instagram, in ieder geval) zijn de pompoen-recepten en de griezelige koekjes en taarten amper bij te houden. Eerlijk gezegd heb ik helemaal niks met halloween. Andere jaren had ik altijd wel voor de zekerheid een voorraadje snoep in huis gehaald, maar dit jaar niet. Bij Halloween denk je natuurlijk meteen aan van die uitgeholde pompoenen met een kaarsje erin. Ik wel tenminste. En nu zat ik zomaar te denken: dan hebben jullie vast een hele berg pompoenpitten over. Ik moet bekennen dat ik die pompitten en draden meestal gewoon weggooi, maar toen ik afgelopen week pompoen-chutney maakte, heb de pompoenpitten geroosterd. Dat was een heerlijk snackje! Wij gaan vanavond een bordspel spelen: Pandemic Legacy. Dat is een coöperatief spel: we spelen niet tegen elkaar, maar we spelen samen tegen het spel. We moeten wereldwijde virus-uitbraken overwinnen. Leek me wel toepasselijk, nu.
Ingrediënten
pitten van een pompoen
olijfolie
1 theelepel paprikapoeder
1 theelepel gemalen komijn
peper, zout
Bereiding
Schraap de pitten uit de holte van een pompoen (met het vruchtvlees kun je een lekkere pompoenburger, stamppot, stoofschotel, curry, of risotto maken). Doe de pitjes in een bakje met water en spoel ze tussen de zaadlijsten uit. Gooi de draden weg, maar doe de pompoenpitten in een pannetje met een klein laagje water.
Kook de pitten op een laag pitje voor ongeveer 20 minuten.
Verwarm intussen de oven voor op 200 graden.
Schep de pompoenpitten uit het water en dep ze droog tussen twee keukenpapiertjes. Doe de pompoenpitten op een bakplaat en giet er een scheutje olijfolie over en strooi de paprikapoeder en komijn erover. Maal er wat peper en zout over en hussel even goed door, gewoon met je vingers, zodat alle pompoenpitten een laagje kruidige olie over zich hebben en mooi verspreid zijn op de bakplaat. Zet de bakplaat 5-10 minuten in de oven.
Als de pompoenpitten mooi beginnen te kleuren en beginnen te “poppen”, dan zijn ze klaar.
Haal de bakplaat uit de oven en doe de vers geroosterde pompoenpitten in een schaaltje.
Mijn naam is Elleny. Ik ben 47 jaar, getrouwd met Edwin en moeder van Lone (17) en Free (13). En ik hou gewoon van eten. Zowel van het klaarmaken als van het opeten. Op dit blog deel ik (bijna) elke dag een recept van wat we hebben gegeten. Ik hoop dat je hier lekker inspiratie opdoet. Veel kijk- en leesplezier op mijn blog! En als je zelf met de recepten aan de slag gaat: alvast eet smakelijk!
